טוֹב לוֹמַר זֹאת לִפְנֵי אֲמִירַת הָעֲשָׂרָה מִזְמוֹרִים
خواندنِ این پیش از قرائتِ آن ده مزمور نیکوست.
הֲרֵינִי מְקַשֵׁר עַצְמִי בַּאֲמִירַת הָעֲשָׂרָה מִזְמוֹרִים אֵלּוּ לְכָל הַצַּדִּיקִים הָאֲמִתִּיִּים שֶׁבְּדוֹרֵנוּ. וּלְכָל הַצַּדִּיקִים הָאֲמִתִּים שׁוֹכְנֵי עָפָר. קְדוֹשִׁים אֲשֶׁר בָּאָרֶץ הֵמָּה. וּבִפְרָט לְרַבֵּנוּ הַקָּדוֹשׁ צַדִּיק יְסוֹד עוֹלָם נַחַל נוֹבֵעַ מְקוֹר חָכְמָה רַבֵּנוּ נַחְמָן בֶּן פֵיגֶא. זְכוּתָם יָגֵן עָלֵינוּ וְעַל כָּל יִשְׂרָאֵל אָמֵן
اینک خود را در قرائتِ این ده مزمور به همهٔ پارسایانِ راستینِ نسلِ خویش پیوند میدهم، و به همهٔ پارسایانِ راستین که در خاک آرمیدهاند، آن مقدّسانی که در زمیناند، و بهویژه به ربّیِ مقدّسِ ما، آن پارسا، بنیادِ جهان، جویبارِ جوشان، سرچشمهٔ حکمت، ربّیِ ما نحمان، پسرِ فایگا. باشد که فضیلتِ ایشان بر ما و بر تمامی اسرائیل سایه افکَنَد. آمین.
לְכוּ נְרַנְּנָה לַיהוָה נָרִיעָה לְצוּר יִשְׁעֵנוּ:
بیایید برای خداوند سرود بسراییم؛ برای صخره نجات خود بانگ شادی برآوریم.
נְקַדְּמָה פָנָיו בְּתוֹדָה בִּזְמִרוֹת נָרִיעַ לוֹ:
حضور او را با شکرگزاری استقبال کنیم؛ با سرودها برای او بانگ شادی برآوریم.
כִּי אֵל גָּדוֹל יְהוָה וּמֶלֶךְ גָּדוֹל עַל כָּל אֱלֹהִים:
زیرا که خداوند خدای بزرگ است و پادشاهی بزرگ بر همه قدرتهای الهی.
הֲרֵינִי מְזַמֵּן אֶת פִּי לְהוֹדוֹת וּלְהַלֵּל וּלְשַׁבֵּחַ אֶת בּוֹרְאִי. לְשֵם יִחוּד קוּדְשָא בְּרִיךְ הוּא וּשְכִינְתֵּהּ בִּדְחִילוּ וּרְחִימוּ עַל יְדֵי הַהוּא טָמִיר וְנֶעְלַם בְּשֵׁם כָּל יִשְׂרָאֵל:
اینک دهانِ خود را آماده میسازم تا آفریدگارم را سپاس گویم و بستایم و ثنا خوانم. به خاطر یگانه ساختنِ آن قدوسِ متبارک و شخینای او، با ترس و محبت، به دستِ آن پنهان و ناپیدا، به نامِ تمامی اسرائیل.