הִנְנִי מְכַוֵּן בַּהֲנָחַת תְּפִלִּין לְקַיֵּם מִצְוַת בּורְאִי. שֶׁצִּוָּנוּ לְהָנִיחַ תְּפִלִּין. כַּכָּתוּב בְּתורָתו וּקְשַׁרְתָּם לְאות עַל יָדֶךָ. וְהָיוּ לְטטָפת בֵּין עֵינֶיךָ. וְהֵם אַרְבַּע פַּרְשִׁיּות אֵלּוּ. שְׁמַע. וְהָיָה אִם שָׁמעַ. קַדֶּשׁ. וְהָיָה כִּי יְבִיאֲךָ. שֶׁיֵּשׁ בָּהֶם יִחוּדו וְאַחְדוּתו יִתְבָּרַךְ שְׁמו בָּעולָם. וְשֶׁנִּזְכּר נִסִּים וְנִפְלָאות. שֶׁעָשה עִמָּנוּ בְּהוצִיאָנוּ מִמִּצְרָיִם. וַאֲשֶׁר לו הַכּחַ וְהַמֶּמְשָׁלָה בָּעֶלְיונִים וּבַתַּחְתּונִים לַעֲשות בָּהֶם כִּרְצונו:
اینک من با بستن تفیلین قصد دارم فرمان آفرینندهٔ خود را به جا آورم، که ما را فرمان داد تفیلین ببندیم، چنانکه در تورات او نوشته شده است: و آنها را همچون نشانهای بر دست خود ببند، و میان چشمانت همچون نشان پیشانی باشند؛ و آنها این چهار بخش است: شِما، و چنین خواهد بود اگر گوش فرا دهی، تقدیس کن، و چنین خواهد بود چون تو را میآورد، که یگانگی و وحدانیت او را در بر دارند، نام او در جهان متبارک باد، و اینکه ما معجزات و شگفتیهایی را که او هنگام بیرونآوردن ما از مصر برای ما به جا آورد به یاد آوریم، و اینکه نیرو و فرمانروایی در عالم بالا و پایین از آنِ اوست تا با آنها بنا بر ارادهٔ خود رفتار کند:
וְצִוָּנוּ לְהָנִיחַ עַל הַיָּד לְזִכְרון זְרועַ הַנְּטוּיָה. וְשֶׁהִיא נֶגֶד הַלֵּב לְשַׁעְבֵּד בָּזֶה תַּאֲוַת וּמַחְשְׁבות לִבֵּנוּ לַעֲבודָתו יִתְבָּרַךְ שְׁמו. וְעַל הָראשׁ נֶגֶד הַמּחַ. שֶׁהַנְּשָׁמָה שֶׁבְּמחִי עִם שְׁאָר חוּשַׁי וְכחותַי כֻּלָּם יִהְיוּ מְשֻׁעְבָּדִים לַעֲבודָתו יִתְבָּרַךְ שְׁמו:
و او ما را فرمان داد تا آن را بر دست بنهیم به یاد بازوی برافراشته، و اینکه روبهروی دل است تا بدینسان امیال و اندیشههای دل ما را به خدمت او، که نامش متبارک باد، رام سازد؛ و بر سر روبهروی مغز، تا جانِ در مغز من، همراه با همهٔ حواس و قوای من، همگی به خدمت او، که نامش متبارک باد، رام شوند:
וּמִשֶּׁפַע מִצְוַת תְּפִלִּין יִתְמַשֵּׁךְ עָלַי לִהְיות לִי חַיִּים אֲרֻכִים וְשֶׁפַע קדֶשׁ וּמַחֲשָׁבות קְדושׁות. בְּלִי הִרְהוּר חֵטְא וְעָון כְּלָל. וְשֶׁלּא יְפַתֵּנוּ וְלא יִתְגָּרֶה בָּנוּ יֵצֶר הָרָע. וְיַנִיחֵנוּ לַעֲבד אֶת ה' כַּאֲשֶׁר עִם לְבָבֵנוּ. וִיהִי רָצון מִלְּפָנֶיךָ. ה' אֱלהֵינוּ וֵאלהֵי אֲבותֵינוּ. שֶׁתְּהֵא חֲשׁוּבָה מִצְוַת הֲנָחַת תְּפִלִּין לִפְנֵי הַקָּדושׁ בָּרוּךְ הוּא. כְּאִלּוּ קִיַּמְתִּיהָ בְּכָל פְּרָטֶיהָ וְדִקְדּוּקֶיהָ וְכַוָּנותֶיהָ וְתַרְיַ"ג מִצְות הַתְּלוּיִם בָּהּ. אָמֵן סֶלָה:
و از فراوانیِ فرمان تفیلین، باشد که عمر دراز و فراوانی قدوسیت و اندیشههای مقدس بر من برسد، بیهیچ پندار گناه یا نادرستی؛ و باشد که میل بد ما را نفریبد و ما را تحریک نکند، و بگذارد که خداوند را آنگونه که دل ما میخواهد خدمت کنیم؛ و باشد که ارادهٔ تو این باشد، خداوند خدای ما و خدای پدران ما، که فرمان بستن تفیلین در پیشگاه آن قدوس، که متبارک باد، چنان شمرده شود که گویی من آن را با همهٔ جزئیات و دقایق و نیتها و ششصد و سیزده فرمان وابسته به آن به جا آوردهام؛ آمین، سلاه:
קודם הקשירה יברך:
پیش از بستن آن، این برکت را میخواند:
בָּרוּךְ אַתָּה ה'. אֱלהֵינוּ מֶלֶךְ הָעולָם. אֲשֶׁר קִדְּשָׁנוּ בְּמִצְותָיו. וְצִוָּנוּ לְהָנִיחַ תְּפִלִּין:
متبارک هستی تو، خداوند خدای ما، پادشاه جهان، که ما را با میصووت خود تقدیس کرد و ما را فرمان داد تفیلین ببندیم:
לפני שמהדק הרצועה על ראשו יאמר:
پیش از محکمکردن بند بر سر خود، میگوید:
בָּרוּךְ אַתָּה ה'. אֱלהֵינוּ מֶלֶךְ הָעולָם. אֲשֶׁר קִדְּשָׁנוּ בְּמִצְותָיו. וְצִוָּנוּ עַל מִצְוַת תְּפִלִּין:
متبارک هستی تو، خداوند خدای ما، پادشاه جهان، که ما را با میصووت خود تقدیس کرد و ما را دربارهٔ فرمان تفیلین فرمان داد:
ומהדקו בראשו ואומר:
و آن را بر سر خود محکم میکند و میگوید:
בָּרוּךְ שֵׁם כְּבוד מַלְכוּתו לְעולָם וָעֶד:
متبارک باد نام ملکوت پرشکوه او تا ابدالآباد:
וּמֵחָכְמָתְךָ אֵל עֶלְיון תַּאֲצִיל עָלַי. וּמִבִּינָתְךָ תְּבִינֵנִי. וּבְחַסְדְּךָ תַּגְדִּיל עָלַי. וּבִגְבוּרָתְךָ תַּצְמִית אויְבַי וְקָמַי. וְשֶׁמֶן הַטּוב תָּרִיק עַל שִׁבְעָה קְנֵי הַמְּנורָה. לְהַשְׁפִּיעַ טוּבְךָ לִבְרִיּותֶיךָ. פּותֵחַ אֶת יָדֶךָ וּמַשבִּיעַ לְכָל חַי רָצון:
و از حکمت خود، ای خدای متعال، بر من ارزانی دار؛ و با فهم خود، به من بصیرت عطا کن؛ و با احسان خود، آن را بر من بیفزای؛ و با نیروی خود، دشمنان و مخالفانم را سرکوب کن؛ و باشد که روغن نیکو را بر هفت شاخهٔ منوراه بریزی، تا نیکویی خود را بر آفریدگانت بگسترانی؛ تو دست خود را میگشایی و آرزوی هر زندهای را سیر میکنی:
אחר כך יכרוך שלש כריכות על האצבע האמצעי ויכרוך בתחלה כריכה אחת בפרק האמצעי ואח"כ אחת בראש פרק התחתון ואחת בסוף פרק התחתון ואומר:
