יש אומרים:
برخی میگویند:
אֱלהֵינוּ וֵאלהֵי אֲבותֵינוּ. תָּבוא לְפָנֶיךָ תְּפִלָּתֵנוּ וְאַל תִּתְעַלַּם מִתְּחִנָּתֵנוּ. שֶׁאֵין אֲנַחְנוּ עַזֵּי פָנִים וּקְשֵׁי ערֶף לומַר לְפָנֶיךָ ה' אֱלהֵינוּ וֵאלהֵי אֲבותֵינוּ צַדִּיקִים אֲנַחְנוּ וְלא חָטָאנוּ. אֲבָל אֲנַחְנוּ וַאֲבותֵינוּ חָטָאנוּ: אָשַׁמְנוּ. בָּגַדְנוּ. גָּזַלְנוּ. דִּבַּרְנוּ דפִי. הֶעֱוִינוּ. וְהִרְשַׁעְנוּ. זַדְנוּ. חָמַסְנוּ. טָפַלְנוּ שֶׁקֶר. יָעַצְנוּ רָע. כִּזַּבְנוּ. לַצְנוּ. מָרַדְנוּ. נִאַצְנוּ. סָרַרְנוּ. עָוִינוּ. פָּשַׁעְנוּ. צָרַרְנוּ. קִשִּׁינוּ ערֶף. רָשַׁעְנוּ. שִׁחַתְנוּ. תִּעַבְנוּ. תָּעִינוּ. תִּעְתָּעְנוּ: סַרְנוּ מִמִּצְותֶיךָ וּמִמִּשְׁפָּטֶיךָ הַטּובִים וְלא שָׁוָה לָנוּ. וְאַתָּה צַדִּיק עַל כָּל הַבָּא עָלֵינוּ. כִּי אֱמֶת עָשיתָ. וַאֲנַחְנוּ הִרְשָׁעְנוּ:
ای خدای ما و خدای پدران ما، باشد که دعای ما به حضور تو آید، و از زاری ما روی برمگردان؛ زیرا ما چنان گستاخروی و گردنکش نیستیم که در برابر تو، ای خداوند خدای ما و خدای پدران ما، بگوییم که ما عادلیم و گناه نکردهایم؛ بلکه بهراستی، ما و پدران ما گناه کردهایم؛ مجرم بودهایم، خیانت کردهایم، دزدی کردهایم، تهمت گفتهایم، کج رفتار کردهایم، و شریر بودهایم، گستاخی کردهایم، خشونت ورزیدهایم، دروغ ساختهایم، اندیشهٔ بد کردهایم، دروغ گفتهایم، استهزا کردهایم، سرکشی کردهایم، کفر گفتهایم، لجاجت کردهایم، تجاوز کردهایم، ستم کردهایم، گردنکشی کردهایم، بدی کردهایم، فساد کردهایم، مرتکب کارهای ناشایست شدهایم، گمراه شدهایم، و دیگران را گمراه کردهایم؛ از فرمانهای تو و داوریهای نیکوی تو روی برتافتهایم، و این ما را سودی نبخشید؛ اما تو در همهٔ آنچه بر ما آمده عادلی، زیرا تو به راستی عمل کردهای، و ما به بدی عمل کردهایم:
אֵל אֶרֶךְ אַפַּיִם אַתָּה וּבַעַל הָרַחֲמִים נִקְרֵאתָ. וְדֶרֶךְ תְּשׁוּבָה הורֵיתָ. גְּדֻלַּת רַחֲמֶיךָ וַחֲסָדֶיךָ תִּזְכּור הַיּום וּבְכָל יום לְזֶרַע יְדִידֶיךָ. תֵּפֶן אֵלֵינוּ בְּרַחֲמִים. כִּי אַתָּה הוּא בַּעַל הָרַחֲמִים. בְּתַחֲנוּן וּבִתְפִלָּה פָּנֶיךָ נְקַדֵּם. כְּהודַעְתָּ לֶעָנָו מִקֶּדֶם. מֵחֲרון אַפְּךָ שׁוּב. כְּמו בְּתורָתְךָ כָּתוּב. וּבְצֵל כְּנָפֶיךָ נֶחְסֶה וְנִתְלונָן. כְּיום וַיֵּרֶד ה' בֶּעָנָן. תַּעֲבר עַל פֶּשַׁע וְתִמְחֶה אָשָׁם. כְּיום וַיִּתְיַצֵּב עִמּו שָׁם. תַּאֲזִין שַׁוְעָתֵנוּ וְתַקְשִׁיב מֶנּוּ מַאֲמַר. כְּיום וַיִּקְרָא בְשֵׁם ה' וְשָׁם נֶאֱמַר:
ای خدای دیرخشم، تو سرورِ رحمت خوانده میشوی؛ راهِ توبه را نشان دادهای؛ باشد که امروز و هر روز بزرگیِ رحمت و مهربانی خود را به نسلِ محبوبان خود به یاد آوری؛ با شفقت به ما روی آور، زیرا تو سرورِ رحمت هستی؛ با زاری و دعا به حضور تو میآییم، چنانکه از دیرباز به آن فروتن شناساندی؛ از خشم سوزان خود بازگرد، چنانکه در تورات تو نوشته شده است؛ و زیر سایهٔ بالهای تو پناه خواهیم گرفت و شکوه خواهیم کرد، چنانکه در روزی که خداوند در ابر فرود آمد؛ از تجاوز درگذر و گناه را محو کن، چنانکه در روزی که او آنجا با وی ایستاد؛ به فریاد ما گوش فرا ده و به سخنان ما توجه کن، چنانکه در روزی که او به نام خداوند خواند، و آنجا گفته شد:
יחיד אינו אומר זה ולא הי"ג מדות:
فرد بهتنهایی این را نمیگوید و نه آن سیزده صفت را:
וַיַּעֲבר ה' עַל פָּנָיו וַיִּקְרָא: ה'. ה'. אֵל רַחוּם וְחַנּוּן. אֶרֶךְ אַפַּיִם וְרַב חֶסֶד וֶאֱמֶת: נצֵר חֶסֶד לָאֲלָפִים. נשא עָון וָפֶשַׁע וְחַטָּאָה. וְנַקֵּה: וְסָלַחְתָּ לַעֲונֵנוּ וּלְחַטָּאתֵנוּ וּנְחַלְתָּנוּ: סְלַח לָנוּ אָבִינוּ כִּי חָטָאנוּ. מְחַל לָנוּ מַלְכֵּנוּ כִּי פָשָׁעְנוּ. כִּי אַתָּה אֲדנָי טוב וְסַלָּח וְרַב חֶסֶד לְכָל קרְאֶיךָ:
