تهیلیم

92

מִזְמוֹר שִׁיר לְיוֹם הַשַּׁבָּת:

سرودی با همراهی ساز برای روز شبات.

טוֹב לְהֹדוֹת לַיהוָה וּלְזַמֵּר לְשִׁמְךָ עֶלְיוֹן:

نیکوست که خداوند را سپاس گوییم و ای حضرت اعلی، نام تو را بسراییم.

לְהַגִּיד בַּבֹּקֶר חַסְדֶּךָ וֶאֱמוּנָתְךָ בַּלֵּילוֹת:

تا بامدادان مهربانی تو را اعلام کنیم و امانت تو را در شب.

עֲלֵי עָשׂוֹר וַעֲלֵי נָבֶל עֲלֵי הִגָּיוֹן בְּכִנּוֹר:

بر بربط دهتار و بر سنتور، با نغمهای بر عود.

כִּי שִׂמַּחְתַּנִי יְהוָה בְּפָעֳלֶךָ בְּמַעֲשֵׂי יָדֶיךָ אֲרַנֵּן:

زیرا که ای خداوند، مرا به کار خود شادمان ساختهای؛ به کار دستهای تو شادی خواهم کرد.

מַה גָּדְלוּ מַעֲשֶׂיךָ יְהוָה מְאֹד עָמְקוּ מַחְשְׁבֹתֶיךָ:

ای خداوند، کارهای تو چه بزرگ است! اندیشههای تو بسیار ژرف است.

אִישׁ בַּעַר לֹא יֵדָע וּכְסִיל לֹא יָבִין אֶת זֹאת:

مرد نادان نمیداند و احمق این را درک نمیکند.

בִּפְרֹחַ רְשָׁעִים כְּמוֹ עֵשֶׂב וַיָּצִיצוּ כָּל פֹּעֲלֵי אָוֶן לְהִשָּׁמְדָם עֲדֵי עַד:

آنگاه که شریران همچون گیاه میرویند و همه بدکاران شکوفا میشوند، تنها برای آنکه تا به ابد نابود گردند.

וְאַתָּה מָרוֹם לְעֹלָם יְהוָה:

اما تو ای خداوند، تا به ابد در بلندی میمانی.

כִּי הִנֵּה אֹיְבֶיךָ יְהוָה כִּי הִנֵּה אֹיְבֶיךָ יֹאבֵדוּ יִתְפָּרְדוּ כָּל פֹּעֲלֵי אָוֶן:

زیرا اینک دشمنان تو ای خداوند، اینک دشمنان تو هلاک خواهند شد؛ همه بدکاران پراکنده خواهند گشت.

וַתָּרֶם כִּרְאֵים קַרְנִי בַּלֹּתִי בְּשֶׁמֶן רַעֲנָן:

اما تو شاخ مرا همچون شاخ گاو وحشی برافراشتهای؛ مرا با روغن تازه آغشته ساختهای.

וַתַּבֵּט עֵינִי בְּשׁוּרָי בַּקָּמִים עָלַי מְרֵעִים תִּשְׁמַעְנָה אָזְנָי:

چشمم بر آنان که به من خیره مینگرند نگریسته است؛ آنگاه که بدکاران بر من برمیخیزند، گوشهایم ایشان را میشنود.

צַדִּיק כַּתָּמָר יִפְרָח כְּאֶרֶז בַּלְּבָנוֹן יִשְׂגֶּה:

مرد عادل همچون نخل شکوفا میشود و مانند سرو آزاد در لبنان رشد میکند.

שְׁתוּלִים בְּבֵית יְהוָה בְּחַצְרוֹת אֱלֹהֵינוּ יַפְרִיחוּ:

در خانه خداوند کاشته شدهاند و در صحنهای خدای ما شکوفا خواهند شد.

עוֹד יְנוּבוּן בְּשֵׂיבָה דְּשֵׁנִים וְרַעֲנַנִּים יִהְיוּ:

در پیری نیز رشد خواهند کرد و فربه و تازه خواهند بود.

לְהַגִּיד כִּי יָשָׁר יְהוָה צוּרִי וְלֹא (עלתה) עַוְלָתָה בּוֹ:

تا اعلام کنند که خداوند راست است، صخره من که در او هیچ بیدادی نیست.