سپس سه دور بر انگشت میانی میپیچد، نخست یک دور بر بند میانی، آنگاه یک دور بر بالای بند پایینی، و یک دور بر انتهای بند پایینی، و میگوید:
וְאֵרַשתִּיךְ לִי לְעולָם:
و تو را تا ابد به خود نامزد خواهم کرد:
וְאֵרַשתִּיךְ לִי בְּצֶדֶק וּבְמִשְׁפָּט וּבְחֶסֶד וּבְרַחֲמִים:
و تو را به عدل و انصاف، و به احسان و رحمت، به خود نامزد خواهم کرد:
וְאֵרַשתִּיךְ לִי בֶּאֱמוּנָה. וְיָדַעְתְּ אֶת ה':
و تو را به وفاداری به خود نامزد خواهم کرد، و خداوند را خواهی شناخت:
אחר הנחת תפלין יאמר זה:
پس از بستن تفیلین، این را میگوید:
וַיְדַבֵּר ה' אֶל משֶׁה לֵּאמר:
و خداوند با موسی سخن گفت و فرمود:
קַדֶּשׁ לִי כָל בְּכור פֶּטֶר כָּל רֶחֶם בִּבְנֵי יִשרָאֵל בָּאָדָם וּבַבְּהֵמָה לִי הוּא:
هر نخستزادهای را، نخستین گشایندهٔ هر رحمی را در میان بنیاسرائیل، چه از انسان و چه از بهیمه، برای من تقدیس کن؛ از آنِ من است:
וַיּאמֶר משֶׁה אֶל הָעָם זָכור אֶת הַיּום הַזֶּה אֲשֶׁר יְצָאתֶם מִמִּצְרַיִם מִבֵּית עֲבָדִים. כִּי בְּחזֶק יָד הוצִיא ה' אֶתְכֶם מִזֶּה. וְלא יֵאָכֵל חָמֵץ:
و موسی به قوم گفت: این روز را که از مصر، از خانهٔ بندگی، بیرون آمدید به یاد آورید، زیرا خداوند شما را با دست نیرومند از این مکان بیرون آورد؛ و هیچ نان خمیرمایهدار خورده نشود:
הַיּום אַתֶּם יצְאִים. בְּחדֶשׁ הָאָבִיב:
امروز در ماه آویو بیرون میروید:
וְהָיָה כִּי יְבִיאֲךָ ה' אֶל אֶרֶץ הַכְּנַעֲנִי וְהַחִתִּי וְהָאֱמרִי וְהַחִוִּי וְהַיְבוּסִי. אֲשֶׁר נִשְׁבַּע לַאֲבתֶיךָ לָתֶת לָךְ. אֶרֶץ זָבַת חָלָב וּדְבָשׁ. וְעָבַדְתָּ אֶת הָעֲבדָה הַזּאת בַּחדֶשׁ הַזֶּה:
و چنین خواهد بود چون خداوند تو را به سرزمین کنعانی و حیتی و اموری و حوی و یبوسی درآورد، که برای پدرانت سوگند یاد کرد تا به تو دهد، سرزمینی که شیر و عسل در آن جاری است، که این خدمت را در این ماه به جا آوری:
שִׁבְעַת יָמִים תּאכַל מַצּת. וּבַיּום הַשְּׁבִיעִי חַג לה':
هفت روز ماصا بخور، و در روز هفتم برای خداوند عیدی خواهد بود:
מַצּות יֵאָכֵל אֵת שִׁבְעַת הַיָּמִים. וְלא יֵרָאֶה לְךָ חָמֵץ וְלא יֵרָאֶה לְךָ שאר בְּכָל גְּבֻלֶךָ:
در طول هفت روز ماصا خورده شود، و هیچ نان خمیرمایهدار نزد تو دیده نشود، و خمیرمایه نزد تو در همهٔ مرزهایت دیده نشود:
וְהִגַּדְתָּ לְבִנְךָ בַּיּום הַהוּא לֵאמר. בַּעֲבוּר זֶה עָשה ה' לִי בְּצֵאתִי מִמִּצְרָיִם:
و در آن روز به پسر خود خواهی گفت: این به خاطر آن است که خداوند هنگام بیرونآمدن من از مصر برای من کرد:
וְהָיָה לְךָ לְאות עַל יָדְךָ וּלְזִכָּרון בֵּין עֵינֶיךָ. לְמַעַן תִּהְיֶה תּורַת ה' בְּפִיךָ. כִּי בְּיָד חֲזָקָה הוצִאֲךָ ה' מִמִּצְרָיִם:
و برای تو همچون نشانهای بر دستت و همچون یادگاری میان چشمانت خواهد بود، تا تورات خداوند در دهان تو باشد، زیرا خداوند تو را با دست نیرومند از مصر بیرون آورد:
וְשָׁמַרְתָּ אֶת הַחֻקָּה הַזּאת לְמועֲדָהּ. מִיָּמִים יָמִימָה:
و این فریضه را در هنگام معین آن سال به سال نگاه خواهی داشت:
וְהָיָה כִּי יְבִאֲךָ ה' אֶל אֶרֶץ הַכְּנַעֲנִי כַּאֲשֶׁר נִשְׁבַּע לְךָ וְלַאֲבתֶיךָ. וּנְתָנָהּ לָךְ:
و چنین خواهد بود چون خداوند تو را به سرزمین کنعانی درآورد، چنانکه برای تو و پدرانت سوگند یاد کرد، و آن را به تو دهد:
וְהַעֲבַרְתָּ כָּל פֶּטֶר רֶחֶם לה'. וְכָל פֶּטֶר שֶׁגֶר בְּהֵמָה אֲשֶׁר יִהְיֶה לְךָ הַזְּכָרִים לה':
که هر نخستین گشایندهٔ رحم را برای خداوند جدا کنی، و هر نخستزادهٔ بهیمهای را که داری؛ نرها از آنِ خداوند است:
וְכָל פֶּטֶר חֲמר תִּפְדֶּה בְשה. וְאִם לא תִפְדֶּה וַעֲרַפְתּו. וְכל בְּכור אָדָם בְּבָנֶיךָ תִּפְדֶּה:
و هر نخستزادهٔ الاغ را با برهای فدیه میدهی؛ و اگر آن را فدیه ندهی، آنگاه گردنش را میشکنی؛ و هر نخستزادهٔ انسان را در میان پسرانت فدیه میدهی:
וְהָיָה כִּי יִשְׁאָלְךָ בִנְךָ מָחָר לֵאמר מַה-זּאת. וְאָמַרְתָּ אֵלָיו. בְּחזֶק יָד הוצִיאָנוּ ה' מִמִּצְרַיִם מִבֵּית עֲבָדִים:
و چنین خواهد بود چون فردا پسرت از تو بپرسد و بگوید: این چیست؟ که به او خواهی گفت: خداوند ما را با دست نیرومند از مصر، از خانهٔ بندگی، بیرون آورد:
וַיְהִי כִּי הִקְשָׁה פַרְעה לְשַׁלְּחֵנוּ. וַיַּהֲרג ה' כָּל בְּכור בְּאֶרֶץ מִצְרַיִם. מִבְּכר אָדָם וְעַד בְּכור בְּהֵמָה. עַל כֵּן אֲנִי זבֵחַ לה' כָּל פֶּטֶר רֶחֶם הַזְּכָרִים וְכָל בְּכור בָּנַי אֶפְדֶּה:
و چنین شد که چون فرعون لجوجانه از رهاکردن ما سر باز زد، خداوند هر نخستزاده را در سرزمین مصر کشت، از نخستزادهٔ انسان تا نخستزادهٔ بهیمه؛ از این رو هر نری را که نخست رحم را میگشاید برای خداوند قربانی میکنم، و هر نخستزادهٔ پسرانم را فدیه میدهم:
וְהָיָה לְאות עַל יָדְכָה וּלְטוטָפת בֵּין עֵינֶיךָ. כִּי בְּחזֶק יָד הוצִיאָנוּ ה' מִמִּצְרָיִם:
و همچون نشانهای بر دستت و همچون نشان پیشانی میان چشمانت خواهد بود، زیرا خداوند ما را با دست نیرومند از مصر بیرون آورد.