و خداوند در برابر او گذشت و ندا داد: خداوند، خداوند، خدایی رحیم و فیاض، دیرخشم، و آکنده از مهربانی و راستی؛ نگاهدارندهٔ مهربانی برای هزاران، آمرزندهٔ تقصیر و تجاوز و گناه، و پاککننده؛ و تو تقصیر و گناه ما را آمرزیدی، و ما را همچون میراث خود گرفتی؛ ما را بیامرز، ای پدر ما، زیرا گناه کردهایم؛ ما را عفو کن، ای پادشاه ما، زیرا تجاوز کردهایم؛ زیرا تو، ای خداوند، نیکو و آمرزندهای، و آکنده از مهربانی برای همهٔ کسانی که تو را میخوانند:
לשני וחמישי נוהגין להרבות בתחנונים בשני ובחמישי ואומרים "והוא רחום" מעומד. וביום שאין אומרים תחנון אין אומרים אותו:
در دوشنبه و پنجشنبه، رسم است که در دوشنبه و پنجشنبه زاریها افزون شود و «و او، آن رحیم» در حال ایستاده گفته شود؛ در روزی که تَحَنون گفته نمیشود، خوانده نمیشود:
וְהוּא רַחוּם יְכַפֵּר עָון וְלא יַשְׁחִית. וְהִרְבָּה לְהָשִׁיב אַפּו וְלא יָעִיר כָּל חֲמָתו: אַתָּה ה'. לא תִכְלָא רַחֲמֶיךָ מִמֶּנּוּ. חַסְדְּךָ וַאֲמִתְּךָ תָּמִיד יִצְּרוּנוּ: הושִׁיעֵנוּ ה' אֱלהֵינוּ וְקַבְּצֵנוּ מִן הַגּויִם. לְהודות לְשֵׁם קָדְשֶׁךָ. לְהִשְׁתַּבֵּחַ בִּתְהִלָּתֶךָ: אִם עֲונות תִּשְׁמָר יָהּ. אֲדנָי מִי יַעֲמד: כִּי עִמְּךָ הַסְּלִיחָה לְמַעַן תִּוָּרֵא: לא כַחֲטָאֵינוּ תַּעֲשה לָנוּ וְלא כַעֲונותֵינוּ תִּגְמל עָלֵינוּ: אִם עֲונֵינוּ עָנוּ בָנוּ. ה'. עֲשה לְמַעַן שְׁמֶךָ: זְכר רַחֲמֶיךָ ה' וַחֲסָדֶיךָ. כִּי מֵעולָם הֵמָּה: יַעֲנֵנוּ ה' בְּיום צָרָה. יְשגְּבֵנוּ שֵׁם אֱלהֵי יַעֲקב: ה' הושִׁיעָה. הַמֶּלֶךְ יַעֲנֵנוּ בְיום קָרְאֵנוּ:
و او، آن رحیم، گناه را کفاره خواهد کرد و نابود نخواهد ساخت؛ بارها خشم خود را بازگردانده و تمام غضب خود را برنمیانگیزد؛ تو، ای خداوند، رحمتهای خود را از ما باز نخواهی داشت؛ مهربانی و راستی تو همواره ما را نگاه خواهند داشت؛ ما را نجات ده، ای خداوند خدای ما، و ما را از میان امتها گرد آور، تا نام مقدس تو را سپاس گوییم، تا در ستایش تو فخر کنیم؛ اگر تقصیرها را نگاه داری، ای خداوند، کیست که بایستد؛ زیرا نزد تو آمرزش است، تا از تو ترسیده شوی؛ با ما بر حسب گناهانمان رفتار مکن، و بر حسب تقصیرهایمان به ما مکافات مده؛ اگر تقصیرهای ما بر ضد ما شهادت دهند، ای خداوند، بهخاطر نام خود عمل کن؛ رحمتهای خود را، ای خداوند، و مهربانیهای خود را به یاد آور، زیرا که از ازل بودهاند؛ باشد که خداوند در روز تنگی ما را پاسخ دهد، باشد که نام خدای یعقوب ما را برافرازد؛ ای خداوند، ما را نجات ده؛ باشد که پادشاه در روزی که میخوانیم به ما پاسخ دهد:
אָבִינוּ מַלְכֵּנוּ חָנֵּנוּ וַעֲנֵנוּ. כִּי אֵין בָּנוּ מַעֲשים. צְדָקָה עֲשה עִמָּנוּ לְמַעַן שְׁמֶךָ: אֲדונֵינוּ אֱלהֵינוּ. שְׁמַע קול תַּחֲנוּנֵינוּ. וּזְכָר לָנוּ אֶת בְּרִית אֲבותֵינוּ וְהושִׁיעֵנוּ לְמַעַן שְׁמֶךָ: וְעַתָּה אֲדנָי אֱלהֵינוּ. אֲשֶׁר הוצֵאתָ אֶת עַמְּךָ מֵאֶרֶץ מִצְרַיִם בְּיָד חֲזָקָה וַתַּעַש לְךָ שֵׁם כַּיּום הַזֶּה. חָטָאנוּ רָשָׁעְנוּ: אֲדנָי. כְּכָל צִדְקותֶיךָ יָשָׁב נָא אַפְּךָ וַחֲמָתְךָ מֵעִירְךָ יְרוּשָׁלַיִם הַר קָדְשֶׁךָ. כִּי בַחֲטָאֵינוּ וּבַעֲונות אֲבתֵינוּ. יְרוּשָׁלַיִם וְעַמְּךָ לְחֶרְפָּה לְכָל סְבִיבתֵינוּ: וְעַתָּה שְׁמַע אֱלהֵינוּ אֶל תְּפִלַּת עַבְדְּךָ וְאֶל תַּחֲנוּנָיו. וְהָאֵר פָּנֶיךָ עַל מִקְדָּשְׁךָ הַשָּׁמֵם. לְמַעַן אֲדנָי: הַטֵּה אֱלהַי אָזְנְךָ וּשְׁמָע. פְּקַח עֵינֶיךָ וּרְאֵה שׁומְמותֵינוּ וְהָעִיר אֲשֶׁר נִקְרָא שִׁמְךָ עָלֶיהָ. כִּי לא עַל צִדְקותֵינוּ אֲנַחְנוּ מַפִּילִים תַּחֲנוּנֵינוּ לְפָנֶיךָ. כִּי עַל רַחֲמֶיךָ הָרַבִּים: אֲדנָי שְׁמָעָה. אֲדנָי סְלָחָה. אֲדנָי הַקְשִׁיבָה. וַעֲשה אַל תְּאַחַר. לְמַעַנְךָ אֱלהַי. כִּי שִׁמְךָ נִקְרָא עַל עִירְךָ וְעַל עַמֶּךָ:
