לְדָוִד מִזְמוֹר חֶסֶד וּמִשְׁפָּט אָשִׁירָה לְךָ יְהוָה אֲזַמֵּרָה:
از داوود، سرودی. از مهربانی و داوری خواهم سرایید؛ ای خداوند، تو را خواهم سرایید.
אַשְׂכִּילָה בְּדֶרֶךְ תָּמִים מָתַי תָּבוֹא אֵלָי אֶתְהַלֵּךְ בְּתָם לְבָבִי בְּקֶרֶב בֵּיתִי:
به راه کمال خواهم اندیشید. کِی نزد من خواهد آمد؟ با بیگناهی دلم در میان خانهام راه خواهم رفت.
לֹא אָשִׁית לְנֶגֶד עֵינַי דְּבַר בְּלִיָּעַל עֲשֹׂה סֵטִים שָׂנֵאתִי לֹא יִדְבַּק בִּי:
هیچ چیز پست را پیش چشمانم نمیگذارم؛ از کردار منحرفان بیزارم؛ به من نمیچسبد.
לֵבָב עִקֵּשׁ יָסוּר מִמֶּנִּי רָע לֹא אֵדָע:
دل کجرو از من دور میشود؛ بدی را نمیشناسم.
(מלושני) מְלָשְׁנִי בַסֵּתֶר רֵעֵהוּ אוֹתוֹ אַצְמִית גְּבַהּ עֵינַיִם וּרְחַב לֵבָב אֹתוֹ לֹא אוּכָל:
آن که در نهان از همسایهاش بدگویی میکند، او را نابود میکنم؛ آن را که چشمانش بلندپرواز و دلش متکبر است، تحمل نمیتوانم کرد.
עֵינַי בְּנֶאֶמְנֵי אֶרֶץ לָשֶׁבֶת עִמָּדִי הֹלֵךְ בְּדֶרֶךְ תָּמִים הוּא יְשָׁרְתֵנִי:
چشمانم بر وفاداران زمین است تا با من ساکن شوند؛ آن که به راه بیگناهی میرود، او مرا خدمت خواهد کرد.
לֹא יֵשֵׁב בְּקֶרֶב בֵּיתִי עֹשֵׂה רְמִיָּה דֹּבֵר שְׁקָרִים לֹא יִכּוֹן לְנֶגֶד עֵינָי:
آن که فریب میورزد در میان خانهام ساکن نخواهد شد؛ آن که دروغ میگوید پیش چشمانم استوار نخواهد ماند.
לַבְּקָרִים אַצְמִית כָּל רִשְׁעֵי אָרֶץ לְהַכְרִית מֵעִיר יְהוָה כָּל פֹּעֲלֵי אָוֶן:
بامدادان همه شریران زمین را نابود میکنم؛ تا همه بدکاران را از شهر خداوند براندازم.