راهنمای بِراخوت روزانه: برکات یهودی برای هر مناسبت

بِراخوت (برکات) ستایش‌هایی هستند خطاب به خداوند که در طول روز خوانده می‌شوند. آن‌ها معمولاً با «بروک آتا آدونای» (متبارک هستی، ای خداوند) آغاز می‌شوند. حکیمان آموزش می‌دهند که باید روزانه ۱۰۰ برکت بگوییم. بِراخوت فعالیت‌های عادی را به لحظات معنوی ارتقا می‌دهند و به ما کمک می‌کنند حضور خداوند را در هر کاری که انجام می‌دهیم تشخیص دهیم.

غذاهای مختلف برکات متفاوتی نیاز دارند: ۱) هَموتصی — بر نان. ۲) مِزونوت — بر فرآورده‌های غلات (کیک، بیسکویت، پاستا). ۳) هَگِفِن — بر شراب یا آب انگور. ۴) هَعِتص — بر میوه‌های درختی. ۵) هَآداما — بر سبزیجات و محصولات زمینی. ۶) شِهَکُل — بر گوشت، ماهی، لبنیات، آب و هر چیزی که در دسته‌های دیگر نمی‌گنجد. در صورت تردید، شِهَکُل همه غذاها را پوشش می‌دهد.

پس از خوردن، خداوند را شکر می‌کنیم: ۱) پس از نان — بیرکَت هَمازون کامل (برکت پس از غذا). ۲) پس از فرآورده‌های غلات، شراب یا میوه‌های هفت‌گانه — عَل هَمیحیا/عَل هَگِفِن/عَل هَعِتص. ۳) پس از سایر غذاها — بورِه نِفَشوت. برکت بعدی باید در مدت معینی پس از پایان غذا گفته شود (تقریباً ۷۲ دقیقه، هرچند رسوم متفاوت است).

یهودیت برای پدیده‌های طبیعی برکاتی دارد: رعد و برق — «عوسِه مَعَسِه بِرِشیت» (آن که اعمال آفرینش را انجام می‌دهد). تندر — «شِکوحو اوگِوورَتو مَلِه عولام» (که قدرتش جهان را پر کرده). رنگین‌کمان — «زوخِر هَبِریت» (آن که عهد را به یاد می‌آورد). اقیانوس — «عوسِه مَعَسِه بِرِشیت». درختان یا موجودات زیبا — «شِکاخا لو بِعولامو» (که چنین چیزی در جهانش دارد). دیدن عالم بزرگ تورات — «شِحالَق مِحَخماتو لیرِآو».

پیش از انجام فرمان‌ها، برکتی می‌گوییم که اذعان می‌کند خداوند به ما فرمان داده است. نمونه‌ها: پیش از روشن کردن شمع‌های شبات — «لِهَدلیق نِر شِل شَبات». پیش از بستن تِفیلین — «لِهانیَح تِفیلین». پیش از نشستن در سوکا — «لِیشِو بَسوکا». پیش از تکان دادن لولاو — «عَل نِطیلَت لولاو». فرمول عمومی «اَشِر قیدِشانو بِمیتصوتاو وِتصیوانو» (آن که ما را با فرمان‌هایش تقدیس کرد و به ما فرمان داد) است.

شِهِحِیانو برای نخستین‌بارها و مناسبت‌های شادی‌بخش خوانده می‌شود: اولین بار خوردن میوه فصلی، لباس‌های نو مهم، اعیاد (شب اول)، خانه جدید و سایر نقاط عطف شاد. این برکت از خداوند سپاسگزاری می‌کند «که ما را زنده نگه داشته، ما را حفظ کرده و ما را به این زمان رسانده است.» بیان سپاسگزاری برای رسیدن به لحظات معنادار است.