שִׁיר הַמַּעֲלוֹת אֵלֶיךָ נָשָׂאתִי אֶת עֵינַי הַיֹּשְׁבִי בַּשָּׁמָיִם:
سرود درجات. چشمان خود را به سوی تو برافراشتم، ای که در آسمان ساکنی.
הִנֵּה כְעֵינֵי עֲבָדִים אֶל יַד אֲדוֹנֵיהֶם כְּעֵינֵי שִׁפְחָה אֶל יַד גְּבִרְתָּהּ כֵּן עֵינֵינוּ אֶל יְהוָה אֱלֹהֵינוּ עַד שֶׁיְּחָנֵּנוּ:
اینک، چنانکه چشمان غلامان به دست آقایانشان است، و چنانکه چشمان کنیز به دست بانوی خویش است، چنین چشمان ما به سوی خداوند خدای ماست تا بر ما رحم کند.
חָנֵּנוּ יְהוָה חָנֵּנוּ כִּי רַב שָׂבַעְנוּ בוּז:
بر ما رحم کن، ای خداوند، بر ما رحم کن، زیرا از خواری بسیار سیر شدهایم.
רַבַּת שָׂבְעָה לָּהּ נַפְשֵׁנוּ הַלַּעַג הַשַּׁאֲנַנִּים הַבּוּז לִגְאֵיוֹנִים (לִגְאֵי יוֹנִים):
جان ما از استهزای آسودگان و از خواری که بر متکبران نهاده شده، بسیار سیر شده است.