כִּי שֵׁם ה' אֶקְרָא. הָבוּ גדֶל לֵאלהֵינוּ:
زیرا نام خداوند را خواهم خواند؛ بزرگی را به خدای ما نسبت دهید:
אֲדנָי שפָתַי תִּפְתָּח. וּפִי יַגִּיד תְּהִלָתֶךָ:
خداوندا، لبهای مرا بگشا، و دهانم ستایش تو را بیان خواهد کرد:
בָּרוּךְ אַתָּה ה' אֱלהֵינוּ וֵאלהֵי אֲבותֵינוּ. אֱלהֵי אַבְרָהָם. אֱלהֵי יִצְחָק. וֵאלהֵי יַעֲקב. הָאֵל הַגָּדול הַגִּבּור וְהַנּורָא אֵל עֶלְיון. גּומֵל חֲסָדִים טובִים. וְקונֵה הַכּל וְזוכֵר חַסְדֵי אָבות. וּמֵבִיא גואֵל לִבְנֵי בְנֵיהֶם לְמַעַן שְׁמו בְּאַהֲבָה:
متبارک هستی تو، ای خداوند خدای ما و خدای پدران ما، خدای ابراهیم، خدای اسحاق، و خدای یعقوب؛ خدای بزرگ، توانا، و مهیب، خدای متعال، که نیکوییهای نیکو میبخشد، و مالک همه چیز است، و نیکوییهای پدران را به یاد میآورد، و رهانندهای را برای فرزندانِ فرزندان آنان به خاطر نام خود با محبت میآورد:
מֶלֶךְ עוזֵר וּמושִׁיעַ וּמָגֵן:
בָּרוּךְ אַתָּה ה'. מָגֵן אַבְרָהָם:
پادشاه، یاور، نجاتدهنده، و سپر:
متبارک هستی تو، ای خداوند، سپر ابراهیم:
אַתָּה גִבּור לְעולָם אֲדנָי. מְחַיֶּה מֵתִים אַתָּה רַב לְהושִׁיעַ:
تو تا ابد توانا هستی، ای خداوند؛ تو مردگان را زنده میکنی، تو در نجات فراوانی:
בקיץ:
در تابستان:
מורִיד הַטָּל:
آن که شبنم را فرومیریزاند:
בחורף:
در زمستان:
מַשִׁיב הָרוּחַ וּמורִיד הַגָּשֶׁם:
که باد را به وزیدن و باران را به باریدن وامیدارد:
מְכַלְכֵּל חַיִּים בְּחֶסֶד. מְחַיֶּה מֵתִים בְּרַחֲמִים רַבִּים. סומֵךְ נופְלִים וְרופֵא חולִים וּמַתִּיר אֲסוּרִים. וּמְקַיֵּם אֱמוּנָתו לִישֵׁנֵי עָפָר. מִי כָמוךָ בַּעַל גְּבוּרות וּמִי דומֶה לָךְ. מֶלֶךְ מֵמִית וּמְחַיֶּה וּמַצְמִיחַ יְשׁוּעָה:
וְנֶאֱמָן אַתָּה לְהַחֲיות מֵתִים:
בָּרוּךְ אַתָּה ה'. מְחַיֶּה הַמֵּתִים:
زندگان را با مهربانی روزی میدهد، مردگان را با رحمت فراوان زنده میکند، افتادگان را نگاه میدارد، بیماران را شفا میدهد، اسیران را آزاد میسازد، و وفای خود را با خفتگان در خاک نگاه میدارد؛ کیست همچون تو، ای آقای کارهای توانا، و کیست شبیه تو، پادشاهی که میمیراند و زنده میسازد و نجات را میرویاند:
و تو وفاداری تا مردگان را زنده گردانی:
متبارک هستی تو، ای خداوند، که مردگان را زنده میکند:
בחזרת הש"ץ אומרים כאן קדושה:
در تکرار شِمونه عِسره، قِدوشا در اینجا گفته میشود:
נְקַדֵּשׁ אֶת שִׁמְךָ בָּעולָם. כְּשֵׁם שֶׁמַּקְדִּישִׁים אותו בִּשְׁמֵי מָרום. כַּכָּתוּב עַל יַד נְבִיאֶךָ. וְקָרָא זֶה אֶל זֶה וְאָמַר:
קָדושׁ קָדושׁ קָדושׁ ה' צְבָאות מְלא כָל הָאָרֶץ כְּבודו:
לְעֻמָּתָם בָּרוּךְ יאמֵרוּ:
בָּרוּךְ כְּבוד ה' מִמְּקומו:
וּבְדִבְרֵי קָדְשְׁךָ כָּתוּב לֵאמר:
יִמְלךְ ה' לְעולָם אֱלהַיִךְ צִיּון לְדר וָדר הַלְלוּיָהּ:
نام تو را در جهان تقدیس خواهیم کرد، همانگونه که آن را در آسمانهای بالا تقدیس میکنند، چنانکه به دست نبی تو نوشته شده است: و یکی به دیگری ندا داد و گفت:
قدوس، قدوس، قدوس است خداوندِ لشکرها؛ تمامی زمین از جلال او پر است:
در برابر آنان، میگویند «متبارک»:
متبارک باد جلال خداوند از مکان او:
و در کلام مقدس تو نوشته شده، که میگوید:
خداوند تا ابد سلطنت خواهد کرد، خدای تو، ای صهیون، نسل اندر نسل، هَلِلویا:
אַתָּה קָדושׁ וְשִׁמְךָ קָדושׁ. וּקְדושִׁים בְּכָל יום יְהַלְלוּךָ סֶּלָה:
בָּרוּךְ אַתָּה ה'. הָאֵל הַקָּדושׁ:
تو قدوس هستی، و نام تو قدوس است، و قدوسان هر روز تو را ستایش میکنند، سِلا:
متبارک هستی تو، ای خداوند، خدای قدوس:
לש”ץ:
برای پیشنماز:
לְדור וָדור נַגִּיד גָּדְלֶךָ וּלְנֵצַח נְצָחִים קְדֻשָּׁתְךָ נַקְדִּישׁ. וְשִׁבְחֲךָ אֱלהֵינוּ מִפִּינוּ לא יָמוּשׁ לְעולָם וָעֶד. כִּי אֵל מֶלֶךְ גָּדול וְקָדושׁ אָתָּה:
בָּרוּךְ אַתָּה ה' הָאֵל (בעשי"ת הַמֶּלֶךְ) הַקָּדושׁ:
نسل اندر نسل بزرگی تو را اعلام خواهیم کرد، و تا ابدالآباد قدوسیت تو را تقدیس خواهیم نمود؛ و ستایش تو، ای خدای ما، تا ابدالآباد از دهان ما دور نخواهد شد، زیرا تو خدا و پادشاهی بزرگ و قدوس هستی:
متبارک هستی تو، ای خداوند، خدای قدوس (در ده روز توبه: پادشاه قدوس):
רָאשֵׁי חֳדָשִׁים לְעַמְּךָ נָתָתָּ. זְמַן כַּפָּרָה לְכָל תּולְדותָם. בִּהְיותָם מַקְרִיבִים לְפָנֶיךָ זִבְחֵי רָצון. וּשעִירֵי חַטָּאת לְכַפֵּר בַּעֲדָם. זִכָּרון לְכֻלָּם יִהְיוּ. וּתְשׁוּעַת נַפְשָׁם מִיַּד שונֵא. מִזְבֵּחַ חָדָשׁ בְּצִיּון תָּכִין וְעולַת ראשׁ חודֶשׁ נַעֲלֶה עָלָיו וּשעִירֵי עִזִּים נַעֲשה בְרָצון. וּבַעֲבודַת בֵּית הַמִּקְדָּשׁ נִשמַח כֻּלָּנוּ. וּבְשִׁירֵי דָּוִד עַבְדֶּךָ הַנִּשְׁמָעִים בְּעִירֶךָ. הָאֲמוּרִים לִפְנֵי מִזְבְּחֶךָ. אַהֲבַת עולָם תָּבִיא לָהֶם וּבְרִית אָבות לַבָּנִים תִּזְכּור:
וַהֲבִיאֵנוּ לְצִיּון עִירְךָ בְּרִנָּה. וְלִירוּשָׁלַיִם בֵּית מִקְדָּשְׁךָ בְּשמְחַת עולָם. וְשָׁם נַעֲשה לְפָנֶיךָ אֶת קָרְבְּנות חובותֵינוּ תְּמִידִים כְּסִדְרָם וּמוּסָפִים כְּהִלְכָתָם. וְאֶת מוּסַף יום ראשׁ הַחודֶשׁ הַזֶּה. נַעֲשה וְנַקְרִיב לְפָנֶיךָ בְּאַהֲבָה כְּמִצְוַת רְצונֶךָ. כְּמו שֶׁכָּתַבְתָּ עָלֵינוּ בְּתורָתֶךָ עַל יְדֵי משֶׁה עַבְדֶּךָ מִפִּי כְבודֶךָ. כָּאָמוּר:
וּבְרָאשֵׁי חָדְשֵׁיכֶם תַּקְרִיבוּ עולָה לה'. פָּרִים בְּנֵי בָקָר שְׁנַיִם. וְאַיִל אֶחָד. כְּבָשים בְּנֵי שָׁנָה שִׁבְעָה תְּמִימִם:
וּמִנְחָתָם וְנִסְכֵּיהֶם כִּמְדֻבָּר. שְׁלשָׁה עֶשרנִים לַפָּר. וּשְׁנֵי עֶשרנִים לָאָיִל. וְעִשרון לַכֶּבֶש. וְיַיִן כְּנִסְכּו. וְשעִיר לְכַפֵּר. וּשְׁנֵי תְמִידִים כְּהִלְכָתָם:
אֱלהֵינוּ וֵאלהֵי אֲבותֵינוּ. חַדֵּשׁ עָלֵינוּ אֶת הַחדֶשׁ הַזֶּה לְטובָה וְלִבְרָכָה. לְששון וּלְשמְחָה. לִישׁוּעָה וּלְנֶחָמָה. לְפַרְנָסָה וּלְכַלְכָּלָה. לְחַיִּים וּלְשָׁלום. לִמְחִילַת חֵטְא וְלִסְלִיחַת עָון. (בשנת העיבור עד חודש ניסן וּלְכַפָּרַת פָּשַׁע). כִּי בְעַמְּךָ יִשרָאֵל בָּחַרְתָּ מִכָּל הָאֻמּות. וְחֻקֵּי רָאשֵׁי חֳדָשִׁים לָהֶם קָבָעְתָּ:
בָּרוּךְ אַתָּה ה'. מְקַדֵּשׁ יִשרָאֵל וְרָאשֵׁי חֳדָשִׁים:
آغاز ماهها را به قوم خود عطا کردی، زمانی برای کفاره در همه نسلهای آنان؛ هنگامی که در برابر تو قربانیهای پسندیده و بزهای قربانی گناه را تقدیم میکنند تا برای آنان کفاره شود؛ باشد که یادبودی برای همه باشند، و نجات جانهایشان از دست دشمن؛ مذبحی نو در صهیون آماده کن و ما بر آن قربانی سوختنی ماهِ نو را تقدیم خواهیم کرد، و بزها را با شادی به جا خواهیم آورد؛ و در خدمت معبد مقدس همگی شادمان خواهیم شد، و با سرودهای داوود بنده تو، که در شهر تو شنیده میشوند، گفتهشده در برابر مذبح تو؛ محبت ابدی را بر آنان بیاور و عهد پدران را برای پسران به یاد آور:
و ما را با شادی به صهیون شهر خود برسان، و به اورشلیم معبد خود با شادمانی جاودان؛ و در آنجا قربانیهای واجب خود را در برابر تو به جا خواهیم آورد، قربانیهای دائمی را در ترتیب آنها و قربانیهای افزودنی را بر طبق شریعت آنها؛ و قربانی افزودنی این روزِ ماهِ نو را به جا خواهیم آورد و در برابر تو با محبت تقدیم خواهیم کرد، بر طبق فرمان خواست تو، چنانکه برای ما در تورات خود به دست موسی بنده خود نوشتی، از دهان جلال تو، چنانکه گفته شده است:
و در آغاز ماههایتان قربانی سوختنی به خداوند تقدیم خواهید کرد: دو گاو جوان، یک قوچ، هفت بره نر یکساله بیعیب:
و هدیه آردی و هدیه ریختنی آنها چنانکه مقرر شده است: سه دههم برای گاو، دو دههم برای قوچ، یک دههم برای هر بره، و شراب برای هدیه ریختنی آن، و یک بز برای کفاره، و دو قربانی دائمی بر طبق شریعت آنها:
خدای ما و خدای پدران ما، این ماه را برای ما تازه گردان به نیکی و به برکت، به شادمانی و به شادی، به نجات و به تسلی، به روزی و به آذوقه، به زندگی و به صلح، به آمرزش گناه و به بخشش تقصیر (در سال کبیسه تا نیسان: و به کفاره خطا)؛ زیرا تو قوم خود اسرائیل را از میان همه ملتها برگزیدی، و احکام ماهِ نو را برای آنان مقرر کردی:
متبارک هستی تو، ای خداوند، که اسرائیل و ماههای نو را تقدیس میکند:
רְצֵה ה' אֱלהֵינוּ בְּעַמְּךָ יִשרָאֵל וּבִתְפִלָּתָם שְׁעֵה. וְהָשֵׁב אֶת הָעֲבודָה לִדְבִיר בֵּיתֶךָ. וְאִשֵּׁי יִשרָאֵל וּתְפִלָּתָם. בְּאַהֲבָה תְקַבֵּל בְּרָצון. וּתְהִי לְרָצון תָּמִיד עֲבודַת יִשרָאֵל עַמֶּךָ:
וְתֶחֱזֶינָה עֵינֵינוּ בְּשׁוּבְךָ לְצִיּון בְּרַחֲמִים:
בָּרוּךְ אַתָּה ה'. הַמַּחֲזִיר שְׁכִינָתו לְצִיּון:
خشنود باش، ای خداوند خدای ما، از قوم خود اسرائیل و به دعای آنان توجه فرما؛ و خدمت را به محراب خانه خود بازگردان؛ و قربانیهای آتشین اسرائیل و دعای آنان را با محبت و رضا بپذیر؛ و باشد که خدمت قوم تو اسرائیل همواره بر تو پسندیده باشد:
و باشد که چشمان ما بازگشت تو را به صهیون با رحمت ببیند:
متبارک هستی تو، ای خداوند، که حضور خود را به صهیون بازمیگرداند:
מודִים אֲנַחְנוּ לָךְ. שָׁאַתָּה הוּא ה' אֱלהֵינוּ וֵאלהֵי אֲבותֵינוּ לְעולָם וָעֶד. צוּר חַיֵּינוּ. מָגֵן יִשְׁעֵנוּ אַתָּה הוּא לְדור וָדור:
נודֶה לְּךָ וּנְסַפֵּר תְּהִלָּתֶךָ עַל חַיֵּינוּ הַמְּסוּרִים בְּיָדֶךָ. וְעַל נִשְׁמותֵינוּ הַפְּקוּדות לָךְ. וְעַל נִסֶּיךָ שֶׁבְּכָל יום עִמָּנוּ. וְעַל נִפְלְאותֶיךָ וְטובותֶיךָ שֶׁבְּכָל עֵת. עֶרֶב וָבקֶר וְצָהֳרָיִם:
הַטּוב כִּי לא כָלוּ רַחֲמֶיךָ. וְהַמְרַחֵם כִּי לא תַמּוּ חֲסָדֶיךָ. מֵעולָם קִוִּינוּ לָךְ:
تو را سپاس میگوییم، زیرا تو خداوند خدای ما و خدای پدران ما هستی تا ابدالآباد؛ صخره زندگی ما، سپر نجات ما، تو همان هستی نسل اندر نسل:
تو را سپاس خواهیم گفت و ستایش تو را بازخواهیم گفت، برای زندگیهایمان که به دست تو سپرده شده، و برای جانهایمان که نزد تو به ودیعه نهاده شده، و برای معجزات تو که هر روز با ما هستند، و برای شگفتیها و نیکویی تو که در همه هنگامها هستند، شام و بامداد و نیمروز:
ای نیکو، زیرا رحمتهای تو پایان نیافته، و ای مهربان، زیرا مهربانیهای تو به سر نیامده، زیرا ما همواره به تو امید بستهایم:
מודים דרבנן:
سپاسگزاری حاخامها:
מודִים אֲנַחְנוּ לָךְ. שָׁאַתָּה הוּא ה' אֱלהֵינוּ וֵאלהֵי אֲבותֵינוּ. אֱלהֵי כָל בָּשר. יוצְרֵנוּ יוצֵר בְּרֵאשִׁית. בְּרָכות וְהודָאות לְשִׁמְךָ הַגָּדול וְהַקָּדושׁ. עַל שֶׁהֶחֱיִיתָנוּ וְקִיַּמְתָּנוּ. כֵּן תְּחַיֵּנוּ וּתְקַיְּמֵנוּ. וְתֶאֱסוף גָּלֻיּותֵינוּ לְחַצְרות קָדְשֶׁךָ. לִשְׁמור חֻקֶּיךָ. וְלַעֲשות רְצונֶךָ. וּלְעָבְדְךָ בְּלֵבָב שָׁלֵם. עַל שֶׁאֲנַחְנוּ מודִים לָךְ. בָּרוּךְ אֵל הַהודָאות:
تو را سپاس میگوییم، زیرا تو خداوند خدای ما و خدای پدران ما هستی، خدای هر بشر، آفریننده ما، آفریننده آغاز؛ برکات و سپاسها بر نام بزرگ و مقدس تو، زیرا تو ما را زنده نگاه داشتی و قوت دادی؛ پس باشد که ما را زنده نگاه داری و قوت دهی، و تبعیدیان ما را به صحنهای قدس خود گرد آوری، تا فرایض تو را نگاه داریم، و اراده تو را به جای آوریم، و تو را با دلی کامل خدمت کنیم؛ از این رو تو را سپاس میگوییم؛ متبارک است خدای سپاسها:
בחנוכה אומרים:
در حانوکا، میگویند:
עַל הַנִּסִּים וְעַל הַפֻּרְקָן וְעַל הַגְּבוּרות וְעַל הַתְּשׁוּעות וְעַל הַמִּלְחָמות שֶׁעָשיתָ לַאֲבותֵינוּ בַּיָּמִים הָהֵם בִּזְּמַן הַזֶּה:
برای معجزات، و برای رهایی، و برای کارهای نیرومند، و برای نجاتها، و برای جنگهایی که برای پدران ما در آن روزها در این هنگام به انجام رساندی:
לחנוכה:
برای حانوکا:
בִּימֵי מַתִּתְיָהוּ בֶּן יוחָנָן כּהֵן גָּדול חַשְׁמונַאִי וּבָנָיו. כְּשֶׁעָמְדָה מַלְכוּת יָוָן הָרְשָׁעָה עַל עַמְּךָ יִשרָאֵל לְהַשְׁכִּיחָם תּורָתֶךָ וּלְהַעֲבִירָם מֵחֻקֵּי רְצונֶךָ:
וְאַתָּה בְּרַחֲמֶיךָ הָרַבִּים עָמַדְתָּ לָהֶם בְּעֵת צָרָתָם. רַבְתָּ אֶת רִיבָם. דַנְתָּ אֶת דִּינָם. נָקַמְתָּ אֶת נִקְמָתָם. מָסַרְתָּ גִבּורִים בְּיַד חַלָּשִׁים. וְרַבִּים בְּיַד מְעַטִּים. וּטְמֵאִים בְּיַד טְהורִים. וּרְשָׁעִים בְּיַד צַדִּיקִים. וְזֵדִים בְּיַד עוסְקֵי תורָתֶךָ. וּלְךָ עָשיתָ שֵׁם גָּדול וְקָדושׁ בְּעולָמֶךָ. וּלְעַמְּךָ יִשרָאֵל עָשיתָ תְּשׁוּעָה גְדולָה וּפֻרְקָן כְּהַיּום הַזֶּה:
וְאַחַר כֵּן בָּאוּ בָנֶיךָ לִדְבִיר בֵּיתֶךָ. וּפִנּוּ אֶת הֵיכָלֶךָ. וְטִהֲרוּ אֶת מִקְדָּשֶׁךָ. וְהִדְלִיקוּ נֵרות בְּחַצְרות קָדְשֶׁךָ. וְקָבְעוּ שְׁמונַת יְמֵי חֲנֻכָּה אֵלּוּ. לְהודות וּלְהַלֵּל לְשִׁמְךָ הַגָּדול:
در روزگار متتیاهو، پسر یوحانان، کاهن اعظم، حشمونایی، و پسرانش، آنگاه که پادشاهی شریر یونان بر قوم تو اسرائیل برخاست تا تورات تو را از یاد ایشان ببرد و آنان را از فرایض اراده تو منحرف سازد:
و تو، در رحمت فراوان خود، در زمان تنگی ایشان در کنارشان ایستادی؛ نبرد ایشان را جنگیدی، داوری ایشان را داوری کردی، انتقام ایشان را گرفتی؛ زورمندان را به دست ناتوانان، و بسیاران را به دست اندکان، و ناپاکان را به دست پاکان، و شریران را به دست پارسایان، و گردنکشان را به دست کسانی که به تورات تو مشغولند سپردی؛ و برای خود نامی بزرگ و مقدس در جهانت ساختی، و برای قوم خود اسرائیل نجات و رهایی بزرگی به جای آوردی، چنانکه در این روز:
و پس از آن، فرزندان تو به محراب خانه تو آمدند، و معبد تو را پاک کردند، و قدس تو را تطهیر نمودند، و چراغها را در صحنهای مقدس تو افروختند، و این هشت روز حانوکا را برقرار ساختند تا نام بزرگ تو را سپاس و ستایش گویند:
וְעַל כֻּלָּם יִתְבָּרַךְ וְיִתְרומַם שִׁמְךָ מַלְכֵּנוּ תָּמִיד לְעולָם וָעֶד:
וְכל הַחַיִּים יודוּךָ סֶּלָה. וִיהַלְלוּ אֶת שִׁמְךָ בֶּאֱמֶת הָאֵל יְשׁוּעָתֵנוּ וְעֶזְרָתֵנוּ סֶלָה:
בָּרוּךְ אַתָּה ה'. הַטּוב שִׁמְךָ וּלְךָ נָאֶה לְהודות:
و به خاطر همه اینها، باشد که نام تو، ای پادشاه ما، پیوسته تا ابدالآباد متبارک و متعالی گردد:
و همه زندگان تو را سپاس خواهند گفت، سِلا، و نام تو را به راستی ستایش خواهند کرد، ای خدای نجات و یاری ما، سِلا:
متبارک هستی تو، ای خداوند، که نام تو نیکوست، و سزاوار است که تو را سپاس گویند:
ברכת כהנים:
برکت کاهنان:
אֱלהֵינוּ וֵאלהֵי אֲבותֵינוּ. בָּרְכֵנוּ בַבְּרָכָה הַמְשֻׁלֶּשֶׁת בַּתּורָה הַכְּתוּבָה עַל יְדֵי משֶׁה עַבְדֶּךָ. הָאֲמוּרָה מִפִּי אַהֲרן וּבָנָיו כּהֲנִים עַם קְדושֶׁךָ. כָּאָמוּר:
יְבָרֶכְךָ ה' וְיִשְׁמְרֶךָ:
יָאֵר ה' פָּנָיו אֵלֶיךָ וִיחֻנֶּךָּ:
יִשּא ה' פָּנָיו אֵלֶיךָ וְיָשם לְךָ שָׁלום:
خدای ما و خدای پدران ما، ما را با برکت سهگانه در تورات، نوشتهشده به دست موسی بنده تو، گفتهشده از دهان هارون و پسرانش، کاهنان، قوم مقدس تو، برکت ده، چنانکه گفته شده است:
خداوند تو را برکت دهد و تو را نگاه دارد:
خداوند روی خود را بر تو بتاباند و بر تو رحمت کند:
خداوند روی خود را به سوی تو برافرازد و به تو صلح عطا کند:
והכהנים מברכים:
و کاهنان برکت میدهند:
בָּרוּךְ אַתָּה יְהוָה אֱלהֵינוּ מֶלֶךְ הָעולָם אֲשֶׁר קִדְּשָׁנוּ בִּקְדֻשָּׁתו שֶׁל אַהֲרן, וְצִוָּנוּ לְבָרֵךְ אֶת עַמּו יִשרָאֵל בְּאַהֲבָה:
יְבָרֶכְךָ ה' וְיִשְׁמְרֶךָ:
متبارک هستی تو، ای خداوند خدای ما، پادشاه جهان، که ما را با قدوسیت هارون تقدیس کرد و ما را فرمان داد تا قوم او اسرائیل را با محبت برکت دهیم:
خداوند تو را برکت دهد و تو را نگاه دارد:
והצבור עונים:
و جماعت پاسخ میدهد:
אָמֵן:
آمین:
הכהנים:
کاهنان:
יָאֵר ה' פָּנָיו אֵלֶיךָ וִיחֻנֶּךָּ:
خداوند روی خود را بر تو بتاباند و بر تو رحمت کند:
והצבור עונים:
و جماعت پاسخ میدهد:
אָמֵן:
آمین:
הכהנים:
کاهنان:
יִשּא ה' פָּנָיו אֵלֶיךָ וְיָשם לְךָ שָׁלום:
خداوند روی خود را به سوی تو برافرازد و به تو صلح عطا کند:
והצבור עונים:
و جماعت پاسخ میدهد:
אָמֵן:
آمین:
הקהל:
جماعت:
אַדִּיר בַּמָּרום שׁוכֵן בִּגְבוּרָה אַתָּה שָׁלום וְשִׁמְךָ שָׁלום. יְהִי רָצון שֶׁתָּשים עָלֵינוּ וְעַל כָּל עַמְךָ בֵּית יִשרָאֵל. חַיִּים וּבְרָכָה לְמִשְׁמֶרֶת שָׁלום:
ای باشکوه در بلندیها، ساکن در نیرو، تو صلح هستی و نام تو صلح است؛ باشد که خواست تو باشد که بر ما و بر تمام قوم تو، خاندان اسرائیل، زندگی و برکت را به عنوان پاسداری از صلح بنهی:
שים שָׁלום טובָה וּבְרָכָה. חַיִּים חֵן וָחֶסֶד וְרַחֲמִים עָלֵינוּ וְעַל כָּל יִשרָאֵל עַמֶּךָ. בָּרְכֵנוּ אָבִינוּ כֻּלָּנוּ כְּאֶחָד בְּאור פָּנֶיךָ. כִּי בְאור פָּנֶיךָ נָתַתָּ לָּנוּ ה' אֱלהֵינוּ תּורַת חַיִּים וְאַהֲבַת חֶסֶד. וּצְדָקָה וּבְרָכָה וְרַחֲמִים וְחַיִּים וְשָׁלום. וְטוב בְּעֵינֶיךָ לְבָרֵךְ אֶת עַמְּךָ יִשרָאֵל בְּכָל עֵת וּבְכָל שָׁעָה בִּשְׁלומֶךָ:
בָּרוּךְ אַתָּה ה'. הַמְבָרֵךְ אֶת עַמּו יִשרָאֵל בַּשָּׁלום:
صلح، نیکی، و برکت، زندگی، لطف، مهربانی، و رحمت را بر ما و بر تمام اسرائیل قوم خود عطا فرما؛ ما را، ای پدر ما، همگی را به یکباره، با نور روی خود برکت ده، زیرا با نور روی خود به ما عطا کردی، ای خداوند خدای ما، تورات زندگی و محبت مهربانی، و عدالت، و برکت، و رحمت، و زندگی، و صلح را؛ و باشد که در چشمان تو نیکو باشد که قوم خود اسرائیل را در همه هنگامها و در هر ساعت با صلح خود برکت دهی:
متبارک هستی تو، ای خداوند، که قوم خود اسرائیل را با صلح برکت میدهد:
יִהְיוּ לְרָצון אִמְרֵי פִי וְהֶגְיון לִבִּי לְפָנֶיךָ. ה' צוּרִי וְגואֲלִי:
אֱלהַי. נְצר לְשׁונִי מֵרָע וּשפָתַי מִדַּבֵּר מִרְמָה. וְלִמְקַלְלַי נַפְשִׁי תִדּם. וְנַפְשִׁי כֶּעָפָר לַכּל תִּהְיֶה. פְּתַח לִבִּי בְּתורָתֶךָ. וּבְמִצְותֶיךָ תִּרְדּף נַפְשִׁי. וְכָל הַחושְׁבִים עָלַי רָעָה. מְהֵרָה הָפֵר עֲצָתָם וְקַלְקֵל מַחֲשַׁבְתָּם:
עֲשה לְמַעַן שְׁמֶךָ. עֲשה לְמַעַן יְמִינֶךָ. עֲשה לְמַעַן קְדֻשָּׁתֶךָ. עֲשה לְמַעַן תּורָתֶךָ. לְמַעַן יֵחָלְצוּן יְדִידֶיךָ הושִׁיעָה יְמִינְךָ וַעֲנֵנִי:
יִהְיוּ לְרָצון אִמְרֵי פִי וְהֶגְיון לִבִּי לְפָנֶיךָ. ה' צוּרִי וְגואֲלִי:
עשה שָׁלום בִּמְרומָיו. הוּא יַעֲשה שָׁלום עָלֵינוּ וְעַל כָּל יִשרָאֵל. וְאִמְרוּ אָמֵן:
باشد که سخنان دهانم و اندیشه دلم در برابر تو پسندیده باشد، ای خداوند، صخره من و رهاننده من:
ای خدای من، زبانم را از بدی و لبهایم را از سخن فریب نگاه دار؛ و در برابر کسانی که مرا نفرین میکنند، باشد که جانم خاموش بماند، و باشد که جانم همچون خاک نزد همگان باشد؛ دلم را به سوی تورات خود بگشا، و باشد که جانم در پی فرمانهای تو بشتابد؛ و همه کسانی که بر ضد من اندیشه بد دارند، به سرعت تدبیر آنان را باطل کن و نقشههایشان را برهم زن:
به خاطر نام خود عمل کن؛ به خاطر دست راست خود عمل کن؛ به خاطر قدوسیت خود عمل کن؛ به خاطر تورات خود عمل کن؛ تا محبوبان تو رهانیده شوند، با دست راست خود نجات ده و مرا اجابت فرما:
باشد که سخنان دهانم و اندیشه دلم در برابر تو پسندیده باشد، ای خداوند، صخره من و رهاننده من:
او که در بلندیهای خود صلح میآفریند، باشد که بر ما و بر تمام اسرائیل صلح بیافریند، و بگویید، آمین:
יְהִי רָצון מִלְּפָנֶיךָ ה' אֱלהֵינוּ וֵאלהֵי אֲבותֵינוּ. שֶׁיִּבָּנֶה בֵּית הַמִּקְדָּשׁ בִּמְהֵרָה בְיָמֵינוּ. וְתֵן חֶלְקֵנוּ בְּתורָתֶךָ:
וְשָׁם נַעֲבָדְךָ בְּיִרְאָה כִּימֵי עולָם וּכְשָׁנִים קַדְמונִיות:
וְעָרְבָה לה' מִנְחַת יְהוּדָה וִירוּשָׁלָיִם. כִּימֵי עולָם וּכְשָׁנִים קַדְמונִיות:
باشد که خواست تو در برابر تو باشد، ای خداوند خدای ما و خدای پدران ما، که معبد مقدس به زودی در روزهای ما بازساخته شود، و سهم ما را در تورات خود به ما عطا کن:
و در آنجا تو را با هیبت خدمت خواهیم کرد، همچون روزهای کهن و همچون سالهای پیشین:
و باشد که قربانی یهودا و اورشلیم بر خداوند پسندیده باشد، همچون روزهای کهن و همچون سالهای پیشین: