לְדָוִד בְּשַׁנּוֹתוֹ אֶת טַעְמוֹ לִפְנֵי אֲבִימֶלֶךְ וַיְגָרֲשֵׁהוּ וַיֵּלַךְ:
از داوود، آنگاه که خِردِ خود را در برابر اَبیمِلِک به دیوانگی نمود، و او وی را بیرون راند و او رفت.
אֲבָרֲכָה אֶת יְהוָה בְּכָל עֵת תָּמִיד תְּהִלָּתוֹ בְּפִי:
خداوند را در همه اوقات متبارک خواهم خواند؛ ستایش او همواره در دهان من است.
בַּיהוָה תִּתְהַלֵּל נַפְשִׁי יִשְׁמְעוּ עֲנָוִים וְיִשְׂמָחוּ:
جان من به خداوند فخر میکند؛ فروتنان بشنوند و شاد گردند.
גַּדְּלוּ לַיהוָה אִתִּי וּנְרוֹמְמָה שְׁמוֹ יַחְדָּו:
بزرگی خداوند را با من بیان کنید، و نام او را با هم برافرازیم.
דָּרַשְׁתִּי אֶת יְהוָה וְעָנָנִי וּמִכָּל מְגוּרוֹתַי הִצִּילָנִי:
خداوند را طلبیدم و او مرا اجابت کرد، و مرا از همه هراسهایم رهانید.
הִבִּיטוּ אֵלָיו וְנָהָרוּ וּפְנֵיהֶם אַל יֶחְפָּרוּ:
به او نگریستند و درخشان شدند، و رویهای آنان شرمنده نخواهد شد.
זֶה עָנִי קָרָא וַיהוָה שָׁמֵעַ וּמִכָּל צָרוֹתָיו הוֹשִׁיעוֹ:
این بینوا خواند و خداوند شنید، و او را از همه گرفتاریهایش نجات داد.
חֹנֶה מַלְאַךְ יְהוָה סָבִיב לִירֵאָיו וַיְחַלְּצֵם:
فرشته خداوند گرداگرد آنانی که از او میترسند مستقر است، و او آنان را نجات داد.
טַעֲמוּ וּרְאוּ כִּי טוֹב יְהוָה אַשְׁרֵי הַגֶּבֶר יֶחֱסֶה בּוֹ:
درک کنید و ببینید که خداوند نیکوست؛ خوشا به حال آن کس که در او پناه میگیرد.
יְראוּ אֶת יְהוָה קְדֹשָׁיו כִּי אֵין מַחְסוֹר לִירֵאָיו:
از خداوند بترسید، ای مقدسان او؛ زیرا آنانی که از او میترسند را احتیاجی نیست.
כְּפִירִים רָשׁוּ וְרָעֵבוּ וְדֹרְשֵׁי יְהוָה לֹא יַחְסְרוּ כָל טוֹב:
شیربچگان نیازمند و گرسنهاند، اما آنانی که خداوند را میطلبند به هیچ نیکویی محتاج نخواهند بود.
לְכוּ בָנִים שִׁמְעוּ לִי יִרְאַת יְהוָה אֲלַמֶּדְכֶם:
بیایید، ای فرزندان، مرا گوش دهید؛ ترس خداوند را به شما خواهم آموخت.
מִי הָאִישׁ הֶחָפֵץ חַיִּים אֹהֵב יָמִים לִרְאוֹת טוֹב:
کیست آن کس که خواهان حیات است، که روزها را دوست میدارد تا نیکویی را ببیند؟
נְצֹר לְשׁוֹנְךָ מֵרָע וּשְׂפָתֶיךָ מִדַּבֵּר מִרְמָה:
زبان خود را از بدی نگاه دار و لبهای خود را از سخن فریبکارانه.
סוּר מֵרָע וַעֲשֵׂה טוֹב בַּקֵּשׁ שָׁלוֹם וְרָדְפֵהוּ:
از بدی دوری کن و نیکویی به جا آور، صلح را بطلب و در پی آن بدو.
עֵינֵי יְהוָה אֶל צַדִּיקִים וְאָזְנָיו אֶל שַׁוְעָתָם:
چشمان خداوند بر پارسایان است، و گوشهای او متوجه فریاد آنان.
פְּנֵי יְהוָה בְּעֹשֵׂי רָע לְהַכְרִית מֵאֶרֶץ זִכְרָם:
روی خداوند بر ضد بدکاران است، تا یاد آنان را از زمین براندازد.
צָעֲקוּ וַיהוָה שָׁמֵעַ וּמִכָּל צָרוֹתָם הִצִּילָם:
فریاد برمیآورند و خداوند میشنود، و او آنان را از همه گرفتاریهایشان نجات میدهد.
קָרוֹב יְהוָה לְנִשְׁבְּרֵי לֵב וְאֶת דַּכְּאֵי רוּחַ יוֹשִׁיעַ:
خداوند به شکستهدلان نزدیک است، و آنانی را که روحی کوفته دارند نجات میدهد.
רַבּוֹת רָעוֹת צַדִּיק וּמִכֻּלָּם יַצִּילֶנּוּ יְהוָה:
بدیهای بسیار بر پارسا میآید، اما خداوند او را از همه آنها نجات میدهد.
שֹׁמֵר כָּל עַצְמוֹתָיו אַחַת מֵהֵנָּה לֹא נִשְׁבָּרָה:
او همه استخوانهای او را نگاه میدارد؛ یکی از آنها نیز شکسته نشد.
תְּמוֹתֵת רָשָׁע רָעָה וְשֹׂנְאֵי צַדִּיק יֶאְשָׁמוּ:
بدی، شریر را خواهد کشت، و آنانی که از پارسا نفرت دارند مجرم شمرده خواهند شد.
פּוֹדֶה יְהוָה נֶפֶשׁ עֲבָדָיו וְלֹא יֶאְשְׁמוּ כָּל הַחֹסִים בּוֹ:
خداوند جان بندگان خود را فدیه میدهد، و همه آنانی که در او پناه میگیرند مجرم شمرده نخواهند شد.