אלו ימים שגומרים בהם את ההלל:
اینها روزهایی هستند که در آنها هَلِل کامل خوانده میشود:
חג ראשון של פסח, שבועות, סוכות, ושמיני עצרת, וחנוכה.
روز نخست پسح، شاووعوت، سوکوت، شمینی عَصِرِت، و حانوکا.
בָּרוּךְ אַתָּה ה' אֱלהֵינוּ מֶלֶךְ הָעולָם. אֲשֶׁר קִדְּשָׁנוּ בְּמִצְותָיו וְצִוָּנוּ לִקְרא אֶת הַהַלֵּל:
متبارک هستی تو، خداوند خدای ما، پادشاه جهان، که ما را با فرمانهای خود تقدیس نمود و ما را امر فرمود که هَلِل را بخوانیم:
הַלְלוּיָהּ הַלְלוּ עַבְדֵי ה'. הַלְלוּ אֶת שֵׁם ה':
יְהִי שֵׁם ה' מְבורָךְ. מֵעַתָּה וְעַד עולָם:
מִמִּזְרַח שֶׁמֶשׁ עַד מְבואו. מְהֻלָּל שֵׁם ה':
רָם עַל כָּל גּויִם ה'. עַל הַשָּׁמַיִם כְּבודו:
מִי כה' אֱלהֵינוּ הַמַּגְבִּיהִי לָשָׁבֶת:
הַמַּשְׁפִּילִי לִרְאות בַּשָּׁמַיִם וּבָאָרֶץ:
מְקִימִי מֵעָפָר דָּל. מֵאַשְׁפּת יָרִים אֶבְיון:
לְהושִׁיבִי עִם נְדִיבִים. עִם נְדִיבֵי עַמּו:
מושִׁיבִי עֲקֶרֶת הַבַּיִת. אֵם הַבָּנִים שמֵחָה. הַלְלוּיָהּ:
هَلِلویا، بستایید، ای بندگان خداوند؛ نام خداوند را بستایید:
نام خداوند متبارک باد، از اکنون و تا ابد:
از برآمدن آفتاب تا فرورفتنش، نام خداوند ستوده است:
خداوند بر همه امتها متعال است، جلال او بر فراز آسمانهاست:
کیست مانند خداوند خدای ما، که در بلندیها ساکن است:
که فرود میآید تا بر آسمانها و زمین بنگرد:
فقیر را از خاک برمیافرازد، نیازمند را از تودهٔ خاکستر برمیکشد:
تا او را با امیران بنشاند، با امیران قوم خویش:
زن نازا را در خانهاش ساکن میکند، مادری شادمان از فرزندان؛ هَلِلویا:
בְּצֵאת יִשרָאֵל מִמִּצְרָיִם. בֵּית יַעֲקב מֵעַם לועֵז:
הָיְתָה יְהוּדָה לְקָדְשׁו יִשרָאֵל מַמְשְׁלותָיו:
הַיָּם רָאָה וַיָּנס. הַיַּרְדֵּן יִסּב לְאָחור:
הֶהָרִים רָקְדוּ כְאֵילִים. גְּבָעות כִּבְנֵי צאן:
מַה לְּךָ הַיָּם כִּי תָנוּס. הַיַּרְדֵּן תִּסּב לְאָחור:
הֶהָרִים תִּרְקְדוּ כְאֵילִים. גְּבָעות כִּבְנֵי צאן:
מִלִּפְנֵי אָדון חוּלִי אָרֶץ. מִלִּפְנֵי אֱלוהַּ יַעֲקב:
הַהפְכִי הַצוּר אֲגַם מָיִם. חַלָּמִישׁ לְמַעְינו מָיִם:
هنگامی که اسرائیل از مصر بیرون آمد، خاندان یعقوب از قومی بیگانهزبان:
یهودا جایگاه مقدس او گشت، اسرائیل قلمرو او:
دریا دید و گریخت، اردن به عقب بازگشت:
کوهها مانند قوچها جستند، تپهها مانند برهها:
