לַמְנַצֵּחַ מִזְמוֹר לְדָוִד:
برای سالار سرایندگان، مزموری درباره داوود.
יְהוָה בְּעָזְּךָ יִשְׂמַח מֶלֶךְ וּבִישׁוּעָתְךָ מַה יָּגֶיל מְאֹד:
ای خداوند، پادشاه به نیروی تو شادمان میشود، و چه بسیار از نجات تو وجد میکند!
תַּאֲוַת לִבּוֹ נָתַתָּה לּוֹ וַאֲרֶשֶׁת שְׂפָתָיו בַּל מָנַעְתָּ סֶּלָה:
آرزوی دلش را به او بخشیدی، و خواهش لبهایش را هرگز دریغ نداشتی.
כִּי תְקַדְּמֶנּוּ בִּרְכוֹת טוֹב תָּשִׁית לְרֹאשׁוֹ עֲטֶרֶת פָּז:
زیرا با برکات نیکویی پیشاپیش به استقبال او رفتی؛ تاجی زرین بر سرش نهادی.
חַיִּים שָׁאַל מִמְּךָ נָתַתָּה לּוֹ אֹרֶךְ יָמִים עוֹלָם וָעֶד:
از تو حیات خواست؛ آن را به او بخشیدی، درازی روزها تا ابدالآباد.
גָּדוֹל כְּבוֹדוֹ בִּישׁוּעָתֶךָ הוֹד וְהָדָר תְּשַׁוֶּה עָלָיו:
جلالش در نجات تو عظیم است؛ شکوه و زیبایی بر او مینهی.
כִּי תְשִׁיתֵהוּ בְרָכוֹת לָעַד תְּחַדֵּהוּ בְשִׂמְחָה אֶת פָּנֶיךָ:
زیرا او را تا ابد مورد برکت میسازی؛ او را به حضور خویش با شادمانی مسرور میگردانی.
כִּי הַמֶּלֶךְ בֹּטֵחַ בַּיהוָה וּבְחֶסֶד עֶלְיוֹן בַּל יִמּוֹט:
زیرا پادشاه بر خداوند و بر محبت حضرت اعلی توکل میکند، چنانکه نخواهد لغزید.
תִּמְצָא יָדְךָ לְכָל אֹיְבֶיךָ יְמִינְךָ תִּמְצָא שֹׂנְאֶיךָ:
دست تو همه دشمنانت را خواهد یافت؛ دست راست تو آنان را که از تو نفرت دارند خواهد یافت.
תְּשִׁיתֵמוֹ כְּתַנּוּר אֵשׁ לְעֵת פָּנֶיךָ יְהוָה בְּאַפּוֹ יְבַלְּעֵם וְתֹאכְלֵם אֵשׁ:
آنان را در هنگام خشم خود چون تنوری آتشین خواهی ساخت؛ خداوند آنان را به غضب خویش نابود سازد و آتش آنان را فروخورد.
פִּרְיָמוֹ מֵאֶרֶץ תְּאַבֵּד וְזַרְעָם מִבְּנֵי אָדָם:
میوه آنان را از زمین و نسل آنان را از میان بنیآدم نابود خواهی ساخت.
כִּי נָטוּ עָלֶיךָ רָעָה חָשְׁבוּ מְזִמָּה בַּל יוּכָלוּ:
زیرا بدی را بر ضد تو روا داشتند؛ نقشهای کشیدند که نمیتوانند آن را به انجام رسانند.
כִּי תְּשִׁיתֵמוֹ שֶׁכֶם בְּמֵיתָרֶיךָ תְּכוֹנֵן עַל פְּנֵיהֶם:
زیرا آنان را پشت خواهی گرداند؛ با زههای کمان خویش تیرها را به سوی چهرههایشان نشانه خواهی گرفت.
רוּמָה יְהוָה בְּעֻזֶּךָ נָשִׁירָה וּנְזַמְּרָה גְּבוּרָתֶךָ:
ای خداوند، به نیروی خود متعال شو؛ بگذار قوت تو را با سرود و آواز بستاییم.