אָבִינוּ הָאָב הָרַחֲמָן. הַרְאֵנוּ אות לְטובָה וְקַבֵּץ נְפוּצותֵינוּ מֵאַרְבַּע כַּנְפות הָאָרֶץ. יַכִּירוּ וְיֵדְעוּ כָּל הַגּויִם. כִּי אַתָּה ה' אֱלהֵינוּ: וְעַתָּה ה' אָבִינוּ אָתָּה. אֲנַחְנוּ הַחמֶר וְאַתָּה יצְרֵנוּ וּמַעֲשה יָדְךָ כֻּלָּנוּ:
ای پدر ما، ای پادشاه ما، بر ما فیض کن و ما را پاسخ ده، زیرا ما را کرداری نیست؛ با ما به عدالت رفتار کن بهخاطر نام خود؛ ای سرورِ ما، ای خدای ما، آواز زاریهای ما را بشنو، و عهد پدران ما را برای ما به یاد آور، و ما را بهخاطر نام خود نجات ده؛ و اکنون، ای خداوند خدای ما، که قوم خود را با دستی نیرومند از سرزمین مصر بیرون آوردی و برای خود نامی ساختی چنانکه امروز است، ما گناه کردهایم، ما به بدی عمل کردهایم؛ ای خداوند، بر حسب تمام عدالت خود، باشد که خشم و غضب تو از شهر تو اورشلیم، کوه مقدس تو، بازگردد؛ زیرا بهخاطر گناهان ما و تقصیرهای پدران ما، اورشلیم و قوم تو در میان همهٔ کسانی که گرداگرد ما هستند مایهٔ سرزنش شدهاند؛ و اکنون، ای خدای ما، دعای بندهٔ خود و زاریهای او را بشنو، و باشد که روی تو بر قُدسِ ویرانِ تو بتابد، بهخاطر خداوند؛ ای خدای من، گوش خود را فرا ده و بشنو؛ چشمان خود را بگشا و ویرانیهای ما را و شهری را که نام تو بر آن خوانده شده ببین؛ زیرا نه بهخاطر عدالت خود زاریهای خود را به حضور تو میآوریم، بلکه بهخاطر رحمتهای فراوان تو؛ ای خداوند، بشنو؛ ای خداوند، بیامرز؛ ای خداوند، توجه کن و عمل کن، درنگ مکن، بهخاطر خود، ای خدای من، زیرا نام تو بر شهر تو و قوم تو خوانده شده است:
ای پدر ما، ای پدر مهربان، نشانهای برای نیکی به ما بنما و پراکندگان ما را از چهار گوشهٔ زمین گرد آور؛ بگذار همهٔ امتها بدانند و دریابند که تو خداوند خدای ما هستی؛ و اکنون، ای خداوند، ای پدر ما، تو اویی؛ ما گِل هستیم، و تو سازندهٔ ما هستی، و همهٔ ما کارِ دست تو هستیم:
הושִׁיעֵנוּ לְמַעַן שְׁמֶךָ. צוּרֵנוּ מַלְכֵּנוּ וְגואֲלֵנוּ: חוּסָה ה' עַל עַמֶּךָ וְאַל תִּתֵּן נַחֲלָתְךָ לְחֶרְפָּה לִמְשָׁל בָּם גּויִם. לָמָּה יאמְרוּ בָעַמִּים אַיֵּה אֱלהֵיהֶם: יָדַעְנוּ כִּי חָטָאנוּ וְאֵין מִי יַעֲמד בַּעֲדֵנוּ. שִׁמְךָ הַגָּדול יַעֲמָד לָנוּ בְּעֵת צָרָה. יָדַעְנוּ כִּי אֵין בָּנוּ מַעֲשים. צְדָקָה עֲשה עִמָּנוּ לְמַעַן שְׁמֶךָ: כְּרַחֵם אָב עַל בָּנִים כֵּן תְּרַחֵם ה' עָלֵינוּ. וְהושִׁיעֵנוּ לְמַעַן שְׁמֶךָ:
ما را بهخاطر نام خود نجات ده، ای صخرهٔ ما، ای پادشاه ما، و ای رهانندهٔ ما؛ دریغ دار، ای خداوند، بر قوم خود، و میراث خود را به سرزنش مده، تا امتها بر آنها فرمان رانند؛ چرا در میان قومها بگویند، خدای آنها کجاست؛ ما میدانیم که گناه کردهایم، و کسی نیست که برای ما بایستد؛ باشد که نام بزرگ تو در زمان تنگی برای ما بایستد؛ ما میدانیم که ما را کرداری نیست؛ با ما به عدالت رفتار کن بهخاطر نام خود؛ چنانکه پدری بر فرزندان خود شفقت میکند، بر ما شفقت کن، ای خداوند، و ما را بهخاطر نام خود نجات ده:
חֲמול עַל עַמֶּךָ. רַחֵם עַל נַחֲלָתֶךָ. חוּסָה נָּא כְּרוב רַחֲמֶיךָ. חָנֵּנוּ מַלְכֵּנוּ וַעֲנֵנוּ. כִּי לְךָ ה' הַצְּדָקָה. עשה נִפְלָאות בְּכָל עֵת:
بر قوم خود شفقت کن، بر میراث خود رحم کن؛ بر ما دریغ دار، تمنا میکنیم، بر حسب فراوانیِ رحمتهای خود؛ بر ما فیض کن، ای پادشاه ما، و ما را پاسخ ده، زیرا عدالت از آنِ توست، ای خداوند؛ در همه وقت شگفتیها به جا آور:
הַבֶּט נָא רַחֶם נָא עַל עַמְךָ מְהֵרָה לְמַעַן שְׁמֶךָ. בְּרַחֲמֶיךָ הָרַבִּים ה' אֱלהֵינוּ חוּס וְרַחֵם וְהושִׁיעָה צאן מַרְעִיתֶךָ. וְאַל יִמְשָׁל בָּנוּ קֶצֶף. כִּי לְךָ עֵינֵינוּ תְלוּיות. הושִׁיעֵנוּ לְמַעַן שְׁמֶּךָ.רַחֵם עָלֵינוּ לְמַעַן בְּרִיתֶךָ הַבִּיטָה וַעֲנֵנוּ בְּעֵת צָרָה. כִּי לְךָ ה' הַיְשׁוּעָה. בְּךָ תוחַלְתֵּנוּ אֱלוהַּ סְלִיחות. אָנָּא סְלַח נָא. אֵל טוב וְסַלָּח כִּי אֵל מֶלֶךְ חַנוּן וְרַחוּם אָתָּה:
