מִזְמור שִׁיר חֲנֻכַּת הַבַּיִת לְדָוִד: אֲרומִמְךָ ה' כִּי דִלִּיתָנִי. וְלא שמַּחְתָּ איְבַי לִי: ה' אֱלהָי. שִׁוַּעְתִּי אֵלֶיךָ וַתִּרְפָּאֵנִי: ה' הֶעֱלִיתָ מִן שְׁאול נַפְשִׁי. חִיִּיתַנִי מִיָּרְדִי בור: זַמְּרוּ לה' חֲסִידָיו. וְהודוּ לְזֵכֶר קָדְשׁו: כִּי רֶגַע בְּאַפּו חַיִּים בִּרְצונו. בָּעֶרֶב יָלִין בֶּכִי וְלַבּקֶר רִנָּה: וַאֲנִי אָמַרְתִּי בְשַׁלְוִי. בַּל אֶמּוט לְעולָם: ה' בִּרְצונְךָ הֶעֱמַדְתָּה לְהַרְרִי עז. הִסְתַּרְתָּ פָנֶיךָ הָיִיתִי נִבְהָל: אֵלֶיךָ ה' אֶקְרָא וְאֶל אֲדנָי אֶתְחַנָּן: מַה בֶּצַע בְּדָמִי בְּרִדְתִּי אֶל שַׁחַת. הֲיודְךָ עָפָר הֲיַגִּיד אֲמִתֶּךָ: שְׁמַע ה' וְחָנֵּנִי ה' הֱיֵה עזֵר לִי: הָפַכְתָּ מִסְפְּדִי לְמָחול לִי פִּתַּחְתָּ שקִּי וַתְּאַזְּרֵנִי שמְחָה: לְמַעַן יְזַמֶּרְךָ כָבוד וְלא יִדּם. ה' אֱלהַי לְעולָם אודֶךָּ:
مزموری، سرودی برای تقدیس خانه، از داوود: تو را، ای خداوند، بلند خواهم خواند، زیرا که مرا برافراشتی، و نگذاشتی دشمنانم بر من شادی کنند؛ ای خداوند، خدای من، نزد تو فریاد برآوردم، و تو مرا شفا دادی؛ ای خداوند، جان مرا از شِئول برآوردی، مرا زنده نگاه داشتی تا به گودال فرو نروم؛ برای خداوند بسرایید، ای پارسایان او، و نام مقدس او را سپاس گویید؛ زیرا که خشم او لحظهای است، و رضای او برای یک عمر است؛ گریه ممکن است شامگاه بماند، اما شادی بامدادان فرا میرسد؛ و اما من، در رفاه خود گفتم، هرگز نخواهم لغزید؛ ای خداوند، به رضای خود کوه مرا استوار ساختی؛ روی خود را پنهان کردی، و من پریشان شدم؛ تو را، ای خداوند، خواندم، و نزد سرور خود زاری کردم؛ چه سودی در خون من است، در فرو رفتنم به گودال؛ آیا خاک تو را سپاس خواهد گفت، آیا راستی تو را اعلام خواهد کرد؛ بشنو، ای خداوند، و بر من رحم کن؛ ای خداوند، یاور من باش؛ ماتم مرا برایم به رقص مبدل ساختی؛ پلاس مرا گشودی و مرا به شادمانی آراستی؛ تا جلال من ستایش تو را بسراید و خاموش نباشد؛ ای خداوند، خدای من، تا ابد تو را سپاس خواهم گفت:
אבל: יִתְגַּדַּל וְיִתְקַדַּשׁ שְׁמֵהּ רַבָּא. [קהל: אמן]
בְּעָלְמָא דִּי בְרָא כִרְעוּתֵהּ וְיַמְלִיךְ מַלְכוּתֵהּ בְּחַיֵּיכון וּבְיומֵיכון וּבְחַיֵּי דְכָל בֵּית יִשרָאֵל בַּעֲגָלָא וּבִזְמַן קָרִיב, וְאִמְרוּ אָמֵן: [קהל: אמן]
קהל ואבל: יְהֵא שְׁמֵהּ רַבָּא מְבָרַךְ לְעָלַם וּלְעָלְמֵי עָלְמַיָּא:
אבל: יִתְבָּרַךְ וְיִשְׁתַּבַּח וְיִתְפָּאַר וְיִתְרומַם וְיִתְנַשּא וְיִתְהַדָּר וְיִתְעַלֶּה וְיִתְהַלָּל שְׁמֵהּ דְּקֻדְשָׁא. בְּרִיךְ הוּא. [קהל: בריך הוא:]
לְעֵלָּא מִן כָּל בִּרְכָתָא וְשִׁירָתָא תֻּשְׁבְּחָתָא וְנֶחֱמָתָא דַּאֲמִירָן בְּעָלְמָא. וְאִמְרוּ אָמֵן: [קהל: אמן]
יְהֵא שְׁלָמָא רַבָּא מִן שְׁמַיָּא וְחַיִּים עָלֵינוּ וְעַל כָּל יִשרָאֵל. וְאִמְרוּ אָמֵן: [קהל: אמן]
עושה שָׁלום בִּמְרומָיו הוּא יַעֲשה שָׁלום עָלֵינוּ וְעַל כָּל יִשרָאֵל וְאִמְרוּ אָמֵן: [קהל: אמן]
سوگوار: باشد که نام بزرگ او بزرگ و مقدس گردد؛ [جماعت: آمین]
در جهانی که او بنا بر ارادهٔ خود آفرید، و باشد که پادشاهی خود را در زندگانی شما و در روزگار شما، و در زندگانی تمام خاندان اسرائیل، بهزودی و در نزدیکی برقرار سازد، و بگویید آمین؛ [جماعت: آمین]
جماعت و سوگوار: باشد که نام بزرگ او تا ابد و برای همیشهٔ ابدیت متبارک باد:
سوگوار: باشد که متبارک، ستوده، تمجید، متعالی، برافراشته، مفتخر، رفیع و سپاس گفته شود، نامِ قدوس که متبارک است او؛ [جماعت: متبارک است او]
فراتر از همهٔ برکتها و سرودها، ستایشها و تسلیهایی که در جهان گفته میشود؛ و بگویید آمین؛ [جماعت: آمین]
باشد که صلحِ فراوان از آسمان و زندگی بر ما و بر تمام اسرائیل باشد؛ و بگویید آمین؛ [جماعت: آمین]
او که در بلندیهای خود صلح برقرار میکند، باشد که بر ما و بر تمام اسرائیل صلح برقرار سازد؛ و بگویید آمین؛ [جماعت: آمین]
בָּרוּךְ שֶׁאָמַר וְהָיָה הָעולָם. בָּרוּךְ הוּא. בָּרוּךְ עושה בְרֵאשִׁית. בָּרוּךְ אומֵר וְעושה. בָּרוּךְ גּוזֵר וּמְקַיֵּם. בָּרוּךְ מְרַחֵם עַל הָאָרֶץ. בָּרוּךְ מְרַחֵם עַל הַבְּרִיּות. בָּרוּךְ מְשַׁלֵּם שכָר טוב לִירֵאָיו. בָּרוּךְ חַי לָעַד וְקַיָּם לָנֶצַח. בָּרוּךְ פּודֶה וּמַצִּיל. בָּרוּךְ שְׁמו: בָּרוּךְ אַתָּה ה' אֱלהֵינוּ מֶלֶךְ הָעולָם. הָאֵל הָאָב הָרַחֲמָן הַמְהֻלָּל בְּפִי עַמּו. מְשֻׁבָּח וּמְפאָר בִּלְשׁון חֲסִידָיו וַעֲבָדָיו. וּבְשִׁירֵי דָוִד עַבְדֶּךָ. נְהַלֶּלְךָ ה' אֱלהֵינוּ בִּשְׁבָחות וּבִזְמִירות. נְגַדֶּלְךָ וּנְשַׁבֵּחֲךָ וּנְפָאֶרְךָ וְנַזְכִּיר שִׁמְךָ וְנַמְלִיכְךָ מַלְכֵּנוּ אֱלהֵינוּ. יָחִיד חֵי הָעולָמִים. מֶלֶךְ מְשֻׁבָּח וּמְפאָר עֲדֵי עַד שְׁמו הַגָּדול: בָּרוּךְ אַתָּה ה' מֶלֶךְ מְהֻלָּל בַּתִּשְׁבָּחות:
متبارک است او که گفت و جهان پدید آمد؛ متبارک است او؛ متبارک است او که در آغاز میآفریند؛ متبارک است او که میگوید و انجام میدهد؛ متبارک است او که فرمان میدهد و به انجام میرساند؛ متبارک است او که بر زمین رحم میکند؛ متبارک است او که بر آفریدگان رحم میکند؛ متبارک است او که به ترسندگان خود پاداش نیکو میدهد؛ متبارک است او که تا ابد زنده است و جاودانه پایدار میماند؛ متبارک است او که فدیه میدهد و میرهاند؛ متبارک است نام او؛ متبارک هستی تو، ای خداوند خدای ما، پادشاه جهان، آن خدا، پدر مهربان، که به دهان قوم خود ستوده میشود، و به زبان پارسایان و خادمان خود سپاس گفته و تمجید میشود؛ و با سرودهای داوود بندهٔ تو، تو را، ای خداوند خدای ما، با ستایشها و آهنگها خواهیم ستود؛ تو را بلند خواهیم خواند، خواهیم ستود، تمجید خواهیم کرد، نام تو را یاد خواهیم کرد، و پادشاهی تو را اعلام خواهیم نمود، ای پادشاه ما، ای خدای ما؛ ای یگانه، حیاتِ جهانها، پادشاهی که نام بزرگش تا ابد ستوده و تمجید میشود؛ متبارک هستی تو، ای خداوند، پادشاهی که با ستایشها ستوده میشود:
הודוּ לה' קִרְאוּ בִשְׁמו. הודִיעוּ בָעַמִּים עֲלִילותָיו: שִׁירוּ לו זַמְּרוּ לו. שיחוּ בְּכָל נִפְלְאותָיו: הִתְהַלְלוּ בְּשֵׁם קָדְשׁו. יִשמַח לֵב מְבַקְשֵׁי ה': דִּרְשׁוּ ה' וְעֻזּו. בַּקְּשׁוּ פָנָיו תָּמִיד: זִכְרוּ נִפְלְאותָיו אֲשֶׁר עָשה. מפְתָיו וּמִשְׁפְּטֵי פִיהוּ: זֶרַע יִשרָאֵל עַבְדּו. בְּנֵי יַעֲקב בְּחִירָיו: הוּא ה' אֱלהֵינוּ. בְּכָל הָאָרֶץ מִשְׁפָּטָיו: זִכְרוּ לְעולָם בְּרִיתו. דָּבָר צִוָּה לְאֶלֶף דּור: אֲשֶׁר כָּרַת אֶת אַבְרָהָם. וּשְׁבוּעָתו לְיִצְחָק: וַיַּעֲמִידֶהָ לְיַעֲקב לְחק. לְיִשרָאֵל בְּרִית עולָם: לֵאמר. לְךָ אֶתֵּן אֶרֶץ כְּנָעַן. חֶבֶל נַחֲלַתְכֶם: בִּהְיותְכֶם מְתֵי מִסְפָּר. כִּמְעַט וְגָרִים בָּהּ: וַיִּתְהַלְּכוּ מִגּוי אֶל גּוי. וּמִמַּמְלָכָה אֶל עַם אַחֵר: לא הִנִּיחַ לְאִישׁ לְעָשְׁקָם. וַיּוכַח עֲלֵיהֶם מְלָכִים: אַל תִּגְּעוּ בִּמְשִׁיחָי וּבִנְבִיאַי אַל תָּרֵעוּ: שִׁירוּ לה' כָּל הָאָרֶץ. בַּשּרוּ מִיּום אֶל יום יְשׁוּעָתו: סַפְּרוּ בַגּויִם אֶת כְּבודו. בְּכָל הָעַמִּים נִפְלְאתָיו: כִּי גָדול ה' וּמְהֻלָּל מְאד. וְנורָא הוּא עַל כָּל אֱלהִים: כִּי כָּל אֱלהֵי הָעַמִּים אֱלִילִים [כאן צריך להפסיק] וה' שָׁמַיִם עָשה: הוד וְהָדָר לְפָנָיו. עז וְחֶדְוָה בִּמְקומו: הָבוּ לה' מִשְׁפְּחות עַמִּים. הָבוּ לה' כָּבוד וָעז: הָבוּ לה' כְּבוד שְׁמו. שאוּ מִנְחָה וּבאוּ לְפָנָיו. הִשְׁתַּחֲווּ לה' בְּהַדְרַת קדֶשׁ: חִילוּ מִלְּפָנָיו כָּל הָאָרֶץ. אַף תִּכּון תֵּבֵל בַּל תִּמּוט: יִשמְחוּ הַשָּׁמַיִם וְתָגֵל הָאָרֶץ. וְיאמְרוּ בַגּויִם ה' מָלָךְ: יִרְעַם הַיָּם וּמְלאו. יַעֲלץ הַשּדֶה וְכָל אֲשֶׁר בּו: אָז יְרַנְּנוּ עֲצֵי הַיָּעַר מִלִּפְנֵי ה'. כִּי בָא לִשְׁפּוט אֶת הָאָרֶץ: הודוּ לה'. כִּי טוב. כִּי לְעולָם חַסְדּו: וְאִמְרוּ. הושִׁיעֵנוּ אֱלהֵי יִשְׁעֵנוּ. וְקַבְּצֵנוּ וְהַצִּילֵנוּ מִן הַגּויִם.
خداوند را سپاس گویید، نام او را بخوانید؛ کارهای او را در میان قومها شناسانید؛ برای او بسرایید، برای او آهنگ بنوازید؛ از همهٔ شگفتیهای او سخن گویید؛ به نام مقدس او فخر کنید؛ باشد که دل جویندگانِ خداوند شاد گردد؛ خداوند و قوت او را بطلبید؛ روی او را همواره بجویید؛ شگفتیهای او را که کرده است به یاد آورید، عجایب او و داوریهای دهان او را؛ ای نسلِ اسرائیل بندهٔ او، ای فرزندان یعقوب، برگزیدگان او؛ او خداوند خدای ماست؛ داوریهای او در سراسر زمین است؛ عهد او را تا ابد به یاد آورید، کلامی را که برای هزار نسل فرمان داد؛ آنچه را با ابراهیم بست، و سوگند او را به اسحاق؛ و آن را برای یعقوب چون فریضهای، برای اسرائیل چون عهدی جاودانی استوار ساخت؛ و گفت، به تو زمین کنعان را میدهم، سهمِ میراث شما؛ هنگامی که شما اندک بودید، بسیار اندک، و در آن غریب بودید؛ و از ملتی به ملتی، از پادشاهیای به قومی دیگر سرگردان شدند؛ او نگذاشت کسی بر آنها ستم کند، و بهخاطر آنها پادشاهان را توبیخ نمود؛ مسحشدگان مرا لمس نکنید، و به انبیای من آسیبی نرسانید؛ برای خداوند بسرایید، ای تمام زمین؛ نجات او را روزبهروز اعلام کنید؛ جلال او را در میان امتها بازگو کنید، شگفتیهای او را در میان همهٔ قومها؛ زیرا خداوند بزرگ و بسیار ستوده است، و او بیش از همهٔ خدایان باید مهیب شمرده شود؛ زیرا همهٔ خدایان قومها بتانند [اینجا مکث کن]، اما خداوند آسمانها را ساخت؛ شکوه و جلال در حضور اوست، قوت و شادی در مکان او؛ به خداوند نسبت دهید، ای خاندانهای قومها، به خداوند جلال و قوت نسبت دهید؛ به خداوند جلالِ نام او را نسبت دهید؛ هدیهای بیاورید و به حضور او آیید؛ خداوند را در شکوهِ قدوسیت بپرستید؛ در حضور او بلرزید، ای تمام زمین؛ بهراستی، جهان استوار است، و نخواهد جنبید؛ آسمانها شاد باشند، و زمین به وجد آید؛ و در میان امتها بگویند، خداوند سلطنت میکند؛ دریا و آنچه آن را پر میکند بخروشد؛ صحرا و هر چه در آن است شادی کند؛ آنگاه درختان جنگل از شادی در حضور خداوند خواهند سرایید، زیرا که میآید تا زمین را داوری کند؛ خداوند را سپاس گویید، زیرا که نیکوست، زیرا که مهربانی او تا ابد پایدار است؛ و بگویید، ما را نجات ده، ای خدای نجاتِ ما، و ما را گرد آور و از میان امتها برهان،
לְהדות לְשֵׁם קָדְשֶׁךָ. לְהִשְׁתַּבֵּחַ בִּתְהִלָּתֶךָ: בָּרוּךְ ה' אֱלהֵי יִשרָאֵל מִן הָעולָם וְעַד הָעולָם:
تا نام مقدس تو را سپاس گوییم، تا در ستایش تو فخر کنیم؛ متبارک است خداوند، خدای اسرائیل، از ازل تا ابد:
וַיּאמְרוּ כָל הָעָם אָמֵן וְהַלֵּל לה': רומְמוּ ה' אֱלהֵינוּ וְהִשְׁתַּחֲווּ לַהֲדם רַגְלָיו. קָדושׁ הוּא: רומְמוּ ה' אֱלהֵינוּ וְהִשְׁתַּחֲווּ לְהַר קָדְשׁו. כִּי קָדושׁ ה' אֱלהֵינוּ: וְהוּא רַחוּם יְכַפֵּר עָון וְלא יַשְׁחִית. וְהִרְבָּה לְהָשִׁיב אַפּו וְלא יָעִיר כָּל חֲמָתו: אַתָּה ה' לא תִכְלָא רַחֲמֶיךָ מִמֶּנִּי. חַסְדְּךָ וַאֲמִתְּךָ תָּמִיד יִצְּרוּנִי: זְכר רַחֲמֶיךָ ה'. וַחֲסָדֶיךָ. כִּי מֵעולָם הֵמָּה: תְּנוּ עז לֵאלהִים עַל יִשרָאֵל גַּאֲוָתו. וְעֻזּו בַּשְּׁחָקִים: נורָא אֱלהִים מִמִּקְדָּשֶׁיךָ. אֵל יִשרָאֵל.
הוּא נותֵן עז וְתַעֲצֻמות לָעָם. בָּרוּךְ אֱלהִים: אֵל נְקָמות ה'. אֵל נְקָמות הופִיעַ: הִנָּשא שׁפֵט הָאָרֶץ הָשֵׁב גְּמוּל עַל גֵּאִים: לה' הַיְשׁוּעָה. עַל עַמְּךָ בִרְכָתֶךָ סֶּלָה: ה' צְבָאות עִמָּנוּ. מִשגָּב לָנוּ אֱלהֵי יַעֲקב סֶלָה: ה' צְבָאות. אַשְׁרֵי אָדָם בּטֵחַ בָּךְ: ה' הושִׁיעָה. הַמֶּלֶךְ יַעֲנֵנוּ בְיום קָרְאֵנוּ: הושִׁיעָה אֶת עַמֶּךָ וּבָרֵךְ אֶת נַחֲלָתֶךָ. וּרְעֵם וְנַשּאֵם עַד הָעולָם: נַפְשֵׁנוּ חִכְּתָה לה'. עֶזְרֵנוּ וּמָגִנֵּנוּ הוּא: כִּי בו יִשמַח לִבֵּנוּ. כִּי בְשֵׁם קָדְשׁו בָטָחְנוּ: יְהִי חַסְדְּךָ ה' עָלֵינוּ. כַּאֲשֶׁר יִחַלְנוּ לָךְ: הַרְאֵנוּ ה' חַסְדֶּךָ. וְיֶשְׁעֲךָ תִּתֶּן לָנוּ: קוּמָה עֶזְרָתָה לָנוּ. וּפְדֵנוּ לְמַעַן חַסְדֶּךָ: אָנכִי ה' אֱלהֶיךָ הַמַּעַלְךָ מֵאֶרֶץ מִצְרָיִם. הַרְחֶב פִּיךָ וַאֲמַלְאֵהוּ: אַשְׁרֵי הָעָם שֶׁכָּכָה לּו. אַשְׁרֵי הָעָם שֶׁה' אֱלהָיו: וַאֲנִי בְּחַסְדְּךָ בָטַחְתִּי. יָגֵל לִבִּי בִּישׁוּעָתֶךָ. אָשִׁירָה לה' כִּי גָמַל עָלָי:
و تمامِ قوم گفتند آمین و حمد بر خداوند. خداوند، خدای ما را برافرازید و در برابرِ پایاندازِ پاهای او سجده کنید، قدوس است او. خداوند، خدای ما را برافرازید و در برابرِ کوهِ مقدسِ او سجده کنید، زیرا خداوند خدای ما قدوس است. و او رحیم است، گناه را میآمرزد و نابود نمیسازد، و بسیار خشمِ خود را باز میگرداند و تمامِ غضبِ خود را برنمیانگیزد. تو، ای خداوند، رحمتهای خود را از من باز نمیداری، فیض و راستیِ تو همواره مرا نگاه میدارند. ای خداوند، رحمتهای خود و فیضهای خود را به یاد آور، زیرا که از ازل بودهاند. به خدا توانایی دهید، عظمتِ او بر اسرائیل است و قدرتِ او در افلاک است. مهیب است خدا از مقدسهای تو، خدای اسرائیل.
اوست که توانایی و قدرتها به قوم میدهد، متبارک باد خدا. خدای انتقامها، خداوند، خدای انتقامها ظاهر شد. ای داورِ زمین، برافراز، جزا را به متکبران بازگردان. نجات از آنِ خداوند است، برکتِ تو بر قومِ تو باد، سِلاه. خداوندِ لشکرها با ماست، خدای یعقوب پناهگاهِ ما، سِلاه. ای خداوندِ لشکرها، خوشا به حالِ کسی که بر تو توکل میکند. ای خداوند، نجات ده، آن پادشاه در روزی که او را بخوانیم ما را پاسخ دهد. قومِ خود را نجات ده و میراثِ خود را برکت ده، و ایشان را بچران و تا به ابد ایشان را بردار. جانِ ما در انتظارِ خداوند است، یاور و سپرِ ما اوست. زیرا دلِ ما در او شادمان میشود، زیرا بر نامِ مقدسِ او توکل کردهایم. ای خداوند، فیضِ تو بر ما باد، چنانکه به تو امید بستهایم. ای خداوند، فیضِ خود را به ما بنما، و نجاتِ خود را به ما عطا کن. برخیز و ما را یاری کن، و به خاطرِ فیضِ خود ما را فدیه ده. منم خداوند، خدای تو، که تو را از سرزمینِ مصر برآوردم، دهانِ خود را فراخ کن تا آن را پر سازم. خوشا به حالِ قومی که حالش چنین است، خوشا به حالِ قومی که خداوند خدای اوست. و من بر فیضِ تو توکل کردهام، دلِ من در نجاتِ تو شادمان خواهد شد، برای خداوند خواهم سرایید زیرا به من احسان کرده است.
מִזְמור לְתודָה. הָרִיעוּ לה' כָּל הָאָרֶץ: עִבְדוּ אֶת ה' בְּשמְחָה. בּאוּ לְפָנָיו בִּרְנָנָה: דְּעוּ כִּי ה' הוּא אֱלהִים. הוּא עָשנוּ. וְלו אֲנַחְנוּ עַמּו וְצאן מַרְעִיתו: בּאוּ שְׁעָרָיו בְּתודָה. חֲצֵרתָיו בִּתְהִלָּה. הודוּ לו בָּרְכוּ שְׁמו: כִּי טוב ה'. לְעולָם חַסְדּו. וְעַד דּר וָדר אֱמוּנָתו:
مزموری برای شکرگزاری؛ نزد خداوند بانگ برآورید، ای تمام زمین؛ خداوند را با شادمانی خدمت کنید؛ با سرودِ شادمانه به حضور او آیید؛ بدانید که خداوند، اوست خدا؛ او ما را ساخت، و ما از آنِ اوییم، قوم او و گوسفندان مرتع او؛ به دروازههای او با شکرگزاری درآیید، به صحنهای او با ستایش؛ او را سپاس گویید، نام او را متبارک خوانید؛ زیرا خداوند نیکوست؛ مهربانی او تا ابد پایدار است، و وفاداری او تا همهٔ نسلها:
יְהִי כְבוד ה' לְעולָם. יִשמַח ה' בְּמַעֲשיו: יְהִי שֵׁם ה' מְברָךְ. מֵעַתָּה וְעַד עולָם: מִמִּזְרַח שֶׁמֶשׁ עַד מְבואו. מְהֻלָּל שֵׁם ה': רָם עַל כָּל גּויִם ה'. עַל הַשָּׁמַיִם כְּבודו: ה' שִׁמְךָ לְעולָם. ה' זִכְרְךָ לְדור וָדור: ה' בַּשָׁמַיִם הֵכִין כִּסְאו. וּמַלְכוּתו בַּכּל מָשָׁלָה: יִשמְחוּ הַשָּׁמַיִם וְתָגֵל הָאָרֶץ. וְיאמְרוּ בַגּויִם ה' מָלָךְ: ה' מֶלֶךְ. ה' מָלָךְ. ה' יִמְלךְ לְעולָם וָעֶד: ה' מֶלֶךְ עולָם וָעֶד. אָבְדוּ גויִם מֵאַרְצו: ה' הֵפִיר עֲצַת גּויִם. הֵנִיא מַחְשְׁבות עַמִּים: רַבּות מַחֲשָׁבות בְּלֶב אִישׁ. וַעֲצַת ה' הִיא תָקוּם: עֲצַת ה' לְעולָם תַּעֲמד. מַחְשְׁבות לִבּו לְדר וָדר: כִּי הוּא אָמַר וַיֶּהִי. הוּא צִוָּה וַיַּעֲמד: כִּי בָחַר ה' בְּצִיּון. אִוָּהּ לְמושָׁב לו: כִּי יַעֲקב בָּחַר לו יָהּ. יִשרָאֵל לִסְגֻלָּתו: כִּי לא יִטּשׁ ה' עַמּו. וְנַחֲלָתו לא יַעֲזב: וְהוּא רַחוּם יְכַפֵּר עָון וְלא יַשְׁחִית. וְהִרְבָּה לְהָשִׁיב אַפּו. וְלא יָעִיר כָּל חֲמָתו: ה' הושִׁיעָה. הַמֶּלֶךְ יַעֲנֵנוּ בְיום קָרְאֵנוּ:
باشد که جلال خداوند تا ابد پایدار بماند؛ باشد که خداوند در کارهای خود شاد باشد؛ باشد که نام خداوند از اکنون و تا ابد متبارک باد؛ از طلوع آفتاب تا غروب آن، نام خداوند ستوده است؛ خداوند بر همهٔ امتها متعالی است، جلال او بر فراز آسمانهاست؛ ای خداوند، نام تو تا ابد پایدار است؛ ای خداوند، یادِ تو تا همهٔ نسلهاست؛ خداوند تخت خود را در آسمانها برقرار ساخته، و پادشاهی او بر همه چیز فرمان میراند؛ آسمانها شاد باشند، و زمین به وجد آید، و در میان امتها بگویند، خداوند سلطنت میکند؛ خداوند سلطنت میکند؛ خداوند سلطنت کرده است؛ خداوند تا ابدالآباد سلطنت خواهد کرد؛ خداوند بر جهان تا ابد سلطنت میکند؛ امتها از سرزمین او نابود شدهاند؛ خداوند مشورت امتها را باطل کرده است؛ نقشههای قومها را برهم زده است؛ افکار بسیار در دل انسان است، اما مشورت خداوند برقرار خواهد ماند؛ مشورت خداوند تا ابد برقرار است، افکار دل او تا همهٔ نسلها؛ زیرا که او گفت و چنین شد؛ او فرمان داد و استوار ایستاد؛ زیرا خداوند صهیون را برگزیده است؛ آن را برای مسکن خود خواست؛ زیرا خداوند یعقوب را برای خود برگزیده است، اسرائیل را چون گنجِ خاص خود؛ زیرا خداوند قوم خود را ترک نخواهد کرد، و میراث خود را وانخواهد گذاشت؛ و او، آن رحیم، گناه را کفاره خواهد کرد و نابود نخواهد ساخت؛ بارها خشم خود را بازگردانده و تمام غضب خود را برنمیانگیزد؛ ای خداوند، ما را نجات ده؛ باشد که پادشاه در روزی که میخوانیم به ما پاسخ دهد:
אַשְׁרֵי יושְׁבֵי בֵיתֶךָ. עוד יְהַלְלוּךָ סֶּלָה: אַשְׁרֵי הָעָם שֶׁכָּכָה לּו. אַשְׁרֵי הָעָם שֶׁה' אֱלהָיו: תְּהִלָּה לְדָוִד. אֲרומִמְךָ אֱלוהַי הַמֶּלֶךְ. וַאֲבָרְכָה שִׁמְךָ לְעולָם וָעֶד: בְּכָל יום אֲבָרְכֶךָּ. וַאֲהַלְלָה שִׁמְךָ לְעולָם וָעֶד: גָּדול ה' וּמְהֻלָּל מְאד. וְלִגְדֻלָּתו אֵין חֵקֶר: דּור לְדור יְשַׁבַּח מַעֲשיךָ. וּגְבוּרתֶיךָ יַגִּידוּ: הֲדַר כְּבוד הודֶךָ. וְדִבְרֵי נִפְלְאתֶיךָ אָשיחָה: וֶעֱזוּז נורְאתֶיךָ יאמֵרוּ. וּגְדֻלָּתְךָ אֲסַפְּרֶנָּה: זֵכֶר רַב טוּבְךָ יַבִּיעוּ. וְצִדְקָתְךָ יְרַנֵּנוּ: חַנּוּן וְרַחוּם ה'. אֶרֶךְ אַפַּיִם וּגְדָל חָסֶד: טוב ה' לַכּל. וְרַחֲמָיו עַל כָּל מַעֲשיו: יודוּךָ ה' כָּל מַעֲשיךָ. וַחֲסִידֶיךָ יְבָרְכוּכָה: כְּבוד מַלְכוּתְךָ יאמֵרוּ. וּגְבוּרָתְךָ יְדַבֵּרוּ: לְהודִיעַ לִבְנֵי הָאָדָם גְּבוּרתָיו. וּכְבוד הֲדַר מַלְכוּתו: מַלְכוּתְךָ מַלְכוּת כָּל עולָמִים. וּמֶמְשַׁלְתְּךָ בְּכָל דּור וָדר: סומֵךְ ה' לְכָל הַנּפְלִים. וְזוקֵף לְכָל הַכְּפוּפִים: עֵינֵי כל אֵלֶיךָ יְשבֵּרוּ. וְאַתָּה נותֵן לָהֶם אֶת אָכְלָם בְּעִתּו: פּותֵחַ אֶת יָדֶךָ. וּמַשבִּיעַ לְכָל חַי רָצון: צַדִּיק ה' בְּכָל דְּרָכָיו. וְחָסִיד בְּכָל מַעֲשיו קָרוב ה' לְכָל קרְאָיו. לְכל אֲשֶׁר יִקְרָאֻהוּ בֶאֱמֶת: רְצון יְרֵאָיו יַעֲשה. וְאֶת שַׁוְעָתָם יִשְׁמַע וְיושִׁיעֵם: שׁומֵר ה' אֶת כָּל אהֲבָיו. וְאֵת כָּל הָרְשָׁעִים יַשְׁמִיד: תְּהִלַּת ה' יְדַבֶּר פִּי. וִיבָרֵךְ כָּל בָּשר שֵׁם קָדְשׁו לְעולָם וָעֶד: וַאֲנַחְנוּ נְבָרֵךְ יָהּ מֵעַתָּה וְעַד עולָם. הַלְלוּיָהּ:
خوشا به حال آنان که در خانهٔ تو ساکنند؛ آنها همچنان تو را خواهند ستود، سلاه؛ خوشا به حال قومی که چنین است؛ خوشا به حال قومی که خداوند خدای آنهاست؛ مزموری از داوود: تو را، ای خدای من، ای پادشاه، بلند خواهم خواند، و نام تو را تا ابدالآباد متبارک خواهم خواند؛ هر روز تو را متبارک خواهم خواند، و نام تو را تا ابدالآباد خواهم ستود؛ خداوند بزرگ و بسیار ستوده است، و عظمت او تفحصناپذیر است؛ نسلی کارهای تو را به نسل دیگر خواهد ستود، و کارهای جبروت تو را اعلام خواهند کرد؛ شکوهِ جلالِ عظمت تو و کلامِ شگفتیهای تو را بازگو خواهم کرد؛ و آنها از قدرت کارهای مهیب تو سخن خواهند گفت، و من عظمت تو را بازگو خواهم کرد؛ یادِ نیکویی فراوان تو را ریزان خواهند ساخت، و عدالت تو را خواهند سرایید؛ خداوند فیاض و رحیم است، دیرخشم و بزرگ در مهربانی؛ خداوند بر همه نیکوست، و رحمتهای او بر تمام کارهای اوست؛ همهٔ کارهای تو تو را سپاس خواهند گفت، ای خداوند، و پارسایان تو، تو را متبارک خواهند خواند؛ از جلالِ پادشاهی تو سخن خواهند گفت و از قدرت تو خواهند گفت؛ تا کارهای جبروت او و شکوهِ پرجلالِ پادشاهی او را به فرزندان آدم بشناسانند؛ پادشاهی تو پادشاهیِ همهٔ جهانهاست، و سلطنت تو در هر نسلی است؛ خداوند همهٔ افتادگان را نگاه میدارد و همهٔ خمشدگان را برمیافرازد؛ چشمان همه به تو مینگرند، و تو خوراکشان را در وقتش به آنها میدهی؛ تو دست خود را میگشایی و آرزوی هر زندهای را برمیآوری؛ خداوند در همهٔ راههای خود عادل و در همهٔ کارهای خود مهربان است؛ خداوند نزدیک است به همهٔ آنان که او را میخوانند، به همهٔ آنان که او را به راستی میخوانند؛ آرزوی ترسندگان خود را برمیآورد، و فریاد آنها را میشنود و آنها را نجات میدهد؛ خداوند همهٔ دوستداران خود را نگاه میدارد، و همهٔ شریران را نابود خواهد ساخت؛ دهان من ستایش خداوند را خواهد گفت، و هر بشری نام مقدس او را تا ابدالآباد متبارک خواهد خواند؛ و ما خداوند را از اکنون و تا ابد متبارک خواهیم خواند؛ هَلِلویاه:
הַלְלוּיָהּ. הַלְלִי נַפְשִׁי אֶת ה': אֲהַלְלָה ה' בְּחַיָּי. אֲזַמְּרָה לֵאלהַי בְּעודִי: אַל תִּבְטְחוּ בִנְדִיבִים. בְּבֶן אָדָם שֶׁאֵין לו תְשׁוּעָה: תֵּצֵא רוּחו יָשֻׁב לְאַדְמָתו. בַּיּום הַהוּא אָבְדוּ עֶשְׁתּנתָיו: אַשְׁרֵי שֶׁאֵל יַעֲקב בְּעֶזְרו. שבְרו עַל ה' אֱלהָיו: עשה שָׁמַיִם וָאָרֶץ. אֶת הַיָּם וְאֶת כָּל אֲשֶׁר בָּם. הַשּׁמֵר אֱמֶת לְעולָם: עשה מִשְׁפָּט לַעֲשׁוּקִים. נתֵן לֶחֶם לָרְעֵבִים. ה' מַתִּיר אֲסוּרִים: ה' פּקֵחַ עִוְרִים. ה' זוקֵף כְּפוּפִים. ה' אהֵב צַדִּיקִים: ה' שׁמֵר אֶת גֵּרִים. יָתום וְאַלְמָנָה יְעודֵד. וְדֶרֶךְ רְשָׁעִים יְעַוֵּת: יִמְלךְ ה' לְעולָם. אֱלהַיִךְ צִיּון לְדר וָדר. הַלְלוּיָהּ:
هَلِلویاه؛ ای جان من، خداوند را ستایش کن؛ خداوند را در زندگانیِ خود خواهم ستود؛ تا هنگامی که هستم برای خدای خود خواهم سرایید؛ بر بزرگان توکل نکنید، بر پسرِ انسان که در او نجاتی نیست؛ روح او بیرون میرود، به خاک خود بازمیگردد؛ در آن روز نقشههایش نابود میشود؛ خوشا به حال کسی که یاورش خدای یعقوب است، که امیدش بر خداوند خدای اوست؛ او که آسمان و زمین، دریا و هر چه در آنهاست را ساخت، که راستی را تا ابد نگاه میدارد؛ که برای ستمدیدگان داوری میکند، که به گرسنگان نان میدهد؛ خداوند اسیران را آزاد میسازد؛ خداوند چشمان کوران را میگشاید؛ خداوند خمشدگان را برمیافرازد؛ خداوند پارسایان را دوست دارد؛ خداوند غریبان را نگاه میدارد؛ یتیم و بیوه را دلگرمی میبخشد، و راه شریران را کج میسازد؛ خداوند تا ابد سلطنت خواهد کرد، خدای تو، ای صهیون، تا همهٔ نسلها؛ هَلِلویاه:
הַלְלוּיָהּ. כִּי טוב זַמְּרָה אֱלהֵינוּ. כִּי נָעִים נָאוָה תְהִלָּה: בּונֵה יְרוּשָׁלַיִם ה'. נִדְחֵי יִשרָאֵל יְכַנֵּס: הָרופֵא לִשְׁבוּרֵי לֵב. וּמְחַבֵּשׁ לְעַצְּבותָם: מונֶה מִסְפָּר לַכּוכָבִים. לְכֻלָּם שֵׁמות יִקְרָא: גָּדול אֲדונֵינוּ וְרַב כּחַ. לִתְבוּנָתו אֵין מִסְפָּר: מְעודֵד עֲנָוִים ה'. מַשְׁפִּיל רְשָׁעִים עֲדֵי אָרֶץ: עֱנוּ לה' בְּתודָה. זַמְּרוּ לֵאלהֵינוּ בְכִנּור: הַמְכַסֶּה שָׁמַיִם בְּעָבִים. הַמֵּכִין לָאָרֶץ מָטָר. הַמַּצְמִיחַ הָרִים חָצִיר: נותֵן לִבְהֵמָה לַחְמָהּ. לִבְנֵי ערֵב אֲשֶׁר יִקְרָאוּ: לא בִגְבוּרַת הַסּוּס יֶחְפָּץ. לא בְשׁוקֵי הָאִישׁ יִרְצֶה: רוצֶה ה' אֶת יְרֵאָיו. אֶת הַמְיַחֲלִים לְחַסְדּו: שַׁבְּחִי יְרוּשָׁלַיִם אֶת ה'. הַלְלִי אֱלהַיִךְ צִיּון: כִּי חִזַּק בְּרִיחֵי שְׁעָרָיִךְ. בֵּרַךְ בָּנַיִךְ בְּקִרְבֵּךְ: הַשּם גְּבוּלֵךְ שָׁלום. חֵלֶב חִטִּים יַשבִּיעֵךְ: הַשּׁלֵחַ אִמְרָתו אָרֶץ. עַד מְהֵרָה יָרוּץ דְּבָרו: הַנּתֵן שֶׁלֶג כַּצָּמֶר. כְּפור כָּאֵפֶר יְפַזֵּר: מַשְׁלִיךְ קַרְחו כְפִתִּים. לִפְנֵי קָרָתו מִי יַעֲמד: יִשְׁלַח דְּבָרו וְיַמְסֵם. יַשֵּׁב רוּחו יִזְּלוּ מָיִם: מַגִּיד דְּבָרָיו לְיַעֲקב. חֻקָּיו וּמִשְׁפָּטָיו לְיִשרָאֵל: לא עָשה כֵן לְכָל גּוי. וּמִשְׁפָּטִים בַּל יְדָעוּם. הַלְלוּיָהּ:
هَلِلویاه؛ زیرا نیکوست که برای خدای ما بسراییم، زیرا که خوش است، و ستایش زیبنده است؛ خداوند اورشلیم را بنا میکند؛ پراکندگان اسرائیل را گرد میآورد؛ شکستهدلان را شفا میدهد و زخمهای آنها را میبندد؛ شمارهٔ ستارگان را میشمارد؛ همهٔ آنها را به نام میخواند؛ بزرگ است سرور ما و فراوان در قدرت؛ فهم او بیپایان است؛ خداوند فروتنان را دلگرمی میبخشد؛ شریران را به زمین میافکند؛ به خداوند با شکرگزاری پاسخ دهید؛ برای خدای ما با چنگ بسرایید؛ او که آسمانها را با ابرها میپوشاند، که باران را برای زمین مهیا میکند، که علف را بر کوهها میرویاند؛ که به حیوان خوراک میدهد، به جوجهکلاغها که فریاد میزنند؛ او به قوت اسب دل نمیبندد؛ از ساقهای مرد خشنود نمیشود؛ خداوند از ترسندگان خود خشنود است، از آنان که به مهربانی او امید دارند؛ ای اورشلیم، خداوند را ستایش کن؛ ای صهیون، خدای خود را ستایش کن؛ زیرا که پشتبندهای دروازههای تو را استوار ساخته است؛ فرزندان تو را در میان تو برکت داده است؛ مرزهای تو را در صلح قرار میدهد؛ تو را از مغز گندم سیر میکند؛ فرمان خود را به زمین میفرستد؛ کلام او بهسرعت میدود؛ برف را چون پشم میدهد؛ شبنم را چون خاکستر میپراکند؛ یخ خود را چون لقمهها میافکند؛ کیست که در برابر سرمای او بایستد؛ کلام خود را میفرستد و آنها را آب میکند؛ باد خود را میوزاند، و آبها روان میشوند؛ کلام خود را به یعقوب اعلام میکند، فرایض و داوریهای خود را به اسرائیل؛ با هیچ امتی چنین نکرده است، و داوریهای او را نمیدانند؛ هَلِلویاه:
הַלְלוּיָהּ. הַלְלוּ אֶת ה' מִן הַשָּׁמַיִם. הַלְלוּהוּ בַּמְּרומִים: הַלְלוּהוּ כָּל מַלְאָכָיו. הַלְלוּהוּ כָּל צְבָאָיו: הַלְלוּהוּ שֶׁמֶשׁ וְיָרֵחַ. הַלְלוּהוּ כָּל כּוכְבֵי אור: הַלְלוּהוּ שְׁמֵי הַשָּׁמָיִם. וְהַמַּיִם אֲשֶׁר מֵעַל הַשָּׁמָיִם: יְהַלְלוּ אֶת שֵׁם ה'. כִּי הוּא צִוָּה וְנִבְרָאוּ: וַיַּעֲמִידֵם לָעַד לְעולָם. חָק נָתַן וְלא יַעֲבור: הַלְלוּ אֶת ה' מִן הָאָרֶץ. תַּנִּינִים וְכָל תְּהמות: אֵשׁ וּבָרָד שֶׁלֶג וְקִיטור. רוּחַ סְעָרָה עשה דְבָרו: הֶהָרִים וְכָל גְבָעות. עֵץ פְּרִי וְכָל אֲרָזִים: הַחַיָּה וְכָל בְּהֵמָה. רֶמֶש וְצִפּור כָּנָף: מַלְכֵי אֶרֶץ וְכָל לְאֻמִּים. שרִים וְכָל שׁפְטֵי אָרֶץ: בַּחוּרִים וְגַם בְּתוּלות. זְקֵנִים עִם נְעָרִים: יְהַלְלוּ אֶת שֵׁם ה'. כִּי נִשגָּב שְׁמו לְבַדּו. הודו עַל אֶרֶץ וְשָׁמָיִם: וַיָּרֶם קֶרֶן לְעַמּו. תְּהִלָּה לְכָל חֲסִידָיו. לִבְנֵי יִשרָאֵל עַם קְרבו. הַלְלוּיָהּ:
هَلِلویاه؛ خداوند را از آسمانها ستایش کنید؛ او را در بلندیها ستایش کنید؛ او را، ای همهٔ فرشتگان او، ستایش کنید؛ او را، ای همهٔ لشکرهای او، ستایش کنید؛ او را، ای آفتاب و ماه، ستایش کنید؛ او را، ای همهٔ ستارگانِ نور، ستایش کنید؛ او را، ای آسمانهای آسمانها، و ای آبهایی که بر فراز آسمانهاست، ستایش کنید؛ باشد که نام خداوند را ستایش کنند، زیرا که او فرمان داد و آفریده شدند؛ و آنها را تا ابدالآباد برقرار ساخت؛ حکمی داد که در نخواهد گذشت؛ خداوند را از زمین ستایش کنید، ای هیولاهای دریایی و همهٔ ژرفاها؛ ای آتش و تگرگ، برف و بخار، باد طوفانی که کلام او را به انجام میرساند؛ ای کوهها و همهٔ تپهها، درختان میوه و همهٔ سروها؛ ای حیوانات و همهٔ چارپایان، خزندگان و پرندگان بالدار؛ ای پادشاهان زمین و همهٔ قومها، بزرگان و همهٔ داوران زمین؛ ای جوانان و نیز دوشیزگان، پیران با نوجوانان؛ باشد که نام خداوند را ستایش کنند، زیرا که تنها نام او متعالی است؛ شکوه او بر فراز زمین و آسمان است؛ و او شاخی برای قوم خود برافراشته است، ستایشی برای همهٔ پارسایان خود، برای فرزندان اسرائیل، قومی نزدیک به او؛ هَلِلویاه:
הַלְלוּיָהּ. שִׁירוּ לה' שִׁיר חָדָשׁ. תְּהִלָּתו בִּקְהַל חֲסִידִים: יִשמַח יִשרָאֵל בְּעשיו. בְּנֵי צִיּון יָגִילוּ בְמַלְכָּם: יְהַלְלוּ שְׁמו בְמָחול. בְּתף וְכִנּור יְזַמְּרוּ לו: כִּי רוצֶה ה' בְּעַמּו. יְפָאֵר עֲנָוִים בִּישׁוּעָה: יַעְלְזוּ חֲסִידִים בְּכָבוד. יְרַנְּנוּ עַל מִשְׁכְּבותָם: רומְמות אֵל בִּגְרונָם. וְחֶרֶב פִּיפִיּות בְּיָדָם: לַעֲשות נְקָמָה בַגּויִם. תּוכֵחות בַּלְאֻמִּים: לֶאְסר מַלְכֵיהֶם בְּזִקִּים. וְנִכְבְּדֵיהֶם בְּכַבְלֵי בַרְזֶל: לַעֲשות בָּהֶם מִשְׁפָּט כָּתוּב. הָדָר הוּא לְכָל חֲסִידָיו. הַלְלוּיָהּ:
هَلِلویاه؛ برای خداوند سرودی نو بسرایید، ستایش او را در جماعت پارسایان؛ باشد که اسرائیل در آفرینندهٔ خود شاد گردد؛ باشد که فرزندان صهیون در پادشاه خود به وجد آیند؛ باشد که نام او را با رقص ستایش کنند؛ با دف و چنگ برای او آهنگ بنوازند؛ زیرا خداوند از قوم خود خشنود است؛ او فروتنان را با نجات میآراید؛ باشد که پارسایان در جلال به وجد آیند؛ باشد که بر بسترهای خود از شادی بسرایند؛ ستایشهای بلندِ خدا در گلوهای آنهاست، و شمشیر دودَم در دستهای آنها؛ تا انتقام را بر امتها به انجام رسانند، توبیخها را بر قومها؛ تا پادشاهان آنها را به زنجیرها و بزرگانشان را به بندهای آهنین ببندند؛ تا داوریِ نوشتهشده را بر آنها به انجام رسانند؛ این افتخاری است برای همهٔ پارسایان او؛ هَلِلویاه:
הַלְלוּיָהּ. הַלְלוּ אֵל בְּקָדְשׁו. הַלְלוּהוּ בִּרְקִיעַ עֻזּו: הַלְלוּהוּ בִּגְבוּרתָיו. הַלְלוּהוּ כְּרב גֻּדְלו: הַלְלוּהוּ בְּתֵקַע שׁופָר. הַלְלוּהוּ בְּנֵבֶל וְכִנּור: הַלְלוּהוּ בְּתף וּמָחול. הַלְלוּהוּ בְּמִנִּים וְעֻגָב: הַלְלוּהוּ בְּצִלְצְלֵי שָׁמַע. הַלְלוּהוּ בְּצִלְצְלֵי תְרוּעָה: כּל הַנְּשָׁמָה תְּהַלֵּל יָהּ. הַלְלוּיָהּ: כּל הַנְּשָׁמָה תְּהַלֵּל יָהּ. הַלְלוּיָהּ:
هَلِلویاه؛ خدا را در قدسِ او ستایش کنید؛ او را در فلکِ نیرومند او ستایش کنید؛ او را بهخاطر کارهای جبروت او ستایش کنید؛ او را بر حسب عظمت فراوان او ستایش کنید؛ او را با بانگِ شوفار ستایش کنید؛ او را با چنگ و عود ستایش کنید؛ او را با دف و رقص ستایش کنید؛ او را با سازهای زهی و نی ستایش کنید؛ او را با سنجهای پرصدا ستایش کنید؛ او را با سنجهای خروشان ستایش کنید؛ باشد که هر چه نَفَس دارد خداوند را ستایش کند؛ هَلِلویاه؛ باشد که هر چه نَفَس دارد خداوند را ستایش کند؛ هَلِلویاه:
בָּרוּךְ ה' לְעולָם. אָמֵן וְאָמֵן: בָּרוּךְ ה' מִצִּיּון שׁכֵן יְרוּשָׁלָיִם. הַלְלוּיָהּ: בָּרוּךְ ה' אֱלהִים אֱלהֵי יִשרָאֵל. עשה נִפְלָאות לְבַדּו: וּבָרוּךְ שֵׁם כְּבודו לְעולָם. וְיִמָּלֵא כְבודו אֶת כָּל הָאָרֶץ. אָמֵן וְאָמֵן:
متبارک باد خداوند تا ابد؛ آمین و آمین؛ متبارک باد خداوند از صهیون، او که در اورشلیم ساکن است؛ هَلِلویاه؛ متبارک باد خداوند خدا، خدای اسرائیل، که تنها او شگفتیها میکند؛ و متبارک باد نام پرجلال او تا ابد، و باشد که جلال او تمام زمین را پر سازد؛ آمین و آمین:
וַיְבָרֶךְ דָּוִיד אֶת ה' לְעֵינֵי כָּל הַקָּהָל. וַיּאמֶר דָּוִיד. בָּרוּךְ אַתָּה ה' אֱלהֵי יִשרָאֵל אָבִינוּ. מֵעולָם וְעַד עולָם: לְךָ ה' הַגְּדֻלָּה וְהַגְּבוּרָה וְהַתִּפְאֶרֶת וְהַנֵּצַח וְהַהוד. כִּי כל בַּשָּׁמַיִם וּבָאָרֶץ. לְךָ ה' הַמַּמְלָכָה. וְהַמִּתְנַשּא לְכל לְראשׁ: וְהָעשֶׁר וְהַכָּבוד מִלְּפָנֶיךָ. וְאַתָּה מושֵׁל בַּכּל. וּבְיָדְךָ כּחַ וּגְבוּרָה. וּבְיָדְךָ לְגַדֵּל וּלְחַזֵּק לַכּל: וְעַתָּה אֱלהֵינוּ מודִים אֲנַחְנוּ לָךְ. וּמְהַלְלִים לְשֵׁם תִּפְאַרְתֶּךָ:
و داوود خداوند را در برابر دیدگان تمام جماعت متبارک خواند؛ و داوود گفت، متبارک هستی تو، ای خداوند، خدای اسرائیلِ پدر ما، از ازل تا ابد؛ از آنِ توست، ای خداوند، عظمت و قدرت و جلال و پیروزی و شکوه، زیرا هر چه در آسمان و بر زمین است از آنِ توست؛ از آنِ توست، ای خداوند، پادشاهی، و تو همچون سر بر فراز همه برافراشتهای؛ و ثروت و افتخار از جانب تو میآید، و تو بر همه فرمان میرانی؛ و در دست توست قدرت و توانایی، و در دست توست که همه را بزرگ سازی و قوت بخشی؛ و اکنون، ای خدای ما، تو را سپاس میگوییم و نام پرجلال تو را میستاییم:
אַתָּה הוּא ה' לְבַדֶּךָ. אַתָּה עָשיתָ אֶת הַשָּׁמַיִם. שְׁמֵי הַשָּׁמַיִם וְכָל צְבָאָם. הָאָרֶץ וְכָל אֲשֶׁר עָלֶיהָ. הַיַּמִּים וְכָל אֲשֶׁר בָּהֶם. וְאַתָּה מְחַיֶּה אֶת כֻּלָּם. וּצְבָא הַשָּׁמַיִם לְךָ מִשְׁתַּחֲוִים: אַתָּה הוּא ה' הָאֱלהִים. אֲשֶׁר בָּחַרְתָּ בְּאַבְרָם. וְהוצֵאתו מֵאוּר כַּשדִּים. וְשמְתָּ שְׁמו אַבְרָהָם: וּמָצָאתָ אֶת לְבָבו נֶאֱמָן לְפָנֶיךָ: וְכָרות עִמּו הַבְּרִית לָתֵת אֶת אֶרֶץ הַכְּנַעֲנִי. הַחִתִּי הָאֱמרִי וְהַפְּרִזִּי וְהַיְבוּסִי וְהַגִּרְגָּשִׁי לָתֵת לְזַרְעו. וַתָּקֶם אֶת דְּבָרֶיךָ כִּי צַדִּיק אָתָּה: וַתֵּרֶא אֶת עֳנִי אֲבותֵינוּ בְּמִצְרָיִם. וְאֶת זַעֲקָתָם שָׁמַעְתָּ עַל יַם סוּף: וַתִּתֵּן אתת וּמפְתִים בְּפַרְעה וּבְכָל עֲבָדָיו וּבְכָל עַם אַרְצו. כִּי יָדַעְתָּ כִּי הֵזִידוּ עֲלֵיהֶם וַתַּעַש לְךָ שֵׁם כְּהַיּום הַזֶּה: וְהַיָּם בָּקַעְתָּ לִפְנֵיהֶם וַיַּעַבְרוּ בְתוךְ הַיָּם בַּיַּבָּשָׁה. וְאֶת רדְפֵיהֶם הִשְׁלַכְתָּ בִמְצולת כְּמו אֶבֶן. בְּמַיִם עַזִּים:
تنها تو خداوند هستی؛ تو آسمانها، آسمانِ آسمانها، و تمام لشکر آنها، زمین و هر چه بر آن است، دریاها و هر چه در آنهاست را ساختی؛ و تو به همهٔ آنها زندگی میبخشی، و لشکر آسمان تو را میپرستد؛ تو خداوند خدا هستی، که اَبرام را برگزیدی و او را از اورِ کلدانیان بیرون آوردی و او را نام ابراهیم نهادی؛ و دل او را در حضور خود وفادار یافتی؛ و با او عهد بستی که زمین کنعانی، حِتّی، اَموری، فِرِزّی، یِبوسی و جِرجاشی را بدهی، تا آن را به نسل او ببخشی؛ و کلام خود را به انجام رسانیدی، زیرا که تو عادل هستی؛ و رنج پدران ما را در مصر دیدی، و فریاد آنها را نزد دریای سرخ شنیدی؛ و نشانهها و شگفتیها بر فرعون و همهٔ بندگان او و تمام مردمان سرزمین او پدید آوردی، زیرا میدانستی که آنها در برابر ایشان به تکبر رفتار کردند، و برای خود نامی ساختی چنانکه امروز است؛ و دریا را در برابر آنها شکافتی، و آنها از میان دریا بر خشکی گذر کردند؛ و تعقیبکنندگانشان را در ژرفاها افکندی، چون سنگی در آبهای نیرومند:
וַיּושַׁע ה' בַּיּום הַהוּא אֶת יִשרָאֵל מִיַּד מִצְרָיִם. וַיַּרְא יִשרָאֵל אֶת מִצְרַיִם מֵת. עַל שפַת הַיָּם: וַיַּרְא יִשרָאֵל אֶת הַיָּד הַגְּדלָה אֲשֶׁר עָשה ה' בְּמִצְרַיִם. וַיִּירְאוּ הָעָם אֶת ה'. וַיַּאֲמִינוּ בה' וּבְמשֶׁה עַבְדּו:
و خداوند اسرائیل را در آن روز از دست مصر نجات داد؛ و اسرائیل مصر را مرده بر کنار دریا دید؛ و اسرائیل آن دست بزرگ را که خداوند بر مصر به کار برد دید؛ و قوم از خداوند ترسیدند، و به خداوند و به موسی بندهٔ او ایمان آوردند:
אָז יָשִׁיר משֶׁה וּבְנֵי יִשרָאֵל אֶת הַשִּׁירָה הַזּאת לה'. וַיּאמְרוּ לֵאמר. אָשִׁירָה לה' כִּי גָּאה גָּאָה. סוּס וְרכְבו רָמָה בַיָּם: עָזִּי וְזִמְרָת יָהּ. וַיְהִי לִי לִישׁוּעָה. זֶה אֵלִי וְאַנְוֵהוּ. אֱלהֵי אָבִי וַאֲרמְמֶנְהוּ: ה' אִישׁ מִלְחָמָה. ה' שְׁמו: מַרְכְּבת פַּרְעה וְחֵילו יָרָה בַיָּם. וּמִבְחַר שָׁלִשָׁיו טֻבְּעוּ בְיַם סוּף: תְּהמת יְכַסְיֻמוּ. יָרְדוּ בִמְצולת כְּמו אָבֶן: יְמִינְךָ ה' נֶאְדָּרִי בַּכּחַ. יְמִינְךָ ה' תִּרְעַץ אויֵב: וּבְרב גְּאונְךָ תַּהֲרס קָמֶיךָ. תְּשַׁלַּח חֲרנְךָ יאכְלֵמו כַּקַּשׁ: וּבְרוּחַ אַפֶּיךָ נֶעֶרְמוּ מַיִם. נִצְּבוּ כְמו נֵד נזְלִים. קָפְאוּ תְהמת בְּלֶב יָם: אָמַר אויֵב אֶרְדּף אַשּיג אֲחַלֵּק שָׁלָל. תִּמְלָאֵמו נַפְשִׁי. אָרִיק חַרְבִּי. תּורִישֵׁמו יָדִי: נָשַׁפְתָּ בְרוּחֲךָ כִּסָּמו יָם. צָלֲלוּ כַּעופֶרֶת בְּמַיִם. אַדִּירִים: מִי כָמכָה בָּאֵלִם ה'. מִי כָּמכָה נֶאְדָּר בַּקּדֶשׁ. נורָא תְהִלּת עשה פֶלֶא: נָטִיתָ יְמִינְךָ תִּבְלָעֵמו אָרֶץ: נָחִיתָ בְחַסְדְּךָ עַם זוּ גָּאָלְתָּ. נֵהַלְתָּ בְעָזְּךָ אֶל נְוֵה קָדְשֶׁךָ: שָׁמְעוּ עַמִּים יִרְגָּזוּן. חִיל אָחַז ישְׁבֵי פְּלָשֶׁת: אָז נִבְהֲלוּ אַלּוּפֵי אֱדום. אֵילֵי מואָב יאחֲזֵמו רָעַד. נָמגוּ כּל ישְׁבֵי כְנָעַן: תִּפּל עֲלֵיהֶם אֵימָתָה וָפַחַד. בִּגְדל זְרועֲךָ יִדְּמוּ כָּאָבֶן. עַד יַעֲבר עַמְּךָ ה'. עַד יַעֲבר עַם זוּ קָנִיתָ: תְּבִאֵמו וְתִטָּעֵמו בְּהַר נַחֲלָתְךָ. מָכון לְשִׁבְתְּךָ פָּעַלְתָּ ה'. מִקְּדָשׁ. אֲדנָי כּונְנוּ יָדֶיךָ: ה' יִמְלךְ לְעלָם וָעֶד: ה' יִמְלךְ לְעלָם וָעֶד: ה' מַלְכוּתֵהּ קָאֵם לְעָלַם וּלְעָלְמֵי עָלְמַיָּא: כִּי בָא סוּס פַּרְעה בְּרִכְבּו וּבְפָרָשָׁיו בַּיָּם. וַיָּשֶׁב ה' עֲלֵיהֶם אֶת מֵי הַיָּם. וּבְנֵי יִשרָאֵל הָלְכוּ בַיַּבָּשָׁה בְּתוךְ הַיָּם: כִּי לה' הַמְּלוּכָה. וּמושֵׁל בַּגּויִם: וְעָלוּ מושִׁיעִים בְּהַר צִיּון לִשְׁפּט אֶת הַר עֵשו. וְהָיְתָה לה' הַמְּלוּכָה: וְהָיָה ה' לְמֶלֶךְ עַל כָּל הָאָרֶץ. בַּיּום הַהוּא יִהְיֶה ה' אֶחָד וּשְׁמו אֶחָד:
آنگاه موسی و فرزندان اسرائیل این سرود را برای خداوند سراییدند، و گفتند: برای خداوند خواهم سرایید، زیرا که با شکوه پیروز شده است؛ اسب و سوارش را به دریا افکنده است؛ قوت و سرود من خداوند است، و او نجات من شده است؛ این خدای من است، و او را تمجید خواهم کرد؛ خدای پدرم، و او را بلند خواهم خواند؛ خداوند مرد جنگ است؛ خداوند نام اوست؛ ارابههای فرعون و لشکر او را به دریا افکند، و برگزیدهترین سردارانش در دریای سرخ غرق شدند؛ ژرفاها آنها را پوشانید؛ چون سنگ به اعماق فرو رفتند؛ دست راست تو، ای خداوند، در قدرت پرجلال است؛ دست راست تو، ای خداوند، دشمن را درهم میشکند؛ و در بزرگیِ شکوه خود، برخیزندگان بر خود را سرنگون میکنی؛ خشم خود را میفرستی، آنها را چون کاه میسوزاند؛ و با دمِ بینیِ تو آبها انباشته شدند؛ سیلابها چون تودهای راست ایستادند؛ ژرفاها در قلب دریا منجمد شدند؛ دشمن گفت، تعقیب خواهم کرد، فرا خواهم رسید، غنیمت را تقسیم خواهم کرد؛ آرزویم بر آنها برآورده خواهد شد؛ شمشیر خود را خواهم کشید، دستم آنها را نابود خواهد کرد؛ تو با باد خود وزیدی، دریا آنها را پوشانید؛ چون سرب در آبهای نیرومند فرو رفتند؛ کیست چون تو در میان خدایان، ای خداوند؛ کیست چون تو، باشکوه در قدوسیت، مهیب در ستایشها، کنندهٔ شگفتیها؛ دست راست خود را دراز کردی، زمین آنها را بلعید؛ این قوم را که فدیه دادی به مهربانی خود راهبری کردی؛ آنها را به قوت خود به سوی مسکن مقدس خود هدایت کردی؛ قومها شنیدند، لرزیدند؛ اضطراب ساکنان فلسطین را فرا گرفت؛ آنگاه سرداران اِدوم پریشان شدند؛ لرزه مردان نیرومند موآب را فرا گرفت؛ همهٔ ساکنان کنعان از هم گسیختند؛ ترس و هراس بر آنها فرود آمد؛ به بزرگیِ بازوی تو چون سنگ بیحرکت شدند؛ تا قوم تو گذر کنند، ای خداوند، تا این قومی که خریدی گذر کنند؛ آنها را درآوردی و در کوه میراث خود کاشتی، آن مکان، ای خداوند، که برای سکونت خود ساختی، آن قُدس، ای خداوند، که دستهای تو برقرار ساخت؛ خداوند تا ابدالآباد سلطنت خواهد کرد؛ خداوند تا ابدالآباد سلطنت خواهد کرد؛ پادشاهیِ خداوند تا ابد و برای همیشهٔ ابدیت برقرار است؛ زیرا اسب فرعون با ارابهها و سوارانش به دریا رفت، و خداوند آبهای دریا را بر آنها بازگردانید؛ اما فرزندان اسرائیل بر خشکی در میان دریا راه رفتند؛ زیرا سلطنت از آنِ خداوند است، و او بر امتها فرمان میراند؛ و نجاتدهندگان به کوه صهیون بالا خواهند رفت تا کوه عیسو را داوری کنند، و پادشاهی از آنِ خداوند خواهد بود؛ و خداوند بر تمام زمین پادشاه خواهد بود؛ در آن روز خداوند یگانه خواهد بود، و نام او یگانه:
יִשְׁתַּבַּח שִׁמְךָ לָעַד מַלְכֵּנוּ. הָאֵל הַמֶּלֶךְ הַגָּדול וְהַקָּדושׁ בַּשָּׁמַיִם וּבָאָרֶץ. כִּי לְךָ נָאֶה ה' אֱלהֵינוּ וֵאלהֵי אֲבותֵינוּ: שִׁיר וּשְׁבָחָה הַלֵּל וְזִמְרָה עז וּמֶמְשָׁלָה נֶצַח גְּדֻלָּה וּגְבוּרָה תְּהִלָּה וְתִפְאֶרֶת קְדֻשָּׁה וּמַלְכוּת: בְּרָכות וְהודָאות מֵעַתָּה וְעַד עולָם. בָּרוּךְ אַתָּה ה', אֵל מֶלֶךְ גָּדול בַּתִּשְׁבָּחות. אֵל הַהודָאות אֲדון הַנִּפְלָאות. הַבּוחֵר בְּשִׁירֵי זִמְרָה. מֶלֶךְ אֵל חֵי הָעולָמִים:
باشد که نام تو تا ابد ستوده شود، ای پادشاه ما، آن خدا، پادشاه بزرگ و قدوس در آسمان و بر زمین؛ زیرا برای تو، ای خداوند خدای ما و خدای پدران ما، اینها زیبنده است: سرود و ستایش، تمجید و آهنگ، قوت و سلطنت، جاودانگی، عظمت و جبروت، ستایش و شکوه، قدوسیت و پادشاهی؛ برکتها و شکرگزاریها از اکنون و تا ابد؛ متبارک هستی تو، ای خداوند، خدا، پادشاه، بزرگ با ستایشها، خدای شکرگزاریها، سرورِ شگفتیها، که سرودهای آهنگین را برمیگزیند، پادشاه، خدا، حیاتِ جهانها:
חזן: יִתְגַּדַּל וְיִתְקַדַּשׁ שְׁמֵהּ רַבָּא. [קהל: אמן]
בְּעָלְמָא דִּי בְרָא כִרְעוּתֵהּ וְיַמְלִיךְ מַלְכוּתֵהּ בְּחַיֵּיכון וּבְיומֵיכון וּבְחַיֵּי דְכָל בֵּית יִשרָאֵל בַּעֲגָלָא וּבִזְמַן קָרִיב, וְאִמְרוּ אָמֵן: [קהל: אמן]
קהל וחזן: יְהֵא שְׁמֵהּ רַבָּא מְבָרַךְ לְעָלַם וּלְעָלְמֵי עָלְמַיָּא:
יִתְבָּרַךְ וְיִשְׁתַּבַּח וְיִתְפָּאַר וְיִתְרומַם וְיִתְנַשּא וְיִתְהַדָּר וְיִתְעַלֶּה וְיִתְהַלָּל שְׁמֵהּ דְּקֻדְשָׁא. בְּרִיךְ הוּא. [קהל: בריך הוא:]
לְעֵלָּא מִן כָּל בִּרְכָתָא וְשִׁירָתָא תֻּשְׁבְּחָתָא וְנֶחֱמָתָא דַּאֲמִירָן בְּעָלְמָא. וְאִמְרוּ אָמֵן: [קהל: אמן]
حازان: باشد که نام بزرگ او بزرگ و مقدس گردد؛ [جماعت: آمین]
در جهانی که او بنا بر ارادهٔ خود آفرید، و باشد که پادشاهی خود را در زندگانی شما و در روزگار شما، و در زندگانی تمام خاندان اسرائیل، بهزودی و در نزدیکی برقرار سازد، و بگویید آمین؛ [جماعت: آمین]
جماعت و حازان: باشد که نام بزرگ او تا ابد و برای همیشهٔ ابدیت متبارک باد:
باشد که متبارک، ستوده، تمجید، متعالی، برافراشته، مفتخر، رفیع و سپاس گفته شود، نامِ قدوس که متبارک است او؛ [جماعت: متبارک است او]
فراتر از همهٔ برکتها و سرودها، ستایشها و تسلیهایی که در جهان گفته میشود؛ و بگویید آمین؛ [جماعت: آمین]