تو را چه شده، ای دریا، که میگریزی؛ ای اردن، که به عقب بازمیگردی:
ای کوهها، که مانند قوچها میجهید؛ ای تپهها، مانند برهها:
بلرز، ای زمین، در برابر خداوند، در برابر خدای یعقوب:
که صخره را به برکهٔ آب بدل میکند، سنگ خارا را به چشمهٔ آب:
בר"ח ובחוה"מ פסח וביום טוב אחרון של פסח מדלגין זה:
در روش حودش، حول هَموعِد پسح، و روز آخر پسح، این بخش حذف میشود:
לא לָנוּ ה' לא לָנוּ. כִּי לְשִׁמְךָ תֵּן כָּבוד. עַל חַסְדְּךָ עַל אֲמִתֶּךָ:
לָמָּה יאמְרוּ הַגּויִם. אַיֵה נָא אֱלהֵיהֶם:
וֵאלהֵינוּ בַשָּׁמָיִם. כּל אֲשֶׁר חָפֵץ עָשה:
עֲצַבֵּיהֶם כֶּסֶף וְזָהָב. מַעֲשה יְדֵי אָדָם:
פֶּה לָהֶם וְלא יְדַבֵּרוּ. עֵינַיִם לָהֶם וְלא יִרְאוּ:
אָזְנַיִם לָהֶם וְלא יִשְׁמָעוּ. אַף לָהֶם וְלא יְרִיחוּן:
יְדֵיהֶם וְלא יְמִישׁוּן. רַגְלֵיהֶם וְלא יְהַלֵּכוּ. לא יֶהְגּוּ בִּגְרונָם:
כְּמוהֶם יִהְיוּ עשיהֶם. כּל אֲשֶׁר בּטֵחַ בָּהֶם:
יִשרָאֵל בְּטַח בה'. עֶזְרָם וּמָגִנָּם הוּא:
בֵּית אַהֲרן בִּטְחוּ בה'. עֶזְרָם וּמָגִנָּם הוּא:
יִרְאֵי ה' בִּטְחוּ בה'. עֶזְרָם וּמָגִנָּם הוּא:
نه به ما، خداوندا، نه به ما، بلکه به نام خویش جلال ده، به خاطر مهربانی و حقیقت تو:
چرا امتها بگویند: «اکنون خدای ایشان کجاست»:
اما خدای ما در آسمانهاست، هر چه بخواهد میکند:
بتهای ایشان نقره و طلاست، ساختهٔ دستهای آدمیان:
دهان دارند اما سخن نمیگویند، چشم دارند اما نمیبینند:
گوش دارند اما نمیشنوند، بینی دارند اما نمیبویند:
دستهایشان لمس نمیکند، پاهایشان راه نمیرود، در گلوی خود صدایی برنمیآورند:
سازندگانشان مانند ایشان باشند، هر که بر آنها توکل کند:
ای اسرائیل، بر خداوند توکل کن، او یاور و سپر ایشان است:
ای خاندان هارون، بر خداوند توکل کنید، او یاور و سپر ایشان است:
ای ترسندگان خداوند، بر خداوند توکل کنید، او یاور و سپر ایشان است:
ה' זְכָרָנוּ יְבָרֵךְ. יְבָרֵךְ אֶת בֵּית יִשרָאֵל. יְבָרֵךְ אֶת בֵּית אַהֲרן:
יְבָרֵךְ יִרְאֵי ה'. הַקְּטַנִּים עִם הַגְּדלִים:
יסֵף ה' עֲלֵיכֶם. עֲלֵיכֶם וְעַל בְּנֵיכֶם:
בְּרוּכִים אַתֶּם לה'. עשה שָׁמַיִם וָאָרֶץ:
הַשָּׁמַיִם שָׁמַיִם לה'. וְהָאָרֶץ נָתַן לִבְנֵי אָדָם:
לא הַמֵּתִים יְהַלְלוּ יָהּ. וְלא כָּל יורְדֵי דוּמָה:
וַאֲנַחְנוּ נְבָרֵךְ יָהּ. מֵעַתָּה וְעַד עולָם. הַלְלוּיָהּ:
خداوند ما را به یاد میآورد، برکت خواهد داد؛ خاندان اسرائیل را برکت خواهد داد، خاندان هارون را برکت خواهد داد:
ترسندگان خداوند را برکت خواهد داد، خرد را با بزرگ:
خداوند شما را بیفزاید، شما و فرزندانتان را:
متبارک باشید نزد خداوند، که آسمان و زمین را آفرید:
آسمانها آسمانهای خداوند است، اما زمین را به فرزندان آدم داد:
مردگان خداوند را نمیستایند، و نه هیچکس که به خاموشی فرو میرود:
اما ما خداوند را متبارک خواهیم خواند، از اکنون و تا ابد؛ هَلِلویا:
בר"ח ובחוה"מ פסח וביום טוב אחרון של פסח מדלגין זה:
در روش حودش، حول هَموعِد پسح، و روز آخر پسح، این بخش حذف میشود:
אָהַבְתִּי כִּי יִשְׁמַע ה' אֶת קולִי תַּחֲנוּנָי:
כִּי הִטָּה אָזְנו לִי. וּבְיָמַי אֶקְרָא:
אֲפָפוּנִי חֶבְלֵי מָוֶת. וּמְצָרֵי שְׁאול מְצָאוּנִי. צָרָה וְיָגון אֶמְצָא:
וּבְשֵׁם ה' אֶקְרָא. אָנָּה ה' מַלְּטָה נַפְשִׁי:
חַנּוּן ה' וְצַדִּיק. וֵאלהֵינוּ מְרַחֵם:
שׁמֵר פְּתָאיִם ה'. דַּלּותִי וְלִי יְהושִׁיעַ:
שׁוּבִי נַפְשִׁי לִמְנוּחָיְכִי. כִּי ה' גָּמַל עָלָיְכִי:
כִּי חִלַּצְתָּ נַפְשִׁי מִמָּוֶת. אֶת עֵינִי מִן דִּמְעָה. אֶת רַגְלִי מִדֶּחִי:
אֶתְהַלֵךְ לִפְנֵי ה'. בְּאַרְצות הַחַיִּים:
הֶאֱמַנְתִּי כִּי אֲדַבֵּר. אֲנִי עָנִיתִי מְאד:
אֲנִי אָמַרְתִּי בְחָפְזִי. כָּל הָאָדָם כּזֵב:
دوست میدارم که خداوند آواز مرا میشنود، تضرعات مرا:
زیرا گوش خود را به من فرا داشت، و در روزهای خویش او را خواهم خواند:
دردهای مرگ مرا فراگرفت، هراسهای گور مرا یافت، با تنگی و اندوه روبهرو شدم:
آنگاه نام خداوند را خواندم: «تمنا میکنم، خداوندا، جان مرا رهایی ده»:
خداوند رحیم و عادل است، و خدای ما مهربان است:
خداوند سادهدلان را نگاه میدارد، خوار گشتم، و او مرا نجات داد:
ای جان من، به آرامگاه خود بازگرد، زیرا خداوند با تو نیکویی کرده است:
زیرا جان مرا از مرگ رهانیدی، چشمانم را از اشک، پاهایم را از لغزش:
در برابر خداوند راه خواهم رفت، در سرزمینهای زندگان:
ایمان آوردم آنگاه که سخن گفتم، بسیار رنجور شدم:
در شتاب خود گفتم: «همه آدمیان دروغگویاند»:
מָה אָשִׁיב לה'. כָּל תַּגְמוּלוהִי עָלָי:
כּוס יְשׁוּעות אֶשּא. וּבְשֵׁם ה' אֶקְרָא:
נְדָרַי לה' אֲשַׁלֵם. נֶגְדָּה נָּא לְכָל עַמּו:
יָקָר בְּעֵינֵי ה'. הַמָּוְתָה לַחֲסִידָיו:
אָנָּה ה' כִּי אֲנִי עַבְדֶּךָ.
