וַיְדַבֵּר ה' אֶל משֶׁה לֵּאמר:
I rzekł Wiekuisty do Mojżesza, mówiąc:
וְעָשיתָ כִּיּור נְחשֶׁת וְכַנּו נְחשֶׁת לְרָחְצָה. וְנָתַתָּ אתו בֵּין אהֶל מועֵד וּבֵין הַמִּזְבֵּחַ. וְנָתַתָּ שָׁמָּה מָיִם: וְרָחֲצוּ אַהֲרן וּבָנָיו מִמֶּנּוּ אֶת יְדֵיהֶם וְאֶת רַגְלֵיהֶם: בְּבאָם אֶל אהֶל מועֵד יִרְחֲצוּ מַיִם וְלא יָמֻתוּ. או בְגִשְׁתָּם אֶל הַמִּזְבֵּחַ לְשָׁרֵת. לְהַקְטִיר אִשֶּׁה לה': וְרָחֲצוּ יְדֵיהֶם וְרַגְלֵיהֶם וְלא יָמֻתוּ. וְהָיְתָה לָהֶם חָק עולָם. לו וּלְזַרְעו לְדרתָם:
I uczynisz kadź z brązu z podstawą z brązu do obmywania; i postawisz ją między Namiotem Spotkania a ołtarzem; i wlejesz w nią wody; i Aaron oraz synowie jego będą obmywać z niej ręce i nogi; gdy będą wchodzić do Namiotu Spotkania, będą się obmywać wodą, aby nie poumierali; albo gdy będą przystępować do ołtarza, aby służyć, palić ofiarę ogniową Wiekuistemu; będą obmywać ręce i nogi swoje, aby nie poumierali; i będzie to dla nich ustawą wieczną, dla niego i potomstwa jego przez wszystkie pokolenia:
וַיְדַבֵּר ה' אֶל משֶׁה לֵּאמר: צַו אֶת אַהֲרן וְאֶת בָּנָיו לֵאמר זאת תּורַת הָעלָה הִיא הָעלָה עַל מוקְדָה עַל הַמִּזְבֵּחַ כָּל הַלַּיְלָה עַד הַבּקֶר וְאֵשׁ הַמִּזְבֵּחַ תּוּקַד בּו: וְלָבַשׁ הַכּהֵן מִדּו בַד וּמִכְנְסֵי בַד יִלְבַּשׁ עַל בְּשרו וְהֵרִים אֶת הַדֶּשֶׁן אֲשֶׁר תּאכַל הָאֵשׁ אֶת הָעלָה עַל הַמִּזְבֵּחַ וְשמו אֵצֶל הַמִּזְבֵּחַ: וּפָשַׁט אֶת בְּגָדָיו וְלָבַשׁ בְּגָדִים אֲחֵרִים וְהוצִיא אֶת הַדֶּשֶׁן אֶל מִחוּץ לַמַּחֲנֶה אֶל מָקום טָהור: וְהָאֵשׁ עַל הַמִּזְבֵּחַ תּוּקַד בּו לא תִכְבֶּה וּבִעֵר עָלֶיהָ הַכּהֵן עֵצִים בַּבּקֶר בַּבּקֶר וְעָרַךְ עָלֶיהָ הָעלָה וְהִקְטִיר עָלֶיהָ חֶלְבֵי הַשְּׁלָמִים: אֵשׁ תָּמִיד תּוּקַד עַל הַמִּזְבֵּחַ לא תִכְבֶּה:
I przemówił Wiekuisty do Mojżesza, mówiąc: Rozkaż Aaronowi i synom jego, mówiąc: Oto jest prawo o ofierze całopalnej; ona to jest ofiara całopalna, która pozostaje na palenisku na ołtarzu przez całą noc aż do rana, a ogień ołtarza będzie się na nim palił; i kapłan włoży szaty lniane swoje, i spodnie lniane wdzieje na ciało swoje; i podniesie popiół, który pochłoną ogień z ofiary całopalnej na ołtarzu, i złoży go obok ołtarza; i zdejmie szaty swoje, i przywdzieje szaty inne, i wyniesie popiół poza obóz na miejsce czyste; i ogień na ołtarzu będzie się palił na nim, nie zgaśnie; i będzie kapłan palił na nim drwa każdego rana, i ułoży na nim ofiarę całopalną, i będzie palił na nim tłuszcz ofiar rzeźnych; ogień nieugaszony będzie się palił na ołtarzu, nie zgaśnie:
יְהִי רָצון מִלְּפָנֶיךָ ה' אֱלהֵינוּ וֵאלהֵי אֲבותֵינוּ שֶׁתְּרַחֵם עָלֵינוּ וְתִמְחָל לָנוּ עַל כָּל חַטּאתֵינוּ וּתְכַפֶּר לָנוּ עַל כָּל עֲונותֵינוּ וְתִסְלַח לָנוּ עַל כָּל פְּשָׁעֵינוּ וְתִבְנֶה בֵּית הַמִּקְדָּשׁ בִּמְהֵרָה בְיָמֵינוּ וְנַקְרִיב לְפָנֶיךָ קָרְבַּן הַתָּמִיד שֶׁיְּכַפֵּר בַּעֲדֵנוּ כְּמו שֶׁכָּתַבְתָּ עָלֵינוּ בְּתורָתֶךָ עַל יְדֵי משֶׁה עַבְדֶּךָ מִפִּי כְבודֶךָ כָּאָמוּר:
Niech będzie wolą Twoją, Wiekuisty, Boże nasz i Boże ojców naszych, abyś się zmiłował nad nami i przebaczył nam wszystkie grzechy nasze, odpokutował za wszystkie winy nasze, darował wszystkie wykroczenia nasze, i odbudował Świątynię Świętą szybko w dniach naszych, abyśmy mogli składać przed Tobą ofiarę ciągłą dla zadośćuczynienia za nas, jak napisałeś dla nas w Torze Twojej przez Mojżesza, sługę Twojego, z ust chwały Twojej, jak jest powiedziane:
וַיְדַבֵּר ה' אֶל משֶׁה לֵּאמר: צַו אֶת בְּנֵי יִשרָאֵל וְאָמַרְתָּ אֲלֵהֶם. אֶת קָרְבָּנִי לַחְמִי לְאִשַּׁי רֵיחַ נִיחחִי. תִּשְׁמְרוּ לְהַקְרִיב לִי בְּמועֲדו: וְאָמַרְתָּ לָהֶם. זֶה הָאִשֶּׁה אֲשֶׁר תַּקְרִיבוּ לה'. כְּבָשים בְּנֵי שָׁנָה תְמִימִים. שְׁנַיִם לַיּום עלָה תָמִיד: אֶת הַכֶּבֶש אֶחָד תַּעֲשה בַבּקֶר. וְאֵת הַכֶּבֶש הַשֵּׁנִי תַּעֲשה בֵּין הָעַרְבָּיִם: וַעֲשירִית הָאֵיפָה סלֶת לְמִנְחָה. בְּלוּלָה בְּשֶׁמֶן כָּתִית רְבִיעִת הַהִין: עלַת תָּמִיד הָעֲשיָה בְּהַר סִינַי. לְרֵיחַ נִיחחַ אִשֶּׁה לה': וְנִסְכּו רְבִיעִת הַהִין לַכֶּבֶש הָאֶחָד. בַּקּדֶשׁ הַסֵּךְ נֶסֶךְ שֵׁכָר לה': וְאֵת הַכֶּבֶש הַשֵּׁנִי תַּעֲשה בֵּין הָעַרְבָּיִם. כְּמִנְחַת הַבּקֶר וּכְנִסְכּו תַּעֲשה. אִשֵּׁה רֵיחַ נִיחחַ לה': וְשָׁחַט אתו עַל יֶרֶךְ הַמִּזְבֵּחַ צָפנָה לִפְנֵי ה'. וְזָרְקוּ בְּנֵי אַהֲרן הַכּהֲנִים אֶת דָּמו עַל הַמִּזְבֵּחַ סָבִיב:
I przemówił Wiekuisty do Mojżesza, mówiąc: Rozkaż synom Izraela i mów do nich: Ofiarę Moją, pokarm Mój na ofiary ogniowe, woń przyjemną dla Mnie, będziecie pilnować, aby Mi składać w czasie oznaczonym; i powiesz im: Oto ofiara ogniowa, którą będziecie składać Wiekuistemu: dwa baranki roczne bez skazy, jako ofiara ciągła każdego dnia; jednego baranka złożysz rano, a drugiego baranka złożysz o zmroku; i dziesiąta część efy mąki pszennej jako ofiara z pokarmów, zmieszana z czwartą częścią hinu oleju tłoczonego; jest to ofiara ciągła, ustanowiona na górze Synaj, jako woń przyjemna, ofiara ogniowa dla Wiekuistego; i libacja do niej ma być czwarta część hinu dla jednego baranka; w miejscu świętym będziesz wylewał libację z napoju mocnego dla Wiekuistego; i drugiego baranka złożysz o zmroku; jak ofiara z pokarmów poranna i jak jej libacja złożysz ją, jako ofiarę ogniową, woń przyjemną dla Wiekuistego; i zarżnie go po stronie północnej ołtarza przed Wiekuistym; i pokropią synowie Aarona, kapłani, krwią jego ołtarz dookoła:
יְהִי רָצון מִלְּפָנֶיךָ, ה' אֱלהֵינוּ וֵאלהֵי אֲבותֵינוּ, שֶׁתְּהֵא אֲמִירָה זוּ חֲשׁוּבָה וּמְקֻבֶּלֶת וּמְרֻצָּה לְפָנֶיךָ כְּאִלּוּ הִקְרַבְנוּ קָרְבַּן הַתָּמִיד בְּמועֲדו וּבִמְקומו וּכְהִלְכָתו:
Niech będzie wolą Twoją, Wiekuisty, Boże nasz i Boże ojców naszych, aby to odmawianie było poczytane, przyjęte i miłe przed Tobą, jakbyśmy złożyli ofiarę ciągłą w wyznaczonym czasie i miejscu i według jej prawa:
אַתָּה הוּא ה' אֱלהֵינוּ שֶׁהִקְטִירוּ אֲבותֵינוּ לְפָנֶיךָ אֶת קְטרֶת הַסַּמִּים בִּזְמַן שֶׁבֵּית הַמִּקְדָּשׁ הָיָה קַיָּם. כַּאֲשֶׁר צִוִּיתָ אותָם עַל יַד משֶׁה נְבִיאֶךָ כַּכָּתוּב בְּתורָתֶךָ: וַיּאמֶר ה' אֶל משֶׁה קַח לְךָ סַמִּים נָטָף וּשְׁחֵלֶת וְחֶלְבְּנָה סַמִּים וּלְבנָה זַכָּה בַּד בְּבַד יִהְיֶה: וְעָשיתָ אתָהּ קְטרֶת רקַח מַעֲשה רוקֵחַ מְמֻלָּח טָהור קדֶשׁ: וְשָׁחַקְתָּ מִמֶּנָּה הָדֵק וְנָתַתָּה מִמֶּנָּה לִפְנֵי הָעֵדֻת בְּאהֶל מועֵד אֲשֶׁר אִוָּעֵד לְךָ שָׁמָּה קדֶשׁ קָדָשִׁים תִּהְיֶה לָכֶם: וְנֶאֱמַר וְהִקְטִיר עָלָיו אַהֲרן קְטרֶת סַמִּים בַּבּקֶר בַּבּקֶר בְּהֵיטִיבו אֶת הַנֵּרות יַקְטִירֶנָּה: וּבְהַעֲלת אַהֲרן אֶת הַנֵּרות בֵּין הָעַרְבַּיִם יַקְטִירֶנָּה קְטרֶת תָּמִיד לִפְנֵי ה' לְדרתֵיכֶם:
Ty jesteś Wiekuistym, Bogiem naszym, przed którym ojcowie nasi palili kadzidło korzennych wonności, gdy Świątynia Święta stała, jak im nakazałeś przez Mojżesza, proroka Twojego, jak jest napisane w Torze Twojej: I rzekł Wiekuisty do Mojżesza: Weź sobie wonności, styraks i onycha, i galbanum, wonności z czystym kadzidłem; każdej po równej wadze; i uczynisz z tego kadzidło, mieszaninę, robotę aptekarza, słone, czyste i święte; i utrzesz część jego na proszek i położysz przed Świadectwem w Namiocie Spotkania, gdzie Ci się objawię; niechaj będzie dla was najświętsze; i jest powiedziane: I będzie palił Aaron na nim kadzidło wonności każdego rana; gdy będzie opatrywał lampy, będzie je palił; a gdy Aaron zapala lampy o zmroku, będzie je palił; kadzidło wieczne przed Wiekuistym przez wszystkie pokolenia wasze:
תָּנוּ רַבָּנָן פִּטּוּם הַקְּטרֶת כֵּיצַד שְׁלשׁ מֵאות וְשִׁשִּׁים וּשְׁמונָה מָנִים הָיוּ בָהּ. שְׁלשׁ מֵאות וְשִׁשִּׁים וַחֲמִשָּׁה כְּמִנְיַן יְמות הַחַמָּה. מָנֶה לְכָל יום. פְּרַס בְּשַׁחֲרִית וּפְרַס בֵּין הָעַרְבָּיִם. וּשְׁלשָׁה מָנִים יְתֵרִים שֶׁמֵּהֶם מַכְנִיס כּהֵן גָּדול מְלא חָפְנָיו בְּיום הַכִּפּוּרִים. וּמַחֲזִירָן לְמַכְתֶּשֶׁת בְּעֶרֶב יום הַכִּפּוּרִים. וְשׁוחֲקָן יָפֶה יָפֶה כְּדֵי שֶׁתְּהֵא דַקָּה מִן הַדַּקָּה: וְאַחַד עָשר סַמָּנִים הָיוּ בָהּ. וְאֵלּוּ הֵן: א הַצֳּרִי ב וְהַצִּפּרֶן ג הַחֶלְבְּנָה ד וְהַלְּבונָה מִשְׁקַל שִׁבְעִים שִׁבְעִים מָנֶה. ה מר ו וּקְצִיעָה ז שִׁבּלֶת נֵרְדְּ ח וְכַרְכּם מִשְׁקַל שִׁשָּׁה עָשר שִׁשָּׁה עָשר מָנֶה. ט הַקּשְׁטְ שְׁנֵים עָשר. י קִלּוּפָה שְׁלשָׁה. יא קִנָּמון תִּשְׁעָה.
Uczyli rabini: Jak sporządzano kadzidło? Trzysta sześćdziesiąt osiem maneh wchodziło w jego skład; trzysta sześćdziesiąt pięć odpowiadało dniom roku słonecznego, po jednej maneh na każdy dzień, pół rano i pół o zmroku; a trzy dodatkowe maneh, z których Arcykapłan brał garście na Dzień Pojednania; i zwracano je do moździerza w wigilię Dnia Pojednania i tłuczono bardzo drobno, żeby było subtelniejsze niż subtelne; i jedenaście korzeni było w nim, a oto one: 1) styraks, 2) onycha, 3) galbanum, 4) kadzidło, po siedemdziesiąt maneh każdego; 5) mirra, 6) kasja, 7) nard, 8) szafran, po szesnaście maneh każdego; 9) kostus, dwanaście maneh; 10) kora aromatyczna, trzy maneh; 11) cynamon, dziewięć maneh:
בּרִית כַּרְשִׁינָה תִּשְׁעָה קַבִּין. יֵין קַפְרִיסִין סְאִין תְּלָתָא וְקַבִּין תְּלָתָא. וְאִם לא מָצָא יֵין קַפְרִיסִין מֵבִיא חֲמַר חִוַּרְיָן עַתִּיק. מֶלַח סְדומִית רבַע מַעֲלֶה עָשָׁן כָּל שֶׁהוּא.
Sól sodomska, ćwierć; wino cypryjskie, trzy se i trzy kawy; a jeśli nie mógł znaleźć wina cypryjskiego, brał stare wino białe; sól sodomska, ćwierć; ziele powodujące wznoszenie się dymu, w dowolnej ilości:
רַבִּי נָתָן הַבַּבְלִי אומֵר אַף כִּפַּת הַיַּרְדֵּן כָּל שֶׁהוּא וְאִם נָתַן בָּהּ דְּבַשׁ פְּסָלָהּ. וְאִם חִסַּר אַחַת מִכָּל סַמָּנֶיהָ חַיָּב מִיתָה:
Rabbi Natan Babilończyk mówi: a także nieznaczna ilość żywicy jordańskiej; a jeśli ktoś dodał do niego miód, zdyskwalifikował je; a jeśli pominął jeden z korzeni jego, był winny śmierci:
רַבָּן שִׁמְעון בֶּן גַּמְלִיאֵל אומֵר הַצֳּרִי אֵינו אֶלָּא שרָף הַנּוטֵף מֵעֲצֵי הַקְּטָף. בּרִית כַּרְשִׁינָה שֶׁשָׁפִין בָּה אֶת הַצִּפּרֶן כְּדֵי שֶׁתְּהֵא נָאָה. יֵין קַפְרִיסִין שֶׁשׁורִין בּו אֶת הַצִּפּרֶן כְּדֵי שֶׁתְּהֵא עַזָּה. וַהֲלא מֵי רַגְלַיִם יָפִין לָהּ אֶלָּא שֶׁאֵין מַכְנִיסִין מֵי רַגְלַיִם בַּמִּקְדָּשׁ מִפְּנֵי הַכָּבוד:
Rabban Szymon ben Gamliel mówi: Styraks to nic innego jak żywica spływająca z drzew balsamowych; solą sodomską nacierano onychę, aby była piękna; winem cypryjskim moczono onychę, aby była ostra; czy uryna nie służyłaby temu dobrze? Lecz uryny nie wnosi się do Świątyni ze względu na godność:
תַּנְיָא רַבִּי נָתָן אומֵר כְּשֶׁהוּא שׁוחֵק אומֵר. הָדֵק הֵיטֵב הֵיטֵב הָדֵק. מִפְּנֵי שֶׁהַקּול יָפֶה לַבְּשמִים. פִּטְּמָהּ לַחֲצָאִין כְּשֵׁרָה. לִשְׁלִישׁ וְלִרְבִיעַ לא שָׁמַעְנוּ:
Uczono: Rabbi Natan mówi: W czasie tłuczenia mówił: Tłucz dobrze, dobrze tłucz, bo dźwięk jest dobry dla korzeni; jeśli sprządzano w połowie, było to ważne; w jednej trzeciej lub jednej czwartej, o tym nie słyszeliśmy:
אָמַר רַבִּי יְהוּדָה זֶה הַכְּלָל. אִם כְּמִדָּתָהּ כְּשֵׁרָה לַחֲצָאִין. וְאִם חִסַּר אַחַת מִכָּל סַמָּנֶיהָ חַיָּב מִיתָה:
Rabbi Jehuda powiedział: Oto ogólna zasada: jeśli zachowano właściwą miarę, jest ważne w połowie; a jeśli pominięto jeden z korzeni, winny był śmierci:
תַּנְיָא בַּר קַפָּרָא אומֵר. אַחַת לְשִׁשִּׁים או לְשִׁבְעִים שָׁנָה הָיְתָה בָאָה שֶׁל שִׁירַיִם לַחֲצָאִין:
Uczono: Bar Kappara mówi: Raz na sześćdziesiąt lub siedemdziesiąt lat resztki zbierały się do połowy:
וְעוד תָּנֵי בַּר קַפָּרָא אִלּוּ הָיָה נותֵן בָּהּ קורְטוב שֶׁל דְּבַשׁ אֵין אָדָם יָכול לַעֲמד מִפְּנֵי רֵיחָהּ. וְלָמָה אֵין מְעָרְבִין בָּהּ דְּבַשׁ. מִפְּנֵי שֶׁהַתּורָה אָמְרָה כִּי כָל שאר וְכָל דְּבַשׁ לא תַקְטִירוּ מִמֶּנּוּ אִשֶּׁה לה':
I Bar Kappara uczył dalej: Jeśli dodano do niego choćby niewielką ilość miodu, żaden człowiek nie mógłby znieść jego zapachu; a dlaczego nie mieszano do niego miodu? Bo Tora mówi: Żadnego kwasu ani żadnego miodu nie będziecie palić jako ofiary ogniowej dla Wiekuistego:
ג”פ ה' צְבָאות עִמָּנוּ מִשגָּב לָנוּ אֱלהֵי יַעֲקב סֶלָה: ג”פ ה' צְבָאות אַשְׁרֵי אָדָם בּוטֵחַ בָּךְ: ג”פ ה' הושִׁיעָה הַמֶּלֶךְ יַעֲנֵנוּ בְיום קָרְאֵנוּ: אַתָּה סֵתֶר לִי מִצַּר תִּצְּרֵנִי רָנֵּי פַלֵּט תְּסובְבֵנִי סֶלָה: וְעָרְבָה לה' מִנְחַת יְהוּדָה וִירוּשָׁלָיִם כִּימֵי עולָם וּכְשָׁנִים קַדְמונִיּות:
Trzy razy: Wiekuisty Zastępów jest z nami; Bogiem Jakuba jest twierdza nasza, Sela; trzy razy: Wiekuisty Zastępów, szczęśliwy człowiek, który Ci ufa; trzy razy: Wiekuisty, zbaw; niech Król odpowie nam w dniu, gdy wołamy; Ty jesteś schronieniem moim; Ty mnie strzeżesz od ucisku; radością wybawienia otaczasz mnie, Sela; i niech będzie miła Wiekuistemu ofiara Judy i Jeruzalemu, jak w dawnych dniach i jak w dawniejszych latach:
אַבַּיֵּי הֲוָה מְסַדֵּר סֵדֶר הַמַּעֲרָכָה מִשְּׁמָא דִּגְמָרָא וְאַלִּבָּא דְאַבָּא שָׁאוּל. מַעֲרָכָה גְדולָה קודֶמֶת לְמַעֲרָכָה שְׁנִיָּה שֶׁל קְטרֶת. וּמַעֲרָכָה שְׁנִיָּה שֶׁל קְטרֶת קודֶמֶת לְסִדּוּר שְׁנֵי גִזְרֵי עֵצִים. וְסִדּוּר שְׁנֵי גִזְרֵי עֵצִים קודֵם לְדִשּׁוּן מִזְבֵּחַ הַפְּנִימִי. וְדִשּׁוּן מִזְבֵּחַ הַפְּנִימִי קודֵם לַהֲטָבַת חָמֵשׁ נֵרות. וַהֲטָבַת חָמֵשׁ נֵרות קודֶמֶת לְדַם הַתָּמִיד. וְדַם הַתָּמִיד קודֵם לַהֲטָבַת שְׁתֵּי נֵרות. וַהֲטָבַת שְׁתֵּי נֵרות קודֶמֶת לִקְטרֶת. וּקְטרֶת קודֶמֶת לְאֵבָרִים. וְאֵבָרִים לְמִנְחָה. וּמִנְחָה לַחֲבִתִּין. וַחֲבִתִּין לִנְסָכִין. וּנְסָכִין לְמוּסָפִין. וּמוּסָפִין לְבָזִיכִין. וּבָזִיכִין קודְמִין לְתָמִיד שֶׁל בֵּין הָעַרְבָּיִם. שֶׁנֶּאֱמַר. וְעָרַךְ עָלֶיהָ הָעלָה וְהִקְטִיר עָלֶיהָ חֶלְבֵי הַשְּׁלָמִים. עָלֶיהָ הַשְׁלֵם כָּל הַקָּרְבָּנות כֻּלָּם:
Abaje ułożył porządek służby według tradycji i według Abba Szaula: Wielki stos drwa poprzedza drugi stos dla kadzidła; drugi stos dla kadzidła poprzedza ułożenie dwóch polan; ułożenie dwóch polan poprzedza usunięcie popiołu z ołtarza wewnętrznego; usunięcie popiołu z ołtarza wewnętrznego poprzedza opatrzenie pięciu lamp; opatrzenie pięciu lamp poprzedza krew ofiary ciągłej; krew ofiary ciągłej poprzedza opatrzenie dwóch lamp; opatrzenie dwóch lamp poprzedza kadzidło; kadzidło poprzedza części ofiary; części ofiary poprzedzają ofiarę z pokarmów; ofiara z pokarmów poprzedza ciasta z patelni; ciasta z patelni poprzedzają libacje; libacje poprzedzają ofiary dodatkowe; ofiary dodatkowe poprzedzają miednice; miednice poprzedzają ofiarę ciągłą wieczorną; jak jest powiedziane: I ułoży na nim ofiarę całopalną, i będzie palił na nim tłuszcz ofiar rzeźnych; na nim, dopełnij wszystkich ofiar w całości:
אָנָּא בְּכחַ גְּדֻלַּת יְמִינְךָ תַּתִּיר צְרוּרָה: קַבֵּל רִנַּת עַמְּךָ שגְּבֵנוּ טַהֲרֵנוּ נורָא: נָא גִבּור דּורְשֵׁי יִחוּדְךָ כְּבָבַת שָׁמְרֵם: בָּרְכֵם, טַהֲרֵם, רַחֲמֵם, צִדְקָתְךָ תָּמִיד גָּמְלֵם: חֲסִין קָדושׁ בְּרוב טוּבְךָ נַהֵל עֲדָתֶךָ: יָחִיד גֵּאֶה לְעַמְּךָ פְּנֵה זוכְרֵי קְדֻשָּׁתֶךָ: שַׁוְעָתֵנוּ קַבֵּל וּשְׁמַע צַעֲקָתֵנוּ יודֵעַ תַּעֲלוּמות: בָּרוּךְ שֵׁם כְּבוד מַלְכוּתו לְעולָם וָעֶד:
Prosimy, mocą wielkości prawicy Twojej, uwolnij więzionych; przyjmij śpiew ludu Twojego, wywyższ nas, oczyść nas, Straszliwy; prosimy, Mocny, ci, którzy szukają jedności Twojej, strzeż ich jak źrenicę oka; błogosław ich, oczyść ich, miej nad nimi litość, niechaj sprawiedliwość Twoja zawsze im nagradza; Mocny i Święty, w obfitej dobroci Twojej prowadź zgromadzenie Twoje; Jedyny i Wywyższony, zwróć się do ludu Twojego, który wspomina świętość Twoją; przyjmij prośbę naszą i wysłuchaj wołania naszego, Znawco skrytości; Niech będzie błogosławione imię chwały królestwa Jego na wieki wieków:
ביו"ט אין אומרים את התחינה שלאחר סדר הקרבנות:
W święto nie mówi się błagania po porządku ofiar:
רִבּון הָעולָמִים. אַתָּה צִוִּיתָנוּ לְהַקְרִיב קָרְבַּן הַתָּמִיד בְּמועֲדו וְלִהְיות כּהֲנִים בַּעֲבודָתָם וּלְוִיִּם בְּדוּכָנָם וְיִשרָאֵל בְּמַעֲמָדָם. וְעַתָּה בַּעֲונותֵינוּ חָרֵב בֵּית הַמִּקְדָּשׁ וּבָטֵל הַתָּמִיד. וְאֵין לָנוּ לא כהֵן בַּעֲבודָתו וְלא לֵוִי בְּדוּכָנו וְלא יִשרָאֵל בְּמַעֲמָדו. לָכֵן יְהִי רָצון מִלְּפָנֶיךָ. ה' אֱלהֵינוּ וֵאלהֵי אֲבותֵינוּ שֶׁיְּהֵא שיחַ שפְתותֵינוּ חָשׁוּב וּמְקֻבָּל וּמְרֻצֶּה לְפָנֶיךָ כְּאִלּוּ הִקְרַבְנוּ קָרְבַּן הַתָּמִיד בְּמועֲדו וְעָמַדְנוּ עַל מַעֲמָדו:
Panie światów, Tyś nam nakazał składać ofiarę ciągłą w czasie wyznaczonym, kapłanom ich służbę, Lewitom na ich stanowiskach, a Izraelowi na ich miejscach; a teraz, z powodu grzechów naszych, Świątynia Święta jest zburzona i ofiara ciągła ustała; i nie mamy kapłana przy jego służbie, ani Lewity na jego stanowisku, ani Izraela na jego miejscu; dlatego niech będzie wolą Twoją, Wiekuisty, Boże nasz i Boże ojców naszych, aby słowa ust naszych były poczytane, przyjęte i miłe przed Tobą, jakbyśmy złożyli ofiarę ciągłą w wyznaczonym czasie i stanęli na jej miejscu:
לר”ח:
Na Rosz Chodesz:
וּבְרָאשֵׁי חָדְשֵׁיכֶם תַּקְרִיבוּ עלָה לה', פָּרִים בְּנֵי בָקָר שְׁנַיִם וְאַיִל אֶחָד, כְּבָשים בְּנֵי שָׁנָה שִׁבְעָה תְּמִימִים: וּשְׁלשָׁה עֶשרנִים סלֶת מִנְחָה בְּלוּלָה בַשֶּׁמֶן לַפָּר הָאֶחָד, וּשְׁנֵי עֶשרנִים סלֶת מִנְחָה בְּלוּלָה בַשֶּׁמֶן לָאַיִל הָאֶחָד: וְעִשּרן עִשּרון סלֶת מִנְחָה בְּלוּלָה בַשֶּׁמֶן לַכֶּבֶש הָאֶחָד, עלָה רֵיחַ נִיחחַ אִשֶּׁה לה': וְנִסְכֵּיהֶם, חֲצִי הַהִין יִהְיֶה לַפָּר, וּשְׁלִישִׁת הַהִין לָאַיִל, וּרְבִיעִת הַהִין לַכֶּבֶש יָיִן, זאת עלַת חדֶשׁ בְּחָדְשׁו לְחָדְשֵׁי הַשָּׁנָה: וּשעִיר עִזִּים אֶחָד לְחַטָּאת לה', עַל עלַת הַתָּמִיד יֵעָשה וְנִסְכּו:
Na początki miesięcy waszych złożycie ofiarę całopalną Wiekuistemu: dwa cielce, jednego barana, siedem baranków rocznych bez skazy; i trzy dziesiąte efy mąki pszennej jako ofiarę z pokarmów, zmieszaną z olejem, dla każdego cielca; i dwie dziesiąte efy mąki pszennej jako ofiarę z pokarmów, zmieszaną z olejem, dla jednego barana; i jedna dziesiąta efy mąki pszennej jako ofiarę z pokarmów, zmieszaną z olejem, dla każdego baranka; całopalna ofiara o wonności przyjemnej, ofiara ogniowa dla Wiekuistego; i libacje do nich mają być: pół hinu wina dla cielca, trzecia część hinu dla barana i czwarta część hinu dla każdego baranka; taka jest ofiara całopalna na każdy miesiąc przez wszystkie miesiące roku; i jeden kozioł jako ofiara za grzech dla Wiekuistego, złożony oprócz nieustannej ofiary całopalnej i jej libacji:
אֵיזֶהוּ מְקומָן שֶׁל זְבָחִים. קָדְשֵׁי קָדָשִׁים שְׁחִיטָתָן בַּצָּפון. פָּר וְשעִיר שֶׁל יום הַכִּפּוּרִים שְׁחִיטָתָן בַּצָּפון וְקִבּוּל דָּמָן בִּכְלִי שָׁרֵת בַּצָּפון וְדָמָן טָעוּן הַזָּיָה עַל בֵּין הַבַּדִּים וְעַל הַפָּרכֶת וְעַל מִזְבַּח הַזָּהָב. מַתָּנָה אַחַת מֵהֶן מְעַכָּבֶת. שְׁיָרֵי הַדָּם הָיָה שׁופֵךְ עַל יְסוד מַעֲרָבִי שֶׁל מִזְבֵּחַ הַחִיצון אִם לא נָתַן לא עִכֵּב:
Jakie jest miejsce ofiar? Ofiary najświętsze, zarzynanie ich jest na północy; cielec i kozioł Dnia Pojednania, zarzynanie ich jest na północy, a zebranie ich krwi w naczyniu kultowym jest na północy, i krew ich wymaga kropienia między drążkami, na zasłonie i na złotym ołtarzu; pominięcie jednego z tych kropieniu unieważnia je; resztę krwi wylewał na zachodnia podstawę ołtarza zewnętrznego; jeśli nie wylał, nie unieważniało to:
פָּרִים הַנִּשרָפִים וּשעִירִים הַנִּשרָפִים. שְׁחִיטָתָן בַּצָּפון וְקִבּוּל דָּמָן בִּכְלִי שָׁרֵת בַּצָּפון וְדָמָן טָעוּן הַזָּיָה עַל הַפָּרכֶת וְעַל מִזְבַּח הַזָּהָב. מַתָּנָה אַחַת מֵהֶן מְעַכָּבֶת. שְׁיָרֵי הַדָּם הָיָה שׁופֵךְ עַל יְסוד מַעֲרָבִי שֶׁל מִזְבֵּחַ הַחִיצון. אִם לא נָתַן לא עִכֵּב. אֵלּוּ וָאֵלּוּ נִשרָפִין בְּבֵית הַדָּשֶׁן:
Cielce spalane i kozły spalane, zarzynanie ich jest na północy, i zebranie ich krwi w naczyniu kultowym jest na północy, i krew ich wymaga kropienia na zasłonie i na złotym ołtarzu; pominięcie jednego z tych kropieniu unieważnia je; resztę krwi wylewał na zachodnia podstawę ołtarza zewnętrznego; jeśli nie wylał, nie unieważniało to; obydwa te i tamte są spalane w miejscu popiołów:
חַטּאת הַצִּבּוּר וְהַיָּחִיד. אֵלּוּ הֵן חַטּאת הַצִּבּוּר. שעִירֵי רָאשֵׁי חֳדָשִׁים וְשֶׁל מועֲדות שְׁחִיטָתָן בַּצָּפון וְקִבּוּל דָּמָן בִּכְלִי שָׁרֵת בַּצָּפון וְדָמָן טָעוּן אַרְבַּע מַתָּנות עַל אַרְבַּע קְרָנות. כֵּיצַד. עָלָה בַכֶּבֶשׁ וּפָנָה לַסּובֵב וּבָא לו לְקֶרֶן דְּרומִית מִזְרָחִית. מִזְרָחִית צְפונִית. צְפונִית מַעֲרָבִית. מַעֲרָבִית דְּרומִית. שְׁיָרֵי הַדָּם הָיָה שׁופֵךְ עַל יְסוד דְּרומִי. וְנֶאֱכָלִין לִפְנִים מִן הַקְּלָעִים. לְזִכְרֵי כְהֻנָּה. בְּכָל מַאֲכָל. לְיום וָלַיְלָה עַד חֲצות:
Ofiary za grzech społeczności i jednostki, oto ofiary za grzech społeczności: kozły Rosz Chodesz i świąt; zarzynanie ich jest na północy, i zebranie ich krwi w naczyniu kultowym jest na północy, i krew ich wymaga czterech kropieniu na czterech rogach; jak to? Wchodził na podjazd i obracał się na otaczający gzyms, i przychodził do narożnika południowo-wschodniego, północno-wschodniego, północno-zachodniego, południowo-zachodniego; resztę krwi wylewał na podstawę południową; i są spożywane wewnątrz zasłon przez kapłanów płci męskiej, w każdej postaci, przez dzień i noc aż do północy:
הָעולָה קדֶשׁ קָדָשִׁים. שְׁחִיטָתָהּ בַּצָּפון וְקִבּוּל דָּמָהּ בִּכְלִי שָׁרֵת בַּצָּפון. וְדָמָהּ טָעוּן שְׁתֵּי מַתָּנות שֶׁהֵן אַרְבַּע. וּטְעוּנָה הֶפְשֵׁט וְנִתּוּחַ וְכָלִיל לָאִשִּׁים:
Ofiara całopalna jest najświętsza; zarzynanie jej jest na północy, i zebranie jej krwi w naczyniu kultowym jest na północy, i krew jej wymaga dwóch kropieniu stanowiących cztery; i wymaga odarcia ze skóry, podziału i całkowitego spalenia:
זִבְחֵי שַׁלְמֵי צִבּוּר וַאֲשָׁמות. אֵלּוּ הֵן אֲשָׁמות. אֲשַׁם גְּזֵלות. אֲשַׁם מְעִילות. אֲשַׁם שִׁפְחָה חֲרוּפָה. אֲשַׁם נָזִיר. אֲשַׁם מְצרָע. אָשָׁם תָּלוּי. שְׁחִיטָתָן בַּצָּפון וְקִבּוּל דָּמָן בִּכְלִי שָׁרֵת בַּצָּפון. וְדָמָן טָעוּן שְׁתֵּי מַתָּנות שֶׁהֵן אַרְבַּע. וְנֶאֱכָלִין לִפְנִים מִן הַקְּלָעִים. לְזִכְרֵי כְהֻנָּה. בְּכָל מַאֲכָל. לְיום וָלַיְלָה עַד חֲצות: הַתּודָה וְאֵיל נָזִיר קָדָשִׁים קַלִּים. שְׁחִיטָתָן בְּכָל מָקום בָּעֲזָרָה. וְדָמָן טָעוּן שְׁתֵּי מַתָּנות שֶׁהֵן אַרְבַּע. וְנֶאֱכָלִין בְּכָל הָעִיר. לְכָל אָדָם. בְּכָל מַאֲכָל. לְיום וָלַיְלָה עַד חֲצות: הַמּוּרָם מֵהֶם כַּיּוצֵא בָהֶם. אֶלָּא שֶׁהַמּוּרָם נֶאֱכָל לַכּהֲנִים לִנְשֵׁיהֶם וְלִבְנֵיהֶם וּלְעַבְדֵיהֶם:
Ofiary rzeźne społeczności i ofiary za winę, oto ofiary za winę: ofiara za winę rabunku, ofiara za winę z powodu profanacji rzeczy świętych, ofiara za winę za oblubienicę służebną, ofiara za winę nazireusza, ofiara za winę trędowatego, ofiara za winę warunkową; zarzynanie ich jest na północy, i zebranie ich krwi w naczyniu kultowym jest na północy, i krew ich wymaga dwóch kropieniu stanowiących cztery; i są spożywane wewnątrz zasłon przez kapłanów płci męskiej, w każdej postaci, przez dzień i noc aż do północy; ofiara dziękczynna i baran nazireusza są mniejsze święte; zarzynanie ich może być wszędzie na dziedzińcu, i krew ich wymaga dwóch kropieniu stanowiących cztery; i są spożywane w całym mieście przez każdego, w każdej postaci, przez dzień i noc aż do północy; to, co jest od nich oddzielone, jest jak one, z tym że to, co jest oddzielone, spożywają kapłani, ich żony, ich dzieci i ich słudzy:
שְׁלָמִים קָדָשִׁים קַלִּים. שְׁחִיטָתָן בְּכָל מָקום בָּעֲזָרָה. וְדָמָן טָעוּן שְׁתֵּי מַתָּנות שֶׁהֵן אַרְבַּע. וְנֶאֱכָלִין בְּכָל הָעִיר. לְכָל אָדָם. בְּכָל מַאֲכָל. לִשְׁנֵי יָמִים וְלַיְלָה אֶחָד: הַמּוּרָם מֵהֶם כַּיּוצֵא בָהֶם. אֶלָּא שֶׁהַמּוּרָם נֶאֱכָל לַכּהֲנִים לִנְשֵׁיהֶם וְלִבְנֵיהֶם וּלְעַבְדֵיהֶם:
Ofiary rzeźne są mniejsze święte; zarzynanie ich może być wszędzie na dziedzińcu, i krew ich wymaga dwóch kropieniu stanowiących cztery; i są spożywane w całym mieście przez każdego, w każdej postaci, przez dwa dni i jedną noc; to, co jest od nich oddzielone, jest jak one, z tym że to, co jest oddzielone, spożywają kapłani, ich żony, ich dzieci i ich słudzy:
הַבְּכור וְהַמַּעֲשר וְהַפֶּסַח קָדָשִׁים קַלִּים. שְׁחִיטָתָן בְּכָל מָקום בָּעֲזָרָה. וְדָמָן טָעוּן מַתָּנָה אֶחָת. וּבִלְבָד שֶׁיִּתֵּן כְּנֶגֶד הַיְסוד. שִׁנָּה בַאֲכִילָתָן. הַבְּכור נֶאֱכָל לַכּהֲנִים. וְהַמַּעֲשר לְכָל אָדָם. וְנֶאֱכָלִין בְּכָל הָעִיר. בְּכָל מַאֲכָל. לִשְׁנֵי יָמִים וְלַיְלָה אֶחָד: הַפֶּסַח אֵינו נֶאֱכָל אֶלָּא בַלַּיְלָה. וְאֵינו נֶאֱכָל אֶלָּא עַד חֲצות. וְאֵינו נֶאֱכָל אֶלָּא לִמְנוּיָיו. וְאֵינו נֶאֱכָל אֶלָּא צָלִי:
Pierworodne, dziesięcina i ofiara pesachowa są mniejsze święte; zarzynanie ich może być wszędzie na dziedzińcu, i krew ich wymaga jednego kropienia, byle umieszczonego naprzeciw podstawy; różni się sposób ich spożywania: pierworodne spożywane są przez kapłanów, a dziesięcina przez każdego, i są spożywane w całym mieście, w każdej postaci, przez dwa dni i jedną noc; ofiara pesachowa jest spożywana tylko nocą, i tylko do północy, i tylko przez tych, dla których jest zarejestrowana, i tylko pieczona:
רַבִּי יִשְׁמָעֵאל אומֵר. בִּשְׁלשׁ עֶשרֵה מִדּות הַתּורָה נִדְרֶשֶׁת:
Rabbi Jiszmael mówi: Tora jest wykładana trzynastoma zasadami:
א מִקַּל וָחמֶר.
1) Z wnioskowania od mniejszego do większego.
ב וּמִגְּזֵרָה שָׁוָה.
2) Z analogii słownej.
ג מִבִּנְיַן אָב מִכָּתוּב אֶחָד. וּמִבִּנְיַן אָב מִשְּׁנֵי כְתוּבִים.
3) Ze wzoru wyprowadzonego z jednego wersetu i ze wzoru wyprowadzonego z dwóch wersetów.
ד מִכְּלָל וּפְרָט.
4) Z ogólnego stwierdzenia, po którym następuje szczegółowe określenie.
ה וּמִפְּרָט וּכְלָל.
5) Ze szczegółowego określenia, po którym następuje ogólne stwierdzenie.
ו כְּלָל וּפְרָט וּכְלָל. אִי אַתָּה דָן אֶלָּא כְּעֵין הַפְּרָט.
6) Ogólne stwierdzenie, szczegółowe określenie i ogólne stwierdzenie: możesz wywnioskować tylko to, co podobne do szczegółowego określenia.
ז מִכְּלָל שֶׁהוּא צָרִיךְ לִפְרָט. וּמִפְּרָט שֶׁהוּא צָרִיךְ לִכְלָל.
7) Z ogólnego stwierdzenia, które wymaga szczegółowego określenia, i ze szczegółowego określenia, które wymaga ogólnego stwierdzenia.
ח כָּל דָּבָר שֶׁהָיָה בִּכְלָל וְיָצָא מִן הַכְּלָל לְלַמֵּד. לא לְלַמֵּד עַל עַצְמו יָצָא. אֶלָּא לְלַמֵּד עַל הַכְּלָל כֻּלּו יָצָא.
8) Cokolwiek było zawarte w kategorii ogólnej i zostało wyodrębnione, aby czegoś nauczyć, zostało wyodrębnione nie po to, by uczyć jedynie o sobie samym, ale by uczyć o całej kategorii ogólnej.
ט כָּל דָּבָר שֶׁהָיָה בִּכְלָל וְיָצָא לִטְעון טעַן אֶחָד שֶׁהוּא כְעִנְיָנו. יָצָא לְהָקֵל וְלא לְהַחֲמִיר.
9) Cokolwiek było zawarte w kategorii ogólnej i zostało wyodrębnione, aby odnieść się do jednej sprawy w jej własnej kategorii, zostało wyodrębnione, by ulżyć, a nie by zaostrzyć.
י כָּל דָּבָר שֶׁהָיָה בִּכְלָל וְיָצָא לִטְעון טעַן אַחֵר שֶׁלּא כְעִנְיָנו. יָצָא לְהָקֵל וּלְהַחֲמִיר.
10) Cokolwiek było zawarte w kategorii ogólnej i zostało wyodrębnione, aby odnieść się do innej sprawy, nie należącej do jej własnej kategorii, zostało wyodrębnione zarówno by ulżyć, jak i by zaostrzyć.
יא כָּל דָּבָר שֶׁהָיָה בִּכְלָל וְיָצָא לִדּון בַּדָּבָר הֶחָדָשׁ. אִי אַתָּה יָכול לְהַחֲזִירו לִכְלָלו עַד שֶׁיַּחֲזִירֶנּוּ הַכָּתוּב לִכְלָלו בְּפֵרוּשׁ.
11) Cokolwiek było zawarte w kategorii ogólnej i zostało wyodrębnione, by być traktowane jako nowa kwestia, nie można go przywrócić do kategorii ogólnej, chyba że werset wprost je do niej przywraca.
יב דָּבָר הַלָּמֵד מֵעִנְיָנו. וְדָבָר הַלָּמֵד מִסּופו.
12) Sprawa wyprowadzona z kontekstu i sprawa wyprowadzona z jej zakończenia.
יג וְכֵן נ"א וְכַאן שְׁנֵי כְתוּבִים הַמַּכְחִישִׁים זֶה אֶת זֶה. עַד שֶׁיָּבוא הַכָּתוּב הַשְּׁלִישִׁי וְיַכְרִיעַ בֵּינֵיהֶם:
13) I podobnie, tu i tam, dwa wersety, które sobie przeczą, dopóki nie nadejdzie trzeci werset i nie rozstrzygnie między nimi:
יְהִי רָצון מִלְּפָנֶיךָ ה' אֱלהֵינוּ וֵאלהֵי אֲבותֵינוּ שֶׁיִּבָּנֶה בֵּית הַמִּקְדָּשׁ בִּמְהֵרָה בְיָמֵינוּ. וְתֵן חֶלְקֵנוּ בְּתורָתֶךָ: וְשָׁם נַעֲבָדְךָ בְּיִרְאָה כִּימֵי עולָם וּכְשָׁנִים קַדְמונִיּות:
Niech będzie wolą Twoją, Wiekuisty, Boże nasz i Boże ojców naszych, aby Świątynia Święta była odbudowana szybko w dniach naszych, i daj nam udział w Torze Twojej; i tam będziemy Ci służyć z bojaźnią jak w dawnych dniach i jak w dawniejszych latach:
יִתְגַּדַּל וְיִתְקַדַּשׁ שְׁמֵהּ רַבָּא. [אמן]
Niech będzie imię Jego wielkie uwielbione i uświęcone; [Amen]
בְּעָלְמָא דִּי בְרָא כִרְעוּתֵהּ וְיַמְלִיךְ מַלְכוּתֵהּ בְּחַיֵּיכוֹן וּבְיוֹמֵיכוֹן וּבְחַיֵּי דְכָל בֵּית יִשְׂרָאֵל בַּעֲגָלָא וּבִזְמַן קָרִיב, וְאִמְרוּ אָמֵן.
Na świecie, który stworzył zgodnie z wolą Swoją, i niech ustanowi królestwo Swoje za waszego życia i za waszych dni, i za życia całego domu Izraela, szybko i niebawem; i powiedzcie, Amen.
[אמן, יְהֵא שְׁמֵהּ רַבָּא מְבָרַךְ לְעָלַם וּלְעָלְמֵי עָלְמַיָּא]
[Amen, niech będzie błogosławione imię Jego wielkie na wieki i na zawsze]
יְהֵא שְׁמֵהּ רַבָּא מְבָרַךְ לְעָלַם וּלְעָלְמֵי עָלְמַיָּא: יִתְבָּרַךְ וְיִשְׁתַּבַּח וְיִתְפָּאַר וְיִתְרוֹמַם וְיִתְנַשֵּׂא וְיִתְהַדָּר וְיִתְעַלֶּה וְיִתְהַלָּל שְׁמֵהּ דְּקֻדְשָׁא. בְּרִיךְ הוּא. בריך הוא. [אמן]
Niech będzie błogosławione imię Jego wielkie na wieki i na zawsze; niech będzie błogosławione, wychwalane, wysławiane, wywyższone, wynoszone, czczone, wzniesione i opiewane imię Świętego, niech będzie błogosławiony; Niech będzie błogosławiony; [Amen]
לְעֵלָּא מִן כָּל בִּרְכָתָא וְשִׁירָתָא תֻּשְׁבְּחָתָא וְנֶחֱמָתָא דַּאֲמִירָן בְּעָלְמָא. וְאִמְרוּ אָמֵן. [אמן]
Ponad wszelkie błogosławieństwa i hymny, chwały i pociechy wypowiadane na świecie; i powiedzcie, Amen; [Amen]
עַל יִשְׂרָאֵל וְעַל רַבָּנָן. וְעַל תַּלְמִידֵיהוֹן וְעַל כָּל תַּלְמִידֵי תַלְמִידֵיהוֹן. וְעַל כָּל מַאן דְּעָסְקִין בְּאוֹרַיְתָא. דִּי בְאַתְרָא קַדִּישָׁא הָדֵין וְדִי בְכָל אֲתַר וַאֲתַר. יְהֵא לְהוֹן וּלְכוֹן שְׁלָמָא רַבָּא חִנָּא וְחִסְדָּא וְרַחֲמִין וְחַיִּין אֲרִיכִין וּמְזוֹנֵי רְוִיחֵי וּפֻרְקָנָא מִן קֳדָם אֲבוּהוֹן דְּבִשְׁמַיָּא וְאַרְעָא וְאִמְרוּ אָמֵן. [אמן]
Dla Izraela i dla rabinów, i dla ich uczniów, i dla wszystkich uczniów ich uczniów, i dla wszystkich zajmujących się nauką Tory, czy to w tym świętym miejscu, czy w jakimkolwiek miejscu; niech dla nich i dla was będzie obfity pokój, łaska, dobroć, miłosierdzie, długie życie, obfite utrzymanie i odkupienie od Ojca ich w niebie i ziemi; i powiedzcie, Amen; [Amen]
יְהֵא שְׁלָמָא רַבָּא מִן שְׁמַיָּא וְחַיִּים עָלֵינוּ וְעַל כָּל יִשְׂרָאֵל. וְאִמְרוּ אָמֵן. [אמן]
Niech będzie obfity pokój z nieba i życie nad nami i nad całym Izraelem; i powiedzcie, Amen; [Amen]
עוֹשֶׂה שָׁלוֹם בִּמְרוֹמָיו הוּא יַעֲשֶׂה שָׁלוֹם עָלֵינוּ וְעַל כָּל יִשְׂרָאֵל וְאִמְרוּ אָמֵן. [אמן]
Ten, który czyni pokój na wysokościach Swoich, niech uczyni pokój nad nami i nad całym Izraelem; i powiedzcie, Amen; [Amen]