הַלְלוּיָהּ הַלְלוּ אֶת יְהוָה מִן הַשָּׁמַיִם הַלְלוּהוּ בַּמְּרוֹמִים. הַלְלוּהוּ כָל מַלְאָכָיו הַלְלוּהוּ כָּל צְבָאָיו. הַלְלוּהוּ שֶׁמֶשׁ וְיָרֵחַ הַלְלוּהוּ כָּל כּוֹכְבֵי אוֹר. הַלְלוּהוּ שְׁמֵי הַשָּׁמַיִם וְהַמַּיִם אֲשֶׁר מֵעַל הַשָּׁמָיִם. יְהַלְלוּ אֶת שֵׁם יְהוָה כִּי הוּא צִוָּה וְנִבְרָאוּ. וַיַּעֲמִידֵם לָעַד לְעוֹלָם חָק נָתַן וְלֹא יַעֲבוֹר:
هَلِلویاه؛ خداوند را از آسمانها ستایش کنید، او را در بلندیها ستایش کنید؛ او را ای همه فرشتگانش ستایش کنید، او را ای همه لشکرهایش ستایش کنید؛ او را ای آفتاب و ماه ستایش کنید، او را ای همه ستارگان نور ستایش کنید؛ او را ای آسمانهای آسمانها، و ای آبهایی که بالای آسمانهاست، ستایش کنید؛ باشد که نام خداوند را ستایش کنند، زیرا او امر فرمود، و آفریده شدند؛ و آنها را تا ابدالآباد استوار ساخت، فرمانی داد، و در نخواهد گذشت:
יש אומרים: הֲרֵינִי מוּכָן וּמְזוּמָן לְקַיֵּם הַמִצְוָה לְקַדֵּשׁ הַלְּבָנָה. לְשֵׁם יִחוּד קוּדְשָׁא בְּרִיךְ הוּא וּשְׁכִינְתֵּיהּ עַל יְדֵי הַהוּא טָמִיר וְנֶעְלָם בְּשֵׁם כָּל יִשְׂרָאֵל:
برخی میگویند: من آماده و مهیا هستم تا فرمان تقدیس ماه را به جای آورم؛ به خاطر یگانگی آن قدوس، که متبارک است، و شخینای او، از طریق آنچه پنهان و نهان است، به نام همه اسرائیل:
ישים פניו למזרח, ויישר רגליו. ויראה ראיה אחת בפני הלבנה קודם שיתחיל לברך, ואח"כ לא יביט בה כלל:
روی خود را به سوی مشرق میگرداند، پاهای خود را راست میکند، و یک بار پیش از آغاز خواندن برکت به ماه مینگرد، و پس از آن دیگر به آن نمینگرد:
בָּרוּךְ אַתָּה יְיָ אֱלֹהֵינוּ מֶלֶךְ הָעוֹלָם, אֲשֶׁר בְּמַאֲמָרוֹ בָּרָא שְׁחָקִים וּבְרוּחַ פִּיו כָּל צְבָאָם. חֹק וּזְמַן נָתַן לָהֶם שֶׁלֹּא יְשַׁנּוּ אֶת תַּפְקִידָם. שָׂשִׂים וּשְׂמֵחִים לַעֲשׂוֹת רְצוֹן קוֹנָם. פּוֹעֵל אֱמֶת שֶׁפְּעֻלָּתוֹ אֱמֶת. וְלַלְּבָנָה אָמַר שֶׁתִּתְחַדֵּשׁ, עֲטֶרֶת תִּפְאֶרֶת לַעֲמוּסֵי בָטֶן, שֶׁהֵם עֲתִידִים לְהִתְחַדֵּשׁ כְּמוֹתָהּ וּלְפָאֵר לְיוֹצְרָם עַל שֵׁם כְּבוֹד מַלְכוּתוֹ. בָּרוּךְ אַתָּה יְיָ, מְחַדֵּשׁ חֳדָשִׁים:
متبارک هستی تو، ای خداوند خدای ما، پادشاه جهان، که با کلام خود آسمانها را آفرید، و با نفس دهان خود همه لشکرهای آنها را؛ به آنها قانونی و زمانی داد، تا وظیفه مقرر خود را تغییر ندهند؛ شادمان و خرسندند که اراده سازنده خود را به جای آورند؛ کارگری راستین که کارش راستی است؛ و به ماه گفت که خود را تازه گرداند، تاجی از شکوه برای زاییدگان رحم، که مقدر است مانند آن خود را تازه گردانند و سازنده خود را به خاطر نام پادشاهی پرجلالش تمجید کنند؛ متبارک هستی تو، ای خداوند، که ماهها را تازه میگردانی:
ג' פעמים:
سه بار:
בָּרוּךְ יוֹצְרֵךְ בָּרוּךְ עוֹשֵׂךְ בָּרוּךְ קוֹנֵךְ בָּרוּךְ בּוֹרְאֵךְ. ורוקד ג"פ ואומר ג"פ: כְּשֵׁם שֶׁאֲנִי רוֹקֵד כְּנֶגְדֵּךְ וְאֵינִי יָכוֹל לִנְגוֹעַ בָּךְ, כָּךְ לֹא יוּכְלוּ כָּל אוֹיְבַי לִנְגוֹעַ בִּי לְרָעָה: תִּפֹּל עֲלֵיהֶם אֵימָתָה וָפַחַד בִּגְדֹל זְרוֹעֲךָ יִדְּמוּ כָּאָבֶן: כָּאָבֶן יִדְּמוּ זְרוֹעֲךָ בִּגְדֹל וָפַחַד אֵימָתָה עֲלֵיהֶם תִּפֹּל:
متبارک است آفریننده تو، متبارک است سازنده تو، متبارک است صاحب تو، متبارک است پدیدآورنده تو؛ و سه بار میرقصد و سه بار میگوید: همانگونه که در برابر تو میرقصم و نمیتوانم به تو دست یابم، چنان باد که همه دشمنانم نتوانند برای آسیب به من دست یابند؛ بیم و هراس بر ایشان فرود آید؛ به عظمت بازوی تو، چون سنگ خاموش گردند؛ چون سنگ خاموش گردند، بازوی تو در عظمت، و هراس و بیم بر ایشان فرود آید:
ג' פעמים:
سه بار:
דָּוִד מֶלֶךְ יִשְׂרָאֵל חַי וְקַיָּם:
داوود، پادشاه اسرائیل، زنده است و پایدار:
ואומר לחבירו ג' פעמים:
و به همنشین خود سه بار میگوید:
שָׁלוֹם עֲלֵיכֶם.
صلح بر تو باد:
וחבירו משיבו בכל פעם:
و همنشین او هر بار پاسخ میدهد:
עֲלֵיכֶם שָׁלוֹם:
بر تو صلح باد:
ג' פעמים:
سه بار:
סִמָּן טוֹב וּמַזָּל טוֹב יְהֵא לָנוּ וּלְכָל יִשְׂרָאֵל אָמֵן:
باشد که نشانهای نیکو و بختی نیکو برای ما و برای همه اسرائیل باشد، آمین:
קוֹל דּוֹדִי הִנֵּה זֶה בָּא מְדַלֵּג עַל הֶהָרִים מְקַפֵּץ עַל הַגְּבָעוֹת. דּוֹמֶה דוֹדִי לִצְבִי אוֹ לְעֹפֶר הָאַיָּלִים. הִנֵּה זֶה עוֹמֵד אַחַר כָּתְלֵנוּ, מַשְׁגִּיחַ מִן הַחַלּוֹנוֹת, מֵצִיץ מִן הַחֲרַכִּים:
آواز محبوب من، اینک، او میآید، بر کوهها جهیده، بر تپهها خیز برداشته؛ محبوب من مانند غزال یا بچهآهویی است؛ اینک، او پشت دیوار ما ایستاده، از پنجرهها مینگرد، از شبکهها سرک میکشد:
שִׁיר לַמַּעֲלוֹת אֶשָּׂא עֵינַי אֶל הֶהָרִים מֵאַיִן יָבֹא עֶזְרִי. עֶזְרִי מֵעִם יְהוָה עֹשֵׂה שָׁמַיִם וָאָרֶץ. אַל יִתֵּן לַמּוֹט רַגְלֶךָ אַל יָנוּם שֹׁמְרֶךָ. הִנֵּה לֹא יָנוּם וְלֹא יִישָׁן שׁוֹמֵר יִשְׂרָאֵל. יְהוָה שֹׁמְרֶךָ יְהוָה צִלְּךָ עַל יַד יְמִינֶךָ. יוֹמָם הַשֶּׁמֶשׁ לֹא יַכֶּכָּה וְיָרֵחַ בַּלָּיְלָה. יְהוָה יִשְׁמָרְךָ מִכָּל רָע יִשְׁמֹר אֶת נַפְשֶׁךָ. יְהוָה יִשְׁמָר צֵאתְךָ וּבוֹאֶךָ מֵעַתָּה וְעַד עוֹלָם:
سرود زائران: چشمان خود را به سوی کوهها برمیافرازم، یاری من از کجا خواهد آمد؛ یاری من از جانب خداوند است، سازندهٔ آسمان و زمین؛ او نخواهد گذاشت پای تو بلغزد، نگاهبان تو به خواب نخواهد رفت؛ اینک، نگاهبان اسرائیل نه چرت میزند و نه میخوابد؛ خداوند نگاهبان توست، خداوند سایهٔ توست بر دست راست تو؛ در روز آفتاب به تو آسیب نخواهد رساند و نه ماه در شب؛ خداوند تو را از هر بدی نگاه خواهد داشت، او جان تو را نگاه خواهد داشت؛ خداوند رفت و آمد تو را نگاه خواهد داشت، از اکنون و تا ابد:
הַלְלוּיָהּ הַלְלוּ אֵל בְּקָדְשׁוֹ הַלְלוּהוּ בִּרְקִיעַ עֻזּוֹ. הַלְלוּהוּ בִגְבוּרֹתָיו הַלְלוּהוּ כְּרֹב גֻּדְלוֹ. הַלְלוּהוּ בְּתֵקַע שׁוֹפָר הַלְלוּהוּ בְּנֵבֶל וְכִנּוֹר. הַלְלוּהוּ בְתֹף וּמָחוֹל הַלְלוּהוּ בְּמִנִּים וְעוּגָב. הַלְלוּהוּ בְצִלְצְלֵי שָׁמַע הַלְלוּהוּ בְּצִלְצְלֵי תְרוּעָה. כֹּל הַנְּשָׁמָה תְּהַלֵּל יָהּ הַלְלוּיָהּ:
هَلِلویا؛ خدا را در قُدس او بستایید، او را در فلک نیرومندش بستایید؛ او را برای کارهای قدرتمندش بستایید، او را به فراخور بزرگی فراوانش بستایید؛ او را با آوای شوفار بستایید، او را با چنگ و بربط بستایید؛ او را با دف و رقص بستایید، او را با سازهای زهی و نی بستایید؛ او را با سنجهای پرطنین بستایید، او را با سنجهای کوبنده بستایید؛ هر چه نفس دارد خداوند را بستاید، هَلِلویا:
תָּנָא דְּבֵי רַבִּי יִשְׁמָעֵאל. אִלְמָלֵי לֹא זָכוּ יִשְׂרָאֵל אֶלָּא לְהַקְבִּיל פְּנֵי אֲבִיהֶם שֶׁבַּשָׁמַיִם פַּעַם אַחַת בַּחֹדֶשׁ, דַּיָם. אָמַר אַבַּיֵי: הִלְכָּךְ צָרִיךְ לְמֵימְרָא מְעוּמָד. מִי זֹאת עוֹלָה מִן הַמִּדְבָּר מִתְרַפֶּקֶת עַל דּוֹדָהּ. וִיהִי רָצוֹן מִלְּפָנֶיךָ יְיָ אֱלֹהַי וֵאלֹהֵי אֲבוֹתַי, לְמַלֹּאת פְּגִימַת הַלְּבָנָה, וְלֹא יִהְיֶה בָּהּ שׁוּם מִעוּט. וִיהִי אוֹר הַלְּבָנָה כְּאוֹר הַחַמָּה וּכְאוֹר שִׁבְעַת יְמֵי בְרֵאשִׁית כְּמוֹ שֶׁהָיְתָה קוֹדֶם מִעוּטָהּ, שֶׁנֶּאֱמַר: אֶת שְׁנֵי הַמְּאֹרוֹת הַגְּדוֹלִים. וְיִתְקַיֶם בָּנוּ מִקְרָא שֶׁכָּתוּב: וּבִקְשׁוּ אֶת יְיָ אֱלֹהֵיהֶם וְאֵת דָּוִיד מַלְכָּם. אָמֵן:
تَنّای مکتب رَبّی یشمَعئیل آموخت: حتی اگر اسرائیل تنها این لیاقت را مییافت که ماهی یک بار به دیدار روی پدر خود در آسمان بشتابد، او را بسنده بود؛ اَبّایه گفت: پس باید آن را ایستاده گفت؛ این کیست که از بیابان برمیآید و بر محبوب خود تکیه کرده است؛ و باشد که ارادهٔ تو در پیشگاه تو چنین باشد، ای خداوند خدای من و خدای پدران من، که کاستی ماه را پر کنی، تا در آن هیچ نقصانی نباشد؛ و باشد که نور ماه چون نور خورشید و چون نور هفت روز آفرینش باشد، چنانکه پیش از کاستی آن بود، چنانکه گفته شده است: دو نور بزرگ؛ و باشد که این آیه در ما تحقق یابد، چنانکه نوشته شده است: و خداوند خدای خود و داوود پادشاه خود را خواهند جست؛ آمین:
