לַמְנַצֵּחַ לְדָוִד בַּיהוָה חָסִיתִי אֵיךְ תֹּאמְרוּ לְנַפְשִׁי (נודו) נוּדִי הַרְכֶם צִפּוֹר:
برای سرپرست سرایندگان، از داوود؛ به خداوند پناه بردهام. چگونه به جان من میگویید: «ای پرنده، به کوه خود بگریز»؟
כִּי הִנֵּה הָרְשָׁעִים יִדְרְכוּן קֶשֶׁת כּוֹנְנוּ חִצָּם עַל יֶתֶר לִירוֹת בְּמוֹ אֹפֶל לְיִשְׁרֵי לֵב:
زیرا اینک شریران کمان را میکشند، تیر خود را بر زه میگذارند تا در تاریکی بر راستدلان بیفکنند.
כִּי הַשָּׁתוֹת יֵהָרֵסוּן צַדִּיק מַה פָּעָל:
زیرا بنیادها ویران شدند؛ مرد عادل چه تواند کرد؟
יְהוָה בְּהֵיכַל קָדְשׁוֹ יְהוָה בַּשָּׁמַיִם כִּסְאוֹ עֵינָיו יֶחֱזוּ עַפְעַפָּיו יִבְחֲנוּ בְּנֵי אָדָם:
خداوند در معبد مقدس خویش است. تخت خداوند در آسمان است؛ چشمانش میبیند، و دیدگانش فرزندان آدم را میآزماید.
יְהוָה צַדִּיק יִבְחָן וְרָשָׁע וְאֹהֵב חָמָס שָׂנְאָה נַפְשׁוֹ:
خداوند عادل را میآزماید، اما جان او از شریر و دوستدار ظلم نفرت دارد.
יַמְטֵר עַל רְשָׁעִים פַּחִים אֵשׁ וְגָפְרִית וְרוּחַ זִלְעָפוֹת מְנָת כּוֹסָם:
بر شریران دامها، آتش و گوگرد خواهد بارانید، و بادی سوزان نصیب جام آنان خواهد بود.
כִּי צַדִּיק יְהוָה צְדָקוֹת אָהֵב יָשָׁר יֶחֱזוּ פָנֵימוֹ:
زیرا خداوند عادل است؛ عدالت را دوست میدارد، و روی او به راستان مینگرد.