تهیلیم

83

שִׁיר מִזְמוֹר לְאָסָף:

مزمور، سرود آساف.

אֱלֹהִים אַל דֳּמִי לָךְ אַל תֶּחֱרַשׁ וְאַל תִּשְׁקֹט אֵל:

ای خدا، خاموش مباش، آرام مگیر و ساکت مباش، ای خدا.

כִּי הִנֵּה אוֹיְבֶיךָ יֶהֱמָיוּן וּמְשַׂנְאֶיךָ נָשְׂאוּ רֹאשׁ:

زیرا اینک دشمنانت میخروشند، و آنان که از تو نفرت دارند سر برمیافرازند.

עַל עַמְּךָ יַעֲרִימוּ סוֹד וְיִתְיָעֲצוּ עַל צְפוּנֶיךָ:

بر ضد قوم تو حیله میاندیشند، و بر ضد محفوظان تو مشورت میکنند.

אָמְרוּ לְכוּ וְנַכְחִידֵם מִגּוֹי וְלֹא יִזָּכֵר שֵׁם יִשְׂרָאֵל עוֹד:

گفتند: «بیایید آنان را از قوم بودن نابود کنیم، تا نام اسرائیل دیگر به یاد آورده نشود.»

כִּי נוֹעֲצוּ לֵב יַחְדָּו עָלֶיךָ בְּרִית יִכְרֹתוּ:

زیرا با یکدلی مشورت کردهاند؛ بر ضد تو پیمان بستهاند.

אָהֳלֵי אֱדוֹם וְיִשְׁמְעֵאלִים מוֹאָב וְהַגְרִים:

خیمههای ادوم و اسماعیلیان، موآب و هاجریان.

גְּבָל וְעַמּוֹן וַעֲמָלֵק פְּלֶשֶׁת עִם יֹשְׁבֵי צוֹר:

جِبال، عمون و عمالیق، فلسطین با ساکنان صور.

גַּם אַשּׁוּר נִלְוָה עִמָּם הָיוּ זְרוֹעַ לִבְנֵי לוֹט סֶלָה:

آشور نیز به آنان پیوست؛ بازوی فرزندان لوط شدند، تا ابد.

עֲשֵׂה לָהֶם כְּמִדְיָן כְּסִיסְרָא כְיָבִין בְּנַחַל קִישׁוֹן:

با آنان چنان کن که با مدیان کردی؛ چنان که با سیسرا، چنان که با یابین در وادی قیشون.

נִשְׁמְדוּ בְעֵין דֹּאר הָיוּ דֹּמֶן לָאֲדָמָה:

در عیندور نابود شدند؛ همچون سرگین بر زمین گشتند.

שִׁיתֵמוֹ נְדִיבֵמוֹ כְּעֹרֵב וְכִזְאֵב וּכְזֶבַח וּכְצַלְמֻנָּע כָּל נְסִיכֵמוֹ:

بزرگانشان را چون عوریب و چون زِئیب بساز، و همهٔ امیرانشان را چون زِبَح و چون صَلمونّاع،

אֲשֶׁר אָמְרוּ נִירֲשָׁה לָּנוּ אֵת נְאוֹת אֱלֹהִים:

که گفتند: «مسکنهای خدا را برای خود به میراث بگیریم.»

אֱלֹהַי שִׁיתֵמוֹ כַגַּלְגַּל כְּקַשׁ לִפְנֵי רוּחַ:

ای خدای من، آنان را چون خار بادآورده بساز، چون کاه در برابر باد.

כְּאֵשׁ תִּבְעַר יָעַר וּכְלֶהָבָה תְּלַהֵט הָרִים:

همچون آتشی که جنگل را میسوزاند و همچون شعلهای که کوهها را میگدازد.

כֵּן תִּרְדְּפֵם בְּסַעֲרֶךָ וּבְסוּפָתְךָ תְבַהֲלֵם:

همچنان آنان را با توفان خود تعقیب خواهی کرد، و با گردباد خویش آنان را به هراس خواهی افکند.

מַלֵּא פְנֵיהֶם קָלוֹן וִיבַקְשׁוּ שִׁמְךָ יְהוָה:

روی آنان را از شرم پر ساز، تا روی تو را بجویند، ای خداوند.

יֵבֹשׁוּ וְיִבָּהֲלוּ עֲדֵי עַד וְיַחְפְּרוּ וְיֹאבֵדוּ:

بگذار تا ابد شرمسار و هراسان شوند؛ بگذار رسوا گردند و هلاک شوند.

וְיֵדְעוּ כִּי אַתָּה שִׁמְךָ יְהוָה לְבַדֶּךָ עֶלְיוֹן עַל כָּל הָאָרֶץ:

بگذار بدانند که تو، که نامت تنها خداوند است، بر تمام زمین متعالی.