بنگر، تمنا میکنیم، رحم کن، تمنا میکنیم، بر قوم خود بهزودی بهخاطر نام خود؛ با رحمتهای فراوان خود، ای خداوند خدای ما، بر گوسفندان مرتع خود دریغ دار و شفقت کن و نجات ده؛ و مگذار خشم بر ما فرمان راند، زیرا چشمان ما بر تو دوخته است؛ ما را بهخاطر نام خود نجات ده؛ بر ما بهخاطر عهد خود رحم کن؛ بنگر و ما را در زمان تنگی پاسخ ده، زیرا نجات از آنِ توست، ای خداوند؛ در تو امید ماست، ای خدای آمرزش؛ تمنا میکنیم، بیامرز، تمنا میکنیم؛ ای خدای نیکو و آمرزنده، زیرا تو پادشاه و خدایی فیاض و رحیمی:
אָנָּא מֶלֶךְ חַנּוּן וְרַחוּם. זְכר וְהַבֵּט לִבְרִית בֵּין הַבְּתָרִים וְתֵרָאֶה לְפָנֶיךָ עֲקֵדַת יָחִיד לְמַעַן יִשרָאֵל. אָבִינוּ מַלְכֵּנוּ חָנֵּנוּ וַעֲנֵנוּ. כִּי שִׁמְךָ הַגָּדול נִקְרָא עָלֵינוּ. עשה נִפְלָאות בְּכָל עֵת. עֲשה עִמָּנוּ כְּחַסְדֶּךָ. חַנּוּן וְרַחוּם. הַבִּיטָה וַעֲנֵנוּ בְּעֵת צָרָה. כִּי לְךָ ה' הַיְשׁוּעָה. אָבִינוּ מַלְכֵּנוּ מַחֲסֵנוּ אַל תַּעַשׁ עִמָּנוּ כְּרעַ מַעֲלָלֵנוּ זְכור רַחֲמֶיךָ ה' וַחֲסָדֶיךָ וּכְרב טוּבְךָ הושִׁיעֵנוּ וַחֲמָל נָא עָלֵינוּ כִּי אֵין לָנוּ אֱלוהַּ אַחֵר מִבַּלְעָדֶיךָ צוּרֵנוּ אַל תַּעַזְבֵנוּ ה' אֱלהֵינוּ אַל תִּרְחַק מִמֶּנוּ כִּי נַפְשֵׁנוּ קְצָרָה. מֵחֶרֵב וּמִשְּׁבִי וּמִדֶּבֶר וּמִמַּגֵּפָה וּמִכָּל צָרָה וְיָגון הַצִּילֵנוּ כִּי לְךָ קִוִּינוּ וְאַל תַּכְלִימֵנוּ ה' אֱלהֵינוּ וְהָאֵר פָּנֶיךָ בָּנוּ וּזְכר לָנוּ אֶת בְּרִית אֲבותֵינוּ וְהושִׁיעֵנוּ לְמַעַן שְׁמֶךָ. רְאֵה בְצָרותֵינוּ וּשְׁמַע קול תְּפִלָּתֵנוּ. כִּי אַתָּה שׁומֵע תְּפִלַּת כָּל פֶּה:
ای پادشاهِ فیاض و رحیم، تمنا میکنیم، عهدِ میان قطعهها را به یاد آور و بنگر، و باشد که بستنِ آن پسر یگانه به حضور تو بهخاطر اسرائیل آشکار شود؛ ای پدر ما، ای پادشاه ما، بر ما فیض کن و ما را پاسخ ده، زیرا نام بزرگ تو بر ما خوانده شده است؛ در همه وقت شگفتیها به جا آور؛ با ما بر حسب مهربانی خود رفتار کن، ای فیاض و رحیم؛ بنگر و ما را در زمان تنگی پاسخ ده، زیرا نجات از آنِ توست، ای خداوند؛ ای پدر ما، ای پادشاه ما، ای پناه ما، با ما بر حسب بدیِ کردارهایمان رفتار مکن؛ رحمتهای خود را، ای خداوند، و مهربانیهای خود را به یاد آور، و با فراوانیِ نیکویی خود ما را نجات ده و بر ما شفقت کن، تمنا میکنیم، زیرا ما را خدای دیگری جز تو نیست، ای صخرهٔ ما؛ ما را وامگذار، ای خداوند خدای ما، از ما دور مشو، زیرا جان ما کوتاه است؛ از شمشیر، از اسارت، از وبا، از بلا، و از هر تنگی و اندوه ما را رهایی بخش، زیرا در تو امید داریم، و ما را شرمنده مساز، ای خداوند خدای ما؛ و باشد که روی تو بر ما بتابد، و عهد پدران ما را برای ما به یاد آور، و ما را بهخاطر نام خود نجات ده؛ مصیبتهای ما را ببین و آواز دعای ما را بشنو، زیرا تو دعای هر دهان را میشنوی:
אֵל רַחוּם וְחַנּוּן, רַחֵם עָלֵינוּ וְעַל כָּל מַעֲשיךָ, כִּי אֵין כָּמוךָ ה' אֱלהֵינוּ, אָנָּא שא נָא פְשָׁעֵינוּ. אָבִינוּ מַלְכֵּנוּ צוּרֵנוּ וְגואֲלֵנוּ, אֵל חַי וְקַיָּם הֶחָסִין בַּכּחַ, חָסִיד וְטוב עַל כָּל מַעֲשיךָ, כִּי אַתָּה הוּא ה' אֱלהֵינוּ. אֵל אֶרֶךְ אַפַּיִם וּמָלֵא רַחֲמִים, עֲשה עִמָּנוּ כְּרב רַחֲמֶיךָ, וְהושִׁיעֵנוּ לְמַעַן שְׁמֶךָ. שְׁמַע מַלְכֵּנוּ תְּפִלָּתֵנוּ, וּמִיַּד אויְבֵינוּ הַצִּילֵנוּ. שְׁמַע מַלְכֵּנוּ תְּפִלָתֵנוּ וּמִכָּל צָרָה וְיָגון הַצִּילֵנוּ. אָבִינוּ מַלְכֵּנוּ אַתָּה, וְשִׁמְךָ עָלֵינוּ נִקְרָא, אַל תַּנִּיחֵנוּ. אַל תַּעַזְבֵנ אָבִינוּ, וְאַל תִּטְשֵׁנוּ בּורְאֵנוּ, וְאַל תִּשְׁכָּחֵנוּ יוצְרֵנוּ, כִּי אֵל מֶלֶךְ חַנּוּן וְרַחוּם אָתָּה:
