تهیلیم

81

לַמְנַצֵּחַ עַל הַגִּתִּית לְאָסָף:

برای سرپرست سرایندگان، بر گیتیت، سرود آساف.

הַרְנִינוּ לֵאלֹהִים עוּזֵּנוּ הָרִיעוּ לֵאלֹהֵי יַעֲקֹב:

برای خدایی که نیروی ماست سرود بسرایید، برای خدای یعقوب شوفار بنوازید.

שְׂאוּ זִמְרָה וּתְנוּ תֹף כִּנּוֹר נָעִים עִם נָבֶל:

آواز سرود را برافرازید و دف بزنید، با چنگ دلنشین و بربط.

תִּקְעוּ בַחֹדֶשׁ שׁוֹפָר בַּכֵּסֶה לְיוֹם חַגֵּנוּ:

در ماه نو شوفار بنوازید، در زمان معین برای روز عید ما.

כִּי חֹק לְיִשְׂרָאֵל הוּא מִשְׁפָּט לֵאלֹהֵי יַעֲקֹב:

زیرا این برای اسرائیل فریضهای است، حکم خدای یعقوب.

עֵדוּת בִּיהוֹסֵף שָׂמוֹ בְּצֵאתוֹ עַל אֶרֶץ מִצְרָיִם שְׂפַת לֹא יָדַעְתִּי אֶשְׁמָע:

آن را شهادتی برای یِهوسف مقرر ساخت، آنگاه که بر سرزمین مصر بیرون رفت، آنگاه که زبانی را که نمیدانستم شنیدم.

הֲסִירוֹתִי מִסֵּבֶל שִׁכְמוֹ כַּפָּיו מִדּוּד תַּעֲבֹרְנָה:

شانهٔ او را از بارها برداشتم؛ دستان او از دیگ آزاد شد.

בַּצָּרָה קָרָאתָ וָאֲחַלְּצֶךָּ אֶעֶנְךָ בְּסֵתֶר רַעַם אֶבְחָנְךָ עַל מֵי מְרִיבָה סֶלָה:

در تنگی فریاد زدی و تو را رهانیدم؛ تو را در نهان با رعد پاسخ دادم؛ تو را بر آبهای مریوه آزمودم، تا ابد.

שְׁמַע עַמִּי וְאָעִידָה בָּךְ יִשְׂרָאֵל אִם תִּשְׁמַע לִי:

گوش فرا ده، ای قوم من، و تو را پند خواهم داد، ای اسرائیل، اگر به من گوش فرا دهی.

לֹא יִהְיֶה בְךָ אֵל זָר וְלֹא תִשְׁתַּחֲוֶה לְאֵל נֵכָר:

هیچ خدای بیگانهای در میان تو نباشد، و در برابر خدای غریب سجده مکن.

אָנֹכִי יְהוָה אֱלֹהֶיךָ הַמַּעַלְךָ מֵאֶרֶץ מִצְרָיִם הַרְחֶב פִּיךָ וַאֲמַלְאֵהוּ:

من خداوند، خدای تو هستم، که تو را از سرزمین مصر برآوردم؛ دهان خود را فراخ بگشا، و آن را پر خواهم ساخت.

וְלֹא שָׁמַע עַמִּי לְקוֹלִי וְיִשְׂרָאֵל לֹא אָבָה לִי:

اما قوم من به آواز من گوش نداد، و اسرائیل مرا نخواست.

וָאֲשַׁלְּחֵהוּ בִּשְׁרִירוּת לִבָּם יֵלְכוּ בְּמוֹעֲצוֹתֵיהֶם:

پس آنان را به خیالهای دلشان واگذاشتم؛ تا در تدبیرهای خود رفتار کنند.

לוּ עַמִּי שֹׁמֵעַ לִי יִשְׂרָאֵל בִּדְרָכַי יְהַלֵּכוּ:

ای کاش قوم من به من گوش فرا میداد، و اسرائیل در راههای من گام برمیداشت.

כִּמְעַט אוֹיְבֵיהֶם אַכְנִיעַ וְעַל צָרֵיהֶם אָשִׁיב יָדִי:

در زمانی کوتاه دشمنانشان را سرکوب میکردم و دست خود را بر خصمانشان بازمیگرداندم.

מְשַׂנְאֵי יְהוָה יְכַחֲשׁוּ לוֹ וִיהִי עִתָּם לְעוֹלָם:

دشمنان خداوند به او دروغ میگفتند، و زمان آنان تا ابد میبود.

וַיַּאֲכִילֵהוּ מֵחֵלֶב חִטָּה וּמִצּוּר דְּבַשׁ אַשְׂבִּיעֶךָ:

آنگاه آنان را با فربهی گندم میخورانید و تو را با عسلی از صخره سیر میساختم.