לַמְנַצֵּחַ אַל תַּשְׁחֵת מִזְמוֹר לְאָסָף שִׁיר:
برای سرپرست سرایندگان، اَلتَشحِت، مزمور آساف، سرودی.
הוֹדִינוּ לְּךָ אֱלֹהִים הוֹדִינוּ וְקָרוֹב שְׁמֶךָ סִפְּרוּ נִפְלְאוֹתֶיךָ:
تو را سپاس گفتیم، ای خدا، سپاس گفتیم، و نام تو نزدیک است؛ شگفتیهای تو را بازگفتند.
כִּי אֶקַּח מוֹעֵד אֲנִי מֵישָׁרִים אֶשְׁפֹּט:
چون روز مقرر را برگزینم، به انصاف داوری خواهم کرد.
נְמֹגִים אֶרֶץ וְכָל יֹשְׁבֶיהָ אָנֹכִי תִכַּנְתִּי עַמּוּדֶיהָ סֶּלָה:
آنگاه که زمین و همهٔ ساکنانش گداخته میشدند، من ستونهای آن را تا ابد استوار ساختم.
אָמַרְתִּי לַהוֹלְלִים אַל תָּהֹלּוּ וְלָרְשָׁעִים אַל תָּרִימוּ קָרֶן:
به کجرفتاران گفتم: «کج رفتار مباشید»، و به شریران: «شاخ را برمیفرازید.»
אַל תָּרִימוּ לַמָּרוֹם קַרְנְכֶם תְּדַבְּרוּ בְצַוָּאר עָתָק:
شاخ خود را به بلندی برمیفرازید، با گردن فربه گستاخانه سخن مگویید.
כִּי לֹא מִמּוֹצָא וּמִמַּעֲרָב וְלֹא מִמִּדְבַּר הָרִים:
زیرا نه از مشرق و نه از مغرب، و نه از بیابان، سرافرازی فرامیرسد.
כִּי אֱלֹהִים שֹׁפֵט זֶה יַשְׁפִּיל וְזֶה יָרִים:
بلکه خدا داوری میکند؛ این یک را پست میسازد و آن یک را برمیافرازد.
כִּי כוֹס בְּיַד יְהוָה וְיַיִן חָמַר מָלֵא מֶסֶךְ וַיַּגֵּר מִזֶּה אַךְ שְׁמָרֶיהָ יִמְצוּ יִשְׁתּוּ כֹּל רִשְׁעֵי אָרֶץ:
زیرا جامی در دست خداوند است، و شراب تند، آمیزهای پر، و از این جام میریزد، اما همهٔ شریران زمین آن را تا ته خواهند نوشید.
וַאֲנִי אַגִּיד לְעֹלָם אֲזַמְּרָה לֵאלֹהֵי יַעֲקֹב:
و من تا به ابد بازخواهم گفت؛ برای خدای یعقوب سرود خواهم سرایید.
וְכָל קַרְנֵי רְשָׁעִים אֲגַדֵּעַ תְּרוֹמַמְנָה קַרְנוֹת צַדִּיק:
و همهٔ شاخهای شریران را خواهم برید؛ شاخهای عادلان برافراشته خواهد شد.