تهیلیم

48

שִׁיר מִזְמוֹר לִבְנֵי קֹרַח:

سرودی، مزموری از پسران قورح.

גָּדוֹל יְהוָה וּמְהֻלָּל מְאֹד בְּעִיר אֱלֹהֵינוּ הַר קָדְשׁוֹ:

خداوند بزرگ است و بسیار ستوده، در شهر خدای ما، کوه مقدس او.

יְפֵה נוֹף מְשׂוֹשׂ כָּל הָאָרֶץ הַר צִיּוֹן יַרְכְּתֵי צָפוֹן קִרְיַת מֶלֶךְ רָב:

زیباترین شاخهها، شادی تمام زمین، کوه صهیون، در جانب شمال، شهر پادشاهی بزرگ.

אֱלֹהִים בְּאַרְמְנוֹתֶיהָ נוֹדַע לְמִשְׂגָּב:

خدا در کاخهای آن است؛ او همچون دژی استوار شناخته شده است.

כִּי הִנֵּה הַמְּלָכִים נוֹעֲדוּ עָבְרוּ יַחְדָּו:

زیرا اینک پادشاهان گرد آمدهاند؛ آنان با هم گذشتند.

הֵמָּה רָאוּ כֵּן תָּמָהוּ נִבְהֲלוּ נֶחְפָּזוּ:

دیدند، پس در شگفت شدند؛ هراسان گشتند، آری، سراسیمه شدند.

רְעָדָה אֲחָזָתַם שָׁם חִיל כַּיּוֹלֵדָה:

لرزشی در آنجا ایشان را فرا گرفت، دردهایی چون درد زنی که میزاید.

בְּרוּחַ קָדִים תְּשַׁבֵּר אֳנִיּוֹת תַּרְשִׁישׁ:

با باد شرقی، که با آن کشتیهای ترشیش را در هم میشکنی.

כַּאֲשֶׁר שָׁמַעְנוּ כֵּן רָאִינוּ בְּעִיר יְהוָה צְבָאוֹת בְּעִיר אֱלֹהֵינוּ אֱלֹהִים יְכוֹנְנֶהָ עַד עוֹלָם סֶלָה:

چنانکه شنیده بودیم، همچنان دیدیم، در شهر خداوندِ لشکرها، در شهر خدای ما؛ خدا آن را تا ابدالآباد استوار خواهد ساخت.

דִּמִּינוּ אֱלֹהִים חַסְדֶּךָ בְּקֶרֶב הֵיכָלֶךָ:

ای خداوند، به مهربانی تو در میان معبد تو امیدوار بودیم.

כְּשִׁמְךָ אֱלֹהִים כֵּן תְּהִלָּתְךָ עַל קַצְוֵי אֶרֶץ צֶדֶק מָלְאָה יְמִינֶךָ:

ای خدا، چنانکه نام توست، ستایش تو نیز تا کرانهای زمین چنین است؛ دست راست تو از پارسایی پر است.

יִשְׂמַח הַר צִיּוֹן תָּגֵלְנָה בְּנוֹת יְהוּדָה לְמַעַן מִשְׁפָּטֶיךָ:

کوه صهیون شادمان خواهد شد؛ دختران یهودا به خاطر داوریهای تو وجد خواهند کرد.

סֹבּוּ צִיּוֹן וְהַקִּיפוּהָ סִפְרוּ מִגְדָּלֶיהָ:

صهیون را دور بزنید و آن را احاطه کنید، برجهای آن را بشمارید.

שִׁיתוּ לִבְּכֶם לְחֵילָה פַּסְּגוּ אַרְמְנוֹתֶיהָ לְמַעַן תְּסַפְּרוּ לְדוֹר אַחֲרוֹן:

به باروهای آن دل بدهید، کاخهای آن را برافرازید، تا نسلی آینده را خبر دهید.

כִּי זֶה אֱלֹהִים אֱלֹהֵינוּ עוֹלָם וָעֶד הוּא יְנַהֲגֵנוּ עַל מוּת:

زیرا این است خدا، خدای ما تا ابدالآباد؛ او ما را همچون در جوانی هدایت خواهد کرد.