تهیلیم

129

שִׁיר הַמַּעֲלוֹת רַבַּת צְרָרוּנִי מִנְּעוּרַי יֹאמַר נָא יִשְׂרָאֵל:

سرود درجات. بسیار از جوانیام مرا آزردهاند، اکنون اسرائیل بگوید.

רַבַּת צְרָרוּנִי מִנְּעוּרָי גַּם לֹא יָכְלוּ לִי:

بسیار از جوانیام مرا آزردهاند، اما بر من چیره نشدند.

עַל גַּבִּי חָרְשׁוּ חֹרְשִׁים הֶאֱרִיכוּ (למענותם) לְמַעֲנִיתָם:

بر پشت من شخمزنان شخم زدند؛ شیارهای خود را دراز ساختند.

יְהוָה צַדִּיק קִצֵּץ עֲבוֹת רְשָׁעִים:

خداوند عادل است؛ او ریسمانهای شریران را خواهد برید.

יֵבֹשׁוּ וְיִסֹּגוּ אָחוֹר כֹּל שֹׂנְאֵי צִיּוֹן:

باشد که همهٔ کسانی که از صهیون نفرت دارند شرمنده شوند و بازگردند.

יִהְיוּ כַּחֲצִיר גַּגּוֹת שֶׁקַּדְמַת שָׁלַף יָבֵשׁ:

باشد که همچون علف بامها باشند، که پیش از کنده شدن میخشکد.

שֶׁלֹּא מִלֵּא כַפּוֹ קוֹצֵר וְחִצְנוֹ מְעַמֵּר:

که دروگر دست خود را از آن پر نکرد، و نه بافهبند بازوی خود را.

וְלֹא אָמְרוּ הָעֹבְרִים בִּרְכַּת יְהוָה אֲלֵיכֶם בֵּרַכְנוּ אֶתְכֶם בְּשֵׁם יְהוָה:

و رهگذران نگفتند: «برکت خداوند بر شما باد؛ شما را به نام خداوند برکت میدهیم.»