برکات هَفطارا: پیش و پس از خواندن نبوّی

هَفطارا بخشی از کتب انبیا (نِویئیم) است که پس از خواندن تورات در شبات، اعیاد و روزهای روزه خوانده می‌شود. کلمه «هَفطارا» به معنای «پایان» یا «مرخصی» است. بخش هَفطارا معمولاً ارتباط موضوعی با پاراشای هفته دارد. این سنت حداقل ۲۰۰۰ ساله است و احتمالاً از زمانی سرچشمه می‌گیرد که خواندن عمومی تورات ممنوع بود.

پیش از خواندن هَفطارا، یک برکت خوانده می‌شود: «بروک آتا آدونای، اِلوهینو مِلِخ هَعولام، اَشِر بَخَر بِنویئیم طوویم وِرَتصا بِدیوریهِم شِنِئِمرو بِاِمِت. بروک آتا آدونای، هَبوخِر بَتورا وبِموشه عَودو وبییسرائل عَمو وبینویئی هَاِمِت وِهَتصِدِق.» این برکت خاستگاه الهی تعالیم نبوّی را تصدیق می‌کند.

پس از هَفطارا، چهار برکت خوانده می‌شود: ۱) ستایش خداوند برای وفاداری و حقیقت کلامش. ۲) درخواست رحمت برای صیهون و اورشلیم. ۳) درخواست آمدن اِلیاهو و سلطنت داوودی. ۴) سپاسگزاری از خداوند برای قدوسیت شبات (در شبات) یا عید (در اعیاد). در شباتی که بر عید مصادف شود، هر دو در برکت پایانی ذکر می‌شوند.

هَفطارا توسط کسی خوانده می‌شود که برای «مَفطیر» — آخرین عَلیا تورات — فراخوانده شده است. مَفطیر بخش کوتاهی (معمولاً تکرار آخرین آیات پاراشا) را می‌خواند، سپس هَفطارا را با برکاتش تلاوت می‌کند. طبق بسیاری از رسوم، نابالغ نیز می‌تواند هَفطارا را بخواند. هَفطارا به طور سنتی با نغمه‌ای خاص (طَعَمیم) متفاوت از نغمه تورات خوانده می‌شود.

شبات‌های خاصی هَفطاراهای ویژه‌ای دارند که جایگزین هَفطارای معمول می‌شوند: «سه عذاب» پیش از تیشعا بِاَو، «هفت تسلی» پس از تیشعا بِاَو، و هَفطاراهای ویژه برای اعیاد و مناسبت‌هایی مانند شبات هَگادول، شبات شووا و شبات حَنوکا. هنگامی که دو یا چند مناسبت همزمان شوند، قواعدی درباره تقدم هَفطارا وجود دارد.

برای آمادگی بَر/بَت میتصوا، یادگیری هَفطارا اغلب محور اصلی است. این شامل یادگیری متن، طَعَمیم (نغمه) و برکات می‌شود. منابع و ضبط‌های بسیاری برای کمک به یادگیری آهنگ منحصربه‌فرد در دسترس است. اپلیکیشن Am Hazak شامل متون و برکات هَفطارا برای کمک به آمادگی و همراهی در مراسم است.