לַמְנַצֵּחַ לְדָוִד אָמַר נָבָל בְּלִבּוֹ אֵין אֱלֹהִים הִשְׁחִיתוּ הִתְעִיבוּ עֲלִילָה אֵין עֹשֵׂה טוֹב:
برای سرپرست سرایندگان، از داوود؛ احمق در دل خود گفت خدایی نیست؛ تباه گشتند و کارهای کریه کردند؛ هیچکس نیکویی نمیکند.
יְהוָה מִשָּׁמַיִם הִשְׁקִיף עַל בְּנֵי אָדָם לִרְאוֹת הֲיֵשׁ מַשְׂכִּיל דֹּרֵשׁ אֶת אֱלֹהִים:
خداوند از آسمان بر فرزندان آدم نظر افکند تا ببیند آیا خردمندی هست که خداوند را بطلبد.
הַכֹּל סָר יַחְדָּו נֶאֱלָחוּ אֵין עֹשֵׂה טוֹב אֵין גַּם אֶחָד:
همگی روی گردانیدهاند؛ با هم فاسد گشتهاند؛ هیچکس نیکویی نمیکند، حتی یکی هم.
הֲלֹא יָדְעוּ כָּל פֹּעֲלֵי אָוֶן אֹכְלֵי עַמִּי אָכְלוּ לֶחֶם יְהוָה לֹא קָרָאוּ:
آیا همهٔ بدکاران نمیدانند؟ آنان که قوم مرا میخورند گویی نان میخورند؛ خداوند را نمیخوانند.
שָׁם פָּחֲדוּ פָחַד כִּי אֱלֹהִים בְּדוֹר צַדִּיק:
در آنجا سخت ترسان شدند، زیرا خدا در نسل عادلان است.
עֲצַת עָנִי תָבִישׁוּ כִּי יְהוָה מַחְסֵהוּ:
شما مشورت مسکین را خوار میشمارید، اما خداوند پناهگاه اوست.
מִי יִתֵּן מִצִּיּוֹן יְשׁוּעַת יִשְׂרָאֵל בְּשׁוּב יְהוָה שְׁבוּת עַמּוֹ יָגֵל יַעֲקֹב יִשְׂמַח יִשְׂרָאֵל:
کاش نجات اسرائیل از صهیون پدید آید؛ چون خداوند اسیران قوم خود را بازآورد، یعقوب شادی خواهد کرد، و اسرائیل شادمان خواهد شد.