مَعَریو

Keriat Shema

שְׁמַע יִשרָאֵל ה' אֱלהֵינוּ ה' אֶחָד:

بشنو ای اسرائیل، خداوند خدای ماست، خداوند یکتاست.

בלחש:

به آرامی بگو:

בָּרוּךְ שֵׁם כְּבוד מַלְכוּתו לְעולָם וָעֶד:

متبارک باد نام ملکوت پرجلال او تا ابدالآباد.

וְאָהַבְתָּ אֵת ה' אֱלהֶיךָ בְּכָל לְבָבְךָ וּבְכָל נַפְשְׁךָ וּבְכָל מְאדֶךָ: וְהָיוּ הַדְּבָרִים הָאֵלֶּה אֲשֶׁר אָנכִי מְצַוְּךָ הַיּום עַל לְבָבֶךָ: וְשִׁנַּנְתָּם לְבָנֶיךָ וְדִבַּרְתָּ בָּם בְּשִׁבְתְּךָ בְּבֵיתֶךָ וּבְלֶכְתְּךָ בַדֶּרֶךְ וּבְשָׁכְבְּךָ וּבְקוּמֶךָ: וּקְשַׁרְתָּם לְאות עַל יָדֶךָ וְהָיוּ לְטטָפת בֵּין עֵינֶיךָ: וּכְתַבְתָּם עַל מְזֻזות בֵּיתֶךָ וּבִשְׁעָרֶיךָ:

خداوند خدای خود را با تمامی دل خود و با تمامی جان خود و با تمامی توان خود دوست بدار. و این سخنانی که امروز تو را امر میفرمایم بر دل تو باشد. آنها را به فرزندانت نیکو بیاموز و چون در خانهات نشینی و چون در راه روی و چون بخوابی و چون برخیزی از آنها سخن بگو. آنها را همچون نشانهای بر دست خود ببند، و میان چشمانت همچون عصابهها باشند. آنها را بر سردرهای خانهات و بر دروازههایت بنویس.

וְהָיָה אִם שָׁמעַ תִּשְׁמְעוּ אֶל מִצְותַי אֲשֶׁר אָנכִי מְצַוֶּה אֶתְכֶם הַיּום לְאַהֲבָה אֶת ה' אֱלהֵיכֶם וּלְעָבְדו בְּכָל לְבַבְכֶם וּבְכָל נַפְשְׁכֶם: וְנָתַתִּי מְטַר אַרְצְכֶם בְּעִתּו יורֶה וּמַלְקושׁ וְאָסַפְתָּ דְגָנֶךָ וְתִירשְׁךָ וְיִצְהָרֶךָ: וְנָתַתִּי עֵשב בְּשדְךָ לִבְהֶמְתֶּךָ וְאָכַלְתָּ וְשבָעְתָּ: הִשָּׁמְרוּ לָכֶם פֶּן יִפְתֶּה לְבַבְכֶם וְסַרְתֶּם וַעֲבַדְתֶּם אֱלהִים אֲחֵרִים וְהִשְׁתַּחֲוִיתֶם לָהֶם: וְחָרָה אַף ה' בָּכֶם וְעָצַר אֶת הַשָּׁמַיִם וְלא יִהְיֶה מָטָר וְהָאֲדָמָה לא תִתֵּן אֶת יְבוּלָהּ וַאֲבַדְתֶּם מְהֵרָה מֵעַל הָאָרֶץ הַטּבָה אֲשֶׁר ה' נתֵן לָכֶם: וְשמְתֶּם אֶת דְּבָרַי אֵלֶּה עַל לְבַבְכֶם וְעַל נַפְשְׁכֶם וּקְשַׁרְתֶּם אתָם לְאות עַל יֶדְכֶם וְהָיוּ לְטוטָפת בֵּין עֵינֵיכֶם: וְלִמַּדְתֶּם אתָם אֶת בְּנֵיכֶם לְדַבֵּר בָּם בְּשִׁבְתְּךָ בְּבֵיתֶךָ וּבְלֶכְתְּךָ בַדֶּרֶךְ וּבְשָׁכְבְּךָ וּבְקוּמֶךָ: וּכְתַבְתָּם עַל מְזוּזות בֵּיתֶךָ וּבִשְׁעָרֶיךָ: לְמַעַן יִרְבּוּ יְמֵיכֶם וִימֵי בְנֵיכֶם עַל הָאֲדָמָה אֲשֶׁר נִשְׁבַּע ה' לַאֲבתֵיכֶם לָתֵת לָהֶם כִּימֵי הַשָּׁמַיִם עַל הָאָרֶץ:

و چنین خواهد شد که اگر میصووت مرا که امروز شما را امر میفرمایم با جدیت اطاعت کنید، تا خداوند خدای خود را دوست بدارید و او را با تمامی دل و با تمامی جان خود عبادت کنید، آنگاه باران زمین شما را در موسمش، باران اول و باران آخر را خواهم داد، و غله و شراب و روغن خود را گرد خواهید آورد. و در صحراهای شما برای چارپایانتان علف خواهم داد، و خواهید خورد و سیر خواهید شد. مراقب خویشتن باشید، مبادا دلتان فریفته شود، و منحرف گشته خدایان دیگر را عبادت و سجده کنید. آنگاه خشم خداوند بر شما افروخته خواهد شد، و آسمانها را خواهد بست تا بارانی نبارد، و زمین محصول خود را نخواهد داد، و شما به زودی از آن سرزمین نیکویی که خداوند به شما میبخشد نابود خواهید شد. پس این سخنان مرا در دل و در جان خود نهید، و آنها را همچون نشانهای بر دست خود ببندید، و میان چشمانتان همچون عصابهها باشند. آنها را به فرزندان خود بیاموزید، و چون در خانه خود نشینی و چون در راه روی و چون بخوابی و چون برخیزی از آنها سخن بگویید. آنها را بر سردرهای خانهات و بر دروازههایت بنویس، تا روزهای شما و روزهای فرزندانتان بر زمینی که خداوند به پدران شما سوگند خورد که به ایشان بدهد، افزون شود، همچون روزهای آسمان بر فراز زمین.

וַיּאמֶר ה' אֶל משֶׁה לֵּאמר: דַּבֵּר אֶל בְּנֵי יִשרָאֵל וְאָמַרְתָּ אֲלֵהֶם וְעָשוּ לָהֶם צִיצִת עַל כַּנְפֵי בִגְדֵיהֶם לְדרתָם וְנָתְנוּ עַל צִיצִת הַכָּנָף פְּתִיל תְּכֵלֶת: וְהָיָה לָכֶם לְצִיצִת וּרְאִיתֶם אתו וּזְכַרְתֶּם אֶת כָּל מִצְות ה' וַעֲשיתֶם אתָם וְלא תָתוּרוּ אַחֲרֵי לְבַבְכֶם וְאַחֲרֵי עֵינֵיכֶם אֲשֶׁר אַתֶּם זנִים אַחֲרֵיהֶם: לְמַעַן תִּזְכְּרוּ וַעֲשיתֶם אֶת כָּל מִצְותָי וִהְיִיתֶם קְדשִׁים לֵאלהֵיכֶם: אֲנִי ה' אֱלהֵיכֶם אֲשֶׁר הוצֵאתִי אֶתְכֶם מֵאֶרֶץ מִצְרַיִם לִהְיות לָכֶם לֵאלהִים אֲנִי ה' אֱלהֵיכֶם. אֱמֶת:

و خداوند به موسی سخن گفته، فرمود: به بنیاسرائیل سخن بگو و به ایشان بگو که برای خود بر گوشههای جامههایشان در نسلهایشان منگولهها (تزیتزیت) بسازند، و بر منگوله هر گوشه ریسمانی کبود (تخلت) بگذارند. و آن برای شما منگولهای خواهد بود، تا بر آن بنگرید و تمامی میصووت خداوند را به یاد آورید و آنها را به جا آورید، و در پی دل خود و چشمان خود که از پیشان به گمراهی میروید نروید. تا تمامی میصووت مرا به یاد آورید و به جا آورید و برای خدای خود مقدس باشید. من خداوند خدای شما هستم که شما را از سرزمین مصر بیرون آوردم تا خدای شما باشم. من خداوند خدای شما هستم. حق است.

הש”ץ:

پیشنماز:

ה' אֱלהֵיכֶם אֱמֶת:

خداوند خدای شما حق است:

וֶאֱמוּנָה כָּל זאת וְקַיָּם עָלֵינוּ. כִּי הוּא ה' אֱלהֵינוּ וְאֵין זוּלָתו. וַאֲנַחְנוּ יִשרָאֵל עַמּו: הַפּודֵנוּ מִיַּד מְלָכִים. מַלְכֵּנוּ הַגּואֲלֵנוּ מִכַּף כָּל הֶעָרִיצִים. הָאֵל הַנִּפְרָע לָנוּ מִצָּרֵינוּ. וְהַמְשַׁלֵּם גְּמוּל לְכָל אויְבֵי נַפְשֵׁנוּ: הָעושה גְדולות עַד אֵין חֵקֶר. נִסִּים וְנִפְלָאות עַד אֵין מִסְפָּר. הַשּם נַפְשֵׁנוּ בַּחַיִּים. וְלא נָתַן לַמּוט רַגְלֵנוּ: הַמַּדְרִיכֵנוּ עַל בָּמות אויְבֵינוּ. וַיָּרֶם קַרְנֵנוּ עַל כָּל שונְאֵינוּ: הָעושה לָּנוּ נִסִּים וּנְקָמָה בְּפַרְעה. אותות וּמופְתִים בְּאַדְמַת בְּנֵי חָם. הַמַּכֶּה בְעֶבְרָתו כָּל בְּכורֵי מִצְרָיִם. וַיּוצֵא אֶת עַמּו יִשרָאֵל מִתּוכָם לְחֵרוּת עולָם: הַמַּעֲבִיר בָּנָיו בֵּין גִּזְרֵי יַם סוּף. אֶת רודְפֵיהֶם וְאֶת שונְאֵיהֶם בִּתְהומות טִבַּע. וְרָאוּ בָנָיו גְּבוּרָתו. שִׁבְּחוּ וְהודוּ לִשְׁמו: וּמַלְכוּתו בְּרָצון קִבְּלוּ עֲלֵיהֶם. משֶׁה וּבְנֵי יִשרָאֵל לְךָ עָנוּ שִׁירָה בְּשמְחָה רַבָּה. וְאָמְרוּ כֻלָּם:

و این همه امین و بر ما استوار است: که او خداوند خدای ماست، و دیگری نیست. و ما اسرائیل، قوم او هستیم. آن که ما را از دست پادشاهان میرهاند، پادشاه ما، که ما را از چنگ همه جباران نجات میدهد. خدایی که از دشمنانمان برای ما انتقام میگیرد و به همه آنان که با جانهای ما مخالفت میورزند سزا میدهد. آن که کارهای عظیم فراتر از فهم، معجزات و عجایب بیشمار میکند. آن که جانهای ما را زنده نگاه میدارد و نمیگذارد پاهای ما بلغزد. آن که ما را بر بلندیهای دشمنانمان رهبری میکند و نیروی ما را بر فراز همه خصمانمان برمیافرازد. آن که عجایب و انتقام را بر فرعون به جا آورد، آیات و معجزات را در سرزمین بنیحام. آن که در خشم خود همه نخستزادگان مصر را زد و قوم خود اسرائیل را از میان ایشان به آزادی جاودانی بیرون آورد. آن که فرزندان خود را از میان آبهای شکافته دریای نیزار عبور داد، و تعقیبکنندگان و دشمنانشان را در اعماق غرق کرد. و فرزندانش قدرت او را دیدند، و نام او را ستودند و سپاس گفتند. ملکوت او را با میل بر خویشتن پذیرفتند. موسی و بنیاسرائیل همگی با شادی عظیم تو را پاسخ دادند و با هم اعلام کردند:

מִי כָמכָה בָּאֵלִים ה'. מִי כָּמכָה נֶאְדָּר בַּקּדֶשׁ. נורָא תְהִלּות עשה פֶלֶא:
מַלְכוּתְךָ רָאוּ בָנֶיךָ. בּוקֵעַ יָם לִפְנֵי משֶׁה. זֶה אֵלִי עָנוּ. וְאָמְרוּ:

کیست مانندِ تو در میانِ زورمندان، ای خداوند؟ کیست مانندِ تو، باشکوه در قدوسیت، مهیب در ستایشها، آفرینندهٔ شگفتی؟
فرزندانِ تو سلطنتِ تو را دیدند، آنگاه که دریا را در برابرِ موسی شکافتی، «این است خدای من»، پاسخ دادند و گفتند:

ה' יִמְלךְ לְעלָם וָעֶד:
וְנֶאֱמַר. כִּי פָדָה ה' אֶת יַעֲקב. וּגְאָלו מִיַּד חָזָק מִמֶּנּוּ: בָּרוּךְ אַתָּה ה'. גָּאַל יִשרָאֵל:

خداوند تا ابدالآباد سلطنت خواهد کرد.
و گفته شده است: زیرا خداوند یعقوب را فدیه داد، و او را از دستِ کسی که از او نیرومندتر بود رهانید. متبارک هستی تو، ای خداوند، رهانندهٔ اسرائیل.

הַשְׁכִּיבֵנוּ ה' אֱלהֵינוּ לְשָׁלום, וְהַעֲמִידֵנוּ מַלְכֵּנוּ לְחַיִּים. וּפְרוש עָלֵינוּ סֻכַּת שְׁלומֶךָ. וְתַקְּנֵנוּ בְּעֵצָה טובָה מִלְּפָנֶיךָ. וְהושִׁיעֵנוּ לְמַעַן שְׁמֶךָ. וְהָגֵן בַּעֲדֵנוּ: וְהָסֵר מֵעָלֵינוּ אויֵב דֶבֶר וְחֶרֶב וְרָעָב וְיָגון. וְהָסֵר שטָן מִלְפָנֵינוּ וּמֵאַחֲרֵינוּ. וּבְצֵל כְּנָפֶיךָ תַּסְתִּירֵנוּ. כִּי אֵל שׁומְרֵנוּ וּמַצִּילֵנוּ אָתָּה. כִּי אֵל מֶלֶךְ חַנּוּן וְרַחוּם אָתָּה: וּשְׁמור צֵאתֵנוּ וּבואֵנוּ לְחַיִים וּלְשָׁלום מֵעַתָּה וְעַד עולָם: בָּרוּךְ אַתָּה ה' שׁומֵר עַמּו יִשרָאֵל לָעַד:

ای خداوند خدای ما، ما را به سلامتی بخوابان، و ما را، ای پادشاه ما، به زندگی برخیزان. سایبان سلامتی خود را بر ما بگستران. ما را با مشورت نیکو از حضور خود راهنمایی کن، و به خاطر نام خود ما را نجات ده. ما را سپر باش و دشمن و طاعون و شمشیر و قحطی و اندوه را از ما دور کن. شیطان را از پیش روی ما و از پشت سر ما دور ساز. ما را در سایه بالهای خود پنهان کن، زیرا تو خدایی هستی که بر ما نگاهبانی میکند و ما را میرهاند. زیرا تو پادشاهی رحیم و دلسوز هستی. رفتن و آمدن ما را برای زندگی و سلامتی، از اکنون و تا ابد، حفظ کن. متبارک هستی تو، ای خداوند، که قوم خود اسرائیل را تا ابد حفظ میکند.

בָּרוּךְ ה' לְעוֹלָם אָמֵן וְאָמֵן. בָּרוּךְ ה' מִצִּיּוֹן שֹׁכֵן יְרוּשָׁלָיִם הַלְלוּיָהּ. בָּרוּךְ, ה' אֱלֹהִים אֱלֹהֵי יִשְׂרָאֵל עֹשֵׂה נִפְלָאוֹת לְבַדּוֹ. וּבָרוּךְ, שֵׁם כְּבוֹדוֹ לְעוֹלָם, וְיִמָּלֵא כְבוֹדוֹ אֶת כֹּל הָאָרֶץ, אָמֵן וְאָמֵן. יְהִי כְבוֹד ה' לְעוֹלָם יִשְׂמַח ה' בְּמַעֲשָׂיו. יְהִי שֵׁם ה' מְבֹרָךְ מֵעַתָּה וְעַד עוֹלָם. כִּי לֹא יִטֹּשׁ ה' אֶת עַמּוֹ בַּעֲבוּר שְׁמוֹ הַגָּדוֹל, כִּי הוֹאִיל ה' לַעֲשׂוֹת אֶתְכֶם לוֹ לְעָם. וַיַּרְא כָּל הָעָם וַיִּפְּלוּ עַל פְּנֵיהֶם וַיֹּאמְרוּ: ה' הוּא הָאֱלֹהִים, ה' הוּא הָאֱלֹהִים. וְהָיָה ה' לְמֶלֶךְ עַל כָּל הָאָרֶץ, בַּיּוֹם הַהוּא יִהְיֶה ה' אֶחָד וּשְׁמוֹ אֶחָד. יְהִי חַסְדְּךָ ה' עָלֵינוּ כַּאֲשֶׁר יִחַלְנוּ לָךְ. הוֹשִׁיעֵנוּ ה' אֱלֹהֵינוּ וְקַבְּצֵנוּ מִן הַגּוֹיִם, לְהֹדוֹת לְשֵׁם קָדְשֶׁךָ לְהִשְׁתַּבֵּחַ בִּתְהִלָּתֶךָ. כָּל גּוֹיִם אֲשֶׁר עָשִׂיתָ יָבוֹאוּ וְיִשְׁתַּחֲווּ לְפָנֶיךָ אֲדֹנָי וִיכַבְּדוּ לִשְׁמֶךָ. כִּי גָדוֹל אַתָּה וְעֹשֵׂה נִפְלָאוֹת אַתָּה אֱלֹהִים לְבַדֶּךָ. וַאֲנַחְנוּ עַמְּךָ וְצֹאן מַרְעִיתֶךָ, נוֹדֶה לְּךָ לְעוֹלָם, לְדוֹר וָדוֹר נְסַפֵּר תְּהִלָּתֶךָ. בָּרוּךְ ה' בַּיּוֹם, בָּרוּךְ ה' בַּלַּיְלָה. בָּרוּךְ ה' בְּשָׁכְבֵנוּ, בָּרוּךְ ה' בְּקוּמֵנוּ. כִּי בְּיָדְךָ נַפְשׁוֹת הַחַיִּים וְהַמֵּתִים. אֲשֶׁר בְּיָדוֹ נֶפֶשׁ כָּל חָי, וְרוּחַ כָּל בְּשַׂר אִישׁ. בְּיָדְךָ אַפְקִיד רוּחִי, פָּדִיתָ אוֹתִי ה' אֵל אֱמֶת. אֱלֹהֵינוּ שֶׁבַּשָּׁמַיִם יָחֵד שִׁמְךָ וְקַיֵּם מַלְכוּתְךָ תָּמִיד וּמְלוֹךְ עָלֵינוּ לְעוֹלָם וָעֶד.

متبارک باد خداوند تا ابد، آمین و آمین. متبارک باد خداوند از صهیون، که در اورشلیم ساکن است، هَلِلویاه. متبارک باد خداوند، خدای اسرائیل، که تنها عجایب میکند. متبارک باد نام پرجلال او تا ابد، و باشد که جلال او تمامی زمین را پر کند. آمین و آمین. جلال خداوند تا ابد پایدار باد؛ خداوند از کارهای خود شادمان باد. متبارک باد نام خداوند از اکنون و تا ابدالآباد. زیرا خداوند قوم خود را به خاطر نام عظیم خود ترک نخواهد کرد، زیرا خداوند را پسند آمد که شما را قوم خود سازد. و تمامی قوم دیدند و بر روی خود افتادند و گفتند: «خداوند، اوست خدا؛ خداوند، اوست خدا.» و خداوند بر تمامی زمین پادشاه خواهد بود؛ در آن روز، خداوند یکتا خواهد بود، و نام او یکتا خواهد بود. ای خداوند، رحمت تو بر ما باد، چنانکه به تو امید بستهایم. ای خداوند خدای ما، ما را نجات ده و ما را از میان امتها گرد آور تا نام مقدس تو را سپاس گوییم و در ستایش تو فخر کنیم. همه امتهایی که آفریدهای خواهند آمد و در برابر تو سجده خواهند کرد، ای خداوند، و نام تو را حرمت خواهند نهاد. زیرا تو عظیم هستی و عجایب میکنی؛ تنها تو خدا هستی. ما قوم تو و گوسفندان مرتع تو هستیم؛ تو را تا ابد سپاس خواهیم گفت، نسل اندر نسل ستایش تو را بازخواهیم گفت. متبارک باد خداوند در روز؛ متبارک باد خداوند در شب. متبارک باد خداوند چون بخوابیم؛ متبارک باد خداوند چون برخیزیم. زیرا در دست توست جانهای زندگان و مردگان. در دست اوست جان هر موجود زنده و روح هر بشری. به دست تو روح خود را میسپارم؛ تو مرا فدیه دادی، ای خداوند، خدای حق. ای خدای ما که در آسمانی، نام خود را یکتا گردان، ملکوت خود را تا ابد استوار ساز، و تا ابدیت بر ما سلطنت کن.

יִרְאוּ עֵינֵינוּ וְיִשְׂמַח לִבֵּנוּ וְתָגֵל נַפְשֵׁנוּ בִּישׁוּעָתְךָ בְּאֱמֶת בֶּאֱמוֹר לְצִיוֹן מָלַךְ אֱלֹהַיִךְ. ה' מֶלֶךְ, ה' מָלַךְ, ה' יִמְלוֹךְ לְעוֹלָם וָעֶד. כִּי הַמַּלְכוּת שֶׁלְּךָ הִיא וּלְעוֹלְמֵי עַד תִּמְלוֹךְ בְּכָבוֹד. כִּי אֵין לָנוּ מֶלֶךְ אֶלָּא אַתָּה. בָּרוּךְ אַתָּה ה' הַמֶּלֶךְ בִּכְבוֹדוֹ תָּמִיד יִמְלוֹךְ עָלֵינוּ לְעוֹלָם וָעֶד וְעַל כָּל מַעֲשָׂיו.

باشد که چشمان ما ببیند، و دلهای ما شادمان شود، و جانهای ما در نجات تو به راستی به وجد آید، چنانکه به صهیون گفته شده است: «خدای تو سلطنت میکند.» خداوند سلطنت میکند، خداوند سلطنت کرده است، خداوند تا ابدالآباد سلطنت خواهد کرد. زیرا ملکوت از آن توست، و تو در جلال تا ابدیت سلطنت خواهی کرد. زیرا ما پادشاهی جز تو نداریم. متبارک هستی تو، ای خداوند، پادشاهی که در جلال خود بر ما و بر همه کارهای خود تا ابدالآباد سلطنت خواهد کرد.

חזן:

حزان:

יִתְגַּדַּל וְיִתְקַדַּשׁ שְׁמֵהּ רַבָּא. [קהל: אמן]

نام عظیم او متعالی و مقدس گردد. [جماعت: آمین]

בְּעָלְמָא דִּי בְרָא כִרְעוּתֵהּ וְיַמְלִיךְ מַלְכוּתֵהּ בְּחַיֵּיכון וּבְיומֵיכון וּבְחַיֵּי דְכָל בֵּית יִשרָאֵל בַּעֲגָלָא וּבִזְמַן קָרִיב, וְאִמְרוּ אָמֵן: [קהל: אמן]

در جهانی که او بر وفق ارادهٔ خود آفرید، و باشد که ملکوت خود را در زندگانی شما، و در روزهای شما، و در زندگانی تمامی خاندان اسرائیل، به زودی و در آینده نزدیک استوار سازد؛ و بگویید، آمین. [جماعت: آمین]

קהל וחזן:

جماعت و حزان:

יְהֵא שְׁמֵהּ רַבָּא מְבָרַךְ לְעָלַם וּלְעָלְמֵי עָלְמַיָּא:

نام عظیم او تا ابد و تا ابدالآباد متبارک باد.

יִתְבָּרַךְ וְיִשְׁתַּבַּח וְיִתְפָּאַר וְיִתְרומַם וְיִתְנַשּא וְיִתְהַדָּר וְיִתְעַלֶּה וְיִתְהַלָּל שְׁמֵהּ דְּקֻדְשָׁא. בְּרִיךְ הוּא. [קהל: בריך הוא:]

متبارک و ستوده، تمجید و متعالی، برافراشته و گرامی، رفیع و ممدوح باد نام آن قدوس، که او متبارک است. [جماعت: متبارک است او.]

לְעֵלָּא מִן כָּל בִּרְכָתָא וְשִׁירָתָא תֻּשְׁבְּחָתָא וְנֶחֱמָתָא דַּאֲמִירָן בְּעָלְמָא. וְאִמְרוּ אָמֵן: [קהל: אמן]

فراتر از همه برکات و سرودها، ستایشها و تسلیهایی که در جهان گفته میشود؛ و بگویید، آمین. [جماعت: آمین]