تهیلیم

145

תְּהִלָּה לְדָוִד אֲרוֹמִמְךָ אֱלוֹהַי הַמֶּלֶךְ וַאֲבָרֲכָה שִׁמְךָ לְעוֹלָם וָעֶד:

ستایش داوود. تو را، ای خدای من، ای پادشاه، خواهم برافراشت، و نام تو را تا ابدالآباد متبارک خواهم خواند.

בְּכָל יוֹם אֲבָרֲכֶךָּ וַאֲהַלְלָה שִׁמְךָ לְעוֹלָם וָעֶד:

هر روز تو را متبارک خواهم خواند، و نام تو را تا ابدالآباد ستایش خواهم کرد.

גָּדוֹל יְהוָה וּמְהֻלָּל מְאֹד וְלִגְדֻלָּתוֹ אֵין חֵקֶר:

خداوند بزرگ است و بسیار ستوده، و بزرگی او را نمیتوان دریافت.

דּוֹר לְדוֹר יְשַׁבַּח מַעֲשֶׂיךָ וּגְבוּרֹתֶיךָ יַגִּידוּ:

نسل به نسل کارهای تو را خواهند ستود، و کارهای جبروت تو را بازخواهند گفت.

הֲדַר כְּבוֹד הוֹדֶךָ וְדִבְרֵי נִפְלְאוֹתֶיךָ אָשִׂיחָה:

از شکوه جلال حشمت تو و از سخنان شگفتیهای تو سخن خواهم گفت.

וֶעֱזוּז נוֹרְאֹתֶיךָ יֹאמֵרוּ (וגדולתיך) וּגְדוּלָּתְךָ אֲסַפְּרֶנָּה:

و از قوت کارهای هیبتانگیز تو خواهند گفت، و بزرگی تو را خواهم سرایید.

זֵכֶר רַב טוּבְךָ יַבִּיעוּ וְצִדְקָתְךָ יְרַנֵּנוּ:

از یادآوری نیکویی فراوان تو سخن خواهند گفت، و از عدالت تو خواهند سرایید.

חַנּוּן וְרַחוּם יְהוָה אֶרֶךְ אַפַּיִם וּגְדָל חָסֶד:

خداوند بخشنده و رحیم است، دیرخشم و بسیار مهربان.

טוֹב יְהוָה לַכֹּל וְרַחֲמָיו עַל כָּל מַעֲשָׂיו:

خداوند بر همه نیکوست، و رحمتهای او بر همهٔ کارهای اوست.

יוֹדוּךָ יְהוָה כָּל מַעֲשֶׂיךָ וַחֲסִידֶיךָ יְבָרֲכוּכָה:

ای خداوند، همهٔ کارهای تو تو را سپاس خواهند گفت، و پارسایان تو تو را متبارک خواهند خواند.

כְּבוֹד מַלְכוּתְךָ יֹאמֵרוּ וּגְבוּרָתְךָ יְדַבֵּרוּ:

از جلال پادشاهی تو خواهند گفت، و از جبروت تو سخن خواهند راند.

לְהוֹדִיעַ לִבְנֵי הָאָדָם גְּבוּרֹתָיו וּכְבוֹד הֲדַר מַלְכוּתוֹ:

تا کارهای جبروت او و جلال شکوه پادشاهی او را به فرزندان آدم بشناسانند.

מַלְכוּתְךָ מַלְכוּת כָּל עֹלָמִים וּמֶמְשֶׁלְתְּךָ בְּכָל דּוֹר וָדוֹר:

پادشاهی تو پادشاهیِ همهٔ روزگاران است، و حکمرانی تو در هر نسلی است.

סוֹמֵךְ יְהוָה לְכָל הַנֹּפְלִים וְזוֹקֵף לְכָל הַכְּפוּפִים:

خداوند همهٔ افتادگان را برمیدارد و همهٔ خمیدگان را راست میسازد.

עֵינֵי כֹל אֵלֶיךָ יְשַׂבֵּרוּ וְאַתָּה נוֹתֵן לָהֶם אֶת אָכְלָם בְּעִתּוֹ:

چشمان همگان با امید به سوی تو مینگرد، و تو خوراک ایشان را در وقتش میدهی.

פּוֹתֵחַ אֶת יָדֶךָ וּמַשְׂבִּיעַ לְכָל חַי רָצוֹן:

تو دست خود را میگشایی و آرزوی هر زندهای را سیر میسازی.

צַדִּיק יְהוָה בְּכָל דְּרָכָיו וְחָסִיד בְּכָל מַעֲשָׂיו:

خداوند در همهٔ راههای خود عادل است و در همهٔ کارهای خود مهربان.

קָרוֹב יְהוָה לְכָל קֹרְאָיו לְכֹל אֲשֶׁר יִקְרָאֻהוּ בֶאֱמֶת:

خداوند به همهٔ آنان که او را میخوانند نزدیک است، به همهٔ آنان که او را به راستی میخوانند.

רְצוֹן יְרֵאָיו יַעֲשֶׂה וְאֶת שַׁוְעָתָם יִשְׁמַע וְיוֹשִׁיעֵם:

ارادهٔ ترسندگان خود را به جا میآورد، و فریاد ایشان را میشنود و آنان را نجات میدهد.

שׁוֹמֵר יְהוָה אֶת כָּל אֹהֲבָיו וְאֵת כָּל הָרְשָׁעִים יַשְׁמִיד:

خداوند همهٔ دوستداران خود را نگاه میدارد، و همهٔ شریران را نابود میسازد.

תְּהִלַּת יְהוָה יְדַבֶּר פִּי וִיבָרֵךְ כָּל בָּשָׂר שֵׁם קָדְשׁוֹ לְעוֹלָם וָעֶד:

دهان من ستایش خداوند را خواهد گفت، و هر بشری نام مقدس او را تا ابدالآباد متبارک خواهد خواند.