تهیلیم

33

רַנְּנוּ צַדִּיקִים בַּיהוָה לַיְשָׁרִים נָאוָה תְהִלָּה:

خداوند را ستایش کنید، ای پارسایان؛ ستایش، راستان را شایسته است.

הוֹדוּ לַיהוָה בְּכִנּוֹר בְּנֵבֶל עָשׂוֹר זַמְּרוּ לוֹ:

خداوند را با چنگ سپاس گویید؛ با بربطِ ده تار برای او بنوازید.

שִׁירוּ לוֹ שִׁיר חָדָשׁ הֵיטִיבוּ נַגֵּן בִּתְרוּעָה:

برای او سرودی تازه بسرایید؛ با فریاد شادمانی نیکو بنوازید.

כִּי יָשָׁר דְּבַר יְהוָה וְכָל מַעֲשֵׂהוּ בֶּאֱמוּנָה:

زیرا کلام خداوند راست است، و همه کارهای او با امانت است.

אֹהֵב צְדָקָה וּמִשְׁפָּט חֶסֶד יְהוָה מָלְאָה הָאָרֶץ:

او عدالت و انصاف را دوست میدارد؛ زمین از مهربانی خداوند پر است.

בִּדְבַר יְהוָה שָׁמַיִם נַעֲשׂוּ וּבְרוּחַ פִּיו כָּל צְבָאָם:

به کلام خداوند آسمانها ساخته شد، و به نَفَس دهان او، تمامی لشکر آنها.

כֹּנֵס כַּנֵּד מֵי הַיָּם נֹתֵן בְּאֹצָרוֹת תְּהוֹמוֹת:

او آب دریا را همچون تودهای گرد میآورد؛ ژرفناها را در گنجینهها مینهد.

יִירְאוּ מֵיְהוָה כָּל הָאָרֶץ מִמֶּנּוּ יָגוּרוּ כָּל יֹשְׁבֵי תֵבֵל:

تمامی زمین از خداوند بترسد؛ همه ساکنان جهان از او در هیبت بایستند.

כִּי הוּא אָמַר וַיֶּהִי הוּא צִוָּה וַיַּעֲמֹד:

زیرا او گفت و واقع شد؛ او فرمان داد و پایدار گشت.

יְהוָה הֵפִיר עֲצַת גּוֹיִם הֵנִיא מַחְשְׁבוֹת עַמִּים:

خداوند مشورت ملتها را باطل ساخت؛ نقشههای قومها را به هیچ گردانید.

עֲצַת יְהוָה לְעוֹלָם תַּעֲמֹד מַחְשְׁבוֹת לִבּוֹ לְדֹר וָדֹר:

مشورت خداوند تا به ابد پایدار میماند؛ نقشههای دل او تا همه نسلها.

אַשְׁרֵי הַגּוֹי אֲשֶׁר יְהוָה אֱלֹהָיו הָעָם בָּחַר לְנַחֲלָה לוֹ:

خوشا به حال ملتی که خدایش خداوند است، قومی که او را برای میراث خود برگزید.

מִשָּׁמַיִם הִבִּיט יְהוָה רָאָה אֶת כָּל בְּנֵי הָאָדָם:

خداوند از آسمان نگریست؛ همه پسران آدم را دید.

מִמְּכוֹן שִׁבְתּוֹ הִשְׁגִּיחַ אֶל כָּל יֹשְׁבֵי הָאָרֶץ:

از جایگاه سکونت خود بر همه ساکنان زمین نظارت میکند.

הַיֹּצֵר יַחַד לִבָּם הַמֵּבִין אֶל כָּל מַעֲשֵׂיהֶם:

اوست که دلهای آنان را با هم میسازد، که همه کارهای آنان را درمییابد.

אֵין הַמֶּלֶךְ נוֹשָׁע בְּרָב חָיִל גִּבּוֹר לֹא יִנָּצֵל בְּרָב כֹּחַ:

پادشاه با لشکر بزرگ نجات نمییابد؛ مرد زورمند با نیروی فراوان رهایی نمییابد.

שֶׁקֶר הַסּוּס לִתְשׁוּעָה וּבְרֹב חֵילוֹ לֹא יְמַלֵּט:

اسب برای پیروزی امیدی دروغین است، و با نیروی خود رهایی نخواهد یافت.

הִנֵּה עֵין יְהוָה אֶל יְרֵאָיו לַמְיַחֲלִים לְחַסְדּוֹ:

اینک چشم خداوند بر آنانی است که از او میترسند، بر آنانی که به مهربانی او امید دارند،

לְהַצִּיל מִמָּוֶת נַפְשָׁם וּלְחַיּוֹתָם בָּרָעָב:

تا جان آنان را از مرگ برهاند و در قحطی آنان را روزی دهد.

נַפְשֵׁנוּ חִכְּתָה לַיהוָה עֶזְרֵנוּ וּמָגִנֵּנוּ הוּא:

جان ما در انتظار خداوند است؛ او یاور و سپر ماست.

כִּי בוֹ יִשְׂמַח לִבֵּנוּ כִּי בְשֵׁם קָדְשׁוֹ בָטָחְנוּ:

زیرا دل ما در او شادمان خواهد شد، چون به نام مقدس او امید بستیم.

יְהִי חַסְדְּךָ יְהוָה עָלֵינוּ כַּאֲשֶׁר יִחַלְנוּ לָךְ:

ای خداوند، مهربانی تو بر ما باد، چنانکه به تو امید بستیم.