לְמַעַן תִּזְכֹּר אֶת יוֹם צֵאתְךָ מֵאֶרֶץ מִצְרַיִם כֹּל יְמֵי חַיֶּיךָ:
تا روزی را که از سرزمین مصر بیرون آمدی به یاد آوری، تمام روزهای زندگیات.
רַק הִשָּׁמֶר לְךָ וּשְׁמֹר נַפְשְׁךָ מְאֹד פֶּן תִּשְׁכַּח אֶת הַדְּבָרִים אֲשֶׁר רָאוּ עֵינֶיךָ וּפֶן יָסוּרוּ מִלְּבָבְךָ כֹּל יְמֵי חַיֶּיךָ וְהוֹדַעְתָּם לְבָנֶיךָ וְלִבְנֵי בָנֶיךָ: יוֹם אֲשֶׁר עָמַדְתָּ לִפְנֵי יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ בְּחֹרֵב:.
فقط مراقب باش و جان خود را بهدقت نگاه دار، مبادا چیزهایی را که چشمانت دیده فراموش کنی، و مبادا تمام روزهای زندگیات از دل تو دور شوند. آنها را به فرزندانت و به فرزندانِ فرزندانت بشناسان، روزی را که در برابر خداوند خدای خود در حوریب ایستادی.
זָכוֹר אֵת אֲשֶׁר עָשָׂה לְךָ עֲמָלֵק בַּדֶּרֶךְ בְּצֵאתְכֶם מִמִּצְרָיִם: אֲשֶׁר קָרְךָ בַּדֶּרֶךְ וַיְזַנֵּב בְּךָ כָּל הַנֶּחֱשָׁלִים אַחַרֶיךָ וְאַתָּה עָיֵף וְיָגֵעַ וְלֹא יָרֵא אֱלֹהִים: וְהָיָה בְּהָנִיחַ יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ לְךָ מִכָּל אֹיְבֶיךָ מִסָּבִיב בָּאָרֶץ אֲשֶׁר יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ נֹתֵן לְךָ נַחֲלָה לְרִשְׁתָּהּ תִּמְחֶה אֶת זֵכֶר עֲמָלֵק מִתַּחַת הַשָּׁמָיִם לֹא תִּשְׁכָּח: זְכֹר אַל תִּשְׁכַּח אֵת אֲשֶׁר הִקְצַפְתָּ אֶת יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ בַּמִּדְבָּר: זָכוֹר אֵת אֲשֶׁר עָשָׂה יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ לְמִרְיָם בַּדֶּרֶךְ בְּצֵאתְכֶם מִמִּצְרָיִם: זָכוֹר אֶת יוֹם הַשַּׁבָּת לְקַדְּשׁוֹ:
به یاد آور آنچه عَمالِق در راه با تو کرد، هنگامی که از مصر بیرون آمدی، که چگونه در راه با تو روبهرو شد و همهٔ واماندگان را در پشت سرت، هنگامی که خسته و ناتوان بودی، مورد حمله قرار داد، و او از خدا نترسید. پس هنگامی که خداوند خدای تو، تو را از همهٔ دشمنانت که گرداگرد تواند در سرزمینی که خداوند خدای تو همچون میراثی برای تصرف به تو میدهد آرامی بخشد، یادِ عَمالِق را از زیر آسمان محو خواهی کرد. فراموش مکن. به یاد آور و فراموش مکن که چگونه خداوند خدای خود را در بیابان به خشم آوردی. به یاد آور آنچه خداوند خدای تو به مریم در راه کرد، هنگامی که از مصر بیرون آمدی. روز شبات را به یاد آور، تا آن را مقدس بداری.