מִי אֵל כָּמֽוֹךָ: נֹשֵׂא עָוֹן: וְעֹבֵר עַל פֶּֽשַׁע: לִשְׁאֵרִית נַחֲלָתוֹ: לֹא הֶחֱזִיק לָעַד אַפּוֹ: כִּי חָפֵץ חֶֽסֶד הוּא: יָשׁוּב יְרַחֲמֵֽנוּ: יִכְבּשׁ עֲוֹנֹתֵֽינוּ: וְתַשְׁלִיךְ בִמְצֻלוֹת יָם כָּל־חַטֹּאתָם: תִּתֵּן אֱמֶת לְיַעֲקֹב: חֶֽסֶד לְאַבְרָהָם: אֲשֶׁר נִשְׁבַּֽעְתָּ לַאֲבֹתֵֽינוּ: מִימֵי קֶֽדֶם: מִן הַמֵּצַר קָרָאתִי יָהּ עָנָנִי בַּמֶּרְחָב יָהּ: יְהֹוָה לִי לֹא אִירָא מַה יַעֲשֶׂה לִי אָדָם: יְהֹוָה לִי בְּעוֹזְרָי וַאֲנִי אֶרְאֶה בְּשׂוֹנְאָי: טוֹב לַחֲסוֹת בַּיהֹוָה מִבְּטֹֽחַ בָּאָדָם: טוֹב לַחֲסוֹת בַּיהֹוָה מִבְּטֹֽחַ בִּנְדִיבִים:
کیست خدایی مانند تو، آمرزندهٔ گناه و درگذرنده از خطا برای بازماندهٔ میراث او؛ او خشم خود را تا ابد نگاه نمیدارد، زیرا از محبت لذت میبرد؛ او بار دیگر بر ما رحم خواهد کرد، گناهان ما را فرو خواهد نشاند، و تو همهٔ خطایای آنان را به ژرفای دریا خواهی افکند؛ تو به یعقوب راستی خواهی داد، و به ابراهیم محبت، چنانکه از روزگاران کهن برای پدران ما سوگند خوردی؛ از تنگنا خداوند را خواندم، خداوند مرا با فراخی پاسخ داد؛ خداوند با من است، نخواهم ترسید، انسان به من چه میتواند کرد؛ خداوند با من است در میان یاوران من، و سرنگونی دشمنانم را خواهم دید؛ پناه بردن به خداوند بهتر از توکل بر انسان است؛ پناه بردن به خداوند بهتر از توکل بر شاهزادگان است:
רַנְּנוּ צַדִּיקִים בַּיהֹוָה. לַיְשָׁרִים נָאוָה תְּהִלָּה: הוֹדוּ לַיהֹוָה בְּכִנּוֹר. בְּנֵֽבֶל עָשׂוֹר זַמְּרוּ־לוֹ: שִֽׁירוּ־לוֹ שִׁיר חָדָשׁ. הֵיטִֽיבוּ נַגֵּן בִּתְרוּעָה: כִּי־יָשָׁר דְּבַר־יְהֹוָה. וְכָל־מַעֲשֵֽׂהוּ בֶּאֱמוּנָה: אֹהֵב צְדָקָה וּמִשְׁפָּט. חֶֽסֶד יְהֹוָה מָלְאָה הָאָֽרֶץ: בִּדְבַר יְהֹוָה שָׁמַֽיִם נַעֲשׂוּ. וּבְרֽוּחַ פִּיו כָּל־צְבָאָם: כֹּנֵס כַּנֵּד מֵי הַיָּם. נֹתֵן בְּאוֹצָרוֹת תְּהוֹמוֹת: יִירְאוּ מֵיְהֹוָה כָּל־הָאָֽרֶץ. מִמֶּֽנּוּ יָגֽוּרוּ כָּל־ישְׁבֵי תֵבֵל: כִּי הוּא אָמַר וַיֶּֽהִי. הוּא־צִוָּה וַיַּעֲמֹד: יְהֹוָה הֵפִיר עֲצַת־גּוֹיִם. הֵנִיא מַחְשְׁבוֹת עַמִּים: עֲצַת יְהֹוָה לְעוֹלָם תַּעֲמֹד. מַחְשְׁבוֹת לִבּוֹ לְדֹר וָדֹר: אַשְׁרֵי הַגּוֹי אֲשֶׁר־יְהֹוָה אֱלֹהָיו. הָעָם בָּחַר לְנַֽחֲלָה לוֹ: מִשָּׁמַֽיִם הִבִּיט יְהֹוָה. רָאָה אֶת־כָּל־בְּנֵי הָאָדָם: מִמְּכוֹן־שִׁבְתּוֹ הִשְׁגִּֽיחַ. אֶל כָּל־ישְׁבֵי הָאָֽרֶץ: הַיֹּצֵר יַֽחַד לִבָּם. הַמֵּבִין אֶל־כָּל־מַעֲשֵׂיהֶם: אֵין הַמֶּֽלֶךְ נוֹשָׁע בְּרָב־חָֽיִל. גִבּוֹר לֹא־יִנָּצֵל בְּרָב־כֹּֽחַ: שֶֽׁקֶר הַסּוּס לִתְשׁוּעָה. וּבְרֹב חֵילוֹ לֹא יְמַלֵּט: הִנֵּה עֵין יְהֹוָה אֶל־יְרֵאָיו. לַמְיַחֲלִים לְחַסְדּוֹ: לְהַצִּיל מִמָּֽוֶת נַפְשָׁם. וּלְחַיּוֹתָם בָּרָעָב: נַפְשֵֽׁנוּ חִכְּתָה לַיהֹוָה. עֶזְרֵֽנוּ וּמָגִנֵּֽנוּ הוּא: כִּי־בוֹ יִשְׂמַח לִבֵּֽנוּ. כִּי בְשֵׁם קָדְשׁוֹ בָטָֽחְנוּ: יְהִי־חַסְדְּךָ יְהֹוָה עָלֵֽינוּ. כַּאֲשֶׁר יִחַֽלְנוּ לָךְ:
ای عادلان، خداوند را با شادی بسرایید؛ ستایش برای راستان شایسته است؛ خداوند را با بربط سپاس گویید، با چنگ دهتار برای او بسرایید؛ برای او سرودی تازه بخوانید، با مهارت و آوای شادمان بنوازید؛ زیرا کلام خداوند راست است، و تمام کار او در امانت است؛ او عدالت و انصاف را دوست میدارد، زمین از محبت خداوند پر است؛ به کلام خداوند آسمانها ساخته شدند، و به نفس دهان او همهٔ لشکر آنها؛ او آبهای دریا را همچون توده گرد میآورد، و ژرفاها را در انبارها مینهد؛ بگذار تمام زمین از خداوند بترسد، بگذار همهٔ ساکنان جهان از او در هراس باشند؛ زیرا او گفت و چنین شد، فرمان داد و برقرار گشت؛ خداوند تدبیر امتها را باطل میسازد، نقشههای قومها را بر هم میزند؛ تدبیر خداوند تا ابد پایدار است، اندیشههای دل او برای همهٔ نسلها؛ خوشا به امتی که خدایش خداوند است، قومی که او برای میراث خود برگزید؛ خداوند از آسمانها مینگرد، همهٔ فرزندان آدم را میبیند؛ از مسکن خود بر همهٔ ساکنان زمین خیره میشود؛ او که دلهای آنان را با هم میسازد، که همهٔ کارهایشان را درمییابد؛ پادشاه به لشکر بزرگ نجات نمییابد، دلاور به نیروی فراوان رهایی نمیابد؛ اسب امیدی دروغین برای نجات است، و با نیروی فراوان خود نمیتواند برهاند؛ اینک، چشم خداوند بر آنانی است که از او میترسند، بر آنانی که به محبت او امید دارند؛ تا جان آنان را از مرگ برهاند، و در قحطی آنان را زنده نگاه دارد؛ جان ما منتظر خداوند است، او یاور و سپر ماست؛ زیرا دل ما در او شادمان است، زیرا به نام مقدس او توکل داریم؛ ای خداوند، محبت تو بر ما باد، چنانکه به تو امید بستهایم:
וִיהִי רָצוֹן מִלְּפָנֶֽיךָ יְהֹוָה אֱלֹהַי וֵאלֹהֵי אֲבוֹתַי, אֵל עֶלְיוֹן מֻכְתָּר בִּתְלֵיסַר מְכִילִין דְּרַחֲמֵי. שֶׁתְּהֵא שָׁעָה זוֹ עֵת רָצוֹן לְפָנֶֽיךָ, וְתִהְיֶה עוֹלָה לְפָנֶֽיךָ קְרִיאַת שְׁלשׁ עֶשְׂרֵה מִדּוֹת שֶׁל רַחֲמִים, שֶׁבִּפְסוּקִים מִי אֵל כָּמֽוֹךָ, הַמְּכֻוָּנִים אֶל שְׁלשׁ עֶשְׂרֵה מִדּוֹת אֵל רַחוּם וְחַנּוּן וְגו', אֲשֶׁר קָרִֽינוּ לְפָנֶֽיךָ, כְּאִלּוּ הִשַּֽׂגְנוּ כָּל הַסּוֹדוֹת וְצֵרוּפֵי שֵׁמוֹת הַקְּדוֹשִׁים הַיּוֹצְאִים מֵהֶם וְזִוּוּגֵי מִדּוֹתֵיהֶם, אֲשֶׁר אֶחָד בְּאֶחָד יִגָּֽשׁוּ לְהַמְתִּיק הַדִּינִים תַּקִּיפִים וְתַשְׁלִיךְ בִּמְצוּלוֹת יָם כָּל־חַטֹּאתֵֽינוּ. וְאַתָּה בְּטוּבְךָ תְּעוֹרֵר רַחֲמֶֽיךָ וְנִהְיֶה נְקִיִּים מִכָּל־טֻמְאָה וְחֶלְאָה וְזוּהֲמָא. וְיַעֲלוּ כָּל־נִצּוֹצֵי הַקְּדֻשָּׁה אֲשֶׁר נִתְפַּזְרוּ, וְיִתְבַּרְרוּ וְיִתְלַבְּנוּ בְּמִדַּת טוּבְךָ, אַתָּה אֵל יְשׁוּעָתֵֽנוּ נוֹצֵר חֶֽסֶד לָאֲלָפִים, וּבְרֹב רַחֲמֶֽיךָ תִּתֵּן לָֽנוּ חַיִים אֲרוּכִים. חַיִּים שֶׁל שָׁלוֹם, חַיִּים שֶׁל טוֹבָה, חַיִּים שֶׁל בְּרָכָה, חַיִּים שֶׁל פַּרְנָסָה טוֹבָה, חַיִּים שֶׁל חִלּוּץ עֲצָמוֹת, חַיִּים שֶׁיֵּשׁ בָּהֶם יִרְאַת שָׁמַֽיִם וְיִרְאַת חֵטְא, חַיִּים שֶׁאֵין בָּהֶם בּוּשָׁה וּכְלִמָּה, חַיִּים שֶׁל עֽשֶׁר וְכָבוֹד לַעֲבוֹדָתֶֽךָ, חַיִּים שֶׁתְּהֵא בָֽנוּ אַהֲבַת תּוֹרָה וְיִרְאַת שָׁמַֽיִם, חַיִּים שֶׁתְמַלֵּא כָּל מִשְׁאֲלוֹת לִבֵּֽנוּ לְטוֹבָה. וְזָכְרֵֽנוּ לְחַיִּים מֶֽלֶךְ חָפֵץ בַּחַיִּים, וְכָּתְבֵֽנוּ בְּסֵֽפֶר הַחַיִּים. לְמַעֲנְךָ אֱלֹהִים חַיִּים, וּקְרַע רֹֽעַ גְּזַר דִּינֵנוּ, וְיִקָּרְאוּ לְפָנֶֽיךָ זָכִיּוֹתֵֽינוּ:
و باشد که ارادهٔ تو باشد در برابر تو، خداوند خدای من و خدای پدران من، خدای متعال، تاجدار به سیزده صفت رحمت، که این ساعت زمان رضایت در برابر تو باشد، و باشد که خواندن سیزده صفت رحمت در آیات «کیست خدایی مانند تو»، که با سیزده صفت «خدا، رحیم و کریم» و غیره مطابقت دارد، که در برابر تو خواندهایم، چون قربانی در برابر تو باشد، چنانکه گویی همهٔ رازها و ترکیبهای نامهای مقدس را که از آنها برمیآید و جفت شدن صفات آنها را که به یکدیگر نزدیک میشوند تا داوریهای سخت را شیرین گردانند درک کردهایم و همهٔ گناهان ما را به ژرفای دریا میافکنند؛ و تو، در نیکویی خود، رحمت خود را بیدار خواهی کرد، و ما از هر ناپاکی و آلودگی و پلیدی پاک خواهیم شد؛ و همهٔ جرقههای قدسی که پراکنده شده بودند برخواهند خاست، پاک و سفید خواهند شد به صفت نیکویی تو، تو، خدای نجات ما، که محبت را برای هزاران نگاه میدارد، و در رحمت فراوان خود به ما عمر دراز عطا فرما؛ زندگیای از صلح، زندگیای از نیکویی، زندگیای از برکت، زندگیای از روزی نیکو، زندگیای از نیرومندی استخوانها، زندگیای با ترس از آسمان و ترس از گناه، زندگیای بری از شرم و خواری، زندگیای از ثروت و حرمت برای خدمت تو، زندگیای که در آن محبت تورات و ترس از آسمان داریم، زندگیای که در آن همهٔ آرزوهای دل ما را به نیکی برآورده میسازی؛ و ما را برای زندگی به یاد آور، ای پادشاهی که از زندگی لذت میبرد، و ما را در کتاب زندگی بنویس، به خاطر خود، ای خدای زنده، و حکم بد داوری ما را پاره کن، و باشد که شایستگیهای ما در برابر تو اعلام شود:
אֱלֹהֵינוּ וֵאלֹהֵי אֲבוֹתֵינוּ מֶלֶךְ רַחֲמָן רַחֵם עָלֵינוּ, טוֹב וּמֵטִיב הִדָּרֵשׁ לָנוּ, שׁוּבָה אֵלֵינוּ בַּהֲמוֹן רַחֲמֶיךָ בִּגְלַל אָבוֹת שֶׁעָשׂוּ רְצוֹנֶךָ, בְּנֵה בֵיתְךָ כְּבַתְּחִילָה וְכוֹנֵן בֵּית מִקְדָּשְׁךָ עַל מְכוֹנוֹ, וְהַרְאֵנוּ בְּבִנְיָנוֹ וְשַּׂמְּחֵנוּ בְּתִקּוּנוֹ, וְהָשֵׁב שְׁכִינָתְךָ לְתוֹכוֹ, וְהָשֵׁב כֹּהֲנִים לַעֲבוֹדָתָם וּלְוִיִּים לְשִׁירָם וּלְזִמְרָם, וְהָשֵׁב יִשְּׂרָאֵל לִנְוֵיהֶם, וּמָלְאָה הָאָרֶץ דֵּעָה אֶת יְהֹוָה לְיִרְאָה וּלְאַהֲבָה אֶת שִׁמְךָ הַגָּדוֹל הַגִבּוֹר וְהַנּוֹרָא אָמֵן כֵּן יְהִי רָצוֹן, כָּל כְּלִי יוּצַר עָלַיִךְ לֹא יִצְלָח, וְכָל לָשׁוֹן תָּקוּם אִתָּךְ לַמִּשְׁפָּט תַּרְשִׁיעִי, זֹאת נַחֲלַת עַבְדֵי יְהֹוָה וְצִדְקָתָם מֵאִתִּי נְאֻם יְהֹוָה:
خدای ما و خدای پدران ما، پادشاه رحیم، بر ما رحم کن؛ ای نیکو و نیکوکار، ما را بجوی؛ با رحمت فراوان خود به سوی ما بازگرد به خاطر پدرانی که ارادهٔ تو را به جا آوردند؛ خانهٔ خود را چون آغاز بازساز و معبد خود را بر پایهاش برپا دار؛ و ساختمان آن را به ما بنما و ما را به بازسازی آن شادمان ساز؛ و حضور خود را به میان آن بازگردان، و کاهنان را به خدمتشان و لاویان را به سرود و موسیقیشان بازگردان؛ و اسرائیل را به مسکنهایشان بازگردان، و باشد که زمین از شناخت خداوند پر شود، تا نام بزرگ و نیرومند و مهیب تو را بترسیم و دوست بداریم، آمین، باشد که ارادهٔ تو باشد؛ هیچ سلاحی که بر ضد تو ساخته شود کامیاب نخواهد شد، و هر زبانی که در داوری بر ضد تو برخیزد محکوم خواهی کرد؛ این میراث بندگان خداوند است و عدالت آنان از من است، خداوند میگوید:
