לַמְנַצֵּחַ עַל הַגִּתִּית לִבְנֵי קֹרַח מִזְמוֹר:
برای سرپرست سرایندگان، بر گیتیت، سرود پسران قورح.
מַה יְּדִידוֹת מִשְׁכְּנוֹתֶיךָ יְהוָה צְבָאוֹת:
چه دوستداشتنی است مسکنهای تو، ای خداوند لشکرها!
נִכְסְפָה וְגַם כָּלְתָה נַפְשִׁי לְחַצְרוֹת יְהוָה לִבִּי וּבְשָׂרִי יְרַנְּנוּ אֶל אֵל חָי:
جان من مشتاق است، آری، برای صحنهای خداوند پر آرزوست؛ دل و جسم من به سوی خدای زنده با شور دعا میکنند.
גַּם צִפּוֹר מָצְאָה בַיִת וּדְרוֹר קֵן לָהּ אֲשֶׁר שָׁתָה אֶפְרֹחֶיהָ אֶת מִזְבְּחוֹתֶיךָ יְהוָה צְבָאוֹת מַלְכִּי וֵאלֹהָי:
حتی گنجشک خانهای یافت و پرستو لانهٔ خود را، آنجا که جوجگانش را بر مذبحهای تو نهاد، ای خداوند لشکرها، ای پادشاه من و خدای من.
אַשְׁרֵי יוֹשְׁבֵי בֵיתֶךָ עוֹד יְהַלְלוּךָ סֶּלָה:
خوشا به حال آنان که در خانهٔ تو ساکناند؛ تا به ابد پیوسته تو را خواهند ستود.
אַשְׁרֵי אָדָם עוֹז לוֹ בָךְ מְסִלּוֹת בִּלְבָבָם:
خوشا به حال کسی که نیرویش در توست، که در دلش شاهراهها است.
עֹבְרֵי בְּעֵמֶק הַבָּכָא מַעְיָן יְשִׁיתוּהוּ גַּם בְּרָכוֹת יַעְטֶה מוֹרֶה:
خطاکاران در وادی گریه آن را به چشمهای بدل میسازند؛ نیز با برکتها معلم خود را میپوشانند.
יֵלְכוּ מֵחַיִל אֶל חָיִל יֵרָאֶה אֶל אֱלֹהִים בְּצִיּוֹן:
از سپاهی به سپاهی میروند؛ او در صهیون در برابر خدا ظاهر خواهد شد.
יְהוָה אֱלֹהִים צְבָאוֹת שִׁמְעָה תְפִלָּתִי הַאֲזִינָה אֱלֹהֵי יַעֲקֹב סֶלָה:
ای خداوند، خدای لشکرها، دعای مرا بشنو؛ گوش خود را فرا گیر، ای خدای یعقوب، تا ابد.
מָגִנֵּנוּ רְאֵה אֱלֹהִים וְהַבֵּט פְּנֵי מְשִׁיחֶךָ:
ای خدا، سپر ما را بنگر، و به روی مسیح خود نظر کن.
כִּי טוֹב יוֹם בַּחֲצֵרֶיךָ מֵאָלֶף בָּחַרְתִּי הִסְתּוֹפֵף בְּבֵית אֱלֹהַי מִדּוּר בְּאָהֳלֵי רֶשַׁע:
زیرا یک روز در صحنهای تو از هزار روز بهتر است؛ برگزیدم که بر آستانهٔ خانهٔ خدای خود بنشینم به جای آنکه در خیمههای شرارت ساکن شوم.
כִּי שֶׁמֶשׁ וּמָגֵן יְהוָה אֱלֹהִים חֵן וְכָבוֹד יִתֵּן יְהוָה לֹא יִמְנַע טוֹב לַהֹלְכִים בְּתָמִים:
زیرا خداوند خدا آفتاب و سپر است؛ خداوند فیض و جلال خواهد بخشید؛ نیکی را از آنان که به راستی گام برمیدارند دریغ نخواهد داشت.
יְהוָה צְבָאוֹת אַשְׁרֵי אָדָם בֹּטֵחַ בָּךְ:
ای خداوند لشکرها، خوشا به حال کسی که بر تو توکل میکند.