ای خدای رحیم و فیاض، بر ما و بر همهٔ کارهای خود رحم کن، زیرا کسی چون تو نیست، ای خداوند خدای ما؛ تمنا میکنیم، تمنا میکنیم تجاوزهای ما را تحمل کن؛ ای پدر ما، ای پادشاه ما، ای صخرهٔ ما، و ای رهانندهٔ ما، ای خدای زنده و پایدار، نیرومند در قوت، مهربان و نیکو بر همهٔ کارهای خود، زیرا تو خداوند خدای ما هستی؛ ای خدای دیرخشم و آکنده از رحمت، با ما بر حسب فراوانیِ رحمتهای خود رفتار کن، و ما را بهخاطر نام خود نجات ده؛ بشنو، ای پادشاه ما، دعای ما را، و ما را از دست دشمنانمان رهایی بخش؛ بشنو، ای پادشاه ما، دعای ما را، و از هر تنگی و اندوه ما را رهایی بخش؛ ای پدر ما، ای پادشاه ما، تو اویی، و نام تو بر ما خوانده شده است، ما را رها مکن؛ ما را وامگذار، ای پدر ما، ما را دور مینداز، ای آفرینندهٔ ما، ما را فراموش مکن، ای سازندهٔ ما، زیرا تو پادشاه و خدایی فیاض و رحیمی:
אֵין כָּמוךָ חַנּוּן וְרַחוּם ה' אֱלהֵינוּ. אֵין כָּמוךָ אֵל אֶרֶךְ אַפַּיִם וְרַב חֶסֶד וֶאֱמֶת. הושִׁיעֵנוּ בְּרַחֲמֶיךָ הָרַבִּים. מֵרַעַשׁ וּמֵרגֶז הַצִּילֵנוּ: זְכור לַעֲבָדֶיךָ לְאַבְרָהָם לְיִצְחָק וּלְיַעֲקב. אַל תֵּפֶן אֶל קָשְׁיֵנוּ וְאֶל רִשְׁעֵנוּ וְאֶל חַטָּאתֵנוּ שׁוּב מֵחֲרון אַפֶּךָ וְהִנָּחֵם עַל הָרָעָה לְעַמֶּךָ: וְהָסֵר מִמֶּנּוּ מַכַּת הַמָּוֶת כִּי רַחוּם אָתָּה. כִּי כֵן דַּרְכֶּךָ. עושה חֶסֶד חִנָּם בְּכָל דּור וָדור. חוּסָה ה' עַל עַמֶּךָ וְהַצִּילֵנוּ מִזַּעְמֶךָ. וְהָסֵר מִמֶּנּוּ מַכַּת הַמַּגֵּפָה וּגְזֵרָה קָשָׁה. כִּי אַתָּה שׁומֵר יִשרָאֵל: לְךָ אֲדנָי הַצְּדָקָה וְלָנוּ בּשֶׁת הַפָּנִים. מַה נִּתְאונֵן מַה נּאמַר מַה נְּדַבֵּר וּמַה נִּצְטַדָּק: נַחְפְּשה דְרָכֵינוּ וְנַחְקרָה וְנָשׁוּבָה אֵלֶיךָ. כִּי יְמִינְךָ פְשׁוּטָה לְקַבֵּל שָׁבִים: אָנָּא ה' הושִׁיעָה נָּא. אָנָּא ה' הַצְּלִיחָה נָא: אָנָּא ה' עֲנֵנוּ בְיום קָרְאֵנוּ:
کسی چون تو نیست، ای فیاض و رحیم، ای خداوند خدای ما؛ کسی چون تو نیست، ای خدای دیرخشم و آکنده از مهربانی و راستی؛ ما را با رحمتهای فراوان خود نجات ده؛ ما را از غوغا و غضب رهایی بخش؛ برای بندگانت، برای ابراهیم، برای اسحاق، و برای یعقوب به یاد آور؛ به لجاجت ما، و نه به شرارت ما، و نه به گناهان ما توجه مکن؛ از خشم سوزان خود بازگرد و از بدی بر قوم خود درگذر؛ و ضربهٔ مرگ را از ما بردار، زیرا تو رحیمی، زیرا راه تو چنین است، که در هر نسل از روی بخشش مهربانی میکنی؛ دریغ دار، ای خداوند، بر قوم خود، و ما را از غضب خود رهایی بخش؛ و ضربهٔ بلا و حکم سخت را از ما بردار، زیرا تو نگهبان اسرائیل هستی؛ عدالت از آنِ توست، ای خداوند، و شرمساری از آنِ ما؛ چه شکوه کنیم، چه بگوییم، چه سخن گوییم، چگونه خود را تبرئه کنیم؛ بگذار راههای خود را بکاویم و بیازماییم، و به سوی تو بازگردیم، زیرا دست راست تو دراز است تا بازگشتگان را بپذیرد؛ تمنا میکنیم، ای خداوند، ما را نجات ده، تمنا میکنیم؛ تمنا میکنیم، ای خداوند، ما را کامیاب ساز، تمنا میکنیم؛ تمنا میکنیم، ای خداوند، ما را در روزی که میخوانیم پاسخ ده:
לְךָ ה' חִכִּינוּ. לְךָ ה' קִוִּינוּ. לְךָ ה' נְיַחֵל. אַל תֶּחֱשֶׁה וּתְעַנֵּנוּ. כִּי נָאֲמוּ גּויִם. אָבְדָה תִקְוָתָם. כָּל בֶּרֶךְ וְכָל קומָה לְךָ לְבַד תִּשְׁתַּחֲוֶה: הַפּותֵחַ יָד בִּתְשׁוּבָה לְקַבֵּל פּושְׁעִים וְחַטָּאִים. נִבְהֲלָה נַפְשֵׁנוּ מֵרב עִצְּבונֵנוּ. אַל תִּשְׁכָּחֵנוּ נֶצַח. קוּמָה וְהושִׁיעֵנוּ. כִּי חָסִינוּ בָךְ. אָבִינוּ מַלְכֵּנוּ. אִם אֵין בָּנוּ צְדָקָה וּמַעֲשים טובִים. זְכָר לָנוּ אֶת בְּרִית אֲבותֵינוּ. וְעֵדותֵינוּ בְּכָל יום ה' אֶחָד. הַבִּיטָה בְעָנְיֵנוּ. כִּי רַבּוּ מַכְאובֵינוּ. וְצָרות לְבָבֵנוּ. חוּסָה ה' עָלֵינוּ. וְאַל תִּשְׁפּךְ חֲרונְךָ עָלֵינוּ. כִּי אֲנַחְנוּ עַמְּךָ בְּנֵי בְרִיתֶךָ. אֵל הַבִּיטָה. דַּל כְּבודֵנוּ בַּגּויִים וְשִׁקְּצוּנוּ כְּטֻמְאַת הַנִּדָּה. עַד מָתַי עֻזְּךָ בַּשְּׁבִי. וְתִפְאַרְתְּךָ בְּיַד צָר. עורְרָה גְבוּרָתְךָ וְקִנְאָתְךָ עַל אויְבֶיךָ. הֵם יֵבושׁוּ וְיֵחַתּוּ מִגְבוּרָתָם. וְאַל יִמְעֲטוּ לְפָנֶיךָ תְּלָאותֵינוּ. מַהֵר יְקַדְּמוּנוּ רַחֲמֶיךָ בְּיום צָרָתֵנוּ. וְאִם לא לְמַעֲנֵנוּ לְמַעַנְךָ פְּעַל. וְאַל תַּשְׁחִית זֵכֶר שְׁאֵרִיתֵנוּ וְחון אם הַמְיַחֲדִים שִׁמְךָ פַּעֲמַיִם בְּכָל יום תָּמִיד בְּאַהֲבָה וְאומְרִים שְׁמַע יִשרָאֵל. ה' אֱלהֵינוּ. ה' אֶחָד:
برای تو، ای خداوند، انتظار کشیدهایم؛ به تو، ای خداوند، امید بستهایم؛ به سوی تو، ای خداوند، مینگریم؛ خاموش مباش، بلکه ما را پاسخ ده؛ زیرا امتها میگویند، امید آنها از میان رفته است؛ هر زانو و هر قامتی تنها در برابر تو خم خواهد شد؛ تو که دستی در توبه میگشایی تا تجاوزکاران و گناهکاران را بپذیری، جان ما از فراوانیِ اندوهمان پریشان است؛ ما را تا ابد فراموش مکن؛ برخیز و ما را نجات ده، زیرا به تو پناه بردهایم؛ ای پدر ما، ای پادشاه ما، اگر ما را عدالت یا کرداری نیکو نیست، عهد پدران ما را برای ما به یاد آور، و شهادت ما را هر روز، که خداوند یگانه است؛ بر مصیبت ما بنگر، زیرا دردهای ما افزون شده، و تنگیهای دل ما؛ دریغ دار، ای خداوند، بر ما، و غضب خود را بر ما مریز، زیرا ما قوم تو هستیم، فرزندان عهد تو؛ ای خدا، بنگر، شرف ما در میان امتها کاسته شده، و آنها ما را چون ناپاکیِ زنِ حائض خوار میشمارند؛ تا کی قوت تو در اسارت باشد، و جلال تو در دست دشمن؛ جبروت و غیرت خود را بر ضد دشمنانت برانگیز؛ بگذار از قدرت خود شرمنده و پریشان شوند؛ و باشد که مصیبتهای ما در برابر تو ناچیز نگردد؛ بگذار رحمتهای تو بهزودی در روز تنگیِ ما به ما رسد؛ و اگر نه بهخاطر ما، بهخاطر خود عمل کن، و یادِ بازماندگان ما را نابود مکن؛ و بر قومی که نام تو را دو بار هر روز پیوسته با محبت اعلام میکند رحم کن، که میگوید، بشنو، ای اسرائیل، خداوند خدای ماست، خداوند یگانه است:
נפילת אפיים
نِفیلَت اَپَییم
וַיּאמֶר דָּוִד אֶל גָּד, צַר לִי מְאד, נִפְּלָה נָּא בְיַד ה', כִּי רַבִּים רַחֲמָיו, וּבְיַד אָדָם אַל אֶפּלָה:
و داوود به جاد گفت، من در تنگی عظیم هستم؛ بگذار، تمنا میکنم، به دست خداوند بیفتیم، زیرا رحمتهای او بسیار است، اما مگذار به دست انسان بیفتم:
רַחוּם וְחַנּוּן חָטָאתִי לְפָנֶיךָ. ה' מָלֵא רַחֲמִים. רַחֵם עָלַי וְקַבֵּל תַּחֲנוּנָי: ה' אַל בְּאַפְּךָ תוכִיחֵנִי. וְאַל בַּחֲמָתְךָ תְיַסְּרֵנִי: חָנֵּנִי ה'. כִּי אֻמְלַל אָנִי. רְפָאֵנִי ה'. כִּי נִבְהֲלוּ עֲצָמָי: וְנַפְשִׁי נִבְהֲלָה מְאד. וְאַתָּה ה' עַד מָתָי: שׁוּבָה ה'. חַלְּצָה נַפְשִׁי. הושִׁיעֵנִי לְמַעַן חַסְדֶּךָ: כִּי אֵין בַּמָּוֶת זִכְרֶךָ. בִּשְׁאול מִי יודֶה לָּךְ: יָגַעְתִּי בְאַנְחָתִי. אַשחֶה בְכָל לַיְלָה מִטָּתִי. בְּדִמְעָתִי עַרְשי אַמְסֶה: עָשְׁשָׁה מִכַּעַס עֵינִי. עָתְקָה בְּכָל צורְרָי: סוּרוּ מִמֶּנִּי כָּל פּעֲלֵי אָוֶן. כִּי שָׁמַע ה' קול בִּכְיִי: שָׁמַע ה' תְּחִנָּתִי. ה' תְּפִלָּתִי יִקָּח: יֵבשׁוּ וְיִבָּהֲלוּ מְאד כָּל איְבָי. יָשֻׁבוּ יֵבשׁוּ רָגַע:
ای رحیم و کریم، من در حضور تو گناه کردهام؛ ای خداوند پر از رحمت، بر من رحم کن و تضرعات مرا بپذیر؛ ای خداوند، مرا در خشم خود توبیخ مکن، و در غضب خود تأدیب مکن؛ بر من لطف کن، ای خداوند، زیرا من بیتوان هستم؛ مرا شفا ده، ای خداوند، زیرا استخوانهایم پریشان است؛ و جان من بسیار پریشان است؛ و تو، ای خداوند، تا به کی؛ بازگرد، ای خداوند، جان مرا رهایی ده؛ مرا به خاطر مهربانی خود نجات ده؛ زیرا در مرگ یادی از تو نیست؛ در شئول، که تو را سپاس خواهد گفت؛ از نالیدن خود خستهام؛ هر شب بستر خود را غرق میکنم؛ با اشکهای خود تخت خود را تر میکنم؛ چشمم از اندوه میفرساید؛ به سبب همه دشمنانم ضعیف میشود؛ از من دور شوید، ای همه بدکاران، زیرا خداوند آواز گریه مرا شنیده است؛ خداوند تضرع مرا شنیده است؛ خداوند دعای مرا خواهد پذیرفت؛ باشد که همه دشمنانم شرمسار و بسیار پریشان شوند؛ باشد که بازگردند و ناگهان شرمسار شوند:
