127

שִׁיר הַמַּעֲלוֹת לִשְׁלֹמֹה אִם יְהוָה לֹא יִבְנֶה בַיִת שָׁוְא עָמְלוּ בוֹנָיו בּוֹ אִם יְהוָה לֹא יִשְׁמָר עִיר שָׁוְא שָׁקַד שׁוֹמֵר:

شِر هَمَالُت لِشلُمُ اِم اَدُونَای لُ یِونِ وَیت شَو اُملُ وُنَو بُ اِم اَدُونَای لُ یِشمُر اِر شَو شَکَد شُمِر:

שָׁוְא לָכֶם מַשְׁכִּימֵי קוּם מְאַחֲרֵי שֶׁבֶת אֹכְלֵי לֶחֶם הָעֲצָבִים כֵּן יִתֵּן לִידִידוֹ שֵׁנָא:

شَو لَخِم مَشکِمِی کُم مِاخَرِی شِوِت اُخِلِی لِخِم هَاصَوِم کِن یِتِن لِیدِدُ شِنَ:

הִנֵּה נַחֲלַת יְהוָה בָּנִים שָׂכָר פְּרִי הַבָּטֶן:

هِنِ نَخَلَت اَدُونَای بَنِم سَخَر پِرِ هَبَتِن:

כְּחִצִּים בְּיַד גִּבּוֹר כֵּן בְּנֵי הַנְּעוּרִים:

کِخِصِم بِیَد گِبُر کِن بِنِی هَنِورِم:

אַשְׁרֵי הַגֶּבֶר אֲשֶׁר מִלֵּא אֶת אַשְׁפָּתוֹ מֵהֶם לֹא יֵבֹשׁוּ כִּי יְדַבְּרוּ אֶת אוֹיְבִים בַּשָּׁעַר:

اَشرِی هَگِوِر اَشِر مِلِ اِت اَشپَتُ مِیهِم لُ یِوُشُ کِ یِدَبرُ اِت اُیوِم بَشَار: