תְּפִלָּה לְדָוִד הַטֵּה יְהוָה אָזְנְךָ עֲנֵנִי כִּי עָנִי וְאֶבְיוֹן אָנִי:
دعای داوود. ای خداوند، گوش خود را فرود آور و مرا اجابت کن، زیرا که فقیر و نیازمندم.
שָׁמְרָה נַפְשִׁי כִּי חָסִיד אָנִי הוֹשַׁע עַבְדְּךָ אַתָּה אֱלֹהַי הַבּוֹטֵחַ אֵלֶיךָ:
جان مرا نگاه دار، زیرا که پرهیزگارم؛ بنده خود را که بر تو توکل دارد نجات ده، تو ای خدای من.
חָנֵּנִי אֲדֹנָי כִּי אֵלֶיךָ אֶקְרָא כָּל הַיּוֹם:
ای خداوند، بر من رحم کن، زیرا که تمامی روز تو را میخوانم.
שַׂמֵּחַ נֶפֶשׁ עַבְדֶּךָ כִּי אֵלֶיךָ אֲדֹנָי נַפְשִׁי אֶשָּׂא:
جان بنده خود را شادمان ساز، زیرا که ای خداوند، جان خود را به سوی تو برمیافرازم.
כִּי אַתָּה אֲדֹנָי טוֹב וְסַלָּח וְרַב חֶסֶד לְכָל קֹרְאֶיךָ:
زیرا که تو ای خداوند، نیکو و آمرزندهای و سرشار از مهربانی نسبت به همه آنان که تو را میخوانند.
הַאֲזִינָה יְהוָה תְּפִלָּתִי וְהַקְשִׁיבָה בְּקוֹל תַּחֲנוּנוֹתָי:
ای خداوند، به دعای من گوش فرا ده و به آواز تضرعهای من توجه فرما.
בְּיוֹם צָרָתִי אֶקְרָאֶךָּ כִּי תַעֲנֵנִי:
در روز تنگی خود تو را خواهم خواند، زیرا که تو مرا اجابت خواهی کرد.
אֵין כָּמוֹךָ בָאֱלֹהִים אֲדֹנָי וְאֵין כְּמַעֲשֶׂיךָ:
ای خداوند، در میان خدایان مانند تو نیست و کارهایی همچون کارهای تو نیست.
כָּל גּוֹיִם אֲשֶׁר עָשִׂיתָ יָבוֹאוּ וְיִשְׁתַּחֲווּ לְפָנֶיךָ אֲדֹנָי וִיכַבְּדוּ לִשְׁמֶךָ:
ای خداوند، همه قومهایی که آفریدهای خواهند آمد و در حضور تو سجده خواهند کرد و نام تو را جلال خواهند داد.
כִּי גָדוֹל אַתָּה וְעֹשֵׂה נִפְלָאוֹת אַתָּה אֱלֹהִים לְבַדֶּךָ:
زیرا که تو بزرگی و کارهای شگفت میکنی؛ تو ای خدا، تنها تو.
הוֹרֵנִי יְהוָה דַּרְכֶּךָ אֲהַלֵּךְ בַּאֲמִתֶּךָ יַחֵד לְבָבִי לְיִרְאָה שְׁמֶךָ:
ای خداوند، راه خود را به من بیاموز تا در راستی تو سلوک کنم؛ دل مرا یگانه ساز تا از نام تو بترسم.
אוֹדְךָ אֲדֹנָי אֱלֹהַי בְּכָל לְבָבִי וַאֲכַבְּדָה שִׁמְךָ לְעוֹלָם:
ای خداوند، خدای من، با تمامی دل خود تو را سپاس خواهم گفت و نام تو را تا به ابد جلال خواهم داد.
כִּי חַסְדְּךָ גָּדוֹל עָלָי וְהִצַּלְתָּ נַפְשִׁי מִשְּׁאוֹל תַּחְתִּיָּה:
زیرا که مهربانی تو نسبت به من بزرگ است و جان مرا از ژرفترین اعماق گور رهانیدهای.
אֱלֹהִים זֵדִים קָמוּ עָלַי וַעֲדַת עָרִיצִים בִּקְשׁוּ נַפְשִׁי וְלֹא שָׂמוּךָ לְנֶגְדָּם:
ای خدا، متکبران بر من برخاستهاند و جماعتی از زورمندان قصد جان مرا کردهاند و تو را پیش روی خود ننهادهاند.
וְאַתָּה אֲדֹנָי אֵל רַחוּם וְחַנּוּן אֶרֶךְ אַפַּיִם וְרַב חֶסֶד וֶאֱמֶת:
اما تو ای خداوند، خدای رحیم و بخشندهای، دیرخشم و سرشار از مهربانی و راستی.
פְּנֵה אֵלַי וְחָנֵּנִי תְּנָה עֻזְּךָ לְעַבְדֶּךָ וְהוֹשִׁיעָה לְבֶן אֲמָתֶךָ:
به من توجه کن و بر من رحم فرما؛ توانایی خود را به بنده خود عطا کن و پسر کنیز خود را نجات ده.
עֲשֵׂה עִמִּי אוֹת לְטוֹבָה וְיִרְאוּ שֹׂנְאַי וְיֵבֹשׁוּ כִּי אַתָּה יְהוָה עֲזַרְתַּנִי וְנִחַמְתָּנִי:
نشانهای برای نیکویی به من ببخش تا دشمنانم آن را ببینند و شرمنده گردند، زیرا که تو ای خداوند، مرا یاری کرده و تسلی دادهای.