לַמְנַצֵּחַ עַל הַגִּתִּית מִזְמוֹר לְדָוִד:
برای سرپرست سرایندگان، بر گِتّیت، سرودی از داوود.
יְהוָה אֲדֹנֵינוּ מָה אַדִּיר שִׁמְךָ בְּכָל הָאָרֶץ אֲשֶׁר תְּנָה הוֹדְךָ עַל הַשָּׁמָיִם:
ای خداوند، ای سرور ما، نام تو در تمام زمین چه مجلل است، که جلال خود را بر آسمانها نهادهای.
מִפִּי עוֹלְלִים וְיֹנְקִים יִסַּדְתָּ עֹז לְמַעַן צוֹרְרֶיךָ לְהַשְׁבִּית אוֹיֵב וּמִתְנַקֵּם:
از دهان کودکان و شیرخوارگان به سبب دشمنانت قوت بنا نهادهای، تا دشمن و انتقامجو را خاموش سازی.
כִּי אֶרְאֶה שָׁמֶיךָ מַעֲשֵׂי אֶצְבְּעֹתֶיךָ יָרֵחַ וְכוֹכָבִים אֲשֶׁר כּוֹנָנְתָּה:
چون آسمانهای تو را مینگرم، که کارِ انگشتان توست، ماه و ستارگانی را که تو استوار ساختهای،
מָה אֱנוֹשׁ כִּי תִזְכְּרֶנּוּ וּבֶן אָדָם כִּי תִפְקְדֶנּוּ:
انسان چیست که او را به یاد آوری، و فرزند آدم که از او تفقد کنی؟
וַתְּחַסְּרֵהוּ מְּעַט מֵאֱלֹהִים וְכָבוֹד וְהָדָר תְּעַטְּרֵהוּ:
با این حال، او را اندکی کمتر از فرشتگان ساختهای، و او را به جلال و شکوه تاجگذاری کردهای.
תַּמְשִׁילֵהוּ בְּמַעֲשֵׂי יָדֶיךָ כֹּל שַׁתָּה תַחַת רַגְלָיו:
او را بر کارِ دستهای خود فرمانروایی میبخشی؛ همهچیز را زیر پای او نهادهای.
צֹנֶה וַאֲלָפִים כֻּלָּם וְגַם בַּהֲמוֹת שָׂדָי:
گوسفندان و گاوان، همگی آنها، و نیز جانوران صحرا؛
צִפּוֹר שָׁמַיִם וּדְגֵי הַיָּם עֹבֵר אָרְחוֹת יַמִּים:
پرندگان آسمان و ماهیان دریا، و هرچه راههای دریاها را میپیماید.
יְהוָה אֲדֹנֵינוּ מָה אַדִּיר שִׁמְךָ בְּכָל הָאָרֶץ:
ای خداوند، ای سرور ما، نام تو در تمام زمین چه مجلل است!