אָנָּא יְהֹוָה אֱלֹהֵינוּ וֵאלֹהֵי אֲבוֹתֵינוּ. תָּבֹא לְפָנֶיךָ תְּפִלָּתֵנוּ. וְאַל תִּתְעַלַּם מַלְכֵּנוּ מִתְּחִנָּתֵנוּ. שֶׁאֵין אֲנַחְנוּ עַזֵּי פָנִים וּקְשֵׁי עֹרֶף לוֹמַר לְפָנֶיךָ יְהֹוָה אֱלֹהֵינוּ וֵאלֹהֵי אֲבוֹתֵינוּ צַדִּיקִים אֲנַחְנוּ וְלא חָטָאנוּ. אֲבָל חָטָאנוּ. עָוִינוּ. פָּשַׁעְנוּ. אֲנַחְנוּ וַאֲבוֹתֵינוּ וְאַנְשֵׁי בֵיתֵנוּ: אָשַׁמְנוּ. בָּגַדְנוּ. גָּזַלְנוּ. דִּבַּרְנוּ דֹפִי וְלָשׁון הָרָע. הֶעֱוִינוּ. וְהִרְשַׁעְנוּ. זַדְנוּ. חָמַסְנוּ. טָפַלְנוּ שֶׁקֶר וּמִרְמָה. יָעַצְנוּ עֵצוֹת רָעוֹת. כִּזַּבְנוּ. כָּעַסְנוּ. לַצְנוּ. מָרַדְנוּ. מָרִינוּ דְבָרֶיךָ. נִאַצְנוּ. נִאַפְנוּ. סָרַרְנוּ. עָוִינוּ. פָּשַׁעְנוּ. פָּגַמְנוּ. צָרַרְנוּ. צִעַרְנוּ אָב וָאֵם. קִשִּׁינוּ עֹרֶף. רָשַׁעְנוּ. שִׁחַתְנוּ. תִּעַבְנוּ. תָּעִינוּ וְתִעֲתַעְנוּ. וְסַרְנוּ מִמִּצְוֹתֶיךָ וּמִמִּשְׁפָּטֶיךָ הַטּוֹבִים וְלֹא שָׁוָה לָנוּ. וְאַתָּה צַדִּיק עַל כָּל הַבָּא עָלֵינוּ. כִּי אֱמֶת עָשִׂיתָ. וַאֲנַחְנוּ הִרְשָׁעְנוּ:
تمنا میکنیم، ای خداوند خدای ما و خدای پدران ما، باشد که دعای ما به پیشگاه تو برسد. و خویشتن را، ای پادشاه ما، از تضرع ما پنهان مکن. زیرا ما چندان گستاخ و سرسخت نیستیم که در پیشگاه تو، ای خداوند خدای ما و خدای پدران ما، بگوییم که عادلیم و گناه نکردهایم. به راستی، ما گناه کردهایم. ما تعدی کردهایم. ما مرتکب نادرستی شدهایم. ما و پدران ما و اعضای خانههای ما: ما به تقصیر عمل کردهایم. ما خیانت کردهایم. ما دزدیدهایم. ما تهمت و بدگویی بد بر زبان راندهایم. ما مرتکب نادرستی شدهایم. ما شرارت ورزیدهایم. ما به گستاخی رفتار کردهایم. ما خشونت کردهایم. ما دروغها و فریب ساختهایم. ما اندرزهای بد دادهایم. ما دروغ گفتهایم. ما خشمگین شدهایم. ما استهزا کردهایم. ما عصیان ورزیدهایم. ما از سخنان تو منحرف شدهایم. ما کفر گفتهایم. ما بیوفا بودهایم. ما لجوج بودهایم. ما مرتکب نادرستی شدهایم. ما تعدی کردهایم. ما گناه کردهایم. ما آزار رساندهایم. ما پدر و مادری را ستم کردهایم. ما سرسخت بودهایم. ما شرارت ورزیدهایم. ما فاسد بودهایم. ما نفرتانگیز بودهایم. ما به گمراهی رفتهایم و دیگران را گمراه کردهایم. و ما از فرمانهای تو و از داوریهای نیکوی تو روی گرداندهایم، و ما را سودی نبخشید. و تو در همهٔ آنچه بر ما آمده است عادلی؛ زیرا تو به راستی عمل کردهای، اما ما شرارت ورزیدهایم.
מַה נֹּאמַר לְפָנֶיךָ יוֹשֵׁב מָרוֹם, וּמַה נְסַפֵּר לְפָנֶיךָ שׁוֹכֵן שְׁחָקִים, הֲלֹא הַנִּסְתָּרוֹת וְהַנִּגְלוֹת אַתָּה יוֹדֵעַ, אַתָּה יוֹדֵעַ רָזֵי עוֹלָם, וְתַעֲלוּמוֹת סִתְרֵי כָּל חַי, אַתָּה חוֹפֵשׂ כָּל חַדְרֵי בָטֶן, רוֹאֶה כְלָיוֹת וְלֵב, אֵין דָּבָר נֶעְלָם מִמְּךָּ, וְאֵין נִסְתָּר מִנֶּגֶד עֵינֶיךָ: יְהִי רָצוֹן מִלְּפָנֶיךָ, יְהֹוָה אֱלֹהֵינוּ וֵאלֹהֵי אֲבוֹתֵינוּ, שֶׁתִמְחוֹל לָנוּ אֶת כָּל חַטְּאוֹתֵינוּ, וּתְכַפֵּר לָנוּ אֶת כָּל עֲוֹנוֹתֵינוּ, וְתִמְחוֹל וְתִסְלַח לְכָל פְּשָׁעֵינוּ:
در پیشگاه تو که در بلندی ساکنی چه بگوییم، و نزد تو که در آسمانها ساکنی چه بازگوییم؟ به راستی، همهٔ چیزهای پنهان و آشکار را تو میدانی، تو رازهای جهان و اسرار نهانِ هر موجود زنده را میدانی. تو همهٔ اندرونیترین حجرههای درون را میکاوی، گُردهها و دل را میبینی. هیچ چیز از تو پوشیده نیست، و هیچ چیز از چشمان تو نهان نیست. باشد که ارادهٔ تو در پیشگاهت این باشد، ای خداوند خدای ما و خدای پدران ما، که همهٔ گناهان ما را بر ما ببخشی، همهٔ نادرستیهای ما را برای ما کفاره دهی، و همهٔ تعدیهای ما را عفو و آمرزش کنی.