הַלְלוּיָהּ הַלְלִי נַפְשִׁי אֶת יְהוָה:
هَلِلویاه! ای جان من، خداوند را ستایش کن.
אֲהַלְלָה יְהוָה בְּחַיָּי אֲזַמְּרָה לֵאלֹהַי בְּעוֹדִי:
خداوند را در زندگی خود ستایش خواهم کرد؛ تا زمانی که هستم برای خداوند خواهم سرایید.
אַל תִּבְטְחוּ בִנְדִיבִים בְּבֶן אָדָם שֶׁאֵין לוֹ תְשׁוּעָה:
بر بزرگان توکل مکنید، بر پسر آدمی که نزد او نجاتی نیست.
תֵּצֵא רוּחוֹ יָשֻׁב לְאַדְמָתוֹ בַּיּוֹם הַהוּא אָבְדוּ עֶשְׁתֹּנֹתָיו:
روحش بیرون میرود، به خاک خود بازمیگردد؛ در آن روز اندیشههایش نابود میشود.
אַשְׁרֵי שֶׁאֵל יַעֲקֹב בְּעֶזְרוֹ שִׂבְרוֹ עַל יְהוָה אֱלֹהָיו:
خوشا به حال کسی که خدای یعقوب یاور اوست؛ امید او بر خداوند خدای اوست.
עֹשֶׂה שָׁמַיִם וָאָרֶץ אֶת הַיָּם וְאֶת כָּל אֲשֶׁר בָּם הַשֹּׁמֵר אֱמֶת לְעוֹלָם:
آن که آسمان و زمین، دریا و هرچه در آنهاست را آفرید، که راستی را تا ابد نگاه میدارد.
עֹשֶׂה מִשְׁפָּט לָעֲשׁוּקִים נֹתֵן לֶחֶם לָרְעֵבִים יְהוָה מַתִּיר אֲסוּרִים:
آن که برای ستمدیدگان داد را به جا میآورد، که به گرسنگان نان میدهد؛ خداوند اسیران را آزاد میسازد.
יְהוָה פֹּקֵחַ עִוְרִים יְהוָה זֹקֵף כְּפוּפִים יְהוָה אֹהֵב צַדִּיקִים:
خداوند به کوران بینایی میبخشد؛ خداوند خمیدگان را راست میسازد؛ خداوند عادلان را دوست میدارد.
יְהוָה שֹׁמֵר אֶת גֵּרִים יָתוֹם וְאַלְמָנָה יְעוֹדֵד וְדֶרֶךְ רְשָׁעִים יְעַוֵּת:
خداوند غریبان را نگاه میدارد؛ یتیم و بیوه را نیرو میبخشد، و راه شریران را کج میسازد.
יִמְלֹךְ יְהוָה לְעוֹלָם אֱלֹהַיִךְ צִיּוֹן לְדֹר וָדֹר הַלְלוּיָהּ:
خداوند تا به ابد سلطنت خواهد کرد! ای صهیون، خدای تو، تا همهٔ نسلها. هَلِلویاه!