לֹא יָרֵעוּ וְלֹא יַשְׁחִיתוּ בְּכָל הַר קָדְשִׁי, כִּי מָלְאָה הָאָרֶץ דֵּעָה אֶת יְהֹוָה כַּמַּיִם לַיָּם מְכַסִּים:
در تمام کوه مقدس من آسیب نخواهند رساند و ویران نخواهند کرد، زیرا زمین از شناخت خداوند پر خواهد شد چنانکه آبها دریا را میپوشانند:
יְהִי רָצוֹן מִלְּפָנֶיךָ עַל יְדֵי הֲאָרַת תִּיקּוּנִים עַתִּיקָא קַדִּישָׁא דְעַתִּיקִין שֶׁבֶּאָרִיךְ דִזְעֵיר יִכְבְּשׁוּ רַחֲמֶיךָ אֶת כַּעֲסְךָ, וְיָגֹּלוּ רַחֲמֶיךָ עַל מִדּוֹתֶיךָ, וְתִתְנַהֵג עִמָּנוּ בְּמִדַּת הָרַחֲמִים, וְתִתֶּן לָנוּ חַיִּים אֲרוּכִים וְטוֹבִים בְּעִסְקֵי תּוֹרָתֶךָ וְקִיּוּם מִצְוֹתֶיךָ לַעֲשׂוֹת רְצוֹנְךָ, אָמֵן וְכֵן יְהִי רָצוֹן:
باشد که ارادهٔ تو باشد در برابر تو، از طریق درخشش اصلاحات مقدس کهن پیشینیان، که در چهرهٔ بلندِ چهرهٔ کوتاه رحمت تو خشم تو را فرو نشاند، و رحمت تو بر صفات تو چیره شود، و با ما به صفت رحمت رفتار کنی، و به ما زندگی دراز و نیکو در مطالعهٔ تورات تو و انجام فرمانهای تو عطا کنی تا ارادهٔ تو را به جا آوریم، آمین، و باشد که ارادهٔ تو باشد:
שִׁיר הַמַּעֲלוֹת מִמַּעֲמַקִּים קְרָאתִיךָ יְהֹוָה: אֲדֹנָי שִׁמְעָה בְּקוֹלִי תִּהְיֶינָה אָזְנֶיךָ קַשֻּׁבוֹת לְקוֹל תַּחֲנוּנָי: אִם עֲוֹנוֹת תִּשְׁמָר יָהּ אֲדֹנָי מִי יַעֲמֹד: כִּי עִמְּךָ הַסְּלִיחָה לְמַעַן תִּוָרֵא: קִוִּיתִי יְהֹוָה קִוְּתָה נַפְשִׁי וְלִדְבָרוֹ הוֹחָלְתִּי: נַפְשִׁי לַאדֹנָי מִשֹּׁמְרִים לַבֹּקֶר שֹׁמְרִים לַבֹּקֶר: יַחֵל יִשְּׂרָאֵל אֶל יְהֹוָה כִּי עִם יְהֹוָה הַחֶסֶד וְהַרְבֵּה עִמּוֹ פְדוּת: וְהוּא יִפְדֶּה אֶת יִשְּׂרָאֵל מִכֹּל עֲוֹנוֹתָיו:
سرود زائران: از ژرفاها تو را خواندهام، خداوند؛ خداوند، آوای مرا بشنو، بگذار گوشهای تو به آوای تضرعهای من توجه کند؛ خداوند، اگر تو خطایا را نگاه میداشتی، خداوند، کیست که میتوانست بایستد؛ زیرا نزد تو آمرزش است، تا از تو ترسیده شود؛ منتظر خداوندم، جان من منتظر است، و به کلام او امید دارم؛ جان من بیش از دیدهبانان برای صبح منتظر خداوند است، دیدهبانان برای صبح؛ بگذار اسرائیل به خداوند امید بندد، زیرا نزد خداوند محبت است و نزد او رهایی فراوان؛ و او اسرائیل را از همهٔ خطایایش رهایی خواهد بخشید:
לְעוֹלָם יְהֹוָה דְּבָרְךָ נִצָּב בַּשָּׁמַיִם:
تا ابد، خداوند، کلام تو در آسمانها استوار است: