לַמְנַצֵּחַ לְעֶבֶד יְהוָה לְדָוִד אֲשֶׁר דִּבֶּר לַיהוָה אֶת דִּבְרֵי הַשִּׁירָה הַזֹּאת בְּיוֹם הִצִּיל יְהוָה אוֹתוֹ מִכַּף כָּל אֹיְבָיו וּמִיַּד שָׁאוּל:
برای سرپرست سرایندگان؛ از بندهٔ خداوند، از داوود، که سخنان این سرود را به خداوند گفت در روزی که خداوند او را از دست همهٔ دشمنانش و از دست شائول رهانید.
וַיֹּאמַר אֶרְחָמְךָ יְהוָה חִזְקִי:
و گفت: ای خداوند، نیروی من، تو را دوست میدارم.
יְהוָה סַלְעִי וּמְצוּדָתִי וּמְפַלְטִי אֵלִי צוּרִי אֶחֱסֶה בּוֹ מָגִנִּי וְקֶרֶן יִשְׁעִי מִשְׂגַּבִּי:
ای خداوند، صخره و دژ و رهاننده من؛ خدای من، صخره من که در او پناه میگیرم؛ سپر من و شاخ نجات من، ملجأ من.
מְהֻלָּל אֶקְרָא יְהוָה וּמִן אֹיְבַי אִוָּשֵׁעַ:
با ستایش خداوند را میخوانم، و از دشمنانم نجات خواهم یافت.
אֲפָפוּנִי חֶבְלֵי מָוֶת וְנַחֲלֵי בְלִיַּעַל יְבַעֲתוּנִי:
بندهای مرگ مرا فراگرفت، و سیلهای مردمان فرومایه مرا به وحشت انداخت.
חֶבְלֵי שְׁאוֹל סְבָבוּנִי קִדְּמוּנִי מוֹקְשֵׁי מָוֶת:
بندهای جهان زیرین مرا احاطه کرد؛ دامهای مرگ پیش رویم قرار گرفت.
בַּצַּר לִי אֶקְרָא יְהוָה וְאֶל אֱלֹהַי אֲשַׁוֵּעַ יִשְׁמַע מֵהֵיכָלוֹ קוֹלִי וְשַׁוְעָתִי לְפָנָיו תָּבוֹא בְאָזְנָיו:
چون در تنگنایم، خداوند را میخوانم؛ آری، نزد خدای خود فریاد برمیآورم؛ از معبد خویش صدای مرا میشنود، و فریاد من به گوش او در حضورش میرسد.
וַתִּגְעַשׁ וַתִּרְעַשׁ הָאָרֶץ וּמוֹסְדֵי הָרִים יִרְגָּזוּ וַיִּתְגָּעֲשׁוּ כִּי חָרָה לוֹ:
زمین جنبید و لرزید، و بنیادهای کوهها به تزلزل افتاد؛ و چون او خشمگین شد، تکان خوردند.
עָלָה עָשָׁן בְּאַפּוֹ וְאֵשׁ מִפִּיו תֹּאכֵל גֶּחָלִים בָּעֲרוּ מִמֶּנּוּ:
دود از بینی او برخاست، و آتش از دهانش فروخورد؛ اخگرها از او شعلهور گردید.
וַיֵּט שָׁמַיִם וַיֵּרַד וַעֲרָפֶל תַּחַת רַגְלָיו:
و آسمانها را خم کرد و فرود آمد، و ظلمت غلیظ زیر پاهایش بود.
וַיִּרְכַּב עַל כְּרוּב וַיָּעֹף וַיֵּדֶא עַל כַּנְפֵי רוּחַ:
و بر کروبی سوار شد و پرواز کرد؛ بر بالهای باد به سرعت پیش رفت.
יָשֶׁת חֹשֶׁךְ סִתְרוֹ סְבִיבוֹתָיו סֻכָּתוֹ חֶשְׁכַת מַיִם עָבֵי שְׁחָקִים:
تاریکی را پنهانگاه خود گرداند، گرداگرد خویش چون خیمهای؛ ظلمت آبها، ابرهای غلیظ آسمانها.
מִנֹּגַהּ נֶגְדּוֹ עָבָיו עָבְרוּ בָּרָד וְגַחֲלֵי אֵשׁ:
از درخشش پیش روی او، ابر غلیظش گذشت، تگرگ و اخگرهای آتش.
וַיַּרְעֵם בַּשָּׁמַיִם יְהוָה וְעֶלְיוֹן יִתֵּן קֹלוֹ בָּרָד וְגַחֲלֵי אֵשׁ:
خداوند از آسمان رعد افکند؛ و حضرت اعلی آواز خود را با تگرگ و اخگرهای آتش بیرون داد.
וַיִּשְׁלַח חִצָּיו וַיְפִיצֵם וּבְרָקִים רָב וַיְהֻמֵּם:
و تیرها فرستاد و آنان را پراکنده ساخت؛ برق افکند و آنان را آشفته کرد.
