אֱלהַי. נְשָׁמָה שֶׁנָּתַתָּ בִּי טְהורָה הִיא. אַתָּה בְרָאתָהּ. אַתָּה יְצַרְתָּהּ. אַתָּה נְפַחְתָּהּ בִּי. וְאַתָּה מְשַׁמְּרָהּ בְּקִרְבִּי. וְאַתָּה עָתִיד לִטְּלָהּ מִמֶּנִּי. וּלְהַחֲזִירָהּ בִּי לֶעָתִיד לָבוא. כָּל זְמַן שֶׁהַנְּשָׁמָה בְּקִרְבִּי מודֶה אֲנִי לְפָנֶיךָ ה' אֱלהַי וֵאלהֵי אֲבותַי. רִבּון כָּל הַמַּעֲשים אֲדון כָּל הַנְּשָׁמות: בָּרוּךְ אַתָּה ה' הַמַּחֲזִיר נְשָׁמות לִפְגָרִים מֵתִים:
خدای من، روحی که در من نهادی پاک است. تو آن را آفریدی، تو آن را شکل دادی، تو آن را در من دمیدی و تو آن را در من نگاه میداری. و در آینده آن را از من خواهی گرفت و در زمان آینده به من بازخواهی گرداند. تا زمانی که روح در من است، در پیشگاه تو سپاس میگزارم، خداوند خدای من و خدای پدران من، سرور همهٔ کارها، خداوندِ همهٔ جانها. متبارک هستی تو، خداوند، که جانها را به تنهای بیجان بازمیگردانی.