לַמְנַצֵּח בִּנְגִינֹת מִזְמוֹר שִׁיר. אֱלֹהִים יְחָנֵּנוּ וִיבָרְכֵנוּ יָאֵר פָּנָיו אִתָּנוּ סֶלָה. לָדַעַת בָּאָרֶץ דַּרְכֶּךָ בְּכָל גּוֹיִם יְשׁוּעָתֶךָ. יוֹדוּךָ עַמִּים אֱלֹהִים יוֹדוּךָ עַמִּים כֻּלָּם. יִשְׂמְחוּ וִירַנְּנוּ לְאֻמִּים כִּי תִשְׁפֹּט עַמִּים מִישׁוֹר וּלְאֻמִּים בָּאָרֶץ תַּנְחֵם סֶלָה. יוֹדוּךָ עַמִּים אֱלֹהִים יוֹדוּךָ עַמִּים כֻּלָּם. אֶרֶץ נָתְנָה יְבוּלָהּ יְבָרְכֵנוּ אֱלֹהִים אֱלֹהֵינוּ. יְבָרְכֵנוּ אֱלֹהִים וְיִירְאוּ אֹתוֹ כָּל אַפְסֵי אָרֶץ:
برای رهبر سرایندگان، با سازهای زهی، مزموری، سرودی؛ باشد که خدا بر ما رحم کند و ما را برکت دهد، باشد که روی خود را بر ما بتاباند، سِلاه؛ تا راه تو بر زمین شناخته شود، نجات تو در میان همهٔ امتها؛ ای خدا، باشد که قومها تو را سپاس گویند، باشد که همهٔ قومها تو را سپاس گویند؛ باشد که امتها شادمان شوند و از شادی بسرایند، زیرا تو قومها را به انصاف داوری میکنی و امتها را بر زمین هدایت میکنی، سِلاه؛ ای خدا، باشد که قومها تو را سپاس گویند، باشد که همهٔ قومها تو را سپاس گویند؛ زمین محصول خود را داده است، باشد که خدا، خدای ما، ما را برکت دهد؛ باشد که خدا ما را برکت دهد، و باشد که همهٔ کرانهای زمین از او بترسند:
עָלֵינוּ לְשַׁבֵּחַ לַאֲדוֹן הַכֹּל, לָתֵת גְּדֻלָּה לְיוֹצֵר בְּרֵאשִׁית, שֶׁלֹּא עָשָׂנוּ כְּגוֹיֵי הָאֲרָצוֹת, וְלֹא שָׂמָנוּ כְּמִשְׁפְּחוֹת הָאֲדָמָה. שֶׁלֹּא שָׂם חֶלְקֵנוּ כָּהֶם, וגוֹרָלֵנוּ כְּכָל־הֲמוֹנָם, שֶׁהֵם מִשְׁתַּחֲוִים לְהֶבֶל וָרִיק, וּמִתְפַּלְּלִים אֶל אֵל לֹא יוֹשִׁיעַ. וַאֲנַחְנוּ כּוֹרְעִים וּמִשְׁתַּחֲוִים וּמוֹדִים לִפְנֵי מֶלֶךְ מַלְכֵי הַמְּלָכִים הַקָּדוֹשׁ בָּרוּךְ הוּא, שֶׁהוּא נוֹטֶה שָׁמַיִם וְיֹסֵד אָרֶץ, וּמוֹשַׁב יְקָרוֹ בַּשָּׁמַיִם מִמַּעַל, וּשְׁכִינַת עֻזּוֹ בְּגָבְהֵי מְרוֹמִים. הוּא אֱלֹהֵינוּ, אֵין עוֹד, אֱמֶת מַלְכֵּנוּ, אֶפֶס זוּלָתוֹ. כַּכָּתוּב בְּתוֹרָתוֹ: וְיָדַעְתָּ הַיּוֹם וַהֲשֵׁבֹתָ אֶל לְבָבֶךָ כִּי יְיָ הוּא הָאֱלֹהִים בַּשָּׁמַיִם מִמַּעַל וְעַל הָאָרֶץ מִתָּחַת אֵין עוֹד:
بر ماست که سرور همه را بستاییم، که عظمت را به آفرینندهٔ آغاز نسبت دهیم، زیرا او ما را همچون امتهای سرزمینها نیافرید و ما را همچون خاندانهای زمین قرار نداد؛ او بهرهٔ ما را همچون بهرهٔ آنان قرار نداد و نصیب ما را همچون همهٔ گروه ایشان، زیرا آنان در برابر بطالت و پوچی سجده میکنند و به خدایی که نجات نمیدهد دعا میکنند؛ اما ما زانو میزنیم و سجده میکنیم و در پیشگاه پادشاهِ پادشاهانِ پادشاهان، آن قدّوس متبارک، سپاس میگوییم، زیرا او آسمانها را میگسترد و زمین را استوار میسازد، و جایگاه جلال او در آسمانهای فوقانی است، و حضور الهیِ قدرت او در رفیعترین بلندیهاست؛ او خدای ماست، دیگری نیست؛ پادشاه ما حقیقی است، جز او کسی نیست؛ چنانکه در تورات او نوشته شده است: و امروز بدان و در دل خود نگاه دار که خداوند، اوست خدا در آسمانهای فوقانی و بر زمین زیرین، دیگری نیست:
וְעַל כֵּן נְקַוֶּה לְךָ יְיָ אֱלֹהֵינוּ, לִרְאוֹת מְהֵרָה בְּתִפְאֶרֶת עֻזֶּךָ , לְהַעֲבִיר גִּלּוּלִים מִן הָאָרֶץ, וְהָאֱלִילִים כָּרוֹת יִכָּרֵתוּן, לְתַקֵּן עוֹלָם בְּמַלְכוּת שַׁדַּי, וְכָל בְּנֵי בָשָׂר יִקְרְאוּ בִשְׁמֶךָ, לְהַפְנוֹת אֵלֶיךָ כָּל רִשְׁעֵי אָרֶץ. יַכִּירוּ וְיֵדְעוּ כָּל יוֹשְׁבֵי תֵבֵל, כִּי־לְךָ תִּכְרַע כָּל־בֶּרֶךְ, תִּשָּׁבַע כָּל לָשׁוֹן. לְפָנֶיךָ יְיָ אֱלֹהֵינוּ יִכְרְעוּ וְיִפֹּלוּ, וְלִכְבוֹד שִׁמְךָ יְקָר יִתֵּנוּ, וִיקַבְּלוּ כֻלָּם אֶת עֹל מַלְכוּתֶךָ, וְתִמְלֹךְ עֲלֵיהֶם מְהֵרָה לְעוֹלָם וָעֶד. כִּי הַמַּלְכוּת שֶׁלְּךָ הִיא, וּלְעוֹלְמֵי עַד תִּמְלֹךְ בְּכָבוֹד. כַּכָּתוּב בְּתוֹרָתֶךָ: יְיָ יִמְלֹךְ לְעֹלָם וָעֶד. וְנֶאֱמַר: וְהָיָה יְיָ לְמֶלֶךְ עַל כָּל הָאָרֶץ בַּיּוֹם הַהוּא יִהְיֶה יְיָ אֶחָד וּשְׁמוֹ אֶחָד:
پس به تو امید میبندیم، ای خداوند خدای ما، تا به زودی جلال قدرت تو را مشاهده کنیم، تا بتها را از زمین برداری، و خدایان دروغین به یقین ریشهکن خواهند شد، تا جهان را زیر پادشاهیِ آن قادر مطلق به کمال رسانی؛ و همهٔ فرزندان بشر نام تو را خواهند خواند، و همهٔ شریران زمین به سوی تو روی خواهند آورد؛ همهٔ ساکنان جهان خواهند شناخت و دانست که در برابر تو هر زانویی باید خم شود، هر زبانی باید سوگند یاد کند؛ در پیشگاه تو، ای خداوند خدای ما، زانو خواهند زد و خواهند افتاد، و به جلال نام تو حرمت خواهند نهاد، و همگی یوغ پادشاهی تو را خواهند پذیرفت، و تو به زودی تا ابدالآباد بر آنان سلطنت خواهی کرد؛ زیرا پادشاهی از آنِ توست، و تو در جلال تا ابد سلطنت خواهی کرد؛ چنانکه در تورات تو نوشته شده است: خداوند تا ابدالآباد سلطنت خواهد کرد؛ و گفته شده است: و خداوند بر تمامی زمین پادشاه خواهد بود؛ در آن روز خداوند یکتا خواهد بود و نام او یکتا: