تهیلیم

136

הוֹדוּ לַיהוָה כִּי טוֹב כִּי לְעוֹלָם חַסְדּוֹ:

خداوند را سپاس گویید زیرا که نیکوست، زیرا مهربانی او جاودانه است.

הוֹדוּ לֵאלֹהֵי הָאֱלֹהִים כִּי לְעוֹלָם חַסְדּוֹ:

خدای خدایان را سپاس گویید، زیرا مهربانی او جاودانی است.

הוֹדוּ לַאֲדֹנֵי הָאֲדֹנִים כִּי לְעֹלָם חַסְדּוֹ:

خداوندِ سروران را سپاس گویید، زیرا مهربانی او جاودانی است.

לְעֹשֵׂה נִפְלָאוֹת גְּדֹלוֹת לְבַדּוֹ כִּי לְעוֹלָם חַסְדּוֹ:

او را که عجایب بزرگ را به تنهایی به جا میآورد، زیرا مهربانی او جاودانی است.

לְעֹשֵׂה הַשָּׁמַיִם בִּתְבוּנָה כִּי לְעוֹלָם חַסְדּוֹ:

او را که آسمانها را به حکمت ساخت، زیرا مهربانی او جاودانی است.

לְרֹקַע הָאָרֶץ עַל הַמָּיִם כִּי לְעוֹלָם חַסְדּוֹ:

او را که زمین را بر آبها گسترانید، زیرا مهربانی او جاودانی است.

לְעֹשֵׂה אוֹרִים גְּדֹלִים כִּי לְעוֹלָם חַסְדּוֹ:

او را که نیرهای بزرگ را ساخت، زیرا مهربانی او جاودانی است.

אֶת הַשֶּׁמֶשׁ לְמֶמְשֶׁלֶת בַּיּוֹם כִּי לְעוֹלָם חַסְדּוֹ:

آفتاب را برای فرمانروایی در روز، زیرا مهربانی او جاودانی است.

אֶת הַיָּרֵחַ וְכוֹכָבִים לְמֶמְשְׁלוֹת בַּלָּיְלָה כִּי לְעוֹלָם חַסְדּוֹ:

ماه و ستارگان را برای فرمانروایی در شب، زیرا مهربانی او جاودانی است.

לְמַכֵּה מִצְרַיִם בִּבְכוֹרֵיהֶם כִּי לְעוֹלָם חַסְדּוֹ:

او را که مصریان را با نخستزادگانشان زد، زیرا مهربانی او جاودانی است.

וַיּוֹצֵא יִשְׂרָאֵל מִתּוֹכָם כִּי לְעוֹלָם חַסְדּוֹ:

و اسرائیل را از میان ایشان بیرون آورد، زیرا مهربانی او جاودانی است.

בְּיָד חֲזָקָה וּבִזְרוֹעַ נְטוּיָה כִּי לְעוֹלָם חַסְדּוֹ:

با دستی نیرومند و بازویی برافراشته، زیرا مهربانی او جاودانی است.

לְגֹזֵר יַם סוּף לִגְזָרִים כִּי לְעוֹלָם חַסְדּוֹ:

او را که دریای سرخ را شکافت، زیرا مهربانی او جاودانی است.

וְהֶעֱבִיר יִשְׂרָאֵל בְּתוֹכוֹ כִּי לְעוֹלָם חַסְדּוֹ:

و اسرائیل را از میان آن عبور داد، زیرا مهربانی او جاودانی است.

וְנִעֵר פַּרְעֹה וְחֵילוֹ בְיַם סוּף כִּי לְעוֹלָם חַסְדּוֹ:

و فرعون و سپاهش را در دریای سرخ افکند، زیرا مهربانی او جاودانی است.

לְמוֹלִיךְ עַמּוֹ בַּמִּדְבָּר כִּי לְעוֹלָם חַסְדּוֹ:

او را که قوم خود را در بیابان هدایت کرد، زیرا مهربانی او جاودانی است.

לְמַכֵּה מְלָכִים גְּדֹלִים כִּי לְעוֹלָם חַסְדּוֹ:

او را که پادشاهان بزرگ را زد، زیرا مهربانی او جاودانی است.

וַיַּהֲרֹג מְלָכִים אַדִּירִים כִּי לְעוֹלָם חַסְדּוֹ:

و پادشاهان نیرومند را کشت، زیرا مهربانی او جاودانی است.

לְסִיחוֹן מֶלֶךְ הָאֱמֹרִי כִּי לְעוֹלָם חַסְדּוֹ:

سیحون پادشاه اموریان، زیرا مهربانی او جاودانی است.

וּלְעוֹג מֶלֶךְ הַבָּשָׁן כִּי לְעוֹלָם חַסְדּוֹ:

و عوج پادشاه باشان، زیرا مهربانی او جاودانی است.

וְנָתַן אַרְצָם לְנַחֲלָה כִּי לְעוֹלָם חַסְדּוֹ:

و سرزمین ایشان را به میراث داد، زیرا مهربانی او جاودانی است.

נַחֲלָה לְיִשְׂרָאֵל עַבְדּוֹ כִּי לְעוֹלָם חַסְדּוֹ:

میراثی برای بندهٔ خود اسرائیل، زیرا مهربانی او جاودانی است.

שֶׁבְּשִׁפְלֵנוּ זָכַר לָנוּ כִּי לְעוֹלָם חַסְדּוֹ:

او که ما را در فروتنی ما به یاد آورد، زیرا مهربانی او جاودانی است.

וַיִּפְרְקֵנוּ מִצָּרֵינוּ כִּי לְעוֹלָם חַסְדּוֹ:

و ما را از دشمنانمان رهانید، زیرا مهربانی او جاودانی است.

נֹתֵן לֶחֶם לְכָל בָּשָׂר כִּי לְעוֹלָם חַסְדּוֹ:

او که به هر بشری نان میدهد، زیرا مهربانی او جاودانی است.

הוֹדוּ לְאֵל הַשָּׁמָיִם כִּי לְעוֹלָם חַסְדּוֹ:

خدای آسمان را سپاس گویید، زیرا مهربانی او جاودانی است.