יְהוָה מָלָךְ גֵּאוּת לָבֵשׁ לָבֵשׁ יְהוָה עֹז הִתְאַזָּר אַף תִּכּוֹן תֵּבֵל בַּל תִּמּוֹט:
خداوند سلطنت کرده است؛ خود را به جلال آراسته است؛ آری خداوند خود را آراسته و به قدرت کمر بسته است. ربع مسکون نیز استوار است چنانکه جنبش نخواهد خورد.
נָכוֹן כִּסְאֲךָ מֵאָז מֵעוֹלָם אָתָּה:
تخت تو از ازل استوار است؛ تو از ازل هستی.
נָשְׂאוּ נְהָרוֹת יְהוָה נָשְׂאוּ נְהָרוֹת קוֹלָם יִשְׂאוּ נְהָרוֹת דָּכְיָם:
ای خداوند، نهرها برافراشتند، نهرها آواز خود را برافراشتند؛ نهرها خروش خود را برافراشتند.
מִקֹּלוֹת מַיִם רַבִּים אַדִּירִים מִשְׁבְּרֵי יָם אַדִּיר בַּמָּרוֹם יְהוָה:
خداوند در بلندی تواناتر است از آواز آبهای بسیار و از خروشانترین موجهای دریا.
עֵדֹתֶיךָ נֶאֶמְנוּ מְאֹד לְבֵיתְךָ נַאֲוָה קֹדֶשׁ יְהוָה לְאֹרֶךְ יָמִים:
ای خداوند، شهادات تو بسیار امین است؛ قدوسیت سزاوار خانه توست تا به درازی روزها.