تهیلیم

57

לַמְנַצֵּחַ אַל תַּשְׁחֵת לְדָוִד מִכְתָּם בְּבָרְחוֹ מִפְּנֵי שָׁאוּל בַּמְּעָרָה:

برای رهبر سرود، بر اَل تَشحِت، مزموری زرین از داوود، آنگاه که از پیش شائول به مغاره گریخت.

חָנֵּנִי אֱלֹהִים חָנֵּנִי כִּי בְךָ חָסָיָה נַפְשִׁי וּבְצֵל כְּנָפֶיךָ אֶחְסֶה עַד יַעֲבֹר הַוּוֹת:

ای خدا، بر من رحمت آور، بر من رحمت آور، زیرا جانم در تو پناه جسته است، و در سایه بالهای تو پناه خواهم جست تا آنگاه که نابودی بگذرد.

אֶקְרָא לֵאלֹהִים עֶלְיוֹן לָאֵל גֹּמֵר עָלָי:

خدای متعال را خواهم خواند، خدایی را که آنچه را برای من وعده داد به انجام میرساند.

יִשְׁלַח מִשָּׁמַיִם וְיוֹשִׁיעֵנִי חֵרֵף שֹׁאֲפִי סֶלָה יִשְׁלַח אֱלֹהִים חַסְדּוֹ וַאֲמִתּוֹ:

او از آسمان خواهد فرستاد و مرا از ننگ کسی که آرزو دارد مرا تا ابد ببلعد نجات خواهد داد؛ خدا مهربانی و راستی خود را خواهد فرستاد.

נַפְשִׁי בְּתוֹךְ לְבָאִם אֶשְׁכְּבָה לֹהֲטִים בְּנֵי אָדָם שִׁנֵּיהֶם חֲנִית וְחִצִּים וּלְשׁוֹנָם חֶרֶב חַדָּה:

جان من در میان شیران است؛ در میان آدمیانی که آتشینند دراز کشیدهام؛ دندانهاشان همچون نیزه و تیر است، و زبانشان همچون شمشیری تیز.

רוּמָה עַל הַשָּׁמַיִם אֱלֹהִים עַל כָּל הָאָרֶץ כְּבוֹדֶךָ:

ای خدا، بر آسمانها متعال باش؛ بر تمام زمین جلال تو باد.

רֶשֶׁת הֵכִינוּ לִפְעָמַי כָּפַף נַפְשִׁי כָּרוּ לְפָנַי שִׁיחָה נָפְלוּ בְתוֹכָהּ סֶלָה:

برای گامهای من دامی نهادند، جان مرا خم کردند؛ پیش روی من گودالی کندند، خود تا ابد در آن خواهند افتاد.

נָכוֹן לִבִּי אֱלֹהִים נָכוֹן לִבִּי אָשִׁירָה וַאֲזַמֵּרָה:

دل من با خدا استوار است، دل من استوار است؛ خواهم سرایید، آری، با شادی خواهم سرایید.

עוּרָה כְבוֹדִי עוּרָה הַנֵּבֶל וְכִנּוֹר אָעִירָה שָּׁחַר:

ای جلال من، بیدار شو؛ ای چنگ و بربط، بیدارم کنید؛ سپیدهدم را بیدار خواهم کرد.

אוֹדְךָ בָעַמִּים אֲדֹנָי אֲזַמֶּרְךָ בַּלְאֻמִּים:

ای خداوند، تو را در میان قومها سپاس خواهم گفت؛ تو را در میان ممالک با شادی خواهم سرایید.

כִּי גָדֹל עַד שָׁמַיִם חַסְדֶּךָ וְעַד שְׁחָקִים אֲמִתֶּךָ:

زیرا مهربانی تو تا آسمانها بزرگ است، و راستی تو تا افلاک.

רוּמָה עַל שָׁמַיִם אֱלֹהִים עַל כָּל הָאָרֶץ כְּבוֹדֶךָ:

ای خدا، بر آسمانها متعال باش، بر تمام زمین جلال تو باد.