לַמְנַצֵּחַ עַל מוּת לַבֵּן מִזְמוֹר לְדָוִד:
برای سرپرست سرایندگان، بر مَوت لَبِّن، سرودی از داوود.
אוֹדֶה יְהוָה בְּכָל לִבִּי אֲסַפְּרָה כָּל נִפְלְאוֹתֶיךָ:
خداوند را با تمام دل خود سپاس خواهم گفت؛ همهٔ شگفتیهای تو را بازخواهم گفت.
אֶשְׂמְחָה וְאֶעֶלְצָה בָךְ אֲזַמְּרָה שִׁמְךָ עֶלְיוֹן:
در تو شادی و وجد خواهم کرد؛ نام تو را، ای متعال، خواهم سرایید.
בְּשׁוּב אוֹיְבַי אָחוֹר יִכָּשְׁלוּ וְיֹאבְדוּ מִפָּנֶיךָ:
چون دشمنانم به عقب بازگردند، در برابر تو میلغزند و هلاک میشوند.
כִּי עָשִׂיתָ מִשְׁפָּטִי וְדִינִי יָשַׁבְתָּ לְכִסֵּא שׁוֹפֵט צֶדֶק:
زیرا تو حق و دعوای مرا به جا آوردهای؛ بر تخت نشستهای، ای داورِ عدالت.
גָּעַרְתָּ גוֹיִם אִבַּדְתָּ רָשָׁע שְׁמָם מָחִיתָ לְעוֹלָם וָעֶד:
امتها را توبیخ کردی، شریر را نابود ساختی؛ نام آنان را تا ابدالآباد محو کردی.
הָאוֹיֵב תַּמּוּ חֳרָבוֹת לָנֶצַח וְעָרִים נָתַשְׁתָּ אָבַד זִכְרָם הֵמָּה:
دشمن نابود گشته است؛ ویرانیها تا ابد برجاست، و تو شهرها را ریشهکن کردهای، یاد آنها از میان رفته است.
וַיהוָה לְעוֹלָם יֵשֵׁב כּוֹנֵן לַמִּשְׁפָּט כִּסְאוֹ:
اما خداوند تا ابد بر تخت خواهد نشست؛ تخت خود را برای داوری استوار ساخته است.
וְהוּא יִשְׁפֹּט תֵּבֵל בְּצֶדֶק יָדִין לְאֻמִּים בְּמֵישָׁרִים:
و او جهان را به عدالت داوری میکند، و قومها را به انصاف.
וִיהִי יְהוָה מִשְׂגָּב לַדָּךְ מִשְׂגָּב לְעִתּוֹת בַּצָּרָה:
و خداوند پناهگاهی برای ستمدیده خواهد بود، پناهگاهی در زمانهای تنگی.
וְיִבְטְחוּ בְךָ יוֹדְעֵי שְׁמֶךָ כִּי לֹא עָזַבְתָּ דֹרְשֶׁיךָ יְהוָה:
و آنان که نام تو را میشناسند بر تو توکل خواهند کرد، زیرا ای خداوند، تو جویندگان خود را ترک نکردهای.
זַמְּרוּ לַיהוָה יֹשֵׁב צִיּוֹן הַגִּידוּ בָעַמִּים עֲלִילוֹתָיו:
برای خداوند، که در صهیون ساکن است، سرود بسرایید؛ اعمال او را در میان قومها بازگویید.
כִּי דֹרֵשׁ דָּמִים אוֹתָם זָכָר לֹא שָׁכַח צַעֲקַת (עניים) עֲנָוִים:
زیرا او که انتقام خون را میگیرد آنان را به یاد میآورد؛ فریاد فروتنان را فراموش نکرده است.
חָנְנֵנִי יְהוָה רְאֵה עָנְיִי מִשֹּׂנְאָי מְרוֹמְמִי מִשַּׁעֲרֵי מָוֶת:
ای خداوند، بر من رحمت فرما؛ رنجی را که از دشمنانم میکشم ببین، ای تو که مرا از دروازههای مرگ برمیافرازی،
לְמַעַן אֲסַפְּרָה כָּל תְּהִלָּתֶיךָ בְּשַׁעֲרֵי בַת צִיּוֹן אָגִילָה בִּישׁוּעָתֶךָ:
تا همهٔ ستایشهای تو را بازگویم؛ در دروازههای دختر صهیون از نجات تو شادی خواهم کرد.
טָבְעוּ גוֹיִם בְּשַׁחַת עָשׂוּ בְּרֶשֶׁת זוּ טָמָנוּ נִלְכְּדָה רַגְלָם:
امتها در گودالی که ساختهاند فرو رفتهاند؛ در همان دامی که نهان کردهاند، پایشان گرفتار شده است.
נוֹדַע יְהוָה מִשְׁפָּט עָשָׂה בְּפֹעַל כַּפָּיו נוֹקֵשׁ רָשָׁע הִגָּיוֹן סֶלָה:
خداوند به سبب داوریای که به جا آورد شناخته شده است؛ شریر به کارِ دستهای خویش میلغزد. هِگایون. سِلاه.
יָשׁוּבוּ רְשָׁעִים לִשְׁאוֹלָה כָּל גּוֹיִם שְׁכֵחֵי אֱלֹהִים:
شریران به گور بازگردند، و همهٔ امتهایی که خدا را فراموش میکنند.
כִּי לֹא לָנֶצַח יִשָּׁכַח אֶבְיוֹן תִּקְוַת (ענוים) עֲנִיִּים תֹּאבַד לָעַד:
زیرا نیازمند تا ابد فراموش نخواهد شد، و امید مسکینان تا به ابد بر باد نخواهد رفت.
קוּמָה יְהוָה אַל יָעֹז אֱנוֹשׁ יִשָּׁפְטוּ גוֹיִם עַל פָּנֶיךָ:
برخیز ای خداوند؛ مگذار انسان غالب آید. امتها در حضور تو داوری شوند.
שִׁיתָה יְהוָה מוֹרָה לָהֶם יֵדְעוּ גוֹיִם אֱנוֹשׁ הֵמָּה סֶּלָה:
ای خداوند، بر آنان بیم انداز؛ بگذار امتها بدانند که جز انسان فانی نیستند. سِلاه.