לָמָּה רָגְשׁוּ גוֹיִם וּלְאֻמִּים יֶהְגּוּ רִיק:
چرا امتها به هیجان آمدهاند و چرا مملکتها به امور باطل میاندیشند؟
יִתְיַצְּבוּ מַלְכֵי אֶרֶץ וְרוֹזְנִים נוֹסְדוּ יָחַד עַל יְהוָה וְעַל מְשִׁיחוֹ:
پادشاهان زمین بر پا میایستند، و بزرگان با هم مشورت میکنند، بر ضد خداوند و بر ضد مسیحِ او؟
נְנַתְּקָה אֶת מוֹסְרוֹתֵימוֹ וְנַשְׁלִיכָה מִמֶּנּוּ עֲבֹתֵימוֹ:
«بیایید بندهای آنان را بگسلیم و ریسمانهایشان را از خود دور افکنیم.»
יוֹשֵׁב בַּשָּׁמַיִם יִשְׂחָק אֲדֹנָי יִלְעַג לָמוֹ:
آن که در آسمان نشسته است میخندد؛ خداوند آنان را استهزا میکند.
אָז יְדַבֵּר אֵלֵימוֹ בְאַפּוֹ וּבַחֲרוֹנוֹ יְבַהֲלֵמוֹ:
آنگاه در خشم خود با ایشان سخن میگوید، و با غضب شدید خویش آنان را به وحشت میاندازد.
וַאֲנִי נָסַכְתִּי מַלְכִּי עַל צִיּוֹן הַר קָדְשִׁי:
«اما من پادشاه خود را بر صهیون، کوه مقدس خویش، بر تخت نشاندهام.»
אֲסַפְּרָה אֶל חֹק יְהוָה אָמַר אֵלַי בְּנִי אַתָּה אֲנִי הַיּוֹם יְלִדְתִּיךָ:
از فرمان سخن خواهم گفت؛ خداوند به من گفت: «تو پسر من هستی؛ من امروز تو را زادهام.
שְׁאַל מִמֶּנִּי וְאֶתְּנָה גוֹיִם נַחֲלָתֶךָ וַאֲחֻזָּתְךָ אַפְסֵי אָרֶץ:
از من بخواه تا امتها را میراث تو سازم، و کرانههای زمین را ملک تو گردانم.
תְּרֹעֵם בְּשֵׁבֶט בַּרְזֶל כִּכְלִי יוֹצֵר תְּנַפְּצֵם:
آنان را با عصای آهنین خواهی شکست؛ همچون ظرف کوزهگر آنان را خرد خواهی کرد.»
וְעַתָּה מְלָכִים הַשְׂכִּילוּ הִוָּסְרוּ שֹׁפְטֵי אָרֶץ:
و اکنون ای پادشاهان، خردمند باشید؛ ای داوران زمین، پند بپذیرید.
עִבְדוּ אֶת יְהוָה בְּיִרְאָה וְגִילוּ בִּרְעָדָה:
خداوند را با ترس عبادت کنید، و با لرزش شادی نمایید.
נַשְּׁקוּ בַר פֶּן יֶאֱנַף וְתֹאבְדוּ דֶרֶךְ כִּי יִבְעַר כִּמְעַט אַפּוֹ אַשְׁרֵי כָּל חוֹסֵי בוֹ:
خویشتن را به پاکی مسلح سازید، مبادا خشمگین شود و در راه هلاک گردید، زیرا در لحظهای غضبش افروخته خواهد شد؛ خوشا به حال همهٔ آنان که به او پناه میبرند.