בימים שאינם שני וחמישי, המשך עם "שומר ישראל”
در روزهایی غیر از دوشنبه و پنجشنبه، با «نگهبان اسرائیل» ادامه ده
ה' אֱלהֵי יִשרָאֵל. שׁוּב מֵחֲרון אַפֶּךָ וְהִנָּחֵם עַל הָרָעָה לְעַמֶּךָ: הַבֵּט מִשָּׁמַיִם וּרְאֵה כִּי הָיִינוּ לַעַג וָקֶלֶס בַּגּויִם. נֶחְשַׁבְנוּ כַּצּאן לַטֶּבַח יוּבָל. לַהֲרוג וּלְאַבֵּד וּלְמַכָּה וּלְחֶרְפָּה: וּבְכָל זאת שִׁמְךָ לא שָׁכָחְנוּ. נָא אַל תִּשְׁכָּחֵנוּ:
ای خداوند، ای خدای اسرائیل، از خشم سوزان خود بازگرد و از بدی بر قوم خود درگذر؛ از آسمان بنگر و ببین، زیرا در میان امتها مایهٔ تمسخر و استهزا شدهایم؛ همچون گوسفندانی که به کشتارگاه برده میشوند شمرده شدهایم، تا کشته و نابود شویم، زده و سرزنش شویم؛ با این همه، نام تو را فراموش نکردهایم؛ تمنا میکنیم ما را فراموش مکن:
ה' אֱלהֵי יִשרָאֵל. שׁוּב מֵחֲרון אַפֶּךָ וְהִנָּחֵם עַל הָרָעָה לְעַמֶּךָ:
ای خداوند، ای خدای اسرائیل، از خشم سوزان خود بازگرد و از بدی بر قوم خود درگذر:
זָרִים אומְרִים אֵין תּוחֶלֶת וְתִקְוָה. חון אום לְשִׁמְךָ מְקַוֶּה. טָהור. יְשׁוּעָתֵנוּ קָרְבָה. יָגַעְנוּ וְלא הוּנַח לָנוּ. רַחֲמֶיךָ יִכְבְּשׁוּ אֶת כַּעַסְךָ מֵעָלֵינוּ: אָנָּא שׁוּב מֵחֲרונְךָ וְרַחֵם סְגֻלָּה אֲשֶׁר בָּחָרְתָּ:
بیگانگان میگویند امید و انتظاری نیست؛ بر قومی که به نام تو امید دارد رحم کن؛ ای پاک، نجات ما نزدیک است؛ ما خستهایم و آرامی نیافتهایم؛ باشد که رحمتهای تو بر خشم تو نسبت به ما چیره شود؛ تمنا میکنیم از غضب خود بازگرد و بر گنجی که برگزیدهای رحم کن:
ה' אֱלהֵי יִשרָאֵל. שׁוּב מֵחֲרון אַפֶּךָ וְהִנָּחֵם עַל הָרָעָה לְעַמֶּךָ:
ای خداوند، ای خدای اسرائیل، از خشم سوزان خود بازگرد و از بدی بر قوم خود درگذر:
חוּסָה ה' עָלֵינוּ בְּרַחֲמֶיךָ וְאַל תִּתְּנֵנוּ בִּידֵי אַכְזָרִים. לָמָּה יאמְרוּ הַגּויִם אַיֵּה נָא אֱלהֵיהֶם. לְמַעַנְךָ עֲשה עִמָּנוּ חֶסֶד וְאַל תְּאַחַר: אָנָּא שׁוּב מֵחֲרונְךָ וְרַחֵם סְגֻלָּה אֲשֶׁר בָּחָרְתָּ:
دریغ دار، ای خداوند، بر ما با رحمتهای خود، و ما را به دست ستمگران تسلیم مکن؛ چرا امتها بگویند، خدای آنها کجاست، تمنا میکنیم؛ بهخاطر خود، با ما به مهربانی رفتار کن و درنگ مکن؛ تمنا میکنیم از غضب خود بازگرد و بر گنجی که برگزیدهای رحم کن:
ה' אֱלהֵי יִשרָאֵל. שׁוּב מֵחֲרון אַפֶּךָ וְהִנָּחֵם עַל הָרָעָה לְעַמֶּךָ:
ای خداوند، ای خدای اسرائیل، از خشم سوزان خود بازگرد و از بدی بر قوم خود درگذر:
קולֵנוּ תִשְׁמַע וְתָחון. וְאַל תִּטְּשֵׁנוּ בְּיַד איְבֵינוּ לִמְחות אֶת שְׁמֵנוּ. זְכר אֲשֶׁר נִשְׁבַּעְתָּ לַאֲבותֵינוּ כְּכוכְבֵי הַשָּׁמַיִם אַרְבֶּה אֶת זַרְעֲכֶם. וְעַתָּה נִשְׁאַרְנוּ מְעַט מֵהַרְבֵּה: וּבְכָל זאת שִׁמְךָ לא שָׁכָחְנוּ. נָא אַל תִּשְׁכָּחֵנוּ:
باشد که آواز ما را بشنوی و رحم کنی؛ و ما را به دست دشمنانمان میفکن تا نام ما را محو کنند؛ آنچه را که به پدران ما سوگند خوردی به یاد آور، چون ستارگان آسمان نسل تو را بسیار خواهم ساخت؛ و اکنون از بسیاران اندک باقی ماندهایم؛ با این همه، نام تو را فراموش نکردهایم؛ تمنا میکنیم ما را فراموش مکن:
ה' אֱלהֵי יִשרָאֵל. שׁוּב מֵחֲרון אַפֶּךָ וְהִנָּחֵם עַל הָרָעָה לְעַמֶּךָ:
ای خداوند، ای خدای اسرائیل، از خشم سوزان خود بازگرد و از بدی بر قوم خود درگذر:
עָזְרֵנוּ אֱלהֵי יִשְׁעֵנוּ עַל דְּבַר כְּבוד שְׁמֶךָ. וְהַצִּילֵנוּ וְכַפֵּר עַל חַטּאתֵינוּ לְמַעַן שְׁמֶךָ:
ما را یاری کن، ای خدای نجات ما، بهخاطر جلالِ نام خود؛ و ما را رهایی بخش و گناهان ما را بهخاطر نام خود کفاره کن:
ה' אֱלהֵי יִשרָאֵל. שׁוּב מֵחֲרון אַפֶּךָ וְהִנָּחֵם עַל הָרָעָה לְעַמֶּךָ:
ای خداوند، ای خدای اسرائیل، از خشم سوزان خود بازگرد و از بدی بر قوم خود درگذر:
שׁומֵר יִשרָאֵל. שְׁמר שְׁאֵרִית יִשרָאֵל. וְאַל יאבַד יִשרָאֵל. הָאומְרִים שְׁמַע יִשרָאֵל:
