הַלְלוּיָהּ הַלְלוּ עַבְדֵי יְהוָה הַלְלוּ אֶת שֵׁם יְהוָה:
هَلِلویا! ای بندگان خداوند، ستایش کنید، نام خداوند را ستایش کنید.
יְהִי שֵׁם יְהוָה מְבֹרָךְ מֵעַתָּה וְעַד עוֹלָם:
نام خداوند از اکنون تا ابد مبارک باد.
מִמִּזְרַח שֶׁמֶשׁ עַד מְבוֹאוֹ מְהֻלָּל שֵׁם יְהוָה:
از طلوع آفتاب تا غروب آن، نام خداوند ستوده است.
רָם עַל כָּל גּוֹיִם יְהוָה עַל הַשָּׁמַיִם כְּבוֹדוֹ:
خداوند بر همه امت ها بلند است؛ جلال او بر فراز آسمان هاست.
מִי כַּיהוָה אֱלֹהֵינוּ הַמַּגְבִּיהִי לָשָׁבֶת:
کیست مانند خداوند، خدای ما، که در بلندی ساکن است،
הַמַּשְׁפִּילִי לִרְאוֹת בַּשָּׁמַיִם וּבָאָרֶץ:
که چشمان خود را فرود می آورد تا در آسمان ها و زمین بنگرد؟
מְקִימִי מֵעָפָר דָּל מֵאַשְׁפֹּת יָרִים אֶבְיוֹן:
فقیر را از خاک برمی افرازد و نیازمند را از مزبله برمی کشد،
לְהוֹשִׁיבִי עִם נְדִיבִים עִם נְדִיבֵי עַמּוֹ:
تا او را با بزرگان بنشاند، با بزرگان قوم خود.
מוֹשִׁיבִי עֲקֶרֶת הַבַּיִת אֵם הַבָּנִים שְׂמֵחָה הַלְלוּיָהּ:
زن نازای خانه را همچون مادری شادمان از فرزندان می نشاند. هَلِلویا!