לְדָוִד אֵלֶיךָ יְהוָה נַפְשִׁי אֶשָּׂא:
از داوود. ای خداوند، جان خود را به سوی تو برمیافرازم.
אֱלֹהַי בְּךָ בָטַחְתִּי אַל אֵבוֹשָׁה אַל יַעַלְצוּ אֹיְבַי לִי:
خدای من، بر تو توکل کردم؛ مگذار خجل شوم. و مگذار دشمنانم بر من شادی کنند.
גַּם כָּל קוֶֹיךָ לֹא יֵבֹשׁוּ יֵבֹשׁוּ הַבּוֹגְדִים רֵיקָם:
هیچیک از آنان که به تو امید دارند خجل نخواهند شد؛ بگذار آنان که بیجهت خیانت میورزند خجل شوند.
דְּרָכֶיךָ יְהוָה הוֹדִיעֵנִי אֹרְחוֹתֶיךָ לַמְּדֵנִי:
ای خداوند، راههای خود را به من بشناسان؛ طریقهای خویش را به من بیاموز.
הַדְרִיכֵנִי בַאֲמִתֶּךָ וְלַמְּדֵנִי כִּי אַתָּה אֱלֹהֵי יִשְׁעִי אוֹתְךָ קִוִּיתִי כָּל הַיּוֹם:
مرا به راستی خود راهبری کن و تعلیمم ده، زیرا تو خدای نجات من هستی؛ تمام روز به تو امید دارم.
זְכֹר רַחֲמֶיךָ יְהוָה וַחֲסָדֶיךָ כִּי מֵעוֹלָם הֵמָּה:
ای خداوند، رحمتهای خود و احسانهای خویش را به یاد آور، زیرا از ازل بوده است.
חַטֹּאות נְעוּרַי וּפְשָׁעַי אַל תִּזְכֹּר כְּחַסְדְּךָ זְכָר לִי אַתָּה לְמַעַן טוּבְךָ יְהוָה:
گناهان جوانیام و تقصیرهایم را به یاد میاور؛ آنچه را که شایسته احسان توست، به خاطر نیکویی خود، ای خداوند، برای من به یاد آور.
טוֹב וְיָשָׁר יְהוָה עַל כֵּן יוֹרֶה חַטָּאִים בַּדָּרֶךְ:
خداوند نیکو و راست است؛ بنابراین، گناهکاران را در راه هدایت میکند.
יַדְרֵךְ עֲנָוִים בַּמִּשְׁפָּט וִילַמֵּד עֲנָוִים דַּרְכּוֹ:
فروتنان را به احکام عادلانه رهبری میکند و راه خود را به فروتنان میآموزد.
כָּל אָרְחוֹת יְהוָה חֶסֶד וֶאֱמֶת לְנֹצְרֵי בְרִיתוֹ וְעֵדֹתָיו:
همه راههای خداوند احسان و راستی است برای آنان که عهد و شهادات او را نگاه میدارند.
לְמַעַן שִׁמְךָ יְהוָה וְסָלַחְתָּ לַעֲוֹנִי כִּי רַב הוּא:
ای خداوند، به خاطر نام خود، گناه مرا خواهی آمرزید، زیرا که عظیم است.
מִי זֶה הָאִישׁ יְרֵא יְהוָה יוֹרֶנּוּ בְּדֶרֶךְ יִבְחָר:
کیست آن کس که از خداوند میترسد؟ او را در راهی که برمیگزیند هدایت خواهد کرد.
נַפְשׁוֹ בְּטוֹב תָּלִין וְזַרְעוֹ יִירַשׁ אָרֶץ:
جان او در سعادت خواهد ماند، و نسل او زمین را به میراث خواهد برد.
סוֹד יְהוָה לִירֵאָיו וּבְרִיתוֹ לְהוֹדִיעָם:
راز خداوند با ترسندگان اوست، و عهد او این است که آن را به آنان بشناساند.
עֵינַי תָּמִיד אֶל יְהוָה כִּי הוּא יוֹצִיא מֵרֶשֶׁת רַגְלָי:
چشمانم همیشه به سوی خداست زیرا او پاهای مرا از دام بیرون خواهد کشید.
פְּנֵה אֵלַי וְחָנֵּנִי כִּי יָחִיד וְעָנִי אָנִי:
به من توجه کن و بر من رحم فرما، زیرا تنها و مسکین هستم.
צָרוֹת לְבָבִי הִרְחִיבוּ מִמְּצוּקוֹתַי הוֹצִיאֵנִי:
تنگیهای دلم افزون گشته است؛ مرا از مضیقههایم برهان.
רְאֵה עָנְיִי וַעֲמָלִי וְשָׂא לְכָל חַטֹּאותָי:
بر مذلت و محنت من بنگر، و همه گناهانم را بیامرز.
רְאֵה אוֹיְבַי כִּי רָבּוּ וְשִׂנְאַת חָמָס שְׂנֵאוּנִי:
بر دشمنانم بنگر زیرا که افزون شدهاند، و با کینه ناحق از من نفرت میورزند.
שָׁמְרָה נַפְשִׁי וְהַצִּילֵנִי אַל אֵבוֹשׁ כִּי חָסִיתִי בָךְ:
جان مرا نگاه دار و نجاتم ده؛ مگذار خجل شوم زیرا به تو پناه بردهام.
תֹּם וָיֹשֶׁר יִצְּרוּנִי כִּי קִוִּיתִיךָ:
صداقت و راستی مرا نگاه دارد، زیرا به تو امید بستهام.
פְּדֵה אֱלֹהִים אֶת יִשְׂרָאֵל מִכֹּל צָרוֹתָיו:
ای خدا، اسرائیل را از همه تنگیهایش رهایی ده.