וַיֵּרָאוּ אֲפִיקֵי מַיִם וַיִּגָּלוּ מוֹסְדוֹת תֵּבֵל מִגַּעֲרָתְךָ יְהוָה מִנִּשְׁמַת רוּחַ אַפֶּךָ:
و ژرفای آبها پدیدار شد؛ بنیادهای جهان از نهیب تو، ای خداوند، از وزش نفس بینی تو آشکار گردید.
יִשְׁלַח מִמָּרוֹם יִקָּחֵנִי יַמְשֵׁנִי מִמַּיִם רַבִּים:
از اعلی فرستاد و مرا گرفت؛ از آبهای بسیار مرا بیرون کشید.
יַצִּילֵנִי מֵאֹיְבִי עָז וּמִשֹּׂנְאַי כִּי אָמְצוּ מִמֶּנִּי:
مرا از دشمن نیرومندم رهانید، و از آنان که از من نفرت داشتند، زیرا برایم بسیار توانا بودند.
יְקַדְּמוּנִי בְיוֹם אֵידִי וַיְהִי יְהוָה לְמִשְׁעָן לִי:
در روز مصیبتم با من روبرو شدند، اما خداوند تکیهگاه من بود.
וַיּוֹצִיאֵנִי לַמֶּרְחָב יְחַלְּצֵנִי כִּי חָפֵץ בִּי:
و مرا به جای فراخ بیرون آورد؛ مرا رهانید زیرا از من خشنود بود.
יִגְמְלֵנִי יְהוָה כְּצִדְקִי כְּבֹר יָדַי יָשִׁיב לִי:
خداوند مرا بر حسب عدالتم پاداش داد؛ بر حسب پاکی دستانم به من جزا داد.
כִּי שָׁמַרְתִּי דַּרְכֵי יְהוָה וְלֹא רָשַׁעְתִּי מֵאֱלֹהָי:
زیرا راههای خداوند را نگاه داشتهام و از فرمانهای خدای خود به بدی روی نگرداندهام.
כִּי כָל מִשְׁפָּטָיו לְנֶגְדִּי וְחֻקֹּתָיו לֹא אָסִיר מֶנִּי:
زیرا همه احکام او پیش روی من بود؛ و فرایض او را از خود دور نخواهم کرد.
וָאֱהִי תָמִים עִמּוֹ וָאֶשְׁתַּמֵּר מֵעֲוֹנִי:
و با او یکدل بودم، و خویشتن را از گناه خود نگاه داشتم.
וַיָּשֶׁב יְהוָה לִי כְצִדְקִי כְּבֹר יָדַי לְנֶגֶד עֵינָיו:
و خداوند بر حسب عدالتم به من جزا داد، بر حسب پاکی دستانم در نظر او.
עִם חָסִיד תִּתְחַסָּד עִם גְּבַר תָּמִים תִּתַּמָּם:
با شخص مهربان، خود را مهربان نشان میدهی، با مرد صادق، خود را صادق نشان میدهی.
עִם נָבָר תִּתְבָּרָר וְעִם עִקֵּשׁ תִּתְפַּתָּל:
با شخص پاک، خود را پاک نشان میدهی، اما با شخص کجرو، با کجی رفتار میکنی.
כִּי אַתָּה עַם עָנִי תוֹשִׁיעַ וְעֵינַיִם רָמוֹת תַּשְׁפִּיל:
زیرا تو قوم فروتن را نجات میدهی، و چشمان متکبر را پست میسازی.
כִּי אַתָּה תָּאִיר נֵרִי יְהוָה אֱלֹהַי יַגִּיהַּ חָשְׁכִּי:
زیرا تو چراغ مرا روشن میسازی؛ خداوند، خدای من، تاریکی مرا منور میگرداند.
כִּי בְךָ אָרֻץ גְּדוּד וּבֵאלֹהַי אֲדַלֶּג שׁוּר:
زیرا به یاری تو بر فوجی میتازم، و به یاری خدای خود از دیوار میگذرم.
הָאֵל תָּמִים דַּרְכּוֹ אִמְרַת יְהוָה צְרוּפָה מָגֵן הוּא לְכֹל הַחֹסִים בּוֹ:
اوست خدایی که راهش کامل است؛ کلام خداوند مصفاست؛ او سپری است برای همه آنان که به او توکل میکنند.
כִּי מִי אֱלוֹהַּ מִבַּלְעֲדֵי יְהוָה וּמִי צוּר זוּלָתִי אֱלֹהֵינוּ:
زیرا کیست خدا غیر از خداوند؟ و کیست صخره، غیر از خدای ما؟
הָאֵל הַמְאַזְּרֵנִי חָיִל וַיִּתֵּן תָּמִים דַּרְכִּי:
خدا اوست که مرا به نیرو کمر میبندد؛ و راه مرا کامل میسازد.
מְשַׁוֶּה רַגְלַי כָּאַיָּלוֹת וְעַל בָּמֹתַי יַעֲמִידֵנִי:
پاهای مرا مانند آهوان میگرداند، و مرا بر بلندیهایم پابرجا میسازد.
