לפני ההדלקה מברכים:
Przed zapaleniem odmawiamy błogosławieństwa:
בָּרוּךְ אַתָּה יְיָ אֱלֹהֵינוּ מֶלֶךְ הָעוֹלָם, אֲשֶׁר קִדְּשָׁנוּ בְּמִצְוֹתָיו וְצִוָּנוּ לְהַדְלִיק נֵר שֶׁל חֲנֻכָּה.
Błogosławiony jesteś Ty, Wiekuisty, Boże nasz, Królu świata, który uświęcił nas Swoimi przykazaniami i nakazał nam zapalać światło chanukowe.
בָּרוּךְ אַתָּה יְיָ אֱלֹהֵינוּ מֶלֶךְ הָעוֹלָם, שֶׁעָשָׂה נִסִּים לַאֲבוֹתֵינוּ בַּיָּמִים הָהֵם בַּזְּמַן הַזֶּה.
Błogosławiony jesteś Ty, Wiekuisty, Boże nasz, Królu świata, który czynił cuda dla naszych ojców w tych dniach w tej porze.
בלילה הראשון מוסיפים:
Pierwszego wieczoru dodaje się:
בָּרוּךְ אַתָּה יְיָ אֱלֹהֵינוּ מֶלֶךְ הָעוֹלָם, שֶׁהֶחֱיָנוּ וְקִיְּמָנוּ וְהִגִּיעָנוּ לַזְּמַן הַזֶּה.
Błogosławiony jesteś Ty, Wiekuisty, Boże nasz, Królu świata, który utrzymał nas przy życiu, zachował nas i pozwolił nam dożyć tej chwili.
הַנֵּרוֹת הַלָּלוּ שֶׁאָנוּ מַדְלִיקִין, עַל הַנִּסִּים וְעַל הַנִּפְלָאוֹת וְעַל הַתְּשׁוּעוֹת וְעַל הַמִּלְחָמוֹת, שֶׁעָשִׂיתָ לַאֲבוֹתֵינוּ בַּיָּמִים הָהֵם בַּזְּמַן הַזֶּה, עַל יְדֵי כֹּהֲנֶיךָ הַקְּדוֹשִׁים. וְכָל שְׁמוֹנַת יְמֵי הַחֲנֻכָּה הַנֵּרוֹת הַלָּלוּ קֹדֶשׁ הֵם וְאֵין לָנוּ רְשׁוּת לְהִשְׁתַּמֵּשׁ בָּהֶם, אֶלָּא לִרְאוֹתָם בִּלְבָד, כְּדֵי לְהוֹדוֹת וּלְהַלֵּל לְשִׁמְךָ הַגָּדוֹל עַל נִסֶּיךָ וְעַל נִפְלְאוֹתֶיךָ וְעַל יְשׁוּעָתֶךָ.
Te światła, które zapalamy, za cuda i za dziwy, za zbawienia i za boje, które uczyniłeś dla naszych ojców w tych dniach w tej porze, przez Twoich świętych kapłanów. Przez wszystkie osiem dni Chanuki te światła są święte i nie wolno nam ich używać, lecz tylko na nie patrzeć, aby dziękować i chwalić Twoje wielkie Imię za Twoje cuda, Twoje dziwy i Twoje zbawienie.
מָעוֹז צוּר יְשׁוּעָתִי לְךָ נָאֶה לְשַׁבֵּחַ.
תִּכּוֹן בֵּית תְּפִלָּתִי וְשָׁם תּוֹדָה נְזַבֵּחַ.
לְעֵת תָּכִין מַטְבֵּחַ מִצָּר הַמְנַבֵּחַ.
אָז אֶגְמוֹר בְּשִׁיר מִזְמוֹר חֲנֻכַּת הַמִּזְבֵּחַ.
Skało mego zbawienia, przyjemnie jest Cię sławić.
Przywróć mój dom modlitwy, a tam złożymy dziękczynienie.
Gdy zgotowujesz rzeź dla szczekającego wroga,
Wtedy dopełnię pieśnią hymnu poświęcenie ołtarza.
רָעוֹת שָׂבְעָה נַפְשִׁי בְּיָגוֹן כֹּחִי כִּלָה.
חַיַּי מָרְרוּ בְּקוֹשִׁי בְּשִׁעְבּוּד מַלְכוּת עֶגְלָה.
וּבְיָדוֹ הַגְּדוֹלָה הוֹצִיא אֶת הַסְּגֻלָּה.
חֵיל פַּרְעֹה וְכָל זַרְעוֹ יָרְדוּ כְאֶבֶן בִּמְצוּלָה.
Nieszczęścia nasycały moją duszę, siła moja strawiona była bólem.
Życie moje gorycią przesycone było w niewoli królestwa cielca.
Ale wielką swoją ręką wyprowadził lud kosztowny.
Wojsko faraona i wszystkie jego potomstwo zatonęło jak kamień w głębinie.
דְּבִיר קָדְשׁוֹ הֱבִיאַנִי וְגַם שָׁם לֹא שָׁקַטְתִּי.
וּבָא נוֹגֵשׂ וְהִגְלַנִי כִּי זָרִים עָבַדְתִּי.
וְיֵין רַעַל מָסַכְתִּי כִּמְעַט שֶׁעָבַרְתִּי.
קֵץ בָּבֶל זְרֻבָּבֶל לְקֵץ שִׁבְעִים נוֹשָׁעְתִּי.
Do swej świętej Świątyni mnie wprowadził, lecz i tam nie znalazłem spoczynku.
Przyszedł ciemięzca i wysiedlił mnie, bo służyłem obcym bogom.
Wypiłem zatrute wino, o mało nie zginąłem.
Pod koniec Babilonu przyszedł Zerubbabel; po upływie siedemdziesięciu lat zostałem ocalony.
כְּרוֹת קוֹמַת בְּרוֹשׁ בִּקֵּשׁ אֲגָגִי בֶּן הַמְּדָתָא.
וְנִהְיָתָה לוֹ לְפַח וּלְמוֹקֵשׁ וְגַאֲוָתוֹ נִשְׁבָּתָה.
רֹאשׁ יְמִינִי נִשֵּׂאתָ וְאוֹיֵב שְׁמוֹ מָחִיתָ.
רֹב בָּנָיו וְקִנְיָנָיו עַל הָעֵץ תָּלִיתָ.
Agagczyk, syn Hammedaty, usiłował powalić wyniosły cyprys.
Lecz stał się on dla niego sidłem i pułapką, i jego pycha uciszona została.
Ty wywyższyłeś głowę prawicy i imię nieprzyjaciela starłeś.
Licznych jego synów i majętności powiesiłeś na szubienicy.
יְוָנִים נִקְבְּצוּ עָלַי אֲזַי בִּימֵי חַשְׁמַנִּים.
וּפָרְצוּ חוֹמוֹת מִגְדָּלַי וְטִמְּאוּ כָּל הַשְּׁמָנִים.
וּמִנּוֹתַר קַנְקַנִּים נַעֲשָׂה נֵס לַשּׁוֹשַׁנִּים.
בְּנֵי בִינָה יְמֵי שְׁמוֹנָה קָבְעוּ שִׁיר וּרְנָנִים.
Grecy zebrali się przeciwko mnie za dni Machabeuszów.
Wyłamali mury moich wież i splugawili wszystkie oliwy.
Lecz z reszty dzbanów cud dokonał się dla róż.
Mądrzy, synowie rozumu, ustanowili osiem dni pieśni i radości.
חֲשׂוֹף זְרוֹעַ קָדְשֶׁךָ וְקָרֵב קֵץ הַיְשׁוּעָה.
נְקֹם נִקְמַת דַּם עֲבָדֶיךָ מֵאֻמָּה הָרְשָׁעָה.
כִּי אָרְכָה לָנוּ הַשָּׁעָה וְאֵין קֵץ לִימֵי הָרָעָה.
דְּחֵה אַדְמוֹן בְּצֵל צַלְמוֹן הָקֵם לָנוּ רוֹעֶה שִׁבְעָה.
Odsłoń swoje święte ramię i przyśpiesz kres zbawienia.
Pomść krew Twoich sług od narodu bezbożnego.
Bo czas przedłuża się dla nas i nie ma końca dniom niedoli.
Odpędź czerwonego w cieniu migdałowca, wzbudź nam siedmiu pasterzy.