בָּרְכִי נַפְשִׁי אֶת ה'. ה' אֱלהַי גָּדַלְתָּ מְאד. הוד וְהָדָר לָבָשְׁתָּ:
ای جان من، خداوند را متبارک بخوان. ای خداوند خدای من، تو بسیار متعالی هستی؛ به شکوه و جلال پوشیده شدهای.
עוטֶה אור כַּשּלְמָה. נוטֶה שָׁמַיִם כַּיְרִיעָה:
خود را در نور همچون جامهای میپوشانی و آسمانها را همچون پرده میگسترانی.
לְשֵׁם יִחוּד קוּדְשָׁא בְּרִיךְ הוּא וּשְׁכִינְתֵּהּ. בִּדְחִילוּ וּרְחִימוּ. לְיַחֵד שֵׁם י"ה בו"ה בְּיִחוּדָא שְׁלִים בְּשֵׁם כָּל יִשרָאֵל:
به خاطر یگانگی آن قدوس، که متبارک باد، و شخیناه او، با هیبت و محبت، برای یگانهساختن نام یود هی با واو هی در یگانگی کامل، به نام تمامی اسرائیل.
הֲרֵינִי מִתְעַטֵּף גּוּפִי בַּצִּיצִית. כֵּן תִּתְעַטֵּף נִשְׁמָתִי וּרְמַ"ח אֵיבָרַי וּשְׁסָ"ה גִידַי בְּאור הַצִּיצִית הָעולֶה תַרְיַ"ג. וּכְשֵׁם שֶׁאֲנִי מִתְכַּסֶּה בְּטַלִּית בָּעולָם הַזֶּה. כַּךְ אֶזְכֶּה לַחֲלוּקָא דְרַבָּנָן. וּלְטַלִּית נָאֶה לָעולָם הַבָּא בְּגַן עֵדֶן. וְעַל יְדֵי מִצְוַת צִיצִית. תִּנָּצֵל נַפְשִׁי וְרוּחִי וְנִשְׁמָתִי וּתפילתי מִן הַחִיצונִים. וְהַטַּלִּית יִפְרוש כְּנָפָיו עֲלֵיהֶם. וְיַצִּילֵם כְּנֶשֶׁר יָעִיר קִנּו עַל גּוזָלָיו יְרַחֵף. וּתְהֵא חֲשׁוּבָה מִצְוַת צִיצִית לִפְנֵי הַקָּדושׁ בָּרוּךְ הוּא. כְּאִלּוּ קִיַּמְתִּיהָ בְּכָל פְּרָטֶיהָ וְדִקְדּוּקֶיהָ וְכַוָּנותֶיהָ. וְתַרְיַ"ג מִצְות הַתְּלוּיִם בָּהּ. אָמֵן סֶלָה:
اینک من تن خود را در صیصیت میپیچم. باشد که جان من، همراه با ۲۴۸ عضو و ۳۶۵ پی من، نیز در نور صیصیت پیچیده شود، که با ۶۱۳ فرمان برابری میکند. همانگونه که در این جهان خود را با طلیت میپوشانم، باشد که در جهان آینده، در باغ عدن، شایستهٔ ردای پارسایان و طلیتی زیبا گردم. به برکت میصوای صیصیت، باشد که جان و روح و دعای من از نیروهای بیگانه رهایی یابد. باشد که طلیت بالهای خود را بر آنها بگستراند و آنها را پاس دارد، چنانکه عقاب آشیانهٔ خود را میجنباند و بر جوجگانش پر میزند. باشد که میصوای صیصیت در پیشگاه آن قدوس، که متبارک باد، چنان شمرده شود که گویی من آن را با همهٔ جزئیات و دقایق و نیتهای آن، و با همهٔ ۶۱۳ فرمان وابسته به آن، به جا آوردهام. آمین، سلاه.
בָּרוּךְ אַתָּה ה'. אֱלהֵינוּ מֶלֶךְ הָעולָם. אֲשֶׁר קִדְּשָׁנוּ בְּמִצְותָיו. וְצִוָּנוּ לְהִתְעַטֵּף בַּצִיצִית:
متبارک هستی تو، خداوند خدای ما، پادشاه جهان، که ما را با میصووت خود تقدیس کرد و ما را فرمان داد تا خود را در صیصیت بپیچیم.
מַה יָּקָר חַסְדְּךָ אֱלהִים. וּבְנֵי אָדָם בְּצֵל כְּנָפֶיךָ יֶחֱסָיוּן:
چه گرانبهاست احسان تو، ای خدا! فرزندان آدم در سایهٔ بالهای تو پناه میگیرند.
יִרְוְיֻן מִדֶּשֶׁן בֵּיתֶךָ וְנַחַל עֲדָנֶיךָ תַשְׁקֵם:
از فراوانی خانهٔ تو بهرهمند میشوند و تو از رود نعمتهای خود به آنان مینوشانی.
כִּי עִמְּךָ מְקור חַיִּים. בְּאורְךָ נִרְאֶה אור:
زیرا چشمهٔ حیات نزد توست؛ در نور تو، نور را میبینیم.
מְשׁוךְ חַסְדְּךָ לְידְעֶיךָ וְצִדְקָתְךָ לְיִשְׁרֵי לֵב:
احسان خود را بر شناسندگانت بگستران و عدالت خود را بر راستدلان.