אֲנִי עַבְדְּךָ בֶּן אֲמָתֶךָ פִּתַּחְתָּ לְמוסֵרָי:
לְךָ אֶזְבַּח זֶבַח תּודָה. וּבְשֵׁם ה' אֶקְרָא:
נְדָרַי לה' אֲשַׁלֵּם. נֶגְּדָּה נָּא לְכָל עַמּו:
בְּחַצְרות בֵּית ה'. בְּתוכֵכִי יְרוּשָׁלָיִם. הַלְלוּיָהּ:
به خداوند در برابر همه احسانهایش به من چه ادا کنم:
جام نجات را برخواهم گرفت و نام خداوند را خواهم خواند:
نذرهای خود را به خداوند ادا خواهم کرد، اکنون در حضور همه قوم او:
گرانبهاست در چشمان خداوند، مرگ وفاداران او:
تمنا میکنم، خداوندا، زیرا من بندهٔ تو هستم:
من بندهٔ تو هستم، پسر کنیز تو، بندهای مرا گشودی:
برای تو قربانی شکرگزاری تقدیم خواهم کرد و نام خداوند را خواهم خواند:
نذرهای خود را به خداوند ادا خواهم کرد، اکنون در حضور همه قوم او:
در صحنهای خانهٔ خداوند، در میان تو، ای اورشلیم؛ هَلِلویا:
הַלְלוּ אֶת ה' כָּל גּויִם. שַׁבְּחוּהוּ כָּל הָאֻמִּים:
כִּי גָבַר עָלֵינוּ חַסְדּו. וֶאֱמֶת ה' לְעולָם. הַלְלוּיָהּ:
خداوند را بستایید، ای همه امتها، او را برافرازید، ای همه قومها:
زیرا مهربانی او بر ما غالب آمده، و حقیقت خداوند تا ابد پایدار است؛ هَلِلویا:
הודוּ לה' כִּי טוב כִּי לְעולָם חַסְדּו:
יאמַר נָא יִשרָאֵל כִּי לְעולָם חַסְדּו:
יאמְרוּ נָא בֵּית אַהֲרן כִּי לְעולָם חַסְדּו:
יאמְרוּ נָא יִרְאֵי ה' כִּי לְעולָם חַסְדּו:
خداوند را سپاس گویید زیرا نیکوست، زیرا مهربانیاش تا ابد پایدار است:
اسرائیل اکنون بگوید، زیرا مهربانیاش تا ابد پایدار است:
خاندان هارون اکنون بگوید، زیرا مهربانیاش تا ابد پایدار است:
ترسندگان خداوند اکنون بگویند، زیرا مهربانیاش تا ابد پایدار است:
מִן הַמֵּצַר קָרָאתִי יָהּ. עָנָנִי בַּמֶּרְחַב יָהּ:
ה' לִי לא אִירָא. מַה יַעֲשה לִי אָדָם:
ה' לִי בְּעוזְרָי. וַאֲנִי אֶרְאֶה בְשנְאָי:
טוב לַחֲסות בה'. מִבְּטחַ בָּאָדָם:
טוב לַחֲסות בה'. מִבְּטחַ בִּנְדִיבִים:
כָּל גּויִם סְבָבוּנִי. בְּשֵׁם ה' כִּי אֲמִילַם:
סַבּוּנִי גַם סְבָבוּנִי. בְּשֵׁם ה' כִּי אֲמִילַם:
סַבּוּנִי כִדְבורִים. דּעֲכוּ כְּאֵשׁ קוצִים. בְּשֵׁם ה' כִּי אֲמִילַם:
דָּחה דְחִיתַנִי לִנְפּל. וה' עֲזָרָנִי:
עָזִּי וְזִמְרָת יָהּ. וַיְהִי לִי לִישׁוּעָה:
קול רִנָּה וִישׁוּעָה בְּאָהֳלֵי צַדִּיקִים. יְמִין ה' עשה חָיִל:
יְמִין ה' רומֵמָה. יְמִין ה' עשה חָיִל:
לא אָמוּת כִּי אֶחְיֶה. וַאֲסַפֵּר מַעֲשי יָהּ:
יַסּור יִסְּרַנִּי יָהּ. וְלַמָּוֶת לא נְתָנָנִי:
פִּתְחוּ לִי שַׁעֲרֵי צֶדֶק. אָבא בָם אודֶה יָהּ:
זֶה הַשַּׁעַר לה'. צַדִּיקִים יָבאוּ בו:
از تنگنا خداوند را خواندم، خداوند مرا با گشایش پاسخ داد:
خداوند با من است، نخواهم ترسید، آدمی به من چه میتواند کرد:
خداوند با من است در میان یاورانم، و سقوط دشمنانم را خواهم دید:
پناه گرفتن به خداوند بهتر است از توکل بر آدمی:
پناه گرفتن به خداوند بهتر است از توکل بر امیران:
همه امتها مرا احاطه کردند، به نام خداوند آنان را قطع کردم:
مرا احاطه کردند، آری، مرا احاطه کردند، به نام خداوند آنان را قطع کردم:
مرا مانند زنبوران احاطه کردند، همچون آتش خار خاموش شدند، به نام خداوند آنان را قطع کردم:
مرا سخت راندی تا بیفتم، اما خداوند مرا یاری کرد:
خداوند توان و سرود من است، و او نجات من گشته است:
صدای شادی و نجات در خیمههای پارسایان است، دست راست خداوند با شجاعت عمل میکند:
دست راست خداوند متعال است، دست راست خداوند با شجاعت عمل میکند:
نخواهم مرد بلکه زندگی خواهم کرد، و کارهای خداوند را بازخواهم گفت:
خداوند مرا سخت تأدیب کرد، اما مرا به مرگ نسپرد:
دروازههای عدالت را بر من بگشا، به آنها داخل خواهم شد و خداوند را خواهم ستود:
این دروازهٔ خداوند است، پارسایان از آن داخل خواهند شد:
אודְךָ כִּי עֲנִיתָנִי. וַתְּהִי לִי לִישׁוּעָה.
אודְךָ כִּי עֲנִיתָנִי. וַתְּהִי לִי לִישׁוּעָה.
אֶבֶן מָאֲסוּ הַבּונִים. הָיְתָה לְראשׁ פִּנָּה.
אֶבֶן מָאֲסוּ הַבּונִים. הָיְתָה לְראשׁ פִּנָּה.
מֵאֵת ה' הָיְתָה זאת. הִיא נִפְלָאת בְּעֵינֵינוּ.
מֵאֵת ה' הָיְתָה זאת. הִיא נִפְלָאת בְּעֵינֵינוּ.
זֶה הַיּום עָשה ה'. נָגִילָה וְנִשמְחָה בו:
זֶה הַיּום עָשה ה'. נָגִילָה וְנִשמְחָה בו:
تو را سپاس خواهم گفت زیرا مرا پاسخ دادی، و تو نجات من گشتهای:
تو را سپاس خواهم گفت زیرا مرا پاسخ دادی، و تو نجات من گشتهای:
سنگی که معماران رد کردند سنگ زاویه گشت:
سنگی که معماران رد کردند سنگ زاویه گشت:
این از جانب خداوند است، در چشمان ما شگفتانگیز است:
این از جانب خداوند است، در چشمان ما شگفتانگیز است:
این روزی است که خداوند ساخته، بیایید در آن وجد و شادمانی کنیم:
این روزی است که خداوند ساخته، بیایید در آن وجد و شادمانی کنیم:
אָנָּא ה' הושִׁיעָה נָּא:
אָנָּא ה' הושִׁיעָה נָּא:
تمنا میکنم، خداوندا، اکنون ما را نجات ده:
تمنا میکنم، خداوندا، اکنون ما را نجات ده:
אָנָּא ה' הַצְלִיחָה נָּא:
אָנָּא ה' הַצְלִיחָה נָּא:
تمنا میکنم، خداوندا، اکنون کامیابی عطا کن:
تمنا میکنم، خداوندا، اکنون کامیابی عطا کن:
בָּרוּךְ הַבָּא בְּשֵׁם ה'. בֵּרַכְנוּכֶם מִבֵּית ה'.
