מִכְתָּם לְדָוִד שָׁמְרֵנִי אֵל כִּי חָסִיתִי בָךְ:
میختامی از داوود؛ ای خدا، مرا نگاه دار، زیرا به تو پناه آوردهام.
אָמַרְתְּ לַיהוָה אֲדֹנָי אָתָּה טוֹבָתִי בַּל עָלֶיךָ:
به خداوند گفتم: «تو سرور من هستی؛ نیکویی من جز از تو نیست.»
לִקְדוֹשִׁים אֲשֶׁר בָּאָרֶץ הֵמָּה וְאַדִּירֵי כָּל חֶפְצִי בָם:
و دربارهٔ مقدسانی که در زمیناند، و بزرگانی که تمام رغبت من در آنان است.
יִרְבּוּ עַצְּבוֹתָם אַחֵר מָהָרוּ בַּל אַסִּיךְ נִסְכֵּיהֶם מִדָּם וּבַל אֶשָּׂא אֶת שְׁמוֹתָם עַל שְׂפָתָי:
اندوه آنان که در پی خدای دیگر میشتابند بسیار خواهد شد؛ هدایای خونین آنان را نخواهم ریخت، و نامهای آنان را بر لبان خود نخواهم آورد.
יְהוָה מְנָת חֶלְקִי וְכוֹסִי אַתָּה תּוֹמִיךְ גּוֹרָלִי:
خداوند نصیب میراث من و جام من است؛ تو قسمت مرا نگاه میداری.
חֲבָלִים נָפְלוּ לִי בַּנְּעִמִים אַף נַחֲלָת שָׁפְרָה עָלָי:
سهمها در جایهای دلپذیر به من رسیده است؛ آری، این میراث مرا خوش میآید.
אֲבָרֵךְ אֶת יְהוָה אֲשֶׁר יְעָצָנִי אַף לֵילוֹת יִסְּרוּנִי כִלְיוֹתָי:
خداوند را که مرا پند داده است، متبارک خواهم خواند؛ حتی شبها وجدان من مرا تعلیم میدهد.
שִׁוִּיתִי יְהוָה לְנֶגְדִּי תָמִיד כִּי מִימִינִי בַּל אֶמּוֹט:
خداوند را همواره پیش روی خود نهادهام؛ چون او بر دست راست من است، نخواهم لغزید.
לָכֵן שָׂמַח לִבִּי וַיָּגֶל כְּבוֹדִי אַף בְּשָׂרִי יִשְׁכֹּן לָבֶטַח:
از این رو، دلم شاد شد و جانم به وجد آمد؛ حتی جسم من نیز در امنیت ساکن خواهد شد.
כִּי לֹא תַעֲזֹב נַפְשִׁי לִשְׁאוֹל לֹא תִתֵּן חֲסִידְךָ לִרְאוֹת שָׁחַת:
زیرا جان مرا به گور وانخواهی گذاشت؛ نخواهی گذاشت که پارسای تو فساد را ببیند.
תּוֹדִיעֵנִי אֹרַח חַיִּים שֹׂבַע שְׂמָחוֹת אֶת פָּנֶיךָ נְעִמוֹת בִּימִינְךָ נֶצַח:
راه حیات را به من خواهی آموخت؛ در حضور تو فراوانی شادیهاست. در دست راست تو نعمتها تا ابد است.