מְלַמֵּד יָדַי לַמִּלְחָמָה וְנִחֲתָה קֶשֶׁת נְחוּשָׁה זְרוֹעֹתָי:
دستان مرا برای جنگ تعلیم میدهد، چنانکه کمان مفرغین به بازوانم خم میشود.
וַתִּתֶּן לִי מָגֵן יִשְׁעֶךָ וִימִינְךָ תִסְעָדֵנִי וְעַנְוַתְךָ תַרְבֵּנִי:
سپر نجات خود را به من بخشیدهای؛ دست راست تو مرا حمایت کرده، و با فروتنی بسیار با من رفتار نمودهای.
תַּרְחִיב צַעֲדִי תַחְתָּי וְלֹא מָעֲדוּ קַרְסֻלָּי:
گامهای مرا در زیر من فراخ کردهای، و قوزکهایم نلغزیده است.
אֶרְדּוֹף אוֹיְבַי וְאַשִּׂיגֵם וְלֹא אָשׁוּב עַד כַּלּוֹתָם:
دشمنانم را تعقیب کردم و به آنان رسیدم، و تا نابود نشدند بازنگشتم.
אֶמְחָצֵם וְלֹא יֻכְלוּ קוּם יִפְּלוּ תַּחַת רַגְלָי:
آنان را در هم کوبیدم چنانکه نتوانند برخیزند؛ آری، در زیر پاهایم افتادهاند.
וַתְּאַזְּרֵנִי חַיִל לַמִּלְחָמָה תַּכְרִיעַ קָמַי תַּחְתָּי:
زیرا برای نبرد مرا به نیرو کمر بستهای؛ آنان را که بر من برخاستند، زیر من مغلوب ساختهای.
וְאֹיְבַי נָתַתָּה לִּי עֹרֶף וּמְשַׂנְאַי אַצְמִיתֵם:
و از دشمنانم، پشت گردنهایشان را به من دادهای؛ آنان را که از من نفرت دارند، تا ریشهکن سازم.
יְשַׁוְּעוּ וְאֵין מוֹשִׁיעַ עַל יְהוָה וְלֹא עָנָם:
استغاثه میکنند اما کسی آنان را نجات نمیدهد؛ حتی به سوی خداوند، اما او پاسخشان نداد.
וְאֶשְׁחָקֵם כְּעָפָר עַל פְּנֵי רוּחַ כְּטִיט חוּצוֹת אֲרִיקֵם:
آنگاه آنان را مانند غبار پیش روی باد ساییدم؛ مانند گل کوچهها آنان را ریختم.
תְּפַלְּטֵנִי מֵרִיבֵי עָם תְּשִׂימֵנִי לְרֹאשׁ גּוֹיִם עַם לֹא יָדַעְתִּי יַעַבְדוּנִי:
مرا از کشمکشهای قوم رهایی دادی؛ مرا سرور امتها خواهی ساخت؛ قومی که نمیشناسم مرا بندگی خواهد کرد.
לְשֵׁמַע אֹזֶן יִשָּׁמְעוּ לִי בְּנֵי נֵכָר יְכַחֲשׁוּ לִי:
به محض آنکه بشنوند مرا اطاعت خواهند کرد؛ بیگانگان به من تملق خواهند گفت.
בְּנֵי נֵכָר יִבֹּלוּ וְיַחְרְגוּ מִמִּסְגְּרוֹתֵיהֶם:
بیگانگان پژمرده خواهند شد، و از حصارهای خود به هراس خواهند افتاد.
חַי יְהוָה וּבָרוּךְ צוּרִי וְיָרוּם אֱלוֹהֵי יִשְׁעִי:
خداوند زنده است، و متبارک باد صخره من، و متعال باد خدای نجات من.
הָאֵל הַנּוֹתֵן נְקָמוֹת לִי וַיַּדְבֵּר עַמִּים תַּחְתָּי:
خدایی که مرا انتقام میبخشد و قومها را به جای من نابود میسازد.
מְפַלְּטִי מֵאֹיְבָי אַף מִן קָמַי תְּרוֹמְמֵנִי מֵאִישׁ חָמָס תַּצִּילֵנִי:
که مرا از دشمنانم میرهاند؛ حتی بر آنان که بر من برمیخیزند مرا برافراشتهای؛ از مرد ستمگر مرا میرهانی.
עַל כֵּן אוֹדְךָ בַגּוֹיִם יְהוָה וּלְשִׁמְךָ אֲזַמֵּרָה:
بنابراین، ای خداوند، تو را در میان امتها سپاس خواهم گفت، و برای نام تو سرود ستایش خواهم خواند.
(מגדל) מַגְדִּיל יְשׁוּעוֹת מַלְכּוֹ וְעֹשֶׂה חֶסֶד לִמְשִׁיחוֹ לְדָוִד וּלְזַרְעוֹ עַד עוֹלָם:
او نجاتهای عظیم به پادشاه خود میبخشد، و به مسیح خویش احسان میکند؛ به داوود و به نسل او تا ابد.