שִׁיר מִזְמוֹר לִבְנֵי קֹרַח:
سرودی، مزموری از پسران قورح.
גָּדוֹל יְהוָה וּמְהֻלָּל מְאֹד בְּעִיר אֱלֹהֵינוּ הַר קָדְשׁוֹ:
خداوند بزرگ است و بسیار ستوده، در شهر خدای ما، کوه مقدس او.
יְפֵה נוֹף מְשׂוֹשׂ כָּל הָאָרֶץ הַר צִיּוֹן יַרְכְּתֵי צָפוֹן קִרְיַת מֶלֶךְ רָב:
زیباترین شاخهها، شادی تمام زمین، کوه صهیون، در جانب شمال، شهر پادشاهی بزرگ.
אֱלֹהִים בְּאַרְמְנוֹתֶיהָ נוֹדַע לְמִשְׂגָּב:
خدا در کاخهای آن است؛ او همچون دژی استوار شناخته شده است.
כִּי הִנֵּה הַמְּלָכִים נוֹעֲדוּ עָבְרוּ יַחְדָּו:
زیرا اینک پادشاهان گرد آمدهاند؛ آنان با هم گذشتند.
הֵמָּה רָאוּ כֵּן תָּמָהוּ נִבְהֲלוּ נֶחְפָּזוּ:
دیدند، پس در شگفت شدند؛ هراسان گشتند، آری، سراسیمه شدند.
רְעָדָה אֲחָזָתַם שָׁם חִיל כַּיּוֹלֵדָה:
لرزشی در آنجا ایشان را فرا گرفت، دردهایی چون درد زنی که میزاید.
בְּרוּחַ קָדִים תְּשַׁבֵּר אֳנִיּוֹת תַּרְשִׁישׁ:
با باد شرقی، که با آن کشتیهای ترشیش را در هم میشکنی.
כַּאֲשֶׁר שָׁמַעְנוּ כֵּן רָאִינוּ בְּעִיר יְהוָה צְבָאוֹת בְּעִיר אֱלֹהֵינוּ אֱלֹהִים יְכוֹנְנֶהָ עַד עוֹלָם סֶלָה:
چنانکه شنیده بودیم، همچنان دیدیم، در شهر خداوندِ لشکرها، در شهر خدای ما؛ خدا آن را تا ابدالآباد استوار خواهد ساخت.
דִּמִּינוּ אֱלֹהִים חַסְדֶּךָ בְּקֶרֶב הֵיכָלֶךָ:
ای خداوند، به مهربانی تو در میان معبد تو امیدوار بودیم.
כְּשִׁמְךָ אֱלֹהִים כֵּן תְּהִלָּתְךָ עַל קַצְוֵי אֶרֶץ צֶדֶק מָלְאָה יְמִינֶךָ:
ای خدا، چنانکه نام توست، ستایش تو نیز تا کرانهای زمین چنین است؛ دست راست تو از پارسایی پر است.
יִשְׂמַח הַר צִיּוֹן תָּגֵלְנָה בְּנוֹת יְהוּדָה לְמַעַן מִשְׁפָּטֶיךָ:
کوه صهیون شادمان خواهد شد؛ دختران یهودا به خاطر داوریهای تو وجد خواهند کرد.
סֹבּוּ צִיּוֹן וְהַקִּיפוּהָ סִפְרוּ מִגְדָּלֶיהָ:
صهیون را دور بزنید و آن را احاطه کنید، برجهای آن را بشمارید.
שִׁיתוּ לִבְּכֶם לְחֵילָה פַּסְּגוּ אַרְמְנוֹתֶיהָ לְמַעַן תְּסַפְּרוּ לְדוֹר אַחֲרוֹן:
به باروهای آن دل بدهید، کاخهای آن را برافرازید، تا نسلی آینده را خبر دهید.
כִּי זֶה אֱלֹהִים אֱלֹהֵינוּ עוֹלָם וָעֶד הוּא יְנַהֲגֵנוּ עַל מוּת:
زیرا این است خدا، خدای ما تا ابدالآباد؛ او ما را همچون در جوانی هدایت خواهد کرد.