שִׁיר הַמַּעֲלוֹת לְדָוִד שָׂמַחְתִּי בְּאֹמְרִים לִי בֵּית יְהוָה נֵלֵךְ:
سرود درجات از داوود. شاد شدم چون به من گفتند: «به خانهٔ خداوند برویم.»
עֹמְדוֹת הָיוּ רַגְלֵינוּ בִּשְׁעָרַיִךְ יְרוּשָׁלִָם:
پایهای ما در دروازههای تو ایستاده بود، ای اورشلیم.
יְרוּשָׁלִַם הַבְּנוּיָה כְּעִיר שֶׁחֻבְּרָה לָּהּ יַחְדָּו:
اورشلیم بنا شده، همچون شهری است که در خود به هم پیوسته است.
שֶׁשָּׁם עָלוּ שְׁבָטִים שִׁבְטֵי יָהּ עֵדוּת לְיִשְׂרָאֵל לְהֹדוֹת לְשֵׁם יְהוָה:
آنجا قبیلهها برآمدند، قبیلههای خدا، شهادتی برای اسرائیل، تا نام خداوند را سپاس گویند.
כִּי שָׁמָּה יָשְׁבוּ כִסְאוֹת לְמִשְׁפָּט כִּסְאוֹת לְבֵית דָּוִיד:
زیرا آنجا تختها برای داوری نهاده شد، تختها برای خاندان داوود.
שַׁאֲלוּ שְׁלוֹם יְרוּשָׁלִָם יִשְׁלָיוּ אֹהֲבָיִךְ:
سعادت اورشلیم را بطلبید؛ باشد که دوستداران تو در آسایش باشند.
יְהִי שָׁלוֹם בְּחֵילֵךְ שַׁלְוָה בְּאַרְמְנוֹתָיִךְ:
باشد که در باروی تو آرامش باشد و در کاخهای تو آسایش.
לְמַעַן אַחַי וְרֵעָי אֲדַבְּרָה נָּא שָׁלוֹם בָּךְ:
به خاطر برادران و یارانم، اکنون از آرامش تو سخن خواهم گفت.
לְמַעַן בֵּית יְהוָה אֱלֹהֵינוּ אֲבַקְשָׁה טוֹב לָךְ:
به خاطر خانهٔ خداوند خدای ما، برای تو نیکی خواهم طلبید.