تهیلیم

108

שִׁיר מִזְמוֹר לְדָוִד:

سرودی، مزموری از داوود.

נָכוֹן לִבִּי אֱלֹהִים אָשִׁירָה וַאֲזַמְּרָה אַף כְּבוֹדִי:

ای خدا، دل من استوار است؛ سرود خواهم خواند و نغمه خواهم نواخت، آری با جلال خویش.

עוּרָה הַנֵּבֶל וְכִנּוֹר אָעִירָה שָּׁחַר:

ای بربط و چنگ، بیدار شوید؛ من سحرگاه را بیدار خواهم کرد.

אוֹדְךָ בָעַמִּים יְהוָה וַאֲזַמֶּרְךָ בַּלְאֻמִּים:

ای خداوند، تو را در میان قومها سپاس خواهم گفت، و در میان امتها برای تو نغمه خواهم نواخت.

כִּי גָדוֹל מֵעַל שָׁמַיִם חַסְדֶּךָ וְעַד שְׁחָקִים אֲמִתֶּךָ:

زیرا محبت تو فراتر از آسمانها بزرگ است، و راستی تو تا افلاک میرسد.

רוּמָה עַל שָׁמַיִם אֱלֹהִים וְעַל כָּל הָאָרֶץ כְּבוֹדֶךָ:

ای خداوند، خویشتن را فراتر از آسمانها برافراز، و جلال تو بر تمامی زمین باد.

לְמַעַן יֵחָלְצוּן יְדִידֶיךָ הוֹשִׁיעָה יְמִינְךָ וַעֲנֵנִי:

تا محبوبان تو رهایی یابند، به دست راست خود نجات ده و مرا اجابت فرما.

אֱלֹהִים דִּבֶּר בְּקָדְשׁוֹ אֶעְלֹזָה אֲחַלְּקָה שְׁכֶם וְעֵמֶק סֻכּוֹת אֲמַדֵּד:

خدا به قدوسیت خود سخن گفت، که شادمان خواهم شد، که سهمی تقسیم خواهم کرد، و وادی سوکوت را خواهم پیمود.

לִי גִלְעָד לִי מְנַשֶּׁה וְאֶפְרַיִם מָעוֹז רֹאשִׁי יְהוּדָה מְחֹקְקִי:

جِلعاد از آن من است، مَنَسی از آن من است، و اِفرایم استحکام سر من است؛ یهودا فرمانروای من است.

מוֹאָב סִיר רַחְצִי עַל אֱדוֹם אַשְׁלִיךְ נַעֲלִי עֲלֵי פְלֶשֶׁת אֶתְרוֹעָע:

موآب لگن شستشوی من است، بر اِدوم کفش خود را خواهم افکند؛ بر فلسطیه بانگ خواهم زد.

מִי יֹבִלֵנִי עִיר מִבְצָר מִי נָחַנִי עַד אֱדוֹם:

کیست که مرا به شهر حصین بیاورد؟ همان که مرا تا اِدوم رهبری کرد.

הֲלֹא אֱלֹהִים זְנַחְתָּנוּ וְלֹא תֵצֵא אֱלֹהִים בְּצִבְאֹתֵינוּ:

ای خدا، آیا تو نیستی که ما را ترک کردهای، و ای خداوند، با لشکرهای ما بیرون نمیروی؟

הָבָה לָּנוּ עֶזְרָת מִצָּר וְשָׁוְא תְּשׁוּעַת אָדָם:

ما را در برابر دشمن یاری ده، زیرا نجات انسان بیهوده است.

בֵּאלֹהִים נַעֲשֶׂה חָיִל וְהוּא יָבוּס צָרֵינוּ:

با خدا نیرو خواهیم گرفت و او دشمنان ما را پایمال خواهد کرد.