تهیلیم

27

לְדָוִד יְהוָה אוֹרִי וְיִשְׁעִי מִמִּי אִירָא יְהוָה מָעוֹז חַיַּי מִמִּי אֶפְחָד:

از داوود. خداوند نور و نجات من است؛ از که بترسم؟ خداوند ملجأ حیات من است؛ از که هراسان شوم؟

בִּקְרֹב עָלַי מְרֵעִים לֶאֱכֹל אֶת בְּשָׂרִי צָרַי וְאֹיְבַי לִי הֵמָּה כָשְׁלוּ וְנָפָלוּ:

چون بدکاران به من نزدیک شدند تا گوشتم را بخورند، خصمان و دشمنانم بر من، خود لغزیدند و افتادند.

אִם תַּחֲנֶה עָלַי מַחֲנֶה לֹא יִירָא לִבִּי אִם תָּקוּם עָלַי מִלְחָמָה בְּזֹאת אֲנִי בוֹטֵחַ:

اگر لشکری بر من اردو زند، دلم نخواهد ترسید؛ اگر جنگی بر من برخیزد، در این نیز توکل دارم.

אַחַת שָׁאַלְתִּי מֵאֵת יְהוָה אוֹתָהּ אֲבַקֵּשׁ שִׁבְתִּי בְּבֵית יְהוָה כָּל יְמֵי חַיַּי לַחֲזוֹת בְּנֹעַם יְהוָה וּלְבַקֵּר בְּהֵיכָלוֹ:

یک چیز از خداوند خواستهام، که آن را میطلبم، که همه روزهای زندگیام در خانه خداوند ساکن باشم، تا دلپذیری خداوند را ببینم و هر بامداد در معبد او تأمل کنم.

כִּי יִצְפְּנֵנִי בְּסֻכֹּה בְּיוֹם רָעָה יַסְתִּרֵנִי בְּסֵתֶר אָהֳלוֹ בְּצוּר יְרוֹמְמֵנִי:

که او مرا در روز مصیبت در سایبان خود پنهان خواهد کرد؛ مرا در نهانگاه خیمه خویش مستور خواهد ساخت؛ مرا بر صخرهای بلند خواهد برافراشت.

וְעַתָּה יָרוּם רֹאשִׁי עַל אֹיְבַי סְבִיבוֹתַי וְאֶזְבְּחָה בְאָהֳלוֹ זִבְחֵי תְרוּעָה אָשִׁירָה וַאֲזַמְּרָה לַיהוָה:

و اکنون، سرم بر دشمنانم که گرداگردم هستند برافراشته خواهد شد، و در خیمه او قربانیها با سرود شادمانه تقدیم خواهم کرد؛ خداوند را سرود و ستایش خواهم خواند.

שְׁמַע יְהוָה קוֹלִי אֶקְרָא וְחָנֵּנִי וַעֲנֵנִי:

ای خداوند، صدای مرا که میخوانم بشنو، و بر من رحم فرما و مرا پاسخ ده.

לְךָ אָמַר לִבִּי בַּקְּשׁוּ פָנָי אֶת פָּנֶיךָ יְהוָה אֲבַקֵּשׁ:

از جانب تو، دلم میگوید: «حضور مرا بطلب.» حضور تو را، ای خداوند، خواهم طلبید.

אַל תַּסְתֵּר פָּנֶיךָ מִמֶּנִּי אַל תַּט בְּאַף עַבְדֶּךָ עֶזְרָתִי הָיִיתָ אַל תִּטְּשֵׁנִי וְאַל תַּעַזְבֵנִי אֱלֹהֵי יִשְׁעִי:

حضور خود را از من پنهان مکن؛ بنده خویش را با خشم بازمگردان. تو یاور من بودهای؛ مرا ترک مکن و مرا وامگذار، ای خدای نجات من.

כִּי אָבִי וְאִמִּי עֲזָבוּנִי וַיהוָה יַאַסְפֵנִי:

زیرا پدر و مادرم مرا ترک کردهاند، اما خداوند مرا در آغوش میگیرد.

הוֹרֵנִי יְהוָה דַּרְכֶּךָ וּנְחֵנִי בְּאֹרַח מִישׁוֹר לְמַעַן שׁוֹרְרָי:

ای خداوند، مرا به راه خود تعلیم ده، و به سبب کمینکنندگانم مرا به طریق راست هدایت کن.

אַל תִּתְּנֵנִי בְּנֶפֶשׁ צָרָי כִּי קָמוּ בִי עֵדֵי שֶׁקֶר וִיפֵחַ חָמָס:

مرا به خواهش خصمانم تسلیم مکن، زیرا شاهدان دروغین و گویندگان بدی بر من برخاستهاند.

לוּלֵא הֶאֱמַנְתִּי לִרְאוֹת בְּטוּב יְהוָה בְּאֶרֶץ חַיִּים:

اگر ایمان نمیداشتم که نیکویی خداوند را در زمین زندگان خواهم دید!

קַוֵּה אֶל יְהוָה חֲזַק וְיַאֲמֵץ לִבֶּךָ וְקַוֵּה אֶל יְהוָה:

بر خداوند امید بدار، قوی باش و او دلت را شجاعت خواهد بخشید، و بر خداوند امید بدار.