בָּרוּךְ הַבָּא בְּשֵׁם ה'. בֵּרַכְנוּכֶם מִבֵּית ה'.
متبارک است آن که به نام خداوند میآید، شما را از خانهٔ خداوند برکت میدهیم:
متبارک است آن که به نام خداوند میآید، شما را از خانهٔ خداوند برکت میدهیم:
אֵל ה' וַיָּאֶר לָנוּ. אִסְרוּ חַג בַּעֲבותִים. עַד קַרְנות הַמִּזְבֵּחַ.
אֵל ה' וַיָּאֶר לָנוּ. אִסְרוּ חַג בַּעֲבותִים. עַד קַרְנות הַמִּזְבֵּחַ.
خداوند خداست و او به ما روشنایی داده است، قربانی عید را با ریسمانها تا شاخهای مذبح ببندید:
خداوند خداست و او به ما روشنایی داده است، قربانی عید را با ریسمانها تا شاخهای مذبح ببندید:
אֵלִי אַתָּה וְאודֶךָּ. אֱלהַי אֲרומְמֶךָּ.
אֵלִי אַתָּה וְאודֶךָּ. אֱלהַי אֲרומְמֶךָּ.
تو خدای من هستی، و تو را سپاس خواهم گفت، ای خدای من، تو را برخواهم افراشت:
تو خدای من هستی، و تو را سپاس خواهم گفت، ای خدای من، تو را برخواهم افراشت:
הודוּ לה' כִּי טוב. כִּי לְעולָם חַסְדּו.
הודוּ לה' כִּי טוב. כִּי לְעולָם חַסְדּו:
خداوند را سپاس گویید زیرا نیکوست، زیرا مهربانیاش تا ابد پایدار است:
خداوند را سپاس گویید زیرا نیکوست، زیرا مهربانیاش تا ابد پایدار است:
יְהַלְלוּךָ ה' אֱלהֵינוּ עַל מַעֲשיךָ. וַחֲסִידֶיךָ צַדִּיקִים עושי רְצונֶךָ. וְכָל עַמְּךָ בֵּית יִשרָאֵל. בְּרִנָּה יודוּ וִיבָרְכוּ וִישַׁבְּחוּ וִיפָאֲרוּ וִירומְמוּ וְיַעֲרִיצוּ וְיַקְדִּישׁוּ וְיַמְלִיכוּ אֶת שִׁמְךָ מַלְכֵּנוּ. כִּי לְךָ טוב לְהודות. וּלְשִׁמְךָ נָּאֶה לְזַמֵּר. כִּי מֵעולָם וְעַד עולָם אַתָּה אֵל:
בָּרוּךְ אַתָּה ה' מֶלֶךְ מְהֻלָּל בַּתִּשְׁבָּחות:
تو را بستایند، خداوندا، خدای ما، به سبب کارهایت؛ و وفاداران تو، پارسایانی که ارادهٔ تو را بهجا میآورند، و همه قوم تو، خاندان اسرائیل، با شادی سپاس خواهند گفت، متبارک خواهند خواند، خواهند ستود، جلال خواهند داد، برخواهند افراشت، حرمت خواهند نهاد، تقدیس خواهند کرد، و پادشاهی نام تو را اعلام خواهند نمود، ای پادشاه ما؛ زیرا نیکوست که تو را سپاس گویند، و سزاوار است که به نام تو بسرایند، زیرا از ازل تا به ابد تو خدا هستی:
متبارک هستی تو، خداوند، پادشاهی که با ستایشها ستوده میشود: