לַמְנַצֵּחַ מִזְמוֹר לְדָוִד:
برای سرپرست سرایندگان، سرودی از داوود.
עַד אָנָה יְהוָה תִּשְׁכָּחֵנִי נֶצַח עַד אָנָה תַּסְתִּיר אֶת פָּנֶיךָ מִמֶּנִּי:
ای خداوند، تا به کی؟ آیا مرا تا ابد فراموش خواهی کرد؟ تا به کی روی خود را از من پنهان خواهی ساخت؟
עַד אָנָה אָשִׁית עֵצוֹת בְּנַפְשִׁי יָגוֹן בִּלְבָבִי יוֹמָם עַד אָנָה יָרוּם אֹיְבִי עָלָי:
تا به کی در جان خود تدبیر کنم، و روزها اندوه در دل داشته باشم؟ تا به کی دشمنم بر من سرفراز باشد؟
הַבִּיטָה עֲנֵנִי יְהוָה אֱלֹהָי הָאִירָה עֵינַי פֶּן אִישַׁן הַמָּוֶת:
ای خداوند، خدای من، بنگر و مرا اجابت کن؛ چشمانم را روشن گردان، مبادا به خواب مرگ فرو روم.
פֶּן יֹאמַר אֹיְבִי יְכָלְתִּיו צָרַי יָגִילוּ כִּי אֶמּוֹט:
مبادا دشمنم بگوید: «بر او چیره شدم»؛ و دشمنانم چون بلغزم شادی کنند.
וַאֲנִי בְּחַסְדְּךָ בָטַחְתִּי יָגֵל לִבִּי בִּישׁוּעָתֶךָ אָשִׁירָה לַיהוָה כִּי גָמַל עָלָי:
اما من بر محبت تو توکل کردهام؛ دل من از نجات تو شادی خواهد کرد؛ برای خداوند خواهم سرایید، زیرا بر من احسان کرده است.