שׁומֵר גּוי אֶחָד. שְׁמר שְׁאֵרִית עַם אֶחָד. וְאַל יאבַד גּוי אֶחָד. הַמְיַחֲדִים שִׁמְךָ ה' אֱלהֵינוּ ה' אֶחָד:
שׁומֵר גּוי קָדושׁ. שְׁמר שְׁאֵרִית עַם קָדושׁ. וְאַל יאבַד גּוי קָדושׁ. הַמְשַׁלְּשִׁים בְּשָׁלשׁ קְדֻשּׁות לְקָדושׁ:
ای نگهبان اسرائیل، باقیمانده اسرائیل را حفظ کن، و مگذار اسرائیل نابود شود، آنان که میگویند، بشنو ای اسرائیل:
ای نگهبان یک قوم، باقیمانده یک قوم را حفظ کن، و مگذار یک قوم نابود شود، آنان که نام تو را یکتا میدانند، ای خداوند خدای ما، خداوند یکتاست:
ای نگهبان قوم مقدس، باقیمانده قوم مقدس را حفظ کن، و مگذار قوم مقدس نابود شود، آنان که سهبار قدوسیت را برای قدوس تکرار میکنند:
מִתְרַצֶּה בְּרַחֲמִים וּמִתְפַּיֵּס בְּתַחֲנוּנִים. הִתְרַצֶּה וְהִתְפַּיֵּס לְדור עָנִי. כִּי אֵין עוזֵר: אָבִינוּ מַלְכֵּנוּ. חָנֵּנוּ וַעֲנֵנוּ. כִּי אֵין בָּנוּ מַעֲשים. עֲשה עִמָּנוּ צְדָקָה וָחֶסֶד וְהושִׁיעֵנוּ:
וַאֲנַחְנוּ לא נֵדַע מַה נַּעֲשה. כִּי עָלֶיךָ עֵינֵינוּ: זְכר רַחֲמֶיךָ ה' וַחֲסָדֶיךָ. כִּי מֵעולָם הֵמָּה: יְהִי חַסְדְּךָ ה' עָלֵינוּ. כַּאֲשֶׁר יִחַלְנוּ לָךְ: אַל תִּזְכָּר לָנוּ עֲונות רִאשׁונִים. מַהֵר יְקַדְּמוּנוּ רַחֲמֶיךָ. כִּי דַלּונוּ מְאד: חָנֵּנוּ ה' חָנֵּנוּ. כִּי רַב שבַעְנוּ בוּז:
בְּרגֶז רַחֵם תִּזְכּור. כִּי הוּא יָדַע יִצְרֵנוּ. זָכוּר כִּי עָפָר אֲנָחְנוּ: עָזְרֵנוּ אֱלהֵי יִשְׁעֵנוּ עַל דְּבַר כְּבוד שְׁמֶךָ. וְהַצִּילֵנוּ וְכַפֵּר עַל חַטּאתֵינוּ לְמַעַן שְׁמֶךָ:
ای آنکه با رحمت خشنود میشوی و با زاریها از در آشتی درمیآیی، با نسلِ بینوا خشنود و آشتیجو باش، زیرا یاوری نیست. ای پدرِ ما، ای پادشاهِ ما، بر ما فیض آور و ما را پاسخ ده، زیرا در ما کرداری نیست، با ما به عدل و احسان رفتار کن و ما را نجات ده.
و ما نمیدانیم چه کنیم، زیرا چشمانِ ما بر توست. ای خداوند، رحمتهای خود و فیضهای خود را به یاد آور، زیرا که از ازل بودهاند. ای خداوند، فیضِ تو بر ما باد، چنانکه به تو امید بستهایم. گناهانِ نخستینِ ما را بر ما به یاد میاور، رحمتهای تو به شتاب به پیشوازِ ما آیند، زیرا بسیار خوار شدهایم. بر ما فیض آور، ای خداوند، بر ما فیض آور، زیرا از خواری بسیار سیر شدهایم.
در خشم، رحمت را به یاد آور، زیرا که او سرشتِ ما را میداند، به یاد دارد که ما خاک هستیم. ما را یاری کن، ای خدای نجاتِ ما، به خاطرِ جلالِ نامِ تو، و ما را برهان و گناهانِ ما را به خاطرِ نامِ تو بیامرز.
חזן:
حزان:
יִתְגַּדַּל וְיִתְקַדַּשׁ שְׁמֵהּ רַבָּא. [קהל: אמן]
باشد که نام بزرگ او بزرگ و مقدس گردد؛ [جماعت: آمین]
בְּעָלְמָא דִּי בְרָא כִרְעוּתֵהּ וְיַמְלִיךְ מַלְכוּתֵהּ בְּחַיֵּיכון וּבְיומֵיכון וּבְחַיֵּי דְכָל בֵּית יִשרָאֵל בַּעֲגָלָא וּבִזְמַן קָרִיב, וְאִמְרוּ אָמֵן: [קהל: אמן]
در جهانی که او بنا بر ارادهٔ خود آفرید، و باشد که پادشاهی خود را در زندگانی شما و در روزگار شما، و در زندگانی تمام خاندان اسرائیل، بهزودی و در نزدیکی برقرار سازد، و بگویید آمین؛ [جماعت: آمین]
קהל וחזן:
جماعت و حزان:
יְהֵא שְׁמֵהּ רַבָּא מְבָרַךְ לְעָלַם וּלְעָלְמֵי עָלְמַיָּא: יִתְבָּרַךְ וְיִשְׁתַּבַּח וְיִתְפָּאַר וְיִתְרומַם וְיִתְנַשּא וְיִתְהַדָּר וְיִתְעַלֶּה וְיִתְהַלָּל שְׁמֵהּ דְּקֻדְשָׁא. בְּרִיךְ הוּא. [קהל: בריך הוא:]
باشد که نام بزرگ او تا ابد و برای همیشهٔ ابدیت متبارک باد؛ باشد که متبارک، ستوده، تمجید، متعالی، برافراشته، مفتخر، رفیع و سپاس گفته شود، نامِ قدوس که متبارک است او؛ [جماعت: متبارک است او]
לְעֵלָּא מִן כָּל בִּרְכָתָא וְשִׁירָתָא תֻּשְׁבְּחָתָא וְנֶחֱמָתָא דַּאֲמִירָן בְּעָלְמָא. וְאִמְרוּ אָמֵן: [קהל: אמן]
فراتر از همهٔ برکتها و سرودها، ستایشها و تسلیهایی که در جهان گفته میشود؛ و بگویید آمین؛ [جماعت: آمین]