تهیلیم

5

לַמְנַצֵּחַ אֶל הַנְּחִילוֹת מִזְמוֹר לְדָוִד:

برای سرپرست سرایندگان، بر نِحیلوت، سرودی از داوود.

אֲמָרַי הַאֲזִינָה יְהוָה בִּינָה הֲגִיגִי:

ای خداوند، به سخنان من گوش فرا ده؛ در تأمل من تفکر کن.

הַקְשִׁיבָה לְקוֹל שַׁוְעִי מַלְכִּי וֵאלֹהָי כִּי אֵלֶיךָ אֶתְפַּלָּל:

ای پادشاه من و ای خدای من، به آواز فریاد من گوش فرا ده، زیرا نزد تو دعا میکنم.

יְהוָה בֹּקֶר תִּשְׁמַע קוֹלִי בֹּקֶר אֶעֱרָךְ לְךָ וַאֲצַפֶּה:

ای خداوند، بامدادان آواز مرا خواهی شنید؛ بامدادان دعای خود را نزد تو میآرایم و چشم به راه میمانم.

כִּי לֹא אֵל חָפֵץ רֶשַׁע אָתָּה לֹא יְגֻרְךָ רָע:

زیرا تو خدایی نیستی که شرارت را بخواهد؛ بدی نزد تو مسکن نمیگزیند.

לֹא יִתְיַצְּבוּ הוֹלְלִים לְנֶגֶד עֵינֶיךָ שָׂנֵאתָ כָּל פֹּעֲלֵי אָוֶן:

آشفتگان در برابر چشمان تو نخواهند ایستاد؛ تو از همهٔ بدکاران نفرت داری.

תְּאַבֵּד דֹּבְרֵי כָזָב אִישׁ דָּמִים וּמִרְמָה יְתָעֵב יְהוָה:

گویندگان دروغ را نابود میسازی؛ خداوند از مرد خونریز و حیلهگر بیزار است.

וַאֲנִי בְּרֹב חַסְדְּךָ אָבוֹא בֵיתֶךָ אֶשְׁתַּחֲוֶה אֶל הֵיכַל קָדְשְׁךָ בְּיִרְאָתֶךָ:

اما من با محبت عظیم تو به خانهٔ تو داخل خواهم شد؛ در ترس تو به سوی معبد مقدس تو سجده خواهم کرد.

יְהוָה נְחֵנִי בְצִדְקָתֶךָ לְמַעַן שׁוֹרְרָי (הושר) הַיְשַׁר לְפָנַי דַּרְכֶּךָ:

ای خداوند، به عدالت خود مرا هدایت کن؛ به سبب آنان که در کمین منند، راه خود را پیش روی من راست گردان.

כִּי אֵין בְּפִיהוּ נְכוֹנָה קִרְבָּם הַוּוֹת קֶבֶר פָּתוּחַ גְּרוֹנָם לְשׁוֹנָם יַחֲלִיקוּן:

زیرا در دهان او صداقتی نیست؛ در دلشان تباهی است؛ گلویشان گوری گشاده است؛ زبان خود را نرم میسازند.

הַאֲשִׁימֵם אֱלֹהִים יִפְּלוּ מִמֹּעֲצוֹתֵיהֶם בְּרֹב פִּשְׁעֵיהֶם הַדִּיחֵמוֹ כִּי מָרוּ בָךְ:

ای خدا، آنان را محکوم کن؛ بگذار به مشورتهای خود فرو افتند؛ به سبب کثرت گناهانشان آنان را بران، زیرا بر ضد تو سرکشی کردهاند.

וְיִשְׂמְחוּ כָל חוֹסֵי בָךְ לְעוֹלָם יְרַנֵּנוּ וְתָסֵךְ עָלֵימוֹ וְיַעְלְצוּ בְךָ אֹהֲבֵי שְׁמֶךָ:

و همهٔ آنان که به تو پناه میبرند شادمان باشند؛ تا ابد به شادی بانگ برآورند، و تو از آنان حمایت کن، و همهٔ دوستداران نام تو در تو به وجد آیند.

כִּי אַתָּה תְּבָרֵךְ צַדִּיק יְהוָה כַּצִּנָּה רָצוֹן תַּעְטְרֶנּוּ:

زیرا تو ای خداوند، عادل را برکت خواهی داد؛ همچون سپری از رضای خود